RSS

Category Archives: Ευρωπαϊκή Ένωση

Η… «κουλτούρα» των «ανθρωπιστικών» βομβαρδισμών

«ΕΞΩΤΕΡΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ» ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Πώς θέλει η ΕΕ να ενσωματώσει την «πολιτιστική» βιομηχανία και την «πρόθυμη» διανόηση στην ιμπεριαλιστική της πολιτική

 
Κ. ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗΣ

Την ανάγκη να παίξει ο πολιτισμός ακόμη πιο ενεργητικό ρόλο στην ιμπεριαλιστική της πολιτική εκφράζει η ΕΕ μέσω του πρόσφατου (12/5) ψηφίσματος του Ευρωκοινοβουλίου σχετικά με τις «πολιτιστικές διαστάσεις των εξωτερικών δράσεων της ΕΕ».

Το ψήφισμα βασίστηκε στη σχετική έκθεση, του περασμένου Μάρτη, της Επιτροπής Πολιτισμού και Παιδείας του Ευρωκοινοβουλίου, η «Αιτιολογική Εκθεση» της οποίας είναι χαρακτηριστική της ρητορικής και του σκοταδιστικού – μέχρι γελοιότητας – περιεχομένου της «πολιτιστικής» πολιτικής της ΕΕ. Ετσι, το κείμενο ξεκινά με τη φράση του Ούγγρου αντικομμουνιστή διπλωμάτη Andras Simonyi (διετέλεσε πρέσβης της Ουγγαρίας στις ΗΠΑ την περίοδο 2002 – 2007): «Το ροκ εν ρολ, από πολιτισμική άποψη, υπήρξε αποφασιστικός παράγοντας χαλάρωσης των κομμουνιστικών κοινωνιών και τις έφερε πιο κοντά σε έναν κόσμο ελευθερίας»!

Ανεξάρτητα από τον αντιεπιστημονικό και ανιστόρητο χαρακτήρα της παραπάνω φράσης – η οποία, εκτός των άλλων, επιχειρεί με ύπουλο τρόπο να καταστήσει τον κόσμο που ακούει αυτό το δημοφιλές είδος μουσικής και το ίδιο το είδος ουσιαστικά …«θιασώτες» του καπιταλισμού(!), κάτι που φυσικά δεν ισχύει – αναδεικνύει πάντως τη διαχρονική ουσία της κυρίαρχης πολιτιστικής πολιτικής των αστών, που είναι η ιδεολογική χειραγώγηση του λαού και ειδικά της νεολαίας. Υπογραμμίζει, δηλαδή, το γεγονός, ότι το κεφάλαιο και οι πολιτικοί του απολογητές εκλαμβάνουν πάντα τον πολιτισμό ως ένα ακόμη «εργαλείο» για τη συνέχιση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης και τη συσσώρευση όλο και μεγαλύτερου κέρδους. Read the rest of this entry »

 

Οι «4 του Βίσεγκραντ» και οι «αξίες» του ιμπεριαλισμού

ΕΕ – ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ

Μια έκθεση στην Αθήνα για την πολιτιστική κληρονομιά από τις πρεσβείες των χωρών που συναποτελούν μια περιφερειακή διακρατική ένωση της ΕΕ, μας «συστήνει» έναν ακόμη μηχανισμό χειραγώγησης των λαών

 
Γρηγοριάδης Κώστας

Το δελτίο Τύπου της πρεσβείας της Πολωνίας στην Αθήνα, με το οποίο ανακοίνωνε τη διοργάνωση της έκθεσης «Μνημεία των χωρών της Ομάδας Βίσεγκραντ και Μνημεία της Ελλάδας» (σ.σ. στο κτίριο του υπουργείου Εξωτερικών μέχρι και τις 21/4, σε συνεργασία με την ελληνική επιτροπή της UNESCO), έμοιαζε τόσο «αθώο» όσο και η αφορμή του:

«Στα πλαίσια της 20ής επετείου από την ίδρυση της “Ομάδας Βίσεγκραντ” και με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα των Μνημείων στις 18 Απριλίου, η Ελληνική Εθνική Επιτροπή για την UNESCO, σε συνεργασία με τις Πρεσβείες της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Σλοβακίας και της Τσεχικής Δημοκρατίας, διοργανώνει έκθεση με φωτογραφίες των μνημείων του Βίσεγκραντ και της Ελλάδας, που συγκαταλέγονται στον κατάλογο της Παγκόσμιας Πολιτιστικής και Φυσικής Κληρονομιάς της UNESCO. Στόχος της έκθεσης είναι να συμβάλει σε μια καλύτερη κατανόηση της σημασίας της Παγκόσμιας Κληρονομιάς και συνάμα να ενθαρρύνει τις χώρες μας να καταβάλουν μια πιο συντονισμένη προσπάθεια χάριν της προστασίας των μνημείων τoυς (…) Η Ομάδα Βίσεγκραντ (γνωστή και ως “Οι 4 του Βίσεγκραντ” ή “V4″) είναι μια άτυπη περιφερειακή συμμαχία τεσσάρων χωρών – της Ουγγαρίας, της Πολωνίας, της Τσεχικής Δημοκρατίας και της Σλοβακίας – με κοινές δημοκρατικές και κοινωνικές αξίες, κοινή ιστορία, παραδόσεις, πολιτισμό και γεωγραφική θέση. Η ιστορία της ξεκίνησε στις 15 Φεβρουαρίου του 1991. Σήμερα αποτελεί μια δυναμική πλατφόρμα διαλόγου και διασυνοριακής συνεργασίας (…)». Read the rest of this entry »

 

Ευρωπαϊκή Ενωση: «Γαλαντόμα» για την «πολιτιστική» βιομηχανία

Στα 400 εκατομμύρια ευρώ θα φτάσει η χρηματοδότηση της αντιδραστικής πολιτιστικής πολιτικής της ΕΕ μέχρι το 2013, με άμεσους στόχους την προώθηση της «κινητικότητας» των εργαζομένων στον πολιτιστικό τομέα, τη διεύρυνση της «διαθεσιμότητας των πολιτιστικών – καλλιτεχνικών προϊόντων» και το …«διαπολιτισμικό διάλογο».

Ολα αυτά θα συζητηθούν στη διάσκεψη που διοργανώνει η ΕΕ στις 15/2 στις Βρυξέλλες, με θέμα «Πολιτισμός σε κίνηση: Διαβάσεις στην ΕΕ 2020», όπου «Ευρώπη 2020» είναι η ονομασία της συνέχισης, ουσιαστικά, της Στρατηγικής της Λισαβόνας για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου, που προϋποθέτει την επιβολή του συνόλου των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, την ακόμη μεγαλύτερη φτήνια της εργατικής δύναμης, την εμβάθυνση της εμπορευματοποίησης της Παιδείας, της Υγείας κλπ.

Η «κινητικότητα» – εντός ή εκτός ΕΕ – εργατικού δυναμικού είναι μία από τις «ελευθερίες» που έδωσε το κεφάλαιο στον εαυτό του για την αύξηση της ανταγωνιστικότητάς του. Σε αυτές τις «ελευθερίες» περιλαμβάνεται και η διακίνηση εμπορευμάτων, στην προκειμένη περίπτωση πολιτιστικών και καλλιτεχνικών «προϊόντων». Η εφαρμογή αυτών των «ελευθεριών» στον πολιτιστικό τομέα εντάσσεται στο πλαίσιο του ευρύτερου στρατηγικού στόχου για πλήρη εμπορευματοποίηση του πολιτισμού.

Στη διάσκεψη θα εκπροσωπηθούν 28 σχέδια της ΕΕ στους τομείς του πολιτισμού, της έρευνας, του περιβάλλοντος και θα δοθεί έμφαση «στον αντίκτυπο και την προστιθέμενη αξία των προγραμμάτων που, μέσω των καινοτόμων και δημιουργικών συνεργασιών, εξετάζουν τις τρέχουσες προκλήσεις στην ΕΕ». Διότι, «σε μία εποχή που αντιμετωπίζουν πολλοί τομείς δυσκολίες (σ.σ. ακόμη μία “ερμηνεία” της ΕΕ για την καπιταλιστική κρίση…), οι πολιτιστικές και δημιουργικές βιομηχανίες – που συμβάλλουν κατά 2,6% στο ΑΕΠ της ΕΕ – παρουσιάζουν πρωτοφανή ανάπτυξη και προσφέρουν την προοπτική των βιώσιμων, προσανατολισμένων στο μέλλον, θέσεων εργασίας». Στην πραγματικότητα η ΕΕ εφιστά για μια ακόμη φορά την προσοχή των αστικών κρατών στην πλήρη παράδοση ενός τόσο «ενδιαφέροντος», από άποψη κερδοσκοπίας, «κλάδου», όπως ο πολιτισμός, στο κεφάλαιο. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η «επένδυση» (σ.σ. οι αγοραίοι όροι που χρησιμοποιεί η ΕΕ για τον πολιτισμό δεν είναι καθόλου τυχαίοι) των 400 εκατ. ευρώ.

  • ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Σάββατο 12 Φλεβάρη 2011
 

Δικό της «Σήμα» για τα ευρωπαϊκά μνημεία πολιτιστικής κληρονομιάς θεσπίζει η ΕΕ

  • Αντίστοιχο της UNESCO

Πρόκειται για πρωτοβουλία τριών κρατών (Γαλλία, Ισπανία και Ουγγαρία) στη βάση διακρατικών συμφωνιών
  • Με στόχο τη «διαμόρφωση μιας κοινής ευρωπαϊκής ταυτότητας» και «τη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ της ΕΕ και των πολιτών της», το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ενέκρινε την Πέμπτη τη θέσπιση του «Σήματος πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Το Σήμα αυτό θα απονέμεται σε μνημεία και φυσικούς, αρχαιολογικούς, αστικούς ή πολιτιστικούς χώρους, «εφόσον έχουν διαδραματίσει ένα σημαντικό ρόλο στην ευρωπαϊκή ιστορία, τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση». Το σχετικό ψήφισμα που εγκρίθηκε με μεγάλη πλειοψηφία (497 ψήφους υπέρ, 18 κατά, 41 αποχές) πρότεινε η Επιτροπή Πολιτισμού και Παιδείας του Ευρωκοινοβουλίου, με εισηγήτρια την ευρωβουλευτή του ΠΑΣΟΚ Χρυσούλα Παλιαδέλη. Όπως εξηγεί η εισηγήτρια στην αιτιολογική της έκθεση, πρόκειται για πρωτοβουλία τριών κρατών (Γαλλία, Ισπανία και Ουγγαρία) στη βάση διακρατικών συμφωνιών, η οποία ξεκίνησε το 2006 με την ονομασία «Σήμα ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς».

Μέχρι σήμερα, το Σήμα με την παραπάνω ονομασία έχει απονεμηθεί σε συνολικά 64 χώρους σε 17 κράτη-μέλη της ΕΕ και την Ελβετία. Με το ψήφισμα της Πέμπτης αλλάζει η ονομασία σε «Σήμα πολιτιστικής κληρονομιάς της ΕΕ» και από διακρατικό σήμα μετατρέπεται σε σήμα της ΕΕ και εντάσσεται στις δράσεις της. Σύμφωνα με τις τροπολογίες που εγκρίθηκαν, κάθε κράτος-μέλος θα έχει τη δυνατότητα να προεπιλέξει δύο χώρους ανά διετία, τους οποίους θα προτείνει για το Σήμα. Στη συνέχεια, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα επιλέγει ένα χώρο ανά κράτος-μέλος με τη βοήθεια 13 ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων, οι οποίοι θα ορίζονται από το Ευρωκοινοβούλιο, το Συμβούλιο, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την Επιτροπή Περιφερειών.

Η απονομή του Σήματος σε έναν χώρο δεν θα συνεπάγεται υποχρεώσεις πολεοδομικού, νομικού, αισθητικού, κυκλοφοριακού ή αρχιτεκτονικού χαρακτήρα. Ωστόσο, τα κράτη-μέλη θα έχουν την υποχρέωση να παρακολουθούν τους χώρους αυτούς, ώστε να εξασφαλίζεται η πρόσβαση στο κοινό.

 

ΕΕ – ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: Μονοπωλιακή επίθεση «εφ’ όλης της ύλης»

Την πορεία εφαρμογής της αντιδραστικής πολιτιστικής πολιτικής της ΕΕ και την υιοθέτηση της μεσοπρόθεσμης «πολιτιστικής» «ατζέντας» μέχρι και το 2014 θα εξετάσει το Συμβούλιο Πολιτισμού, Παιδείας, Νεολαίας και Αθλητισμού της ΕΕ, που ξεκινά σήμερα και ολοκληρώνεται αύριο στις Βρυξέλλες.

Στο παραπάνω πλαίσιο το συμβούλιο αναμένεται να υιοθετήσει ένα τετραετές «σχέδιο εργασίας» για τον Πολιτισμό, θα συζητηθούν οι «πολιτιστικές και οπτικοακουστικές πτυχές της ψηφιακής ημερήσιας διάταξης για την Ευρώπη», ενώ ιδιαίτερη έμφαση θα δοθεί στο νέο «εφεύρημα» της ΕΕ, το «Σήμα της Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς», για το οποίο η προεδρία θα υποβάλει έκθεση στο Συμβούλιο σχετικά με την πρόοδο της καθιέρωσής του.

Θυμίζουμε ότι το «Σήμα» πρωτοεμφανίστηκε το 2006, με τη μορφή διακυβερνητικού προγράμματος 17 κρατών – μελών και την κατάρτιση του καταλόγου της «Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς». Το σχέδιο είναι μέρος του μηχανισμού ιδεολογικής χειραγώγησης που επιδιώκουν τα μονοπώλια της ΕΕ, προσπαθώντας να «ομογενοποιήσουν» και πολιτισμικά τις ευρωπαϊκές «αγορές», για να μετατρέψουν τις «αξίες» τους, δηλαδή το κέρδος από την εκμετάλλευση ανθρώπων, ιστορίας και περιβάλλοντος, σε …«αξίες» των εκμεταλλευομένων. Ουσιαστικά, μέσω του «σήματος», η ΕΕ θα …«πιστοποιεί» ποια μνημεία θεωρεί ότι «τεκμηριώνουν» την «ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα»!

Το «σχέδιο εργασίας» για τον πολιτισμό την επόμενη τετραετία περιλαμβάνει την επίθεση των μονοπωλίων, μέσω της πολιτικής της ΕΕ, σε όλο το εύρος του πολιτιστικού τομέα: «Πολιτισμική ποικιλομορφία», «διαπολιτισμικός διάλογος», «πολιτιστικές και δημιουργικές βιομηχανίες», «δεξιότητες και κινητικότητα» (σ.σ. εργαζομένων στον πολιτισμό, καλλιτεχνών, έργων τέχνης στα «πρότυπα» των περίφημων «ελευθεριών» κίνησης του κεφαλαίου: Κεφαλαίων, εμπορευμάτων, υπηρεσιών, εργαζομένων), «πολιτισμική κληρονομιά, συμπεριλαμβανομένης της κινητικότητας των συλλογών», «πολιτισμός στις εξωτερικές σχέσεις», «στατιστικές πολιτισμού».

Για την επίτευξη αυτών των προτεραιοτήτων η ΕΕ «επιστρατεύει» «ομάδες εργασίας» από «εμπειρογνώμονες» των κρατών – μελών, «ενισχυμένο διάλογο» με την «κοινωνία των πολιτών», δηλαδή «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις», «φιλανθρωπικά» – «πολιτιστικά» ιδρύματα του κεφαλαίου κλπ., που θα συμπληρωθούν από μελέτες, σεμινάρια και συνεδριάσεις των «ανώτερων υπαλλήλων από τα υπουργεία Πολιτισμού». Ολα αυτά σημαίνουν ότι η ΕΕ «επιστρατεύει» όλη την αστική διανόηση, την επιχειρησιακή «χορηγία» κάθε μορφής και φυσικά τις κρατικές πολιτιστικές δομές για την επιβολή των συμφερόντων των μονοπωλίων στους πολιτισμούς των ευρωπαϊκών λαών. [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Πέμπτη 18 Νοέμβρη 2010]

 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: Ενισχύει τα οπτικοακουστικά μονοπώλια

  • Νέο οικονομικό «πακέτο» για τη «στήριξη» της «αγοράς» του οπτικοακουστικού τομέα ανακοίνωσε το κοινοτικό χρηματοδοτικό πρόγραμμα για τα οπτικοακουστικά «MEDIA», αποδεικνύοντας για μια ακόμη φορά ότι «λεφτά υπάρχουν» όταν πρόκειται για τις εταιρείες και «εξαφανίζονται» όταν πρόκειται για τη στήριξη της δημιουργίας.

Το «νέο ταμείο εγγυοδοσίας των παραγωγών του οπτικοακουστικού τομέα του προγράμματος MEDIA» θα χορηγήσει μεταξύ 2010-2013 ποσό ύψους 8 εκατομμυρίων ευρώ με τη μορφή εγγυήσεων δανείων «για την υποστήριξη των ευρωπαϊκών κινηματογραφικών εταιρειών και τη διευκόλυνση της πρόσβασής τους στη χρηματοδότηση». Το ποσό αυτό έρχεται να προστεθεί στα 25 εκατ. ευρώ που από το 2007 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή διέθεσε μέσω του «MEDIA» για την «υποστήριξη πρωτοβουλιών σχετικά με τον ψηφιακό κινηματογράφο και άλλων καινοτόμων έργων» και στα 755 εκατ. ευρώ (από 2007-2013) «για την ενίσχυση της ευρωπαϊκής κινηματογραφικής βιομηχανίας» συνολικά, τη «βελτίωση της διανομής και της προώθησης των ευρωπαϊκών ταινιών» και την ενίσχυση της «ανταγωνιστικότητας του τομέα».

Το νέο «ταμείο» στήθηκε με αφορμή την «υποστήριξη» της ψηφιοποίησης των ευρωπαϊκών κινηματογράφων, δεδομένου ότι «το κόστος του ψηφιακού εξοπλισμού τον καθιστά απρόσιτο για πολλούς μικρούς κινηματογράφους», αφού «η τιμή μιας καινούριας μηχανής προβολής και συστήματος ψηφιακής αποθήκευσης ταινιών ανέρχεται σε 75.000 ευρώ, δηλαδή μεγάλη επένδυση για αιθουσάρχες μικρών κινηματογράφων».

Πρόκειται για μια ακόμη ρητορική «κωλοτούμπα» της ΕΕ. Διότι το βασικότερο πρόβλημα των μικρών κινηματογράφων (σ.σ. εννοούνται εδώ οι μονές αίθουσες), αν όντως αυτοί είναι το υποκείμενο της «βοήθειας», δεν είναι τόσο η δυσκολία τους να «περάσουν» σε ψηφιακή προβολή, όσο η ασφυκτική, ισχυρότατη πίεση από τα μονοπώλια του χώρου, που κυριαρχούν σε παραγωγή, διανομή και προβολή (σ.σ. τα γνωστά «μούλτιπλεξ»). Το θέμα λοιπόν εδώ δεν είναι αν πρέπει να κυριαρχήσουν παντού οι υπαρκτές και τεράστιες δυνατότητες της σύγχρονης τεχνολογίας σε όλα τα στάδια δημιουργίας μιας ταινίας μέχρι και την προβολή της στην αίθουσα – φυσικά και πρέπει – αλλά το ποιος έχει αυτή την τεχνολογία και κερδίζει από αυτήν.

Σίγουρα δεν κερδίζουν οι μικροί. Αλλωστε, πώς αλλιώς – αν όχι με τον τρόπο που λειτουργεί ο καπιταλισμός – εξηγείται η ανάγκη των μικρών κινηματογράφων της Ευρώπης για βοήθεια, την ώρα που η ΕΕ παραδέχεται ότι «ο κινηματογράφος δεν ήταν ποτέ τόσο δημοφιλής όσο σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Το 2009 κόπηκαν 981 εκατομμύρια εισιτήρια, ενώ το 2008 κόπηκαν 925 εκατομμύρια», με τις συνολικές εισπράξεις από την πώληση εισιτηρίων στις ευρωπαϊκές κινηματογραφικές αίθουσες να ανέρχονται σε 6,3 δισεκατομμύρια ευρώ το 2009, δηλαδή αυξήθηκαν κατά 12% σε σχέση με το 2008! Μάλιστα, «το μερίδιο αγοράς της ευρωπαϊκής κινηματογραφικής βιομηχανίας αντιπροσώπευε το 27% των συνολικών εισπράξεων από την πώληση εισιτηρίων στις ευρωπαϊκές κινηματογραφικές αίθουσες». Στους «μικρούς» πήγε αυτό το χρήμα..; [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Πέμπτη 30 Σεπτέμβρη 2010]

 

ΕΕ – ΒΕΛΓΙΚΗ ΠΡΟΕΔΡΙΑ: Προώθηση της «πολιτιστικής αγοράς»

Το σημερινό «πάρτι» στις Βρυξέλλες με αφορμή την ανάληψη της προεδρίας της ΕΕ από το Βέλγιο (μεταξύ άλλων το πρόγραμμα περιλαμβάνει… ακροβάτες και πυροτεχνήματα) δεν μπορεί να κρύψει το αποκρουστικό «πρόσωπο» του πολιτικού προγράμματος της βελγικής προεδρίας και στον πολιτισμό.

Με βάση το πρόγραμμα, το επόμενο εξάμηνο η βελγική προεδρία θα προωθήσει το σύνολο της αντιδραστικής πολιτικής της ΕΕ στον πολιτισμό, με αιχμή την παραπέρα στήριξη των «πολιτιστικών βιομηχανιών» και τη θέσπιση του «ευρωπαϊκού σήματος» της πολιτιστικής κληρονομιάς, δηλαδή την «πιστοποίηση», από την ΕΕ, των μνημείων και των χώρων με βάση τις «αξίες» της. Συγκεκριμένα, αναφέρει, ότι «στο πλαίσιο της στρατηγικής της Ευρώπης για το 2020, η προεδρία θα δώσει έμφαση στη δυναμική των πολιτιστικών και δημιουργικών βιομηχανιών και της συμβολής που έχουν στο ακαθάριστο εγχώριο προϊόν (ΑΕΠ), την αύξηση και την απασχόληση στην Ευρώπη». Επίσης, «θα συνεχίσει τις συζητήσεις που στοχεύουν στην υιοθέτηση, από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και το Συμβούλιο, της πρότασης για απόφαση από την Επιτροπή, να δημιουργηθεί ένα ευρωπαϊκό σήμα κληρονομιάς (…) δίνοντας έμφαση στη σημασία της ευρωπαϊκής διάστασης της πολιτισμικής κληρονομιάς της».

Η βελγική προεδρία θα «εξετάσει» και τις «προοπτικές για την ανάπτυξη των δημόσιων βιβλιοθηκών στη ψηφιακή εποχή» καθώς και το θέμα της ευρωπαϊκής ψηφιακής βιβλιοθήκης (Europeana), στο πλαίσιο των «προκλήσεων» που «παρουσιάζονται από τη συντήρηση της ευρωπαϊκής ψηφιακής πολιτιστικής και οπτικοακουστικής κληρονομιάς μακροπρόθεσμα». Αυτές οι «προκλήσεις» αφορούν και στην «πνευματική ιδιοκτησία», για την οποία σημειώνεται ότι το ζήτημα της «επαρκούς προστασίας» της «έχει προσδιοριστεί στη στρατηγική της Ευρώπης για το 2020 ως ένα από τα σημαντικότερα εμπόδια στην επιτυχή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς». Ειδικά για την ψηφιοποίηση σημειώνεται, ότι «λαμβάνοντας υπόψη την ψηφιακή ανάπτυξη των βιβλιοθηκών όπως η Europeana και άλλες ιδιωτικές πρωτοβουλίες», το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο «θα επιδιώξει» τη θέσπιση μιας «ευρωπαϊκής νομοθεσίας για το θέμα». Να σημειωθεί, ότι το ζήτημα της «πνευματικής ιδιοκτησίας» δεν περιλαμβάνεται στο πολιτιστικό μέρος του προγράμματος, αλλά στο κεφάλαιο για την «Ανταγωνιστικότητα» και την παράγραφο για την «εσωτερική αγορά»… [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Σάββατο 3 Ιούλη 2010]

 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ: Τα … «πολιτιστικά» σχέδια του κεφαλαίου

  • Παρουσιάστηκαν χτες από τον Μ. Μπαρόζο

Το σημαντικό ρόλο που παίζει ο πολιτιστικός τομέας στην «εμπέδωση», από τους λαούς, της λεγόμενης κοινωνικής συνοχής, η οποία είναι το άλλο όνομα και της ταξικής «ειρήνης» που επιθυμούν τα μονοπώλια, επιβεβαιώνει η ΕΕ διά του προέδρου της, Μ. Μπαρόζο.

Χτες ο Μπαρόζο διαβίβασε στον πρόεδρο του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου τις «πολιτικές κατευθυντήριες γραμμές του για τη θητεία της επόμενης Ευρωπαϊκής Επιτροπής». Πρόκειται για ένα κείμενο – «εγκώμιο» στην «αγορά» που προαναγγέλλει νέα επίθεση σε όλα τα μέτωπα στην εργατική τάξη. Την ίδια στιγμή που δηλώνεται «πίστη» στην κερδοφορία των μονοπωλίων, στη «στενότερη» και «δημιουργικότερη» σχέση με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και τον ιδιωτικό τομέα και στις «συμπράξεις δημοσίου και ιδιωτικού τομέα ώστε να συγκεντρωθούν διάφορες πηγές χρηματοδότησης με στόχο να μεγιστοποιηθούν οι επενδύσεις τα επόμενα έτη», ο Μπαρόζο …«πλέκει το εγκώμιο» στην «πολιτιστική ποικιλομορφία» αναδεικνύοντάς την σε «ουσία της ταυτότητάς μας, το θεμέλιο των αξιών που πρεσβεύουμε και τη βάση πάνω στην οποία συνδιαλεγόμαστε με τον υπόλοιπο κόσμο»!

Πρόκειται για τη «λογική» που διέπει όλα τα κόμματα του «ευρωμονόδρομου» προεξαρχόντων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. Στις θέσεις των οποίων προωθείται η εμπορευματοποίηση του πολιτισμού με διαφόρους τρόπους, μεταξύ αυτών και της «πολιτιστικής επιχειρηματικότητας».

Ο πρόεδρος της Κομισιόν, ως εκπρόσωπος των μονοπωλιακών συμφερόντων, ξέρει την προπαγανδιστική δύναμη του πολιτιστικού τομέα όταν λέει ότι «η διατήρηση και η ενίσχυση της οικονομικής ευημερίας και της κοινωνικής συνοχής αποτελούν την πεμπτουσία της αποστολής της ΕΕ». Οπως ξέρει πως η πολιτιστική πολιτική της ΕΕ όχι μόνο δεν προωθεί καμία «ποικιλομορφία» αλλά, αντίθετα, «ομογενοποιεί» πολιτισμικά τους λαούς. Γι’ αυτό θεωρεί ότι το «ευρωπαϊκό εγχείρημα» είναι ακόμη πιο …«φιλόδοξο» από την «αντιμετώπιση του κοινωνικού αποκλεισμού» και την «καταπολέμηση της φτώχειας». Διότι «συμβάλλει» στην «προσέγγιση των ανθρώπων, χρησιμοποιώντας την πολιτιστική ποικιλομορφία της Ευρώπης ως έναν αποτελεσματικό δίαυλο επικοινωνίας. Οι αρχές της ελεύθερης κυκλοφορίας και της ίσης μεταχείρισης των πολιτών της EE πρέπει να καταστούν πραγματικότητα στην καθημερινή ζωή των πολιτών».

Ο Μπαρόζο επιβεβαίωσε τη στόχευση των μονοπωλίων στην «ψηφιακή αγορά» και πιο συγκεκριμένα στο διαδίκτυο (σ.σ. βλ. «Ρ» 1/9/2009). Σημείωσε ότι «πρέπει σήμερα να προσφέρουμε στα νοικοκυριά ευρυζωνική σύνδεση υψηλής ταχύτητας», η οποία …«μπορεί να δώσει τεράστια ώθηση στην ανάπτυξη των επιχειρήσεων και να δημιουργήσει έως και ένα εκατομμύριο θέσεις απασχόλησης». Πρώτα «χρειάζεται όμως ένα ασφαλές ρυθμιστικό περιβάλλον και ενεργός παρέμβαση για την αντιμετώπιση των δυσλειτουργιών και για την καταπολέμηση των φραγμών στην είσοδο νέων φορέων στην αγορά»! Γι’ αυτό, η επόμενη Επιτροπή θα αναπτύξει ένα «Ευρωπαϊκό Ψηφιακό Θεματολόγιο (το οποίο θα συνοδεύεται από στοχοθετημένο νομοθετικό πρόγραμμα) με σκοπό την αντιμετώπιση των σημαντικότερων εμποδίων για τη δημιουργία μιας πραγματικής ψηφιακής ενιαίας αγοράς, για την προώθηση των επενδύσεων στο Διαδίκτυο υψηλής ταχύτητας (…)». [Ριζοσπάστης, 04/09/2009]

 
Leave a comment

Posted by on September 4, 2009 in Ευρωπαϊκή Ένωση

 

Εφαρμογή κοινοτικής οδηγίας για επιστροφή αρχαίων αντικειμένων

Σαράντα εννέα αρχαία νομίσματα επιστράφηκαν στην Ελλάδα την περίοδο 2004 -2007 με φιλικό κανονισμό, στο πλαίσιο της κοινοτικής οδηγίας 7 του 1993, για την επιστροφή πολιτιστικών αγαθών, τα οποία απομακρύνθηκαν παράνομα από το έδαφος κράτους μέλους της ΕΕ. Το ένα νόμισμα επεστράφη από το Ηνωμένο Βασίλειο και τα υπόλοιπα από τη Σουηδία.

Αυτό προκύπτει από έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, η οποία αξιολογεί την εφαρμογή της οδηγίας 1993/7 κατά την ίδια χρονική περίοδο, διατυπώνοντας την εκτίμηση ότι είναι αναγκαία η τροποποίηση της οδηγίας, προκειμένου η εφαρμογή της να καταστεί αποτελεσματικότερη, κυρίως με απλούστευση των διαδικασιών, με διεύρυνση του καταλόγου των αγαθών που καλύπτει και με καλύτερη διοικητική συνεργασία σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάτι που ζητά και η Ελλάδα.

Στην ίδια έκθεση αναφέρεται ακόμη ότι το 2007 κοινοποιήθηκαν στην Ελλάδα από τη Γερμανία τρεις κατασχέσεις που έγιναν στη χώρα, οι οποίες, μεταξύ άλλων, αφορούσαν ενενήντα αρχαία αντικείμενα, τα οποία είχαν απομακρυνθεί παράνομα από την Ελλάδα και επρόκειτο να επιστραφούν μέσα στο 2009.

Ακόμη, υποβλήθηκαν από την Ελλάδα προς όλες τις αρμόδιες κεντρικές αρχές των κρατών, όπου εφαρμόζεται η οδηγία, αιτήσεις για αναζήτηση 439 αντικειμένων, τα οποία είχαν κλαπεί από εκκλησίες και μοναστήρια, αλλά το αποτέλεσμα ήταν αρνητικό. [www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ]

 

«EUROPA NOSTRA»: «ΤΟ ΠΑΙΔΙ» ΤΗΣ ΕΕ: Οι … «συντηρητές» της Στρατηγικής της Λισαβόνας!

  • Ποιος θα μπορούσε να «συνδέσει» ακόμη και τη συντήρηση και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς με τις ανάγκες των μονοπωλίων της ΕΕ, αν όχι οι …«Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις»;
Η αρχαία Νικόπολη βραβεύεται φέτος

Πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ενωση ανακοίνωσε τις υποψηφιότητες για τα φετινά βραβεία της «Europa Nostra» («Γιουρόπα Νόστρα»), της οργάνωσης – «ομπρέλας» πολλών «Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων» από όλη την Ευρώπη, που αντικείμενό τους έχουν την πολιτιστική κληρονομιά. Ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, δηλαδή όποτε η ΕΕ και οι λεγόμενες «ΜΚΟ»… «συμπράττουν» για τη «διαφύλαξη» του πολιτισμού, τότε τα πράγματα είναι πολύ λιγότερο «αθώα» από όσο φαίνονται.Η οργάνωση αυτή είναι «παιδί» της ΕΕ. Αυτο-παρουσιάζεται ως «μια παν-ευρωπαϊκή ομοσπονδία, περισσότερων από 220 μη κυβερνητικών οργανώσεων αφιερωμένων στην πολιτιστική και φυσική κληρονομιά της Ευρώπης (…) έχει αφιερώσει τη δράση της στο να θέσει την κληρονομιά και τα οφέλη που απορρέουν από αυτήν σε κυρίαρχη θέση στη συνείδηση των πολιτών, καθώς επίσης να θέσει αυτή σε προτεραιότητα στις κοινωνικές πρακτικές τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο». Οι δηλωμένοι στόχοι της αφορούν, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, «στην προαγωγή υψηλών προδιαγραφών σε θέματα συντήρησης, αρχιτεκτονικής, αστικού και περιφερειακού σχεδιασμού και την υποστήριξη μιας ισορροπημένης και βιώσιμης ανάπτυξης του αστικού και περιφερειακού χώρου, του δομημένου και φυσικού (αδόμητου) περιβάλλοντος (…) υποστηρίζει εθνικές και διεθνείς εκστρατείες για την προστασία και τη διάσωση της ευρωπαϊκής κληρονομιάς που βρίσκεται σε κίνδυνο. Ενθαρρύνει υποδειγματικές πρωτοβουλίες για τη διατήρηση και τη βελτίωση της πολιτιστικής κληρονομιάς, αναγνωρίζοντας εξαίρετα πολιτιστικά επιτεύγματα, ιδιαίτερα μέσα από το θεσμό των ετήσιων βραβείων που δίνει (…) Μέσα από τις ποικίλες δραστηριότητές της (…) επιδιώκει να αναδείξει τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς ως ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής ταυτότητας και τη συμβολή της στην ενίσχυση της αίσθησης της ευρωπαϊκής ταυτότητας».

  • Στόχος, η γιγάντωση των «πολιτιστικών» μονοπωλίων
«Ενοποίηση» αρχαιολογικών χώρων, Αθήνα
Eurokinissi

Η «κατασκευή» μιας «ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας» είναι μόνιμος «καημός» των μονοπωλίων της ΕΕ. Παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις, η απόπειρα αυτή εντάσσεται σε ένα σχέδιο ιδεολογικής χειραγώγησης και ομογενοποίησης του πολιτισμού, ο οποίος διαφυλάσσεται και αναδεικνύεται – με αγοραίους όρους – μόνο στο βαθμό που υπηρετεί ή με το «στανιό» «καλείται» να υπηρετήσει τις «αξίες» της ΕΕ. Το «Βραβείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ενωσης/ Europa Nostra» θεσμοθετήθηκε το 2002 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την «Europa Nostra», με σκοπό «την προβολή σημαντικών πρωτοβουλιών στον τομέα της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς που καλύπτουν ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων: Αναπαλαίωση κτιρίων και προσαρμογή τους σε νέες χρήσεις, αναβάθμιση αστικού και αγροτικού τοπίου, ερμηνεία των αρχαιολογικών χώρων και μέριμνα για συλλογές έργων τέχνης (…) για έργα στον τομέα της έρευνας, της εκπαίδευσης και για έργα ευαισθητοποίησης, που σχετίζονται με την πολιτιστική κληρονομιά, και για ειδικές υπηρεσίες για τη διαφύλαξη της κληρονομιάς από φυσικά πρόσωπα ή οργανώσεις».«Πού το κακό;» θα αναρωτηθεί κάποιος. Πολύ περισσότερο που η Europa Nostra έχει «καταχωρηθεί» στη συνείδηση κρατικών και ιδιωτικών πολιτιστικών φορέων ως ένας οργανισμός με μεγάλο κύρος και τα βραβεία της ως από τα πλέον σημαντικά στο συγκεκριμένο τομέα. Ας δούμε, λοιπόν, πάνω σε ποια ιδεολογική – και τελικά οικονομική βάση – «πατάνε» τα παραπάνω. Τα βραβεία χρηματοδοτούνται από το ευρω-ενωσιακό πρόγραμμα «Πολιτισμός». Σύμφωνα με την ΕΕ, το πρόγραμμα (σ.σ. οι υπογραμμίσεις δικές μας) «αποσκοπεί στην προώθηση της διασυνοριακής κινητικότητας των εργαζομένων στον τομέα του πολιτισμού, στην ενθάρρυνση της διακρατικής κυκλοφορίας των πολιτιστικών και καλλιτεχνικών έργων και προϊόντων, καθώς και στην ανάπτυξη του διαπολιτισμικού διαλόγου». Χρηματοδοτεί, επίσης, το «Βραβείο σύγχρονης αρχιτεκτονικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης», το «Βραβείο λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης» και το «Ευρωπαϊκό βραβείο σύγχρονης μουσικής Border Breakers».

Από παλαιότερες βραβεύσεις: Καθεδρικός ναός του Καλίνινγκραντ

Από τη στιγμή που ο πολιτισμός εκλαμβάνεται από την ΕΕ ως ένας ακόμη οικονομικός κλάδος που μπορεί να αυξήσει την κερδοφορία του κεφαλαίου, «μοιραία» επιβάλλονται σε αυτόν και οι περίφημες «ελευθερίες» του κεφαλαίου – κίνησης εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργατικού δυναμικού – που στην πράξη σημαίνουν νέα δεσμά για την εργατική τάξη και τους λαούς των κρατών – μελών και απέχουν μακράν από κάθε ερμηνεία περί «συνεργασίας» και «αλληλογνωριμίας» των διαφορετικών πολιτισμών των λαών. Βασικός στόχος είναι η δημιουργία και η γιγάντωση μονοπωλίων σε όλες τις μορφές της σύγχρονης τέχνης και στην πολιτιστική κληρονομιά. Η εμβάθυνση της εμπορευματοποίησης του πολιτισμού, η ακόμη μεγαλύτερη εισβολή του κεφαλαίου σε αυτόν, η μετατροπή των δημιουργών και των εργατών του πολιτισμού γενικά σε υπαλλήλους του «μάνατζμεντ». Γι’ αυτό και κάθε άλλο παρά «τυχαία» είναι η χρηματοδότηση της «Europa Nostra» από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από μια σειρά «χορηγών», μεταξύ των οποίων «φιγουράρουν» επιχειρηματικοί κολοσσοί από τον τομέα των τραπεζών, των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας κλπ.Ο ρόλος των «ΜΚΟ» ως σημαντικών γραναζιών της καπιταλιστικής μηχανής είναι γνωστός. Ειδικά στον τομέα του Πολιτισμού, οι «ΜΚΟ» είναι ένα εν πολλοίς «πιασάρικο» μέσο για την επίτευξη των στόχων του κεφαλαίου. Πατώντας πάνω στην πολιτική απαξίωσης του πολιτισμού από το αστικό κράτος, εμφανίζονται ως «πρόθυμες» να «καλύψουν» τα χρηματοδοτικά κενά ως «μεσάζοντες»… «χορηγών». Για παράδειγμα, μέλος της «Europa Nostra» από την Ελλάδα είναι η «Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού» (με «χορηγούς» όπως η «Κόκα Κόλα», η «Ζήμενς», εφοπλιστές με τα «ιδρύματά» τους, κ.λπ.). Πέρσι τον Αύγουστο, αυτή η «ΜΚΟ» παρουσίασε έναν κατάλογο μνημείων που η Αρχαιολογική Υπηρεσία αδυνατεί να συντηρήσει (κυρίως βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία), με στόχο …«την αναζήτηση χορηγών που θα επιθυμούσαν να αναλάβουν την αναστήλωση ενός μνημείου»(!) αφού «υπάρχουν άπειρα κτίρια μεγάλης αξίας, που δεν υπάρχουν οι πόροι» από το κράτος, δεδομένου ότι …«είναι φυσιολογικό το υπουργείο Πολιτισμού να αναλαμβάνει μνημεία με “ειδικό” βάρος»!

Η πόλη Τσέσκι Κρούμλοφ στην Τσεχία

Μάλιστα, σε ερώτηση του «Ρ» για το πώς σχολιάζει η εταιρεία τα περί «υιοθεσίας» μνημείων από ιδιώτες (όπως έγινε στην Ιταλία κατά την πρώτη διακυβέρνηση Μπερλουσκόνι με, κατά κοινή ομολογία, καταστροφικά αποτελέσματα) ο εκπρόσωπός της απάντησε: «Την υιοθεσία μνημείων είναι κάτι που θα το έβλεπε κανείς με καλό μάτι μόνο στην περίπτωση κάποιων πολύ υπευθύνων ιδρυμάτων»…

  • «Καημός» για το «ευρω-σύνταγμα»

Τον Ιούνη του 2005, από το Μπέργκεν της Νορβηγίας, η «Europa Nostra» εξέδωσε ένα κείμενο θέσεων για το ρόλο του πολιτισμού στην Ευρώπη, εννοώντας σαφώς την ΕΕ. Το κείμενο απηχεί το αντιδραστικό ιδεολογικό υπόβαθρο της ΕΕ για τον πολιτισμό, ενώ περιλαμβάνει και προτάσεις ενίσχυσής του. Από τον πρόλογο ακόμη αναφέρεται ότι προετοιμαζόμενη η Ευρώπη «για το νέο ρόλο της στο 21ο αιώνα», «πρέπει να αξιοποιήσει πλήρως όλους τους πόρους της», δηλαδή και τον πολιτιστικό. «Ανανεώνοντας τη συνταγματική δομή της, διευρύνοντας την ΕΕ (…) βεβαιώνοντας τη θέση της στο μοντέρνο κόσμο, χτίζοντας μια εποικοδομητική σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και γειτονικές περιοχές, βελτιώνοντας την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της (…)».

Αφού ξεκαθαρίζει πώς συμφωνεί με όλες τις βασικές στρατηγικές επιλογές των μονοπωλίων, η οργάνωση εντάσσει τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς σε αυτές: «Η Ευρώπη και ειδικά η δυναμικότερη πολιτική δύναμή της, η Ευρωπαϊκή Ενωση, θα πετύχουν στην αποστολή τους μόνο εάν αυτές οι σύνθετες διαδικασίες συνοδεύονται από μια αυξανόμενη πεποίθηση όλων των πολιτών να ανήκουν σε έναν κοινό πολιτισμό. Η αναγνώριση της κοινής κληρονομιάς μας (…) και η διατήρησή της για το παρόν και τις μελλοντικές γενιές οφείλει να γίνει μια από τις σημαντικές πολιτικές προκλήσεις για την ΕΕ».

«Σπεύδει», μάλιστα, να ξεκαθαρίσει, ουσιαστικά, ότι καμία από τις προτάσεις της δεν πρόκειται να βγουν από το ιδεολογικό «μαντρί» της ΕΕ: «Αυτό το έγγραφο παρουσιάζει την πιο πρόσφατη συμβολή της Europa Nostra στην επανεμφανιζόμενη συζήτηση σχετικά με μια πολιτιστική διάσταση της πολιτικής της ΕΕ. Απαιτεί μια ευρεία και συνεπή πολιτιστική στρατηγική της ΕΕ, ειδικά στον τομέα της πολιτισμικής κληρονομιάς, με την αξιοποίηση “συμπληρωματικών εξειδικεύσεων” στο πλαίσιο της παρούσας Συνθήκης της ΕΕ». Ακόμη πιο συγκεκριμένα, η οργάνωση «πρέπει να καλύψει τη δράση της ΕΕ στα πολιτιστικά προγράμματά της, καθώς επίσης και σε όλες τις άλλες περιοχές που ασκούν άμεση ή έμμεση επίδραση στην πολιτισμική κληρονομιά. Εχουμε ενθαρρυνθεί από τις σαφείς επίσημες εκθέσεις πολιτικής του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και από τις μεγάλες δημόσιες συζητήσεις που ενθαρρύνονται από τις διαδοχικές προεδρίες της ΕΕ των Κάτω Χωρών και του Λουξεμβούργου, καθώς επίσης και από τις γερμανικές και γαλλικές κυβερνήσεις».

Γι’ αυτό και «μια τέτοια στρατηγική της ΕΕ για την κληρονομιά πρέπει να αναπτυχθεί σε στενή συνεργασία με την οργανωμένη κοινωνία των πολιτών (σ.σ. «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) δεσμευμένη στην προστασία της πολιτισμικής κληρονομιάς μας. Αυτές οι τοπικές, περιφερειακές και εθνικές οργανώσεις αντιπροσωπεύουν – σε επίπεδο βάσης – τη συνήθως εθελοντική εργασία των εκατομμυρίων Ευρωπαίων που φροντίζουν για την κοινή πολιτισμική κληρονομιά μας».

Να σημειωθεί εδώ ότι ο «εθελοντισμός» στον καπιταλισμό – πέρα από τις προθέσεις όσων ειλικρινά θέλουν να προσφέρουν – λειτουργεί ενισχυτικά στο σύστημα, αφού, σε επίπεδο συνείδησης, επιχειρεί να εξωραΐσει στα μάτια των εργαζομένων το σύστημα, να τους μετατρέψει σε «συνενόχους» του, ενώ στην πράξη δεν αποτελεί παρά απλήρωτη εργασία, πάντα αναγκαία για την «ανταγωνιστικότητα». Αυτό προωθεί η οργάνωση, λέγοντας ότι «μια αξιόπιστη στρατηγική της ΕΕ σε αυτόν τον τομέα θα μπορούσε να τους πείσει (σ.σ. τους λαούς) ότι η ΕΕ φροντίζει πραγματικά για την καθημερινή ζωή των πολιτών της. Θα τους βοηθούσε να αναγνωρίσουν και να απολαύσουν την κοινή πολιτιστική περιοχή της Ευρώπης και να αναπτύξει την αίσθηση πολιτικής ευθύνης τους ως ευρωπαϊκούς πολίτες»! Δηλώνει, εξάλλου, ότι είναι «έτοιμη να συμβάλει σε μια τέτοια στρατηγική της ΕΕ», να «χρησιμεύσει» ως «ενδιάμεση οργάνωση» και ως «φωνή της ευρωπαϊκής κοινωνίας των πολιτών στη συντήρηση, την εκπαίδευση και την αύξηση της κληρονομιάς».

Το γεγονός ότι η Europa Nostra αποτελεί κατεξοχήν πολιτικό εργαλείο της ΕΕ στο εποικοδόμημα προκύπτει και από τον «πόνο» της για το «ευρω-σύνταγμα»: «Η ευρωπαϊκή κοινωνία των πολιτών μπορεί (…) να ενισχύσει την πολιτιστική διάσταση της διαδικασίας ευρωπαϊκής ένταξης που άρχισε ως τμήμα της Ευρωπαϊκής Συνθήκης και εκφράστηκε στη συνέχεια στο κείμενο της Συνθήκης για την ίδρυση ενός συντάγματος για την Ευρώπη. Γνωρίζουμε, φυσικά, το αβέβαιο μέλλον αυτής της Συνθήκης, μετά από την απόρριψή της στα γαλλικά και ολλανδικά δημοψηφίσματα. Εντούτοις, θα συνεχίσουμε να αναφερόμαστε στο κείμενο και το πνεύμα των ανωτέρω συνταγματικών διατάξεων σε όλο το παρόν έγγραφο, δεδομένου ότι σκεφτόμαστε ότι θα παραμείνουν μια πηγή έμπνευσης για τη μελλοντική πορεία της δράσης και της πολιτικής της ΕΕ. Στο μεταξύ, η Europa Nostra θεωρεί ότι η υπάρχουσα Συνθήκη παρέχει ήδη την ικανοποιητική νομική βάση για την ένωση που αναπτύσσεται» (σ.σ. οι υπογραμμίσεις δικές μας)!

«Κωδικοποιώντας» το ρόλο του πολιτισμού ως εργαλείου χειραγώγησης των λαών από τα μονοπώλια της ΕΕ, η οργάνωση θεωρεί ότι η πολιτιστική κληρονομιά «είναι ένα απαραίτητο στοιχείο της τοπικής, περιφερειακής, εθνικής και ευρωπαϊκής ταυτότητάς μας. Η γνώση και η κατανόηση της “ενότητας στην ποικιλομορφία”, της κοινής πολιτισμικής κληρονομιάς της Ευρώπης συμβάλλουν πλήρως στην ανάπτυξη μιας αίσθησης της ευρωπαϊκής υπηκοότητας και ενός αισθήματος ένταξης, ως αναπόφευκτοι συνεκτικοί παράγοντες στην τρέχουσα διαδικασία της ευρωπαϊκής ένταξης». Και, βέβαια, «η πολιτισμική κληρονομιά της Ευρώπης παρέχει επίσης τα ιδιαίτερα οφέλη για την κοινωνία, το περιβάλλον και την οικονομία»… της αγοράς, θα προσθέταμε εμείς. Κάτι το οποίο εννοεί σαφώς και η οργάνωση, η οποία ευθέως συνδέει ακόμη και τη συντήρηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς με τους στόχους της Λισαβόνας: «Οι δραστηριότητες, οι σχετικές με τη συντήρηση, την αύξηση και την εκπαίδευση στην κληρονομιά πρέπει πράγματι να αναγνωριστούν και να χρησιμοποιηθούν πλήρως ως συμβολή στο επίτευγμα των τρεχουσών πολιτικών προτεραιοτήτων της ΕΕ, και ιδιαίτερα της πλήρους εφαρμογής των στόχων της Λισσαβόνας (…)»! Γι’ αυτό και προτείνει τη σύνδεση της πολιτικής για την πολιτιστική κληρονομιά με την εκπαίδευση και την «κατάρτιση», το περιβάλλον, την «οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή», την «Κοινή Αγροτική Πολιτική»(!) και τον τουρισμό…

Το πόσο… «Μη Κυβερνητική Οργάνωση» είναι η «Europa Nostra» το είδαμε. Επιπλέον να σημειωθεί ότι πρόεδρός της είναι… η «Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Dona Pilar de Borbon», αδελφή του βασιλιά της Ισπανίας, η οποία και θα απονείμει φέτος τα επτά πρώτα βραβεία και τα 21 μετάλλια μαζί με τον Επίτροπο της ΕΕ, Γιαν Φίγκελ, αρμόδιο για θέματα εκπαίδευσης, κατάρτισης, πολιτισμού και νεολαίας.

Για την ιστορία, να προσθέσουμε ότι φέτος υποβλήθηκαν συνολικά 138 υποψηφιότητες και προτάσεις, από 24 χώρες, για διάφορες κατηγορίες. Από την Ελλάδα, προτάθηκε ο αρχαιολογικός χώρος της Νικόπολης και το πρόγραμμα «Αειφόρο Αιγαίο».

  • Γρηγόρης ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 31 Μάη 2009
 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.