RSS

Μέτρα προστασίας για την αυλή της Κλεψύδρας

19 Feb

ΚΑΣ. Το πραγματικό της όνομα ήταν Εμπεδω. Κλεψύδρα ονομάστηκε επειδή το νερό που είχε, άλλες φορές ξεχείλιζε κι άλλες χανόταν. Αυτή η αρχαία πηγή, την οποία ο Παυσανίας περιγράφει «Καταβάσι δε ουκ εις την κάτω πόλιν, αλλ’ όσον υπό τα Προπύλαια, πηγή τε ύδατος έστι και πλησίον Απόλλωνος ιερόν εν σπηλαίω», βρίσκεται στις βορειοδυτικές πλευρές της Ακρόπολης, στη συμβολή του αρχαίου Περιπάτου και της οδού Παναθηναίων και αποτελεί από τις σημαντικότερες του Ιερού Βράχου με χρήση από τα προϊστορικά χρόνια.

Η κρήνη επικοινωνεί με τα Προπύλαια. Πίσω από το μνημείο του Αγρίππα, με σκάλα 69 βαθμίδων που καταλήγει στην εκκλησία των Αγίων Αποστόλων στην οποία υπάρχει φρέαρ με μαρμάρινο στόμιο βάθους 10 μ. Στον πυθμένα του, εντοπίζεται το νερό της αρχαίας πηγής που τα καλοκαίρια λιγοστεύει, αλλά δεν στερεύει. Το 1822 ο Οδυσσέας Ανδρούτσος έκτισε προμαχώνα για να εξασφαλίσει νερό σε περίπτωση πολιορκίας και όπως έδειξε η ιστορία σωστά έπραξε, αφού το 1826 οι πολιορκημένοι τότε Ελληνες αντλούσαν από την Κλεψύδρα περίπου 1.600 οκάδες νερό την ημέρα. Στον ίδιο χώρο, όμως, βρέθηκε και το πτώμα του, τον Ιούνιο του 1824.

Από το καλοκαίρι οι υπηρεσίες του υπουργείου Πολιτισμού σχεδίαζαν μέτρα προστασίας και αποκατάστασης της αυλής της Κλεψύδρας που αντιμετωπίζει προβλήματα υγρασίας, ρηγματώσεων, αποκολλήσεων, καθιζήσεις κ.ά. Οσο για νερό έχει ακόμη και με αυτό ποτίζονται τα γύρω φυτά της. Οταν βρέχει όμως λίγο παραπάνω, φτάνει ώς την Αρχαία Αγορά.

Η μελέτη που τα προέβλεπε όλα εγκρίθηκε τον περασμένο Ιούλιο από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, αλλά στην πορεία ανακάλυψαν ότι χάθηκε ο φάκελος! Κι επειδή τον αναζητούσαν μάταια, προχθές το Συμβούλιο συζήτησε εκ νέου το θέμα δίνοντας ομόφωνα την έγκρισή του, χάνοντας όμως και πολύτιμο χρόνο.

Η ιστορία της αρχίζει το 470-460 π.Χ. όπου η πλακόστρωτη αυλή κατασκευάστηκε σύγχρονα με το κρηναίο οικοδόμημα. Τον 1ο αι. μ.Χ,. μετά το γκρέμισμα ενός βράχου, εγκάρσιος τοίχος χώρισε την αυλή και η πρόσβαση στην κρήνη γινόταν από τα δυτικά. Εναν αιώνα αργότερα γκρεμίστηκε και η στέγη της και η πρόσβαση ήταν μόνο από την Ακρόπολη μέσω στεγασμένης σκάλας. Με τον χρόνο η αυλή αχρηστεύθηκε, καλύφθηκε από επιχώσεις, ενώ η πηγή προστατεύθηκε από οχυρώσεις. Το μνημείο αποκάλυψε ο Παναγιώτης Καββαδίας το 1897 μετά την κατεδάφιση του προμαχώνα του Οδυσσέα και Αμερικανοί αρχαιολόγοι την είσοδο στο οικοδόμημα. Τη δεκαετία του 1960 έγιναν εργασίες καθαρισμού και στερέωσης και για τελευταία φορά στη διάρκεια της Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων όπου έμαθε το ευρύ κοινό την ιστορία της. Σύμφωνα με την πρόταση της μελετητικής ομάδας της αρχαιολόγου Σοφίας Μοσχονησιώτη θα πραγματοποιηθούν οι απαραίτητες εργασίες αποκατάστασης και επίχωση του δαπέδου της αυλής για λόγους προστασίας, αφού η διάβρωση εντάθηκε δραματικά τα τελευταία 70 χρόνια. Λύση αναστρέψιμη σωστικού χαρακτήρα, επιτρέπει μελλοντική αποκάλυψη. Ο προϋπολογισμός του έργου ανέρχεται στα 550.000 ευρώ με ένταξη στο ΕΣΠΑ.

  • Γιωτα Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 19/02/2010
Advertisements
 
Leave a comment

Posted by on February 19, 2010 in Κλεψύδρα

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: