RSS

Δωρεά Νιάρχου

24 Jul

Αν μου πείτε ότι ο μακαρίτης Σταύρος Νιάρχος υπήρξε ένας σκληρός κεφαλαιοκράτης, που «έπινε το αίμα του λαού» και έτσι σχημάτισε μια τεράστια περιουσία, να το συζητήσουμε. Εστω και αν φαντάζει σαν απλοϊκή ερμηνεία των κοινωνικών φαινομένων, μάλλον περιττή και άχρηστη.

Αν όμως μου πείτε ότι το σεβαστό ποσό που άφησε ο Σταύρος Νιάρχος για να ανεγερθεί, επιτέλους, Λυρική Σκηνή στην Αθήνα έχει άλλη ιδεολογική ή πολιτική σκοπιμότητα πέραν αυτής που ορίζει ο διακηρυγμένος σκοπός της δωρεάς, τότε δεν είναι μόνο απλοϊκή και άχρηστη ερμηνεία αλλά και χονδροειδής στρέβλωση της ίδιας της έννοιας που θα μπορούσε να έχει η ιδεολογία και η πολιτική. Και αν ακόμα σκεφτόταν κανείς ότι ο μακαρίτης άφησε αυτό το ποσό με την προσδοκία (ποια προσδοκία;) ότι θα συγχωρηθούν οι αμαρτίες, πάλι δεν μας αφορά, ο Αγιος Πέτρος θα το αποφασίσει! Εμείς πρέπει να αποφασίσουμε για τη Λυρική Σκηνή, να ανεγερθεί σε κατάλληλο οικόπεδο, να είναι ένα αρχιτεκτονικά αξιοπρόσεκτο κτίσμα και προπαντός να εξασφαλισθούν όροι της απρόσκοπτης λειτουργίας του. Να αποτελέσει κέντρο μουσικής απόλαυσης αλλά και μουσικής παιδείας.

Ομολογώ ότι δεν μπορώ να καταλάβω τα ιδεολογικά και τα πολιτικά προσκόμματα που εμπόδισαν το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ να ψηφίσουν στη Βουλή υπέρ της δωρεάς και των σκοπών της. Τους ακολούθησαν και οι συνδικαλιστές της Λυρικής Σκηνής, αλλά αυτούς εν μέρει τους καταλαβαίνω γιατί συνήθως επιβιώνουν και ευδοκιμούν σε περιβάλλον κρατικής παρακμής και ραστώνης και δικαιολογημένα ανησυχούν μήπως αυτή η μεταθανάτια ιδιωτική δωρεά αμφισβητήσει τα «κεκτημένα». Αν το καλοσκεφθείτε, σε όλες τις μορφές της ζωής, ιδιωτικής ή συλλογικής, δεν υπάρχει πια αντιδραστική στάση από την υπεράσπιση των «κεκτημένων». Οσο για τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος έφτασε στο σημείο να καθαιρέσει επί τόπου τον κοινοβουλευτικό εκπρόσωπο γιατί δεν πειθάρχησε στη γραμμή και να τον αντικαταστήσει, από χρόνια έχω την απορία για ποιο ουσιαστικό λόγο αποσχίσθηκαν από το ΚΚΕ. Εκεί τουλάχιστον θα είχαν αποφύγει τον πολιτικό διασυρμό.

Με θλίψη θα υπενθυμίσω ότι παρόμοιες «ιδεολογικές» (αλλά και υστερόβουλες) αντιρρήσεις καθήλωσαν επί είκοσι χρόνια τη δωρεά Γουλανδρή για την ανέγερση Πινακοθήκης που θα στέγαζε μοναδική και πολύτιμη συλλογή πινάκων. Μένουν αναξιοποίητες και η δωρεά και η συλλογή.

Αυτές οι δωρεές των «πλουσίων» κρύβουν πράγματι κάποια «ιδεολογία», βαθιά ριζωμένη στον λαό. Τα ιδρύματα, τα κληροδοτήματα και οι δωρεές είναι «μια άλλη Ελλάδα» όχι και τόσο γνωστή και αρκετά παραμελημένη. Είναι η άλλη πλευρά της επιτυχίας που δεν θέλουμε και δεν μας επαρκεί να τη χαρούμε εγωιστικά. Πολλοί θέλουν κάτι να κάνουν και να το αφήσουν στο σύνολο, το ευρύτερο ή το στενότερο, στο χωριό απ’ όπου ξεκίνησαν. Ο Βαρβάκης έγραφε στη διαθήκη του «είμαι ολιγογράμματος» για να εξηγήσει γιατί αφήνει ένα τεράστιο ποσό για να μαθαίνουν γράμματα τα παιδιά του λαού.

  • Tου Aντωνη Kαρκαγιαννη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 24/07/2009
 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: