RSS

Monthly Archives: June 2009

Την επιστροφή των Γλυπτών ζητά το Υπουργικό Συμβούλιο της Σκωτίας

ΑΠΕ. Επισκέπτες του Βρετανικού Μουσείου στην αίθουσα των Γλυπτών του Παρθενώνα

  • Εντείνονται οι πιέσεις

Την υποστήριξή της στο ελληνικό αίτημα επιστροφής των Γλυπτών του Παρθενώνα εξέφρασε ανοιχτά η κυβέρνηση της Σκωτίας. Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας Scotland on Sunday, εκπρόσωπος της κυβέρνησης δήλωσε: «Το υπουργικό συμβούλιο πιστεύει πως η Ελλάδα είναι απολύτως ικανή να εκθέσει και να συντηρήσει κατάλληλα τα γλυπτά. Γι’ αυτό στηρίζει τη θέση ότι ο ελληνικός λαός δικαιούται να πάρει πίσω έναν από τους σημαντικότερους πολιτιστικούς θησαυρούς του».

Την επιστροφή των Γλυπτών από το Βρετανικό Μουσείο ζήτησε και ο υπουργός Πολιτισμού της Σκωτίας Μάικ Ράσελ. Η εφημερίδα φιλοξενεί δηλώσεις και του διευθυντή του Μουσείου της Ακρόπολης Δημήτρη Παντερμαλή. Όπως χαρακτηριστικά λέει ο κ. Παντερμαλής, τα εγκαίνια του μουσείου έδωσαν μιας πρώτης τάξεως ευκαιρία να διορθωθεί «μία πράξη βαρβαρότητας». Δηλώνει, επίσης, ότι σύντομα θα ξεκινήσει «ειλικρινείς διαπραγματεύσεις» για το θέμα με τη διοίκηση του Βρετανικού Μουσείου.

Οι πιέσεις προς το Λονδίνο για την επιστροφή των Μαρμάρων έχουν ενταθεί το τελευταίο διάστημα, με αφορμή τη λειτουργία του Μουσείου της Ακρόπολης. Αλλωστε, με τη λειτουργία του μουσείου οι Βρετανοί έχασαν το κυριότερο επιχείρημα που προέβαλαν για την παρακράτηση των γλυπτών, ότι δηλαδή δεν υπήρχε αξιοπρεπής χώρος φύλαξής τους στην Ελλάδα. Την επιστροφή των Γλυπτών υποστηρίζει και δημοσκόπηση που διεξάγει η βρετανική εφημερίδα Guardian. Σύμφωνα με τα μέχρι τώρα αποτελέσματα, υπέρ του ελληνικού αιτήματος τάσσεται σχεδόν το 95% των ερωτηθέντων και μόλις το 5,6% λέει «όχι» στην επιστροφή τους.

  • Αθήνα – ΤΟ ΒΗΜΑ, Δευτέρα 29 Ιουνίου 2009  [ 09:22 ]
 

Σαν φρέσκο ψωμί φεύγουν τα εισιτήρια. ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ

  • Εντεκα χιλιάδες επισκέπτες ανά ημέρα- Μόνο 1,86 εκατ. ευρώ το κόστος των εγκαινίων, όπως ανακοινώθηκε χθες

Ελληνες και ξένοι επισκέπτες συρρέουν στο μουσείο σχηματίζοντας σε καθημερινή βάση ουρές έξω από τα εκδοτήρια εισιτηρίων. Ηδη έχουν διατεθεί 90.800 εισιτήρια (ΑΠΕ)

«Είχα μεγάλη αγωνία αν θα τοποθετούσα σωστά το θραύσμα με την Ιριδα. Οκτώ πρόβες είχα κάνει από το πρωί, γιατί ζύγιζε 16 κιλά. Επιπλέον χρειαζόταν ειδική κίνηση ώστε να προσαρμοστεί στη θέση του». Με τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης να είναι πλέον ευτυχής ανάμνηση, επιτρέπεται να εκφράζονται και τα προσωπικά άγχη. Ετσι ο υπουργός Πολιτισμού κ. Αντώνης Σαμαράς πρόσθεσε και το δικό τουκατά τον χθεσινό απολογισμό. Οσες αγωνίες και αν υπήρχαν πάντως για τα εγκαίνια, η επιτυχία τους είναι αδιαπραγμάτευτη. Παρά την τρομακτική πίεση του χρόνου που υφίσταντο όλοι οι εμπλεκόμενοι, από τον τελευταίο, με την έννοια της αρμοδιότητας, εργάτη ως τον πρόεδρο του μουσείου κ. Δημήτρη Παντερμαλή και ως τον υπουργό, η εκτέλεση υπήρξε άψογη και οι εντυπώσεις άριστες. Κάτι που επιβεβαιώνει και η ανταπόκριση του ξένου Τύπου, ο οποίος συνέδεσε άμεσα- όπως ήταν το ζητούμενο ασφαλώς- την έναρξη λειτουργίας του μουσείου με την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο στην Αθήνα. Οσον αφορά τους αριθμούς ανακοινώθηκαν πολλοί, με πρώτον και βαρύνουσας σημασίας αυτόν του κόστους των εγκαινίων. Γιατί τελικώς μόνο 1.860.090 ευρώ κόστισε όλη η εβδομάδα, συμπεριλαμβανομένης της φιλοξενίας των καλεσμένων, αντί των 6 εκατ. ευρώ, όπως είχε αρχικώς αναγγελθεί, και των 3 εκατ. ευρώ που υπολόγιζε ο ίδιος ο κ. Σαμαράς.

Ο κ. Αντώνης Σαμαράς έχει μόλις τοποθετήσει θραύσμα της ζωφόρου του Παρθενώνα σε γύψινο εκμαγείο μετόπης κατά τη διάρκεια των εγκαινίων του Νέου Μουσείου, το Σάββατο 20 Ιουνίου. «Οκτώ πρόβες είχα κάνει από το πρωί, γιατί ζύγιζε 16 κιλά» αποκάλυψε χθες ο υπουργός Πολιτισμού (ΑΠΕ)

«Γίναμε πρωτοσέλιδο επαίνων για τη λιτή αλλά ταυτόχρονα συμβολική και εντυπωσιακή τελετή των εγκαινίων αλλά και πρωτοσέλιδο για το αίτημα κάθε Ελληνα σε σχέση με την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα, που πλέον μετεξελίσσεται σε παγκόσμια πίεση προς το Βρετανικό Μουσείο και τη βρετανική κυβέρνηση» είπε ο υπουργός αναφερόμενος στα χιλιάδες δημοσιεύματα, στα τηλεοπτικά ρεπορτάζ και στα «χτυπήματα» χρηστών του Διαδικτύου. Η μη ανταπόκριση ωστόσο στην πρόσκληση για την τελετή των εγκαινίων αρκετών αρχηγών κρατών και πρωθυπουργών, γεγονός που σχολιάστηκε ποικιλοτρόπως, αντιμετωπίστηκε ψύχραιμα από τον κ. Σαμαρά. «Είναι λάθος να λεχθεί ότι δεν ήρθανπολλοί επίσημοι» είπε. «Ηρθαν πολλοί υπουργοί Πολιτισμού αίφνης, ενώ κάποιοι δεν κατόρθωσαν να βρεθούν στην Αθήνα για συγκεκριμένους λόγους, όπως το βασιλικό ζεύγος της Ισπανίας που έπρεπε να βρίσκεται στην Αυστραλία στις ίδιες ημερομηνίες ή ο γάλλος πρωθυπουργός, ο οποίος έστειλε την υπουργό Πολιτισμού τελικώς, που την επομένη αναδομήθηκε… Αλλά απάντηση ότι θα επισκεφθούν το μουσείο σύντομα έστειλανκαι διεθνείς προσωπικότητες του καλλιτεχνικού κόσμου, όπως ο Τομ Χανκς, για παράδειγμα» πρόσθεσε.

Προσμετρώντας έτσι τα οφέλη, ο κ. Σαμαράς ανέφερε τη δημοσκόπηση της βρετανικής εφημερίδας «Τhe Guardian», με το 95% των ερωτηθέντων να τάσσεται υπέρ της επιστροφής των Γλυπτών, όμοια απόφαση μελών του αμερικανικού Κογκρέσου, άρθρο του σέρβου υπουργού Πολιτισμού Νεμπόισα Μπράντιτς με τίτλο «Οταν οι θεοί βάδιζαν στη γη», τη θέση των δύο πρώην αυστραλών πρωθυπουργών Γκάου Γουίτλαμ και Μάλκολμ Φρέιζερ, την εισήγηση του αυστραλού αρχηγού των Πρασίνων Μπομπ Μπράουν και του αρχηγού του Εθνικού Κόμματος γερουσιαστή Μπάρναμπι προς τον πρωθυπουργό της χώρας τους για πίεση προς τη βρετανική κυβέρνηση και, ακόμη, την εκπεφρασμένη θέση του υπουργού Πολιτισμού της- πατρίδας του Ελγιν- Σκωτίας Μάικ Ράσελ για το δίκαιον του ελληνικού αιτήματος.

Και η επόμενη ημέρα; «Ο λόγος μας ήταν ανέστιος και αδύνατος. Αλλά τώρα τα πράγματα άλλαξαν, γιατί στο εξής το Βρετανικό Μουσείο θα πρέπει να απολογείται στην παγκόσμια κοινότητα. Τα επόμενα βήματά μας ωστόσο θα είναι προσεκτικά και σίγουρα όχι ανακοινώσιμα αυτή τη στιγμή» απάντησε ο υπουργός. Οσον αφορά όμως την απήχηση του μουσείου στο κοινό, οι αριθμοί που έδωσε ο ίδιος είναι εντυπωσιακοί, καθώς έχουν αγοραστεί ως σήμερα συνολικά 90.822 εισιτήρια. Αλλά και στο Ιnternet καταγράφονται πάνω από 260.00 επισκέπτες από 169 χώρες, από τις ΗΠΑ ως τη Μογγολία και το Νεπάλ!

Πρέπει να αναφερθεί πάντως σχετικά με την υλοποίηση του μουσείου ότι ο προϋπολογισμός του παραμένει στα 130 εκατ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένων των απαλλοτριώσεων, όπως είπε ο κ. Παντερμαλής. Το κόστος της έκθεσης υπολογίζεται στα 6 ή 7 εκατ. ευρώ, ενώ τα λειτουργικά έξοδα δεν έχουν ακόμη υπολογιστεί ακριβώς- πλην της μισθοδοσίας του προσωπικού, η οποία ανέρχεται στα 5 εκατ. ευρώ ετησίως.

Πέρα από όλα αυτά όμως, το ζήτημα είναι ότι το μουσείο έχει ήδη αποπλεύσει για το μακρύ ταξίδι του στον χρόνο, όπου θα δοκιμαστεί αλλά και θα δοκιμάσει συνειδήσεις.

Οι ΗΠΑ πρώτες στη δημοσιογραφική κάλυψη

Στοιχεία για την ανταπόκριση των διεθνών ΜΜΕ κατά το διάστημα από 1 Μαΐου ως 24 Ιουνίου έδωσε ο γενικός γραμματέας Ενημέρωσης κ. Πάνος Λειβαδάς .

▅ Ενδιαφέρον εκδήλωσαν 72 εφημερίδες, 27 τηλεοπτικά κανάλια, 27 περιοδικά, 25 ειδησεογραφικά πρακτορεία, 12 ραδιόφωνα και το Διαδίκτυο.

▅ Παρέστησαν 440 δημοσιογράφοι και φωτορεπόρτερ (οι 234 ξένοι) από 167 ΜΜΕ (τα 95 ελληνικά) από 36 χώρες.

▅ Την πρωτιά είχαν οι ΗΠΑ. Ακολούθησαν η Βρετανία, η Γερμανία, η Γαλλία, η Τουρκία, η Κίνα, η Αυστρία, ο Καναδάς, η Ισπανία, η Ρωσία και η Σερβία.

▅ Σημαντικό ρόλο στην προβολή του γεγονότος έπαιξαν οι συνεντεύξεις που έδωσαν ο υπουργός Πολιτισμού και ο καθηγητής κ. Δημήτρης Παντερμαλής στα μεγάλα τηλεοπτικά δίκτυα CΝΝ, ΒΒC, RΑΙ, CC ΤV της Κίνας, CΒS και ΕΒS της Αυστραλίας.

Η ανταπόκριση του κοινού με αριθμούς

Τεράστια είναι η ανταπόκριση του κοινού απέναντι στο Νέο Μουσείο, σύμφωνα και με τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα ο υπουργός Πολιτισμού. Συγκεκριμένα:

▅ Εχουν αγοραστεί 90.822 εισιτήρια.

▅ Εχουν τυπωθεί 45.322 εισιτήρια από τα εκδοτήρια και 8.500 εισιτήρια μέσω Ιnternetσύνολο περίπου 55.000 εισιτήρια. Δηλαδή τις πέντε πρώτες ημέρες επισκέπτονταν το μουσείο περί τα 11.000 άτομα ημερησίως.

▅ Μέσω του e-ticketing, το οποίο εφαρμόζεται για πρώτη φορά στη χώρα μας, έχουν αγοραστεί ως σήμερα 29.000 εισιτήρια. Πρόκειται για το 20% του συνολικού αριθμού και δεν θα αυξηθεί προκειμένου να τηρείται η αναλογία της προαγοράς με εκείνη του ταμείου. Από αυτά, τα 8.500 έχουν ήδη αξιοποιηθεί από τους κατόχους τους. Χώρες με ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι οι Κύπρος, ΗΠΑ, Βρετανία, Γερμανία, Γαλλία, Ισπανία, Ιταλία, αλλά και η Αυστραλία, ο Καναδάς, η Λατινική Αμερική και η Ιαπωνία.

▅ Τηλεφωνικές κρατήσεις έγιναν από 11.500 μαθητές και από 5.000 άτομα συλλόγων και τουριστικών γραφείων.

  • ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΜΑΡΙ ΑΘΕΡΜΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ | Τρίτη 30 Ιουνίου 2009
 

ΝΕΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ: Το κόστος των εγκαινίων

Πέτυχε το σκοπό του το ΥΠΠΟ όσον αφορά τη φιέστα των εγκαινίων του νέου Μουσείου Ακρόπολης. Αυτό δήλωσε ο υπουργός Πολιτισμού, Αντώνης Σαμαράς, σε χτεσινή συνέντευξη Τύπου. Ο υπουργός θεωρεί επιτυχία: «Τα χιλιάδες δημοσιεύματα, ρεπορτάζ και αναφορές στα ηλεκτρονικά ξένα Μέσα, απευθείας μετάδοση της τελετής εγκαινίων σε ολόκληρο τον κόσμο (μέσω του Euronews), εκατοντάδες χιλιάδες χρήστες του διαδικτύου απόλαυσαν την Ελλάδα, τον πολιτισμό της και το νέο μουσείο σε ολόκληρο τον κόσμο». Φυσικά, προσπαθεί με κάθε τρόπο να κρύψει το γεγονός ότι το νέο Μουσείο Ακρόπολης εγκαινιάζει την επιχειρηματική λειτουργία ακόμη και των αρχαιολογικών μουσείων με στόχο την ολοσχερή εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς. Επιτυχία όμως θεωρεί ότι «το συνολικό κόστος της εβδομάδας των εγκαινίων ανήλθε σε 1.860.090 ευρώ. Δηλαδή, κόστος μικρότερο από το ένα τρίτο του αρχικού προϋπολογισμού των εγκαινίων»(!)

Ιδού τα οικονομικά στοιχεία που έδωσε ο υπουργός: Δημιουργικό κόστος, σχεδιασμός, ψηφιακές φωτογραφίσεις, προμήθεια και ενοικίαση ειδικού εξοπλισμού, μοντάζ, μουσική, τεχνικός εξοπλισμός, αμοιβές, για την ψηφιακή σκηνοθεσία, παραγωγή και προβολή, 1.000.372,88 ευρώ. Διάφορες παραγωγές για ανάγκες τηλεοπτικής κάλυψης και αρχειακού υλικού 91.903,35. Φιλοξενία επισήμων (ναύλωση οχημάτων, ξενοδοχεία, δώρα σε ξένους επισήμους, κρουαζιέρα πρωθυπουργών) 246.289,9 ευρώ. Δημιουργικές εργασίες, εκτύπωση, ντύσιμο δρόμων, λεωφορείων, τρόλεϊ, μετρό, banner, 218.332,87 ευρώ. On-line μετάδοση των επίσημων εγκαινίων από την ιστοσελίδα του Μουσείου: 6.545 ευρώ. Κατασκευή και λειτουργία Κέντρου Τύπου, τεχνικός εξοπλισμός 68.469 ευρώ. Catering εγκαινίων (6 εκδηλώσεις, συμπεριλαμβανομένου του κεντρικού δείπνου), κόστος κουαρτέτου κλπ. 225.156 ευρώ. Διάφορα έξοδα 3.021 ευρώ.

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΤΑΚΤΩΝ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ: Απεργία και συγκέντρωση

Σε νέα απεργιακή κινητοποίηση, αύριο και συγκέντρωση έξω από το Νέο Μουσείο Ακρόπολης (11 πμ) συγκέντρωση έξω από το Νέο Μουσείο Ακρόπολης (11 πμ) προχωρούν οι συμβασιούχοι αρχαιολόγοι. «Παρά τις υποσχέσεις και τις δηλώσεις του κ. Σαμαρά για την ικανοποίηση των αιτημάτων μας, δεν έχει γίνει ούτε ένα ουσιαστικό βήμα για την επίλυση των προβλημάτων, τόσο των εργαζομένων όσο και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας», τονίζει σε ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων. «Εμείς, οι αρχαιολόγοι, εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σε απελπιστική κατάσταση. Ο 24μηνος περιορισμός του ΠΔ164/2004 δε μας επιτρέπει να δουλέψουμε ποτέ ξανά, μιας και ο μόνος αποδέκτης της εργασίας μας είναι το ΥΠΠΟ. Επιστήμονες με σοβαρές σπουδές, πολυετή πρακτική εμπειρία σε σωστικές ανασκαφές, εκθέσεις μουσείων και αναδείξεις αρχαιολογικών χώρων πετιούνται κυριολεκτικά στα σκουπίδια για να ανακυκλωθούν με νέους συναδέλφους, ανεκπαίδευτους και με ημερομηνία λήξης τους 24 μήνες».

Ο Σύλλογος καταγγέλλει ότι «το μεγάλο πρόβλημα των αδιαφανών προσλήψεων κορυφώθηκε στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως, όπου ποτέ δε μάθαμε πώς έγιναν οι προσλήψεις και με ποια κριτήρια» και ότι «στις 30 Ιουνίου τελειώνουν τυπικά, όχι ουσιαστικά, τα έργα του Γ’ ΚΠΣ και η πλειονότητα των συναδέλφων μας εκδιώκεται διά παντός από την Αρχαιολογική Υπηρεσία».

«Αποφασίσαμε την πρώτη μέρα οριστικής ανεργίας να τη μεταμορφώσουμε σε απεργία», τονίζει, καλώντας στη συγκέντρωση, στην είσοδο του Νέου Μουσείου Ακρόπολης (11πμ). Ο Σύλλογος επαναλαμβάνει τα πάγια αιτήματα του κλάδου για: Αμεση εξαίρεση των αρχαιολόγων από τις περιοριστικές διατάξεις του ΠΔ 164/2004 (24μηνο), καθώς αποτελεί ακύρωση του επαγγελματικού μας δικαιώματος. Κατάργηση των προσλήψεων με αδιαφανή τρόπο μέσω της Γενικής Διεύθυνσης (γραφείο υπουργού) και θέσπιση πλαισίου, που θα διασφαλίζει τη διαφάνεια των προσλήψεων με αντικειμενικά κριτήρια (προϋπηρεσία, προσόντα, εξειδίκευση κλπ.). Αμεση πλήρωση των οργανογραμμάτων των Υπηρεσιών. Στελέχωση με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (επιστημονικό, τεχνικό, εργατοτεχνικό, φυλακτικό), με διαφανείς διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρι α.[Ριζοσπάστης, 30/6/2009]

 

Σε 24ωρη απεργία κατεβαίνει την 1η Ιουλίου ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων


Motionteam

Από παλαιότερη συγκέντρωση διαμαρτυρίας των αρχαιολόγων

Εικοσιτετράωρη απεργία για την 1η Ιουλίου εξήγγειλε ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων, καταγγέλλοντας ότι «δεν έχει γίνει ούτε ένα ουσιαστικό βήμα για την επίλυση των προβλημάτων τόσο των εργαζομένων όσο και της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας.

«Εξακολουθούμε να βρισκόμαστε σε απελπιστική κατάσταση» καταγγέλλουν οι αρχαιολόγοι, εξηγώντας ότι ο 24μηνος περιορισμός στις συμβάσεις που ορίζει το Προεδρικό Διάταγμα 164/2004 «δεν μας επιτρέπει να δουλέψουμε ποτέ ξανά, μιας και ο μόνος αποδέκτης της εργασίας μας είναι το Υπουργείο Πολιτισμού».

«Επιστήμονες με σοβαρές σπουδές, πολυετή πρακτική εμπειρία σε σωστικές ανασκαφές, εκθέσεις μουσείων και αναδείξεις αρχαιολογικών χώρων πετιούνται κυριολεκτικά στα σκουπίδια για να ανακυκλωθούν με νέους συναδέλφους, ανεκπαίδευτους και με ημερομηνία λήξης τους 24 μήνες» τονίζει ο Σύλλογος σε ανακοίνωσή του.

Καταγγέλλει, δε, «αδιαφανείς προσλήψεις στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως», αφού «ποτέ δε μάθαμε πώς έγιναν οι προσλήψεις και με ποια κριτήρια».

Οι αρχαιολόγοι επισημαίνουν ότι στις 30 Ιουνίου τελειώνουν τυπικά, όχι ουσιαστικά, τα έργα του Γ’ ΚΠΣ και η πλειονότητα των συναδέλφων τους εκδιώκεται διά παντός από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Στο πλαίσιο αυτό, «αποφασίσαμε την πρώτη μέρα οριστικής ανεργίας να τη μεταμορφώσουμε σε απεργία».

Ο Σύλλογος επαναλαμβάνει τα πάγια αιτήματά του για:

* Αμεση εξαίρεση των αρχαιολόγων από τις περιοριστικές διατάξεις του Π.Δ. 164/2004 (24μηνο) καθώς αποτελεί ακύρωση του επαγγελματικού μας δικαιώματος.

* Κατάργηση των προσλήψεων με αδιαφανή τρόπο μέσω της Γενικής Διεύθυνσης (Γραφείο Υπουργού) και θέσπιση πλαισίου, που θα διασφαλίζει τη διαφάνεια των προσλήψεων με αντικειμενικά κριτήρια (προϋπηρεσία, προσόντα, εξειδίκευση, κ.λπ.).

* Αμεση πλήρωση των οργανογραμμάτων των Υπηρεσιών. Στελέχωση με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (επιστημονικό, τεχνικό, εργατοτεχνικό, φυλακτικό) με διαφανείς διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρια.

Newsroom ΔΟΛ

 

Ευτυχία, θάνατος, δόξα

«Είναι πολύ ωραία. Αλλά θα μπορούσαν να  έχουν κι ένα spa» (από το «Νιου Γιόρκερ»)
Oι περισσότερες ανταποκρίσεις από την Αθήνα που δημοσιεύτηκαν τις τελευταίες ημέρες στον διεθνή Τύπο αφορούσαν τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου Ακρόπολης. Ορισμένες είχαν ενδιαφέρον, άλλες ήταν εξυμνητικές κι άλλες επικριτικές. Δεν ξέρουμε αν ο Αμερικανός καθηγητής Φιλοσοφίας Σάιμον Κρίτσλεϊ επισκέφθηκε το μουσείο. Το θέμα όμως του άρθρου του που δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα στη Χέραλντ Τρίμπιουν είναι τελείως διαφορετικό: αφορά τη σχέση ευτυχίας και θανάτου. Και, όπως είναι φυσικό, αντλεί την έμπνευσή του από την αρχαία Ελλάδα.

Να βελτιώσουμε τη διατροφή μας. Να κόψουμε (δηλαδή να κόψετε ) το κάπνισμα. Να κάνουμε γυμναστική. Να αποφεύγουμε τις καταχρήσεις. Όλα καλά και σωστά, τίποτα από αυτά όμως δεν θα αποτρέψει, αργά ή γρήγορα, το μοιραίο. Όλοι μια μέρα θα πεθάνουμε. Και το χειρότερο απ΄ όλα είναι ότι μέχρι να έλθει εκείνη η ημέρα, ή ακόμη κι εκείνη την αποφράδα ημέρα, μπορεί κάτι να πάει στραβά. «Μη χαρακτηρίζετε κανέναν άνθρωπο ευτυχισμένο προτού πεθάνει», έλεγε ο Σόλων. Όσο αξιοπρεπώς κι αν έχουμε ζήσει, όσο θάρρος κι αν δείξαμε στη μάχη, όσο υπεύθυνα κι αν μεγαλώσαμε τα παιδιά μας, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος το τέλος της ζωής να μην είναι αντάξιό της. Ο Ηράκλειτος, ας πούμε, πέθανε από ασφυξία μέσα σε ένα βουστάσιο. Ο Ξενοκράτης σκόνταψε μέσα στη νύχτα σε ένα μπρούντζινο οικιακό σκεύος. Ο Χρύσιππος πέθανε από τα γέλια βλέποντας μια γυναίκα να προσπαθεί να ταΐσει έναν γάιδαρο σύκα.

Κατά συνέπεια, σημειώνει ο αρθρογράφος, η ευτυχία δεν συνίσταται στο τι πιστεύεις εσύ (μετά θάνατον, μάλιστα, δεν πιστεύεις απολύτως τίποτα), αλλά στο τι πιστεύουν οι άλλοι για σένα. Τι θυμούνται δηλαδή από σένα όταν έχεις εγκαταλείψει τον μάταιο τούτο κόσμο. Είναι αυτό που οι αρχαίοι Έλληνες αποκαλούσαν «δόξα». Και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με όλη αυτή την υστερία γύρω από την ευτυχία που παρατηρείται σε κοινωνίες όπως η αμερικανική. Κακώς συνδέουμε την ευτυχία με τον εαυτό μας: θα ήταν πολύ πιο ενδιαφέρον να προσπαθούμε να ζούμε με τέτοιο τρόπο ώστε να μας αναγνωρίσουν οι άλλοι την ευτυχία όταν πεθάνουμε. Εξίσου κακώς προσπαθούμε να απαντήσουμε στο αν υπάρχει μετά θάνατον ζωή συνδέοντάς την με τον εαυτό μας. Μετά θάνατον ζωή υπάρχει, αλλά για τους άλλους, τους λιγοστούς που αγαπήσαμε και τους πολλούς που δεν είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε.

Ακόμη κι ο Σωκράτης, όταν του έθεσαν στη δίκη του αυτό το ερώτημα, απάντησε ότι μόνο ο Θεός γνωρίζει την απάντηση. Τα πράγματα είναι ακόμη πιο δύσκολα για κάποιον που δεν πιστεύει καν στον Θεό. Τι του μένει; Το ευ ζην- όσο περνάει από το χέρι του φυσικά.

  • Tου ΜΙΧΑΛΗ ΜΗΤΣΟΥ, ΤΑ ΝΕΑ: Σάββατο 27 Ιουνίου 2009

LΙΝΚ: http://diastaseis.blogspot.com

 

Tags:

Μουσείο Ηρακλείου: θα χαθεί η χρηματοδότηση για την ανακαίνισή του!

Με άμεσο κίνδυνο να «απενταχθεί από τα προγράμματα του Γ Κοινοτικού Πλαισίου Στήριξης (Γ ΚΠΣ) και να χαθεί η χρηματοδότηση για την ανακαίνιση του κτιρίου του απειλείται το Μουσείο Ηρακλείου», σύμφωνα με ανακοίνωση της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ.

Το έργο της ανακαίνισης, που είναι ενταγμένο στα προγράμματα του Γ ΚΠΣ, και τα οποία λήγουν στο τέλος του μήνα, ύστερα από εξάμηνη παράταση, έχει σταματήσει. «Οι εργασίες ολοκλήρωσης του έργου έχουν σταματήσει επειδή η πολιτεία δεν έχει καταβάλει στην ανάδοχο εταιρεία το οφειλόμενο ποσό των 2,5 εκατ. ευρώ.

Υπό τις συνθήκες αυτές το μουσείο, που είναι το δεύτερο σε επισκεψιμότητα μουσείο στην Ελλάδα, κινδυνεύει να παραμείνει ημιτελές και το Ηράκλειο να χάσει ένα μουσείο σύγχρονο και ασφαλές, που θα μπορούσε να αποτελέσει πόλο έλξης για την ευρύτερη πολιτιστική και οικονομική ζωή της πόλης του Ηρακλείου», αναφέρουν οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ.

 
 

Σε δύο χρόνια η «ασπίδα» για το Λύκειο της αρχαίας Αθήνας

Ενάμισι με δύο έτη ακόμη θα μείνει χωρίς προστασία το Λύκειο της αρχαίας Αθήνας. Οπως σημειώθηκε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, η μελέτη χρειάζεται ακόμη έναν χρόνο ώστε να ολοκληρωθεί και μετά θα ακολουθήσει η κατασκευή.

Αν μάλιστα βάλει κανείς ότι οι υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού ερίζουν και ότι η μία παραδέχεται πως χειρίζεται το θέμα παράνομα, ενώ θα έπρεπε να το χειρίζεται άλλη, θα θεωρήσει δικαιολογημένους τους φόβους που εκφράζονται.

Το ΚΑΣ εξέτασε τη χορηγία του ΟΠΑΠ για την κατασκευή του στεγάστρου, η οποία φτάνει τα 4 εκατ. ευρώ. «Αυτή είναι η μόνη ευκαιρία που έχουμε να αναδείξουμε την πολύ σημαντική ανασκαφή», τόνισε η εκπρόσωπος της Γ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, Ολγα Ζαχαριάδου.

«Η παλαίστρα του αρχαίου Λυκείου χρειάζεται στέγαση και είναι απαραίτητη και η διαμόρφωση του περιβάλλοντος χώρου, ώστε να στερεωθούν κάποια τμήματα, να δημιουργηθεί ένα αρχαιολογικό άλσος και να ενοποιηθεί ο χώρος με το Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο».

Η κ. Ζαχαριάδου εξέφρασε την αγωνία της γιατί το μνημείο είναι σε κακή κατάσταση, «ο χρόνος είναι πιεστικός και δεν μπορεί να υπάρξει άλλη καθυστέρηση».

Το Λύκειο ήρθε στο φως το 1996, σε οικόπεδο της οδού Ρηγίλλης, όπου επρόκειτο να ανεγερθεί το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Ιδρύματος Βασίλη και Ελίζας Γουλανδρή. Το ΚΑΣ ενέκρινε τη χορηγία.

Με άλλη γνωμοδότησή του, το συμβούλιο ζήτησε να μειωθεί το πλάτος μιας εισόδου του σταθμού μετρό στην Αργυρούπολη, ώστε να διατηρηθεί κατά χώραν τμήμα αρχαίου κτιρίου των κλασικών χρόνων.

 

Οι άλλοι ήρωες

  • Γράφει ο Κώστας Γεωργουσόπουλος, ΤΑ ΝΕΑ, Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009

  • ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ ΤΗΣ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ ΒΡΗΚΑΝ ΤΗ ΣΤΕΓΗ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΑΣΦΥΚΤΙΟΥΝ, ΔΕΝ ΣΥΜΦΥΡΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΤΕΝΟΧΩΡΟΥΝΤΑΙ, ΤΩΡΑ ΠΟΥ, ΟΡΘΑ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΑ, ΠΕΡΙΣΣΕΨΑΝ ΟΙ ΥΜΝΟΙ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΕΓΗ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ «ΕΝΟΙΚΟΥΣ», ΕΠΙΤΡΕΨΤΕ ΜΟΥ ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΩ ΟΛΟΥΣ ΟΣΟΙ ΜΕΣΟΛΑΒΗΣΑΝ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΧΑΙΡΟΜΑΣΤΕ ΩΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΜΑΣΤΕ ΩΣ ΕΡΕΥΝΗΤΕΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΥΠΕΡΟΧΑ ΤΕΚΜΗΡΙΑ ΜΙΑΣ ΜΟΝΑΔΙΚΗΣ ΣΤΙΓΜΗΣ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ.

Όλοι όσοι μπορούν σήμερα να έρχονται σε επαφή με έργα του αρχαίου κόσμου είτε αυτά είναι κείμενα είτε αρχιτεκτονήματα είτε εικαστικά είτε εργαλεία και σκεύη καθημερινής χρήσης πιθανόν δεν γνωρίζουν πόσος μόχθος, πόση γνώση, πόση έμπνευση συχνά, πόση εφευρετικότητα έχει διατεθεί ώστε να γίνουν προσιτά, αξιανάγνωστα, και αναγνωρίσιμα ως προϊόντα μιας εποχής και μιας συγκεκριμένης κοινωνίας, μιας σχολής αισθητικής, μιας παιδείας ακόμη και μιας μόδας.

Αναφέρομαι στους ειδικούς φιλολόγους και στους αρχαιολόγους, τους συντηρητές που παραλαμβάνουν ένα ερείπιο κειμένου, ένα σκουριασμένο, οξειδωμένο χάλκινο άγαλμα, ένα θραύσμα αγγείου, ένα κολοβωμένο σύμπλεγμα γλυπτό, τα θαμμένα στο χώμα θεμέλια μιας οικοδομής και μας παραδίδουν εκθέσιμα και αναγνωρίσιμα τεκμήρια πολιτισμού.

Τα «χειρόγραφα» που μας έχουν παραδοθεί αντίγραφα αντιγράφων είναι τα περισσότερα φθαρμένα, σάπια, καμένα με ίχνη της περιπέτειας αιώνων. Αλλά κι όταν είναι σε καλή κατάσταση ο τρόπος που αντιγράφηκαν δημιουργεί τεράστια προβλήματα για την αυθεντική ή λανθασμένη απόδοση του περιεχομένου. Αγράμματοι αντιγραφείς σε οργανωμένα εργαστήρια πιθανόν συγκρότησαν το χειρόγραφο εξ ακοής, καθ΄ υπαγόρευσιν. Καλόγεροι νυσταγμένοι και νηστεύοντες που κουτουλούσαν πάνω στο τραπέζι είτε αντιγράφοντας με το μάτι είτε παραβάλλοντας άλλο χειρόγραφο «πήδαγαν» σειρές ή παρέλειπαν λέξεις είτε αλλοίωναν καταλήξεις, όταν το χειρόγραφο από το οποίο αντέγραφαν ήταν κακογραμμένο. Σήμερα η αξιοθαύμαστη εκδοτική φιλολογία είναι σε θέση να βρίσκει, λες και ακολουθεί μεθόδους αστυνομικών ντετέκτιβ, τα «γενεαλογικά» δέντρα ενός χειρογράφου, ώστε να συγκροτεί ομάδες και στέμματα, ποιος ανώνυμος γραφέας από ποιον αντέγραψε και ποιος τον αντέγραψε.

Και ύστερα αρχίζει η συντήρηση, σχεδόν μια κυριολεκτικά ταριχευτική τέχνη. Επουλώνονται πληγές, αναπληρώνονται κενά, συμπληρώνονται ελλείψεις, διορθώνονται αβλεψίες, αφαιρούνται επαναλήψεις, εξαλείφονται προσθήκες και όχι σπάνια προτείνονται λύσεις που επιλύουν αινιγματώδεις εκφράσεις και ακατανόητες συντάξεις ή τερατώδεις γραμματικές ή φθογγολογικές εκπλήξεις.

Η εκδοτική ιστορία των κλασικών κειμένων είναι γεμάτη από εκπληκτικές λύσεις, πρωτοφανείς γκάφες, αυθαίρετες προτάσεις και συχνά σωτήριες επεμβάσεις. Κάθε γενιά φιλολόγων ειδικευμένων στην παλαιογραφία και την εκδοτική αναθεωρεί μεθόδους, βελτιώνει και την τεχνολογία (μικροφωτογραφία, λέιζερ, χημική ανάλυση κ.τ.λ.) και αλλάζει παγιωμένα έως σήμερα κείμενα τόσο ώστε αλλάζει ο φωτισμός μιας ιδέας, ενός χαρακτήρα ή μιας πράξης. Αντιλαμβάνεται κανείς τι σημασία έχει σε μια δεδομένη καίρια στιγμή της «Αντιγόνης» του Σοφοκλή να «μιλάει» η Αντιγόνη και να αναφέρεται στον Αίμονα ή να «μιλάει» και να αναφέρεται σ΄ αυτόν η Ισμήνη. Αν συμβαίνει το πρώτο θα είναι η πρώτη και μοναδική στιγμή σ΄ όλη την τραγωδία που η Αντιγόνη κάνει μνεία του μνηστήρα της. Αν συμβαίνει το δεύτερο, πράγμα που κι εγώ πρεσβεύω και αυτήν τη λύση έδωσα και στη μετάφρασή μου, συμπλέοντας με σοφούς φιλολόγους εκδότες, τότε η Αντιγόνη, επιλέγοντας τον αυτόνομο δρόμο της προς τους νεκρούς έχει αφαιρέσει από τις έγνοιές της τον ερωτευμένο έως θανάτου μνηστήρα της.

Αυτά τα ολίγα ως απάντηση σε ορισμένους αγράμματους αλλά ευνοούμενους των καιρών σκηνοθέτες, τρόφιμους των κρατικών ταμείων και σαλταδόρους των φεστιβάλ που δηλώνουν δημόσια πως δεν τους ενδιαφέρει η φιλολογία και η πιστότητα των κειμένων. Αν π.χ. είχε χαθεί ή αλλοιωθεί στο χειρόγραφο του «Φάουστ» του Γκαίτε ο περίφημος στίχος «εν αρχή ην η πράξις» και ο αντιγραφέας ή ο εκδότης είχε «διαβάσει» «εν αρχή ην η πίστις» ή «εν αρχή ην η άρνησις», δε θα υπήρχε διαφοροποίηση προσέγγισης και ερμηνείας του έργου;

Παράλληλο σπουδαίο έργο με τους εκδότες κειμένων φιλολόγους κάνουν και οι αρχαιολόγοι. Οι περισσότεροι έχουν ταυτίσει τους επιστήμονες αυτούς με τους ανασκαφείς. Άλλη σπουδαία ειδικότητα που χρειάζεται ένστικτο, αίσθηση της αναγνώρισης του ιστορικού χώρου και βέβαια τύχη που μόνο αυτοί μπορούν, αν ευνοηθούν, να αξιοποιήσουν την εύνοιά της. Ένα ανασκαφικό εύρημα μοιάζει πολύ μ΄ ένα ερειπωμένο χειρόγραφο. Ένα κεφάλι γυναίκας, ένα πόδι ανδρός, ένα θραύσμα ερυθρόμορφου αγγείου, ένα τείχος, ένα σκεύος, ένα εργαλείο, ένα όπλο πέρα από τη φθορά, τον ακρωτηριασμό που έχει από την περιπέτεια του χρόνου υποστεί, πέρα από τις αλλοιώσεις, τις προσχώσεις, τις βίαιες επεμβάσεις που πρέπει να καθαριστούν, να αφαιρεθούν, να οριοθετηθούν, πρέπει να αναζητηθεί η ταυτότητά τους, η ιδιαίτερη χρήση τους, ο σκοπός της δημιουργίας τους, η χρηστική τους λειτουργικότητα, και, βέβαια, η εποχή του, η τεχνική που χρησιμοποίησε ο δημιουργός του που έχει να κάνει και με την σχολή που ακολουθεί αλλά και ο εντοπισμός των εργαλείων που χρησιμοποιήθηκαν.

  • Κομμώσεις και πτυχώσεις

Η κόμμωση της κεφαλής μιας κόρης, το είδος των σανδαλίων ενός αθλητή, οι πτυχώσεις μιας εσθήτας, το περιεχόμενο ενός αρωματοδοχείου, τα κτερίσματα που συνόδευαν την ταφή ενός εφήβου, μιας ανύπαντρης κόρης και ενός πολεμιστή δίνουν πληροφορίες για την κοινωνία, τις ταξικές και ενδόφυλες σχέσεις, τις μεταφυσικές αγωνίες και τα ηθικά προτάγματα μιας συγκεκριμένης ηθικής.

Το ύφος π.χ. του αετώματος του Εκατόμπεδου που εκτίθεται στο Νέο Μουσείο Ακρόπολης είναι και το ύφος πιθανόν μιας αναπαράστασης της αρχαϊκής κοινωνίας των Αθηνών. Έτσι, αφού είναι δεδομένο πως η «Ορέστεια» του Αισχύλου παίχτηκε το 458 π.Χ. άρα πριν οικοδομηθεί ο Παρθενώνας, άρα πριν ο Αθηναίος αντικρύσει το Άγαλμα της Αθηνάς του Φειδία, πώς θα εμφανισθεί ως «ρόλος» η Αθηνά στις «Ευμενίδες» στο τρίτο δράμα της «Ορέστειας», με ποια μορφή, ποιο στυλ, ποιο γούστο, ποιο ύφος και θα είναι αναγνωρίσιμη από το κοινό ιδρύοντας τον Άρειο Πάγο;

Όταν ανοίγετε ένα στερεότυπο αρχαίο κείμενο κι όταν επισκέπτεσθε ένα Μουσείο, να ευγνωμονείτε τις στρατιές των ανωνύμων και των σοφών επωνύμων που έσκυψαν πάνω από κείμενα και ανασκαφικά ευρήματα και μας παρέδωσαν τεκμηριωμένα, αποκατεστημένα, χρονολογημένα και αισθητικά ταξινομημένα τα εκατομμύρια μνημεία λόγου και τέχνης του ανθρώπινου παρελθόντος.

Ένα ανασκαφικό εύρημα μοιάζει πολύ μ΄ ένα ερειπωμένο χειρόγραφο

 

Το Νέο Μουσείο στο μικροσκόπιο

  • ΕΓΚΑΙΝΙΑΣΤΗΚΕ, ΕΓΚΩΜΙΑΣΤΗΚΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΜΕΡΑ ΜΠΗΚΕ ΣΤΟΝ ΚΑΤΑΛΟΓΟ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΔΙΕΘΝΩΝ ΜΟΥΣΕΙΩΝ. ΜΕΤΑ ΤΑ ΕΓΚΑΙΝΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΜΟΥΣΕΙΟΥ ΑΚΡΟΠΟΛΗΣ, ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΜΕ ΕΚΘΕΣΙΑΚΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΚΑΛΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΝ: ΕΧΕΙ ΜΟΝΟ ΘΕΤΙΚΑ ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ;

Το Νέο Μουσείο Ακρόπολης είναι ένας άθλος που συγκινεί όλους μας και αξίζουν συγχαρητήρια και έπαινος σε όσους εργάστηκαν γι΄ αυτό. Επομένως οι μουσειολογικές και μουσειογραφικές μου παρατηρήσεις έχουν στόχο τη βελτίωση ορισμένων πραγμάτων που υπέπεσαν στην αντίληψή μου κατά την πρώτη μου επίσημη επίσκεψη. Όταν μετακομίζεις σε νέο σπίτι μπορεί να έχεις χαρά, αλλά δεν σημαίνει ότι απαλείφονται και τα προβλήματα. Όταν μετριαστεί η χαρά της ολοκλήρωσης αυτού του μοντέρνου ναού που περιέχει και προστατεύει τα έργα τέχνης της Ακρόπολης είναι επιβεβλημένο να το δει κανείς με τα μάτια της βελτίωσης, διότι λέμε συχνά ότι ένα μουσείο είναι ζωντανός οργανισμός, αλλά λίγο το εννοούμε. Το μουσείο διαρκώς εξελίσσεται και υπόκειται σε αλλαγές.

Να μιλήσουμε όμως με παραδείγματα. Δεν μπορεί αρχές και κανόνες της μουσειολογίας και της μουσειογραφίας να αγνοούνται. Ανεβαίνοντας τη ράμπα ποιος μπορεί να δει τα αγγεία που βρίσκονται ψηλά στις προθήκες; Κατανοώ ότι δεν έπρεπε να μείνουν άδειες και ότι τοποθετήθηκαν ψηλά αγγεία διπλά και τριπλά, που είχαν εκτεθεί και πιο χαμηλά, αλλά είναι ένα σημείο που χρήζει βελτίωσης. Δεύτερον, οι κουπαστές στη σκάλα είναι απαραίτητες. Διαιρούν όμως το αρχαϊκό αέτωμα που δεσπόζει στην κορυφή της, και αντί να σε συνεπαίρνουν τα γλυπτά σε συνεπαίρνουν δυο μεταλλικά στοιχεία, που έπρεπε να βρίσκονται στους τοίχους δεξιά και αριστερά.  Η αίθουσα των κορών ενώ αρχικά στα προγυμνάσματα δεχόταν τις πιο αυστηρές κριτικές- ιδιαίτερα σε σχέση με τον τεράστιο όγκο και ύψος των γκρίζων στύλων του μουσείου- τώρα μοιάζει πιο ισορροπημένη, αλλά εδώ από μόνη της η αίθουσα ζητά μια νέα μελέτη που να ανταποκρίνεται σε χρονολογικές σειρές και ενότητες καλλιτεχνών.

Η βασική λειτουργία των Καρυατίδων είναι λειτουργία κιόνων που κρατούν ένα επιστύλιο στο κεφάλι τους. Δεν είναι ελεύθερα αγάλματα. Πού είναι το στοιχείο που τις βαραίνει και τις ενώνει; Χρειάζεται έστω κι ένα ψεύτικο επιστύλιο, ώστε να μη δίνεται στον επισκέπτη λάθος εντύπωση για τον ρόλο τους. Στην αίθουσα του Παρθενώνα, παρ΄ όλες τις πραγματικά ευφυείς λύσεις που βρέθηκαν για να τοποθετηθούν και η ζωφόρος και οι μετόπες και τα αετώματα και τα γύψινα εκμαγεία- που και μόνη η αντίθεσή τους με τα πρωτότυπα ζητά την ακεραιότητά τους- υπάρχουν στοιχεία που μπερδεύουν τον επισκέπτη. Για να ξεχωρίσει το αέτωμα και να γίνει κατανοητό, στην μπερδευτική σειρά αέτωμα, μετόπες, ζωφόρος, χρειάζεται να προβληθούν τα γλυπτά στο τύμπανο, δηλαδή στην πλάτη του.

  • «Δεν ξέρεις προς τα πού να πας»

Μπαίνοντας, αισθάνεσαι ευρωπαϊκή άπλα και μεγαλοσύνη. Η πομπική ανηφορική άνοδος δημιουργεί τα πρώτα προβλήματα στα εκθέματα των ένθεν και ένθεν προθηκών. Μετά τη σκάλα δεν ξέρεις πού να κατευθυνθείς. Θα προτιμούσες αριστερά, γιατί έτσι ατενίζεις την Ακρόπολη και γιατί η αριστερόστροφη πορεία είναι η ενδεδειγμένη. Όμως όχι, πρέπει δεξιά. Στην κορυφή της επόμενης σκάλας για τα κορυφαία εκθέματα (τη ζωφόρο, τις μετόπες και τα αετωματικά γλυπτά σε ύψος δυσερμήνευτα χαμηλό και αδιάγνωστα διαφοροποιημένο) βγαίνεις στη μέση της μακριάς βόρειας πλευράς του υποτιθέμενου σηκού του Παρθενώνα και δεν ξέρεις αν πρέπει να πας δεξιά ή αριστερά για να βρεις την είσοδο της δυτικής πλευράς, απ΄ όπου αρχίζουν και τα γλυπτά της πομπής των Παναθηναίων στη ζωφόρο.

Φανταστείτε και να μην ήταν αυτή η μοναδική και κορυφαία απαίτηση του αρχιτεκτονικού διαγωνισμού: η βίωση της ταύτισης γλυπτού διακόσμου και μνημείου, η οποία αυτονοήτως εμπεριέχει και τον τρόπο της ενδεδειγμένης ενατένισής τους μετά τα Προπύλαια στη δυτική όψη του ναού. Το Νέο Μουσείο Ακρόπολης είναι τόσο καλό, όσο μπορούσε να απαιτήσει η κοινωνία μας τα τελευταία τριάντα χρόνια. Εκεί όμως που χάσαμε απολύτως το στοίχημα είναι η έκθεση. Γιατί, σε τι διαφέρει μουσειολογικά η εκθεσιακή παρουσίαση των δικών μας αετωματικών «αριστουργηματικών» Γλυπτών από αυτά του Βρετανικού Μουσείου; Και εδώ, όπως και εκεί, σύμφωνα με την παλιά καλή συνταγή, μας καλούν να τα θαυμάσουμε, αφού μιλούν μόνα τους. Το πλαίσιο της αθηναϊκής δημοκρατίας, του ελλαδικού χώρου και του τότε παγκόσμιου θα μείνει αδιάγνωστο. Ποιων συνθηκών προϊόν (τόσο μακροκλίμακας, όπως και μικροκλίμακας) ήταν αυτή η τέχνη θα μείνει κρυφό. Παρά τα όντως καλογραμμένα κείμενα όταν είναι σύντομα μοιάζει ότι τόσο το μουσείο, όσο και η έκθεση, με τη διαδοχή πρωτοτύπων και «κλεμμένων» αντιγράφων, με τα ηθελημένα κενά και τους απογυμνωμένους λίθους, έγιναν για να αποδείξουμε θεατρικά μια αδικία που μας έγινε. Μήπως με ό,τι κάνουμε και κυρίως με ό,τι δεν κάναμε μουσειολογικά αδικούμε μάλλον τον εαυτό μας;

  • «ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ ΑΝΕΤΑ ΕΚΘΕΜΑΤΑ ΚΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ»

Θεωρώ πως τα όποια προβλήματα τελείωσαν με τον διεθνή διαγωνισμό για την ανέγερση του Μουσείου. Το πρόβλημα δεν ήταν ο όγκος του κτιρίου, αλλά ο δείκτης της ποιότητας που θα είχε η φιλοξενία των αρχαιοτήτων στους χώρους του. Το αποτέλεσμα με ανακούφισε. Τα περισσότερα έργα παρουσιάζονται με νέο μάτι. Δεν υπάρχει ρετσέτα που πρέπει να ακολουθείται σε όλες τις μουσειακές εκθέσεις. Υπάρχουν 100.000 διαφορετικοί τρόποι, γεγονός που δεν μπορεί να θέσει υπό αμφισβήτηση την ποιότητα της συγκεκριμένης έκθεσης. Το μόνο αρνητικό ήταν η βιασύνη της Πολιτείας να το εγκαινιάσει. Ένα έργο αυτής της κλίμακας χρειάζεται χρόνο να το ξαναδείς. Θεωρώ πως μέσα στους χώρους θα έπρεπε να αισθάνονται άνετα ο επισκέπτης και τα ίδια τα έργα. Και αυτό έχει επιτευχθεί.

  • «ΤΟ ΚΤΙΡΙΟ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΤΑ ΓΛΥΠΤΑ»

Eπιτέλους, το Νέο Μουσείο Ακρόπολης είναι πραγματικότητα και αυτό είναι θετικό. Ένα όμως από τα προβλήματά του είναι αυτό που αντιμετωπίζουν όλα τα μεγάλα μουσεία παγκοσμίως: διακρίνονται από μια εγωκεντρική διάθεση. Πρόκειται για ακόμη ένα μουσείο που μιλά για τον εαυτό του και όχι για τον τρόπο που προβάλλει τα εκθέματα. Το κτίριο του Μπερνάρ Τσουμί απαξιώνει τα Γλυπτά. Φεύγεις με την αίσθηση του μουσείου, όχι των Γλυπτών, λογική που ανταποκρίνεται στην κόντρα των μεγάλων πόλεων για εντυπωσιακά κτίρια που εξυπηρετούν τουριστικούς λόγους.

  • Επιμέλεια: Μαίρη Αδαμοπούλου, Σάββατο, 27 Ιουνίου 2009