RSS

Οι αφανείς ήρωες του μουσείου

06 Jun

  • Πέρασε καταιγίδα πάνω από το κεφάλι τους. Γιατί δεν στήνεται ένα τεράστιο μουσείο, όπως της Ακρόπολης, μόνο σε ένα χρόνο. Τέλη του 2007, αρχές 2008 γινόταν ακόμη η μεγάλη μετακόμιση. Μεταφέρθηκαν 246 μεγάλα γλυπτά και 4.200 μικρότερα μαζί με τα θραύσματά τους από τις αποθήκες.

Εργο ζωής είναι το μουσείο για τον Αλέξανδρο Μάντη, έφορο Ακρόπολης (κέντρο), τις αρχαιολόγους Χριστίνα Βλασσοπούλου (δεξιά) και Σταματία Ελευθεράτου. Την ψυχή τους έδωσαν και οι συντηρητές Γιώργος Παγανής (αριστερά) και Δημήτρης Μαραζιώτης

Εργο ζωής είναι το μουσείο για τον Αλέξανδρο Μάντη, έφορο Ακρόπολης (κέντρο), τις αρχαιολόγους Χριστίνα Βλασσοπούλου (δεξιά) και Σταματία Ελευθεράτου. Την ψυχή τους έδωσαν και οι συντηρητές Γιώργος Παγανής (αριστερά) και Δημήτρης Μαραζιώτης Μόνο για να τα βγάλεις από τα ξύλινα κουτιά τους, να τα ξεσκονίσεις, να τα συντηρήσεις έστω πρόχειρα (επισταμένη συντήρηση κάποιων θα γίνει μετά τα εγκαίνια), να κολλήσεις κομμάτια που οι αρχαιολόγοι έχουν πλέον αναγνωρίσει την προέλευσή τους κι ύστερα να τα στήσεις σε καινούργια βάθρα θα απαιτούσε τουλάχιστον μια τριετία. Ο πολιτικός χρόνος, όμως, είναι μικρός και το μουσείο πρέπει να εγκαινιαστεί από αυτή την κυβέρνηση. Ετσι, έβαλαν κάτω το κεφάλι και δούλεψαν από το πρωί ώς το βράδυ δεκαεξάωρα, Σαββατοκύριακα και αργίες. Αυτοί είναι οι αφανείς ήρωες του μουσείου.
*Αλέξανδρος Μάντης

Ο διευθυντής της Α’ Εφορείας Ακρόπολης, Αλέξανδρος Μάντης, είχε την ευθύνη της μεγάλης μετακόμισης, που έγινε με μελέτη του πολιτικού μηχανικού και αναστηλωτή της Ακρόπολης, Κώστα Ζάμπα, και της επανέκθεσης. Με απόλυτη σύμπνοια και συνεργασία με τον Δημήτρη Παντερμαλή και με τη βοήθεια μιας επιστημονικής επιτροπής συγκρότησαν και υλοποίησαν τη μουσειολογική πρόταση. Συγχρόνως, μελετούσε τα γλυπτά του Παρθενώνα,πρόσθετε σπαράγματα, που έχουν ταυτιστεί με τον γλυπτό διάκοσμο του ναού, και έδινε διαλέξεις στο εξωτερικό, όπως και οι αρχαιολόγοι Χριστίνα Βλασσοπούλου και Σταματία Ελευθεράτου. Παρουσίαζε στην επιστημονική κοινότητα το σύνολο των διασωθέντων γλυπτών του Παρθενώνα, για να αντιληφθεί το μέγεθος της διασποράς και τον διαμελισμό που υπέστησαν τον 19ο αιώνα.

*Χριστίνα Βλασσοπούλου

Δεξί χέρι του στην προετοιμασία των αρχαίων για τη μετακόμιση, όπως και στην επανέκθεση των αρχαϊκών και κλασικών έργων τέχνης, ήταν η αναπληρώτρια διευθύντρια της ίδιας Εφορείας, Χριστίνα Βλασσοπούλου. Είκοσι χρόνια στην Ακρόπολη έμαθε να εργάζεται αθόρυβα. Ηταν η μόνη από τους εναπομείναντες αρχαιολόγους της υπηρεσίας που γνώριζε και το μικρότερο κομματάκι από όσα φυλάσσονταν με ευλάβεια στις αποθήκες του παλιού μουσείου. Ηρεμη, μεθοδική και χαμηλών τόνων, παρήγαγε σημαντικό επιστημονικό έργο, χωρίς να παραλείψει το οργανωτικό και διοικητικό.

*Σταματία Ελευθεράτου

Νεότερη, αλλά εξίσου αφοσιωμένη και ακούραστη, η αρχαιολόγος Σταματία Ελευθεράτου έχει περάσει δεκαέξι από τα είκοσι χρόνια της θητείας της στα σκάμματα του οικοπέδου Μακρυγιάννη. Από το 1993 δουλεύει εκεί, αρχικά στη μεγάλη ανασκαφή για την κατασκευή του σταθμού «Ακρόπολη» του μετρό και από το 1997 για την ανέγερση του νέου μουσείου. Υπό την εποπτεία της έγινε η έρευνα σε έκταση 9 στρεμμάτων (για τη θεμελίωση του κτιρίου) με αποτέλεσμα να βρεθούν 50.000 αρχαία. Η κ. Ελευθεράτου οργάνωσε την έκθεση με τα επιλεγμένα ευρήματα αυτής της ανασκαφής, με την οποία το μουσείο άνοιξε τις πόρτες του στο κοινό εδώ και περίπου δύο χρόνια. Ανέλαβε και την οργάνωση του πρώτου τμήματος της έκθεσης που μας εισάγει στο μουσείο (μεγάλη ράμπα) και έχει αποκλειστική ευθύνη για την οργάνωση μιας άλλης με ευρήματα της ανασκαφής, που θα γίνει με ησυχία μετά τα εγκαίνια.

*Γιώργος Παγανής

Από τα 15 του χρόνια δουλεύει στην Ακρόπολη ο συντηρητής Γιώργος Παγανής. Είχε το προνόμιο, μαζί με το συνάδελφό του Δημήτρη Μαραζιώτη, να αγκαλιάζει τα διασημότερα γλυπτά του κόσμου και να τα στήνει στα βάθρα τους. Επικεφαλής του εργαστηρίου συντήρησης σήμερα, θυμάται τα ηρωικά χρόνια της αναστήλωσης του Ερεχθείου το 1977 με τον αείμνηστο πολιτικό μηχανικό Αλέξανδρο Παπανικολάου και τον Κώστα Ζάμπα επικεφαλής. Αμούστακο παλικαράκι ήταν τότε και εργαζόταν ως βοηθός τεχνίτη. Επειτα μαθήτευσε στο εργαστήρι συντήρησης του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου δίπλα στο γλύπτη Στέλιο Τριάντη, δούλεψε στα εκμαγεία του Παρθενώνα και στο εργαστήριο γλυπτών της Ακρόπολης, τελευταία στην αναστήλωση του ναού της Αθηνάς Νίκης και μόλις άρχισε η μετακόμιση, αφιερώθηκε στα γλυπτά του μουσείου. Αποτελεί γι’ αυτόν «ανάμνηση ζωής» η δουλειά για το στήσιμο του νέου Μουσείου Ακρόπολης, «αποκορύφωμα» στην καριέρα του.

*Δημήτρης Μαραζιώτης

Αλησμόνητες στιγμές έζησε και ο συντηρητής Δημήτρης Μαραζιώτης που πρωτοστάτησε, επικεφαλής 10μελούς ομάδας, στη μετακόμιση. Προσωπικά δεν θα ξεχάσω την έντασή του όταν το «Παιδί» του Κριτία αποχωριζόταν τη βάση του και κρεμόταν από δύο σχοινιά κι όταν έπειτα από μέρες έφτανε σώα και ασφαλής η πρώτη λίθος της ζωφόρου του Παρθενώνα στο νέο μουσείο. Φαινόταν ο απόλυτος άρχων ενός επικίνδυνου παιχνιδιού. Με κινήσεις μετρημένες, χωρίς πολλά λόγια και με τη βοήθεια πολλών ακόμη συναδέλφων του κατάφερε έναν άθλο που θα διαπιστώσουμε στις 20 Ιουνίου.

  • Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ, Ελευθεροτυπία, Σάββατο 6 Ιουνίου 2009
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: