RSS

Το νέο Μουσείο…

25 Jun
  • Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 25/6/2009
  • Η στήλη αυτή, στο παρελθόν, συνδέθηκε με τον αγώνα αρχαιολόγων, ιστορικών, αρχιτεκτόνων, πολεοδόμων, να μην ανεγερθεί το Μουσείο της Ακρόπολης στο οικόπεδο Μακρυγιάννη. Οι λόγοι ήταν κυρίως δύο, όπως τους εξέθεταν οι ειδικοί: πρώτο ότι το οικόπεδο αυτό, με το ογκώδες κτίσμα Βάιλερ και μερικά άλλα κτίσματα που θα έπρεπε να διατηρηθούν (και διατηρήθηκαν) ήταν μικρό και ανεπαρκές για το νέο Μουσείο. Γινόταν μικρότερο και ανεπαρκέστερο, καθώς ήταν «σφηνωμένο» σε πυκνοκατοικημένη περιοχή, χωρίς άνετη πρόσβαση και ελεύθερους χώρους.

Ο δεύτερος λόγος ήταν σημαντικότερος: το οικόπεδο Μακρυγιάννη ήταν ήδη αρχαιολογικός χώρος, διαπιστωμένος και βέβαιος. Με αρχαιολογική διαστρωμάτωση από τα προκλασικά χρόνια μέχρι τα πρωτοχριστιανικά και βυζαντινά. Οι υπεύθυνοι τότε είπαν ότι θα προκληθεί αρχαιολογική ανασκαφή και τα ευρήματα θα ταξινομηθούν, θα μελετηθούν και θα διαφυλαχθούν. Το νέο Μουσείο κατάλληλα θα θεμελιωθεί πάνω στον ανασκαφέντα αρχαιολογικό χώρο. Αυτή η διαδικασία πράγματι ακολουθήθηκε. Τι βρέθηκε, τι μελετήθηκε και πώς διαφυλάχθηκε δεν το γνωρίζω. Πιστεύω ότι όλα έγιναν όπως πρέπει. Κάποιος αρχαιολόγος μού είπε τότε ότι σε κάθε ανασκαφή ανακύπτει ένα ιδεολογικό πρόβλημα πολύ σοβαρό: τι ψάχνουμε και τι έχουμε δικαίωμα να καταστρέψουμε για να βρούμε αυτό που ψάχνουμε. Τους 2-3 τελευταίους αιώνες ψάχνουμε κυρίως κλασικές και προκλασικές αρχαιότητες, γιατί σε αυτές αποδίδει μεγάλη σημασία ο σύγχρονος πολιτισμός μας. Ψάχνοντας αυτές προκλήθηκαν μεγάλες καταστροφές στα επικείμενα στρώματα, χωρίς να γνωρίζουμε αν οι επόμενες γενεές θα τα αξιολογήσουν διαφορετικά. Η αρχαιολογική διαστρωμάτωση από μόνη της είναι σοβαρό τεκμήριο και είναι μάλλον βέβαιο ότι στο οικόπεδο Μακρυγιάννη καταστράφηκε ή θάφτηκε.

Αυτές ήταν κυρίως οι αντιρρήσεις και εξακολουθώ να πιστεύω ότι ήταν σοβορές και ενδεχομένως να αποδειχθούν σοβαρότερες στο μέλλον όταν το νέο Μουσείο θα συγκεντρώσει πλήθος επισκεπτών. Η άμεση γειτνίασή του με τον Βράχο της Ακρόπολης ενδεχομένως μας οδηγήσει σε απογοητευτικές συγκρίσεις μεγεθών, χρωμάτων και συμβολισμών…

Δεν είναι όμως ώρα για μεμψιμοιρίες και όσα γράφουμε είναι περισσότερο απολογία, παρά εμμονή. Ολοι βεβαιώνουν ότι το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης με τα ιερά εκθέματα στην κατάλληλη θέση είναι επιβλητικό. Ως λαμπρά έχουν περιγραφεί και τα εγκαίνια από τον ελληνικό και ξένο Τύπο. Θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει ότι είχαν περισσότερο κοσμικό χαρακτήρα (μερικές κοσμικές νότες έβγαζαν μάτι) παρά πνευματικό, όπως θα ταίριαζε ειδικά σε αυτό το Μουσείο. Αλλοι ενοχλήθηκαν από τη βαλκανική πολιτική μας απομόνωση. Αυτά όμως δεν έχουν σχέση με το Μουσείο και την ουσία του, το περιεχόμενό του και ευχόμαστε η λειτουργία του αυτό ακριβώς το περιεχόμενο να αναδείξει κάνοντάς το μέρος οικουμενικής παιδείας.

Ακουσα σχολιαστή της τηλεόρασης να επαινεί με ενθουσιασμό την απόδραση των ιερών εκθεμάτων από την αιώνια ακινησία τους και τη «χαριτωμένη» ηλεκτρονική περιπλάνησή τους στις παρακείμενες πολυκατοικίες όπου… κάλπαζαν τα άλογα της Ζωφόρου και οι Καρυάτιδες με νόημα σού… κλείνουν το μάτι. Σκέφτομαι ότι αυτή η «αιώνια ακινησία», όπως αναδύεται από ένα χάος εκδοχών είναι το μεγάλο τους μυστικό, το αίνιγμα που μας καλούν να λύσουμε. Στο κάτω-κάτω το Μουσείο της Ακρόπολης εγκαινιάσαμε, όχι την Ντίσνεϊλαντ!..

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: