RSS

Monthly Archives: March 2010

Η αρχαία Ερέτρια αναβιώνει στο Αρχαιολογικό Μουσείο

  • Στις 26 Απριλίου τα εγκαίνια της έκθεσης με θέμα την ιστορία, την καθημερινή ζωή και τα ιερά της ελληνικής πόλης

Την ιστορία της αρχαίας Ερέτριας από την ίδρυσή της ως την ύστερη αρχαιότητα παρουσιάζει μέσα από ευρήματα ανασκαφών, σχεδιαστικές αναπαραστάσεις, μακέτες και προβολές βίντεο η έκθεση που εγκαινιάζεται στις 26 Απριλίου στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο. «Ερέτρια: Ματιές σε μια αρχαία πόλη» είναι ο τίτλος της και στόχος της να δώσει μια ζωντανή και πρωτότυπη εικόνα της ζωής των ανθρώπων σε αυτήν.

Επτά ελληνικά μουσεία καθώς και τα Μουζέι Καπιτολίνι συμμετέχουν στην έκθεση, η οποία περιλαμβάνει 437 αρχαία αντικείμενα.

Η έκθεση εκτυλίσσεται σε τέσσερις ενότητες. Στην πρώτη παρουσιάζονται η πρώτη κατοίκηση της πόλης, η ακμή της στους γεωμετρικούς χρόνους, το εμπόριο και οι σχέσεις με το εξωτερικό, οι αποικίες (Μένδη, Μεθώνη, Δικαία, Πιθηκούσες, Κύμη, Ζάγκλη), καθώς και η ανάπτυξη της αλφαβητικής γραφής. Η δεύτερη ενότητα επικεντρώνεται σε θέματα της καθημερινής ζωής με τα δημόσια κτίρια αλλά και τις πολυτελείς ιδιωτικές οικίες, στη λει τουργία της αγοράς, των στοών και των γυμνασίων, αλλά και στον ιδιωτικό βίο.

Ιδιαίτερη ενότητα συγκροτούν οι λατρείες και τα ιερά της Ερέτριας- πολιούχος θεός της ήταν ο Απόλλων Δαφνηφόρος-, ενώ η τελευταία ενότητα θίγει θέματα του θανάτου και της μεταθανάτιας ζωής μέσα από την παρουσίαση νεκροπόλεων, ταφών και κτερισμάτων. Ανάμεσά τους, χρυσά διαδήματα και άλλα κοσμήματα με τα οποία στόλιζαν τον νεκρό πριν από την ταφή, όπλα, εξαιρετικά ζωγραφισμένες λήκυθοι και χάλκινα κάτοπτρα.

Η έκθεση συνδιοργανώνεται με την Ελβετική Αρχαιολογική Σχολή η οποία ανασκάπτει και μελετά τα κατάλοιπα της αρχαίας Ερέτριας στην Εύβοια. Μετά την ολοκλήρωσή της, στις 25 Αυγούστου, θα παρουσιασθεί στη Συλλογή Ludwig της Βασιλείας (από τον Σεπτέμβριο του 2010 ως τον Ιανουάριο του 2011).

Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artid=323014&dt=30/03/2010#ixzz0jfowqk1k

 

Στην Καλαμπάκα το αρχαιότερο τεχνικό έργο

  • Πριν από περίπου 23.000 έτη κατασκευάστηκε το πέτρινο τείχος που βρέθηκε στο σπήλαιο της Θεόπετρας

Το αρχαιότερο τεχνικό έργο της Ελλάδας, πιθανόν μάλιστα και του κόσμου, βρίσκεται στο σπήλαιο της Θεόπετρας στην Καλαμπάκα και μετρά 23.000 έτη. Πρόκειται για ένα πέτρινο τείχος που είχε κατασκευαστεί στην είσοδο του σπηλαίου περιορίζοντας έτσι το άνοιγμά της κατά τα 2/3. Η κατασκευή αυτήλιθοσωρός για την ακρίβεια- μελετήθηκε και χρονολογήθηκε με τη μέθοδο της οπτικής φωταύγειας στο εργαστήριο αρχαιομετρίας του κέντρου «Δημόκριτος», από όπου χθες παρουσιάστηκαν τα αποτελέσματα. Η ηλικία μάλιστα συμπίπτει απόλυτα με την ψυχρότερη περίοδο της τελευταίας παγετώδους εποχής υποδηλώνοντας ότι οι παλαιολιθικοί οικιστές του σπηλαίου είχαν κατασκευάσει αυτό το τείχος στην είσοδό του προκειμένου να προστατευθούν από το δριμύ ψύχος της εποχής.

Υπολείμματα φωτιάς, εργαλεία από πυριτόλιθο και χαλαζία, πρώιμα κοσμήματα από δόντια ελαφιού, λίθινα εργαλεία και κεραμική έχουν έρθει στο φως στο προϊστορικό σπήλαιο της Θεόπετρας κατά τις ανασκαφές που διεξάγει εδώ και 25 χρόνια η δρ ΝίναΚυπαρίσσηΑποστολίκα , έφορος Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος του ΥΠΠΟ. Οι ανθρώπινοι σκελετοί που έχουν βρεθεί είναι ελάχιστοι. Αντιθέτως, πολλά είναι τα οστά ζώων από όλες τις περιόδους χρήσης του σπηλαίου. Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελούν και τα ευρήματα της μεσολιθικής εποχής, που σχετίζονται με την κεραμική και την καλλιέργεια. Είναι καρποί (κριθάρι, σιτάρι, φακή) τόσο σε άγρια (παλαιολιθική εποχή) όσο και σε καλλιεργημένη μορφή, αποδεικνύοντας ότι οι άνθρωποι εκείνοι είχαν ανακαλύψει μόνοι τους την καλλιέργεια, η οποία ήρθε ως αποτέλεσμα προσπαθειών χιλιετιών και ίσως όχι από τη μετάδοση εμπειριών λόγω των μετακινήσεων πληθυσμών από τη Μέση Ανατολή.

Το σπήλαιο της Θεόπετρας αποτελείται από μία κύρια αίθουσα 24 Χ 30 μέτρων με μικρές κόγχες στην περιφέρεια, ενώ η είσοδός του είναι αψιδωτή. Ο σχηματισμός του τοποθετείται στην ανώτερη κρητιδική περίοδο, δηλαδή 137 ως 65 εκατομμύρια χρόνια πίσω. Ουδείς γνώριζε πάντως τη σημασία του ως τη στιγμή που άρχισε η ανασκαφή, οπότε και σταμάτησε να χρησιμοποιείται για τον σταβλισμό ζώων. «Είναι η μόνη προϊστορική θέση του ελληνικού χώρου με ακολουθία επιχώσεων από την ανώτερη και μέση παλαιολιθική εποχή,τη μεσολιθική και τη νεολιθική, γεγονός που αποδεικνύει τη συνέχεια του πολιτισμού στον ελλαδικό χώρο πολύ πριν από τη νεολιθική εποχή» λέει η ανασκαφέας, τονίζοντας τη σημασία του σπηλαίου για ολόκληρο τον ευρωπαϊκό χώρο. Η χρονολόγηση πραγματοποιήθηκε από την ερευνητική ομάδα του κ. Ν.Ζαχαριά, επίκουρου καθηγητή του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, και του δρος Ι. Μπασιάκου , διευθυντή Ερευνών του ΕΚΕΦΕ «Δημόκριτος».

Αναζητώντας τον έλληνα Νεάντερταλ
Ανθρώπινα αποτυπώματα, πιθανότατα τεσσάρων παιδιών- το ένα γυμνό και τα άλλα καλυμμένα-, έχουν αποκαλυφθεί στα βαθύτερα στρώματα του σπηλαίου, όπου τα κατάλοιπα φωτιάς χρονολογήθηκαν με τη μέθοδο του Ανθρακα 14 περίπου στο 45000 π.Χ. Τα αποτυπώματα είναι στη σειρά, το ένα πίσω από το άλλο, και η μελέτη τους μπορεί να οδηγήσει στην αναζήτηση της ύπαρξης του προγενέστερου ανθρώπινου τύπου, και συγκεκριμένα του Ηomo Sapiens Νeanderthalensis. Να σημειωθεί ότι η παρουσία αυτού του ανθρώπου στην Ευρώπη τοποθετείται πριν από 40.000 χρόνια, χρονολογία που ταιριάζει με τις ηλικίες της Θεόπετρας. Ειναι η εποχή πάντως κατά κατά την οποία έγινε η μετάβαση στον σύγχρονο τύπο ανθρώπου, τον Ηomo Sapiens Sapiens. Σε περίπτωση λοιπόν που αποκαλυφθεί στη Θεόπετρα ένας ανθρώπινος σκελετός που να αντιστοιχεί σε αυτές τις ηλικίες, τότε μπορεί να επιβεβαιωθεί αν εκείνη την εποχή υπήρχε ή όχι ο άνθρωπος Νeanderthal και στον ελλαδικό χώρο.

 

Μόνωση από το κρύο, ετών 23.000

Για να προστατευθούν από το δριμύ ψύχος οι παλαιολιθικοί κάτοικοι του σπηλαίου της Θεόπετρας, κοντά στην Καλαμπάκα, έχτισαν ένα τείχος στην είσοδό του. Το τεχνικό αυτό έργο είναι το αρχαιότερο που έχει βρεθεί στον ελλαδικό χώρο και πιθανότατα παγκοσμίως. Είναι ηλικίας 23.000 ετών, σύμφωνα με τη χρονολόγηση του λιθοσωρού με τη μέθοδο της οπτικής φωταύγειας.

Εικόνα από το σπήλαιο, που ανασκάπτεται εδώ και 25 χρόνια

Εικόνα από το σπήλαιο, που ανασκάπτεται εδώ και 25 χρόνια

Το προϊστορικό σπήλαιο της Θεόπετρας ερευνάται συστηματικά τα τελευταία 25 χρόνια από τη δ/ρα Νίνα Κυπαρίσση – Αποστολίκα, προϊσταμένη της Εφορείας Παλαιοανθρωπολογίας και Σπηλαιολογίας Νοτίου Ελλάδος του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού. Η ηλικία του τείχους, που φαίνεται να κλείνει κατά τα 2/3 την είσοδο του σπηλαίου, «συμπίπτει απόλυτα με την ψυχρότερη περίοδο της τελευταίας παγετώδους εποχής και υποδηλώνει ότι το έργο κατασκευάστηκε από τους παλαιολιθικούς οικιστές του σπηλαίου για να προστατευθούν από το τότε δριμύ ψύχος». Η χρονολόγηση πραγματοποιήθηκε στο εργαστήριο Αρχαιομετρίας του κέντρου «Δημόκριτος».

Το σπήλαιο της Θεόπετρας παρουσιάζει συνεχή κατοίκηση από τη Μέση και Ανώτερη Παλαιολιθική Εποχή μέχρι τη νεότερη Νεολιθική (περίπου 75.000-3.500 π.Χ.). Εντός αυτού έχουν βρεθεί αποτυπώματα τεσσάρων ανθρωπίνων πελμάτων στη σειρά, πιθανότατα από παιδιά, τα οποία χρονολογούνται στα 46.000 χρόνια. Της ίδιας εποχής είναι οι πυρές που έχουν βρεθεί, ενώ σημαντικές για την περαιτέρω έρευνα θεωρούνται οι ταφές και τα πλούσια νεολιθικά ευρήματα.

  • Ελευθεροτυπία, Τρίτη 23 Μαρτίου 2010

 

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ – ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ: «Κινητικοί», «ευέλικτοι», μονίμως όμηροι…

  • Εχοντας «ξεμείνει» από προπαγανδιστικά «πυρομαχικά» μπροστά στην αντιλαϊκή επέλαση που βρίσκεται σε εξέλιξη, το ΥΠΠΟ-Τ δεν μπαίνει πλέον καν στον κόπο να καλύψει τον εμπαιγμό και τον κυνισμό του προς τους εργαζόμενους
Eurokinissi

Το άγριο «παιχνίδι» του δικομματισμού στις πλάτες των εργαζομένων στην πολιτιστική κληρονομιά συνεχίζεται αμείωτο και εντείνεται και από τη σημερινή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ. Αποτελεί μια από τις φυσιολογικές συνέπειες της πολιτικής εμπορευματοποίησης του πολιτισμού – η ένταση της οποίας αντανακλά στο πεδίο του πολιτισμού την επίθεση του κεφαλαίου για την επιβολή του συνόλου των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων – αλλά και, ταυτόχρονα, υπογραμμίζει το γεγονός ότι αυτή η πολιτική «περνά» μέσα από τη χειροτέρευση των όρων δουλειάς των εργαζομένων στην Αρχαιολογική Υπηρεσία και σε όλες τις υπηρεσίες και τους φορείς του υπουργείου Πολιτισμού – Τουρισμού. Διότι η υποβάθμιση της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, η απαξίωσή της, είναι μία από τις βασικότερες προϋποθέσεις – όπως άλλωστε συμβαίνει στο σύνολο των υπηρεσιών του αστικού κράτους – για την εισβολή του κεφαλαίου στη διαχείριση του πολιτισμού αλλά και για την ιδιωτικοοικονομική διαχείριση του πολιτισμού από το ίδιο το κράτος.

Γιγάντωση απολύσεων – ελλείψεων

Εδώ και καιρό, πλήθος μουσείων και αρχαιολογικών χώρων παραμένουν κλειστά λόγω έλλειψης προσωπικού. Το τελευταίο χτύπημα ήταν οι περίπου 4.000 απολύσεις συμβασιούχων των οποίων οι συμβάσεις έληξαν στις 31/12/2009. Αυτά συμβαίνουν την ίδια στιγμή που οι πάντες παραδέχονται – μεταξύ αυτών και η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟ-Τ – τις τεράστιες και διαχρονικές ελλείψεις προσωπικού όλων των ειδικοτήτων, οι οποίες ανέρχονται σε περίπου 4.200 θέσεις. Αυτό που δεν αναφέρεται από όλους – κυρίως από το ΥΠΠΟ-Τ – είναι ότι αυτές οι ελλείψεις αφορούν μόνο στις οργανικές θέσεις, με βάση τον Οργανισμό του υπουργείου στις αρχές της τρέχουσας 10ετίας. Διότι στην πραγματικότητα, όπως πολλές φορές έχουν τεκμηριώσει οι εργαζόμενοι, οι πραγματικές ελλείψεις στον κρατικό μηχανισμό προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς είναι πολύ μεγαλύτερες. Το ότι όμως δεν προβλέπονται σχετίζεται ακριβώς με τον αγοραίο προσανατολισμό της πολιτιστικής πολιτικής και γενικότερα με την εφαρμογή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων που αποδομεί το σύνολο των κατακτήσεων της εργατικής τάξης και του λαού, από τις εργασιακές σχέσεις και την Κοινωνική Ασφάλιση, μέχρι την Υγεία, την Παιδεία κ.λπ. Από την «ανάποδη», αυτό σημαίνει ότι μια πολιτιστική πολιτική προσανατολισμένη στην ανάδειξη του συνόλου της πολιτιστικής κληρονομιάς προς όφελος του λαού – και όχι μόνο των τουριστικών «φιλέτων» συγκεκριμένων μνημείων και αρχαιολογικών χώρων όπως συμβαίνει σήμερα, ενίοτε και με κινδύνους για τα ίδια τα μνημεία – σαφώς και θα είχε ανάγκη από πολύ περισσότερο εξειδικευμένο επιστημονικό και άλλο προσωπικό.

Από κινητοποίηση το Φλεβάρη του 2009
Eurokinissi

Το ότι το υπουργείο Πολιτισμού είναι «πρωτοπόρο» στην εφαρμογή αυτών των αναδιαρθρώσεων στο πεδίο των εργασιακών σχέσεων είναι απλώς αξιοσημείωτο και ενισχύει τις παραπάνω διαπιστώσεις. Οπως άλλωστε θύμισαν πρόσφατα οι έκτακτοι αρχαιολόγοι, προσλήψεις μόνιμου προσωπικού δεν έχουν γίνει στο ΥΠΠΟ μετά το 1993 και βέβαια, το ΠΔ «Παυλόπουλου» όχι μόνο δεν άλλαξε την κατάσταση, αλλά τη χειροτέρευσε, αφού έστρωσε το δρόμο για «πογκρόμ» απολύσεων στο υπουργείο, χωρίς καν να έχουν τη δυνατότητα οι απολυμένοι να διεκδικήσουν εκ νέου θέση εργασίας στο ΥΠΠΟ, λόγω των γνωστών περιορισμών του 24μηνου.Στα τέλη του περασμένου Γενάρη, το ΚΚΕ επανήλθε στο θέμα για πολλοστή φορά, με Ερώτηση των βουλευτών του Μπάμπη Χαραλάμπους, Γιάννη Ζιώγα, Κώστα Καζάκου, Νίκου Καραθανασόπουλου, Γιώργου Μαυρίκου και Θανάση Παφίλη. Στην Ερώτηση σημειωνόταν ότι «παρά τα βαρύγδουπα λόγια που κατά καιρούς ακούμε, πως δηλαδή η προστασία της πολιτιστικής μας κληρονομιάς αποτελεί προτεραιότητα για την κυβέρνηση και ότι βασικός στόχος της είναι η εξυπηρέτηση του πολίτη, η πραγματικότητα, δυστυχώς, είναι παντελώς διαφορετική.

Αυτή τη στιγμή, πάνω από πενήντα αρχαιολογικοί χώροι και μουσεία είναι κλειστοί λόγω έλλειψης προσωπικού, οι αρχαιολογικές υπηρεσίες υπολειτουργούν, χιλιάδες εργαζόμενοι όλων των ειδικοτήτων έχουν απολυθεί λόγω λήξης των συμβάσεών τους (Δεκέμβρης 2009). Την ίδια ώρα σε μεγάλο βαθμό η λειτουργία των αρχαιολογικών χώρων, μουσείων και Εφορειών Αρχαιοτήτων στηρίζεται σε συμβασιούχους που δουλεύουν με ασφαλιστικά μέτρα, χωρίς ωστόσο να πληρώνονται για τα δεδουλευμένα τους – σε ορισμένες περιπτώσεις και για περισσότερο από ένα χρόνο – καθώς και σε εργαζόμενους με stage.

Ευθύνες φέρουν διαχρονικά οι κυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, καθώς έχουν διαμορφώσει ένα θεσμικό πλαίσιο με το οποίο αποθεώνονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, χιλιάδες εργαζόμενοι οδηγούνται στην ομηρία, ενώ παράλληλα αποκλείεται από το δικαίωμα στην εργασία το πιο έμπειρο τμήμα λόγω των περιοριστικών διατάξεων – 24μηνο – του ΠΔ 164/2004.

Το ΠΑΜΕ μαζί στους αγώνες των εργαζομένων του ΥΠΠΟ-Τ

Θεωρούμε ότι ο πολιτισμός είναι κοινωνικό αγαθό και δεν πρέπει να εμποδίζεται η ελεύθερη πρόσβαση του λαού σε αυτόν (μουσεία, αρχαιολογικοί χώροι, κτλ.). Οι πολιτικές που ασκούνται για τον πολιτισμό κρίνονται στην πράξη και από τις συνθήκες εργασίας των εργαζομένων σε αυτόν».Με βάση τα παραπάνω, το ΚΚΕ απαιτεί άμεσα μέτρα:

  • Για τη στελέχωση των υπηρεσιών με το απαραίτητο μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (εργατοτεχνίτες, αρχαιοφύλακες, συντηρητές, ανθρωπολόγους, μηχανικούς, αρχαιολόγους, κ.ά.) με διαφανείς διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρια.
  • Για την άμεση κατάργηση των περιοριστικών διατάξεων του ΠΔ Παυλόπουλου και τη μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
  • Για την άμεση αποπληρωμή των δεδουλευμένων όλων των εργαζομένων που απασχολούνται ή απασχολούνταν στις υπηρεσίες που υπάγονται στο υπουργείο Πολιτισμού, με ασφαλιστικά μέτρα.

Ακόμα, ζητείται από την κυβέρνηση να ξεκαθαρίσει τι προτίθεται να κάνει μετά τη λήξη των συμβάσεων των εργαζομένων εκείνων που δε συμπεριλήφθηκαν στην τροπολογία Σαμαρά, αλλά και για όσους είχαν συμπεριληφθεί και οι συμβάσεις τους έχουν παραταθεί έως τον Οκτώβρη του 2010».

  • Ομηρία… με «αντικειμενικότητα»
Από πρόσφατη κινητοποίηση στο ΥΠΠΟ-Τ
Phasma

Καθένα από τα παραπάνω ερωτήματα αποτελούν και τα άμεσα αιτήματα των εργαζομένων, αορίστου και συμβασιούχων, του υπουργείου. Αναδεικνύουν επίσης πλευρές του δικομματικού εμπαιγμού εναντίον τους, όπως η «περίφημη» τροπολογία – «Σαμαρά» την περσινή Ανοιξη, ο οποίος, ως υπουργός Πολιτισμού τότε, απλώς… παρέτεινε την εργασιακή ομηρία μερικών εκατοντάδων εργαζομένων για μερικούς ακόμη μήνες.

Η πολιτική αυτή συνεχίζεται. Στα μέσα του περασμένου Γενάρη, το ΥΠΠΟ-Τ ανακάλεσε την προκήρυξη 2.584 θέσεων έκτακτου προσωπικού για λόγους… «διαφάνειας» και «αξιοκρατίας». Συγκεκριμένα, διαπιστώθηκαν «αρρυθμίες» και «αποκλίσεις» από τις αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου, οι οποίες «δεν κατόρθωσαν να υπερβούν πρακτικές και αγκυλώσεις του παρελθόντος, αδυνατώντας να τηρήσουν απαρέγκλιτα τις αρχές της διαφάνειας, της αντικειμενικότητας και της αξιοκρατίας».

Με αυτόν τον τρόπο, το υπουργείο χρησιμοποιεί μερικά από τα αντικειμενικά αποτελέσματα της αντιλαϊκής πολιτικής του δικομματισμού – και της λειτουργίας του συστήματος εν γένει φυσικά – όπως η αδιαφάνεια, η υποκειμενικότητα και η αναξιοκρατία, για να συνεχίσει να ασκεί εργασιακή ομηρία, με ακόμη χειρότερους όρους, αφού έτσι κι αλλιώς, οι ανακληθείσες θέσεις είναι σχεδόν οι μισές από αυτές που «απελευθερώθηκαν» λόγω των απολύσεων.

Αυτό όμως που πραγματικά θέλει να χτυπήσει η κυβέρνηση με αυτές τις ανούσιες προφάσεις είναι το ίδιο το αίτημα και το δικαίωμα για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, χωρίς όρους και προϋποθέσεις, με πλήρη και εμπλουτισμένα ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα. Επιχειρεί να διασπάσει το μέτωπο των εργαζομένων, να χειραγωγήσει κάθε διάθεση συλλογικής διεκδίκησης, να «θολώσει» τόσο το βασικό πρόβλημα, δηλαδή τη μετατροπή του παραπάνω δικαιώματος σε «προνόμιο» και μάλιστα με όρους σκλαβιάς, όσο και την ριζοσπαστικοποίηση έστω «μισής» συνείδησης που θα διαπιστώνει, όχι μόνο την ανάγκη κοινού, οργανωμένου αγώνα όλων των εργαζομένων σε όλους τους τομείς, αλλά και του προσανατολισμού αυτού του αγώνα στην αμφισβήτηση της ύπαρξης του ίδιου αυτού του καπιταλιστικού συστήματος.

Το σχετικό «οπλοστάσιο» όμως είναι αρκετά πλούσιο. Λίγο αργότερα από την παραπάνω ανακοίνωση ανάκλησης, το ΥΠΠΟ-Τ ανακοίνωσε επίσης ότι άνοιξε το μουσείο του Λευκού Πύργου (Θεσσαλονίκη), το οποίο ήταν κλειστό λόγω έλλειψης προσωπικού, με προσωπικό που «μετακινήθηκε» από το Μουσείο Βυζαντινού Πολιτισμού της πόλης, με αποτέλεσμα το τελευταίο να είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος του κλειστό!

Μάλιστα, το υπουργείο προέβαλε και ένα «περίεργο» επιχείρημα (σ.σ. οι υπογραμμίσεις δικές μας): «Κρίθηκε προσφορότερο να ανοίξει στο σύνολό του ο Λευκός Πύργος λόγω της υψηλής επισκεψιμότητάς του. Οι αίθουσες του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού που θα παραμείνουν ανοιχτές, προσφέρουν στους επισκέπτες αντιπροσωπευτική εικόνα του βυζαντινού πολιτισμού»!

Αξίζει να σημειωθεί ότι ανάλογης «λογικής» είναι και το επιχείρημα για τη γιγάντωση της εργασιακής ομηρίας στο ΥΠΠΟ-Τ (σ.σ. οι υπογραμμίσεις δικές μας): «(…) Το φαινόμενο αυτό είναι αποτέλεσμα, κυρίως, των παραλείψεων στην πρόσληψη μόνιμου προσωπικού (…) αλλά και της φύσεως των αναγκών του Υπουργείου και θα λυθεί στο μεγαλύτερο μέρος του, μόνο με την πρόσληψη σταδιακά μόνιμου προσωπικού, όπως είναι και η πρόθεση της Κυβέρνησης, λαμβανομένου υπόψη και του δυσμενούς δημοσιονομικού πλαισίου» της χώρας! Ετσι, η εργασιακή ομηρία δεν επιβλήθηκε σε εφαρμογή συνειδητής πολιτικής επιλογής του δικομματισμού, αλλά είναι ένα… «φαινόμενο» που προήλθε… από «παράλειψη»!

Εργαζόμενοι – «λάστιχο»

Αυτές οι… «περίεργες» «εξισώσεις» και αιτιάσεις φάνταζαν σαν μερικά ακόμη λογικά «άλματα» από τα πολλά με τα οποία μας έχουν συνηθίσει οι… «δεξαμενές σκέψης» των πολιτικών ηγεσιών. Θα άγγιζαν μάλιστα και τα όρια του γελοίου αν δεν επρόκειτο για τα μεροκάματα ανθρώπων και του πώς το κράτος αντιλαμβάνεται την πολιτιστική κληρονομιά και το χρήμα του λαού. Διότι, εκτός των άλλων, ευλόγως θα αναρωτιόταν κανείς, προς τι η έκταση και η μουσειολογική μελέτη του Μουσείου Βυζαντινού Πολιτισμού, δηλαδή προς τι τόσος επιστημονικός κόπος και χρήμα, αφού και με «μισό» μουσείο προσφέρεται «αντιπροσωπευτική εικόνα του βυζαντινού πολιτισμού της πόλης»…

Κι όμως, εκείνη η ανακοίνωση ήταν το «πρόγευμα» αυτού που θα επακολουθούσε πριν λίγες βδομάδες. Οπότε, με «κατεπείγουσα» εσωτερική επιστολή της Γενικής Διεύθυνσης Διοικητικής Υποστήριξης προς τους προϊστάμενους των υπηρεσιών του ΥΠΠΟ-Τ, με το χαρακτηριστικό θέμα «Διευκόλυνση κινητικότητας προσωπικού μεταξύ Υπηρεσιών, για την εξυπηρέτηση υπηρεσιακών αναγκών», όλα τα παραπάνω επανέρχονται με τον πλέον υπηρεσιακό τρόπο!

Διαπιστώνοντας τις «αυξημένες και σοβαρές ελλείψεις σε προσωπικό διαφόρων κλάδων και ειδικοτήτων» κυρίως στην περιφέρεια, την γενικότερη έλλειψη προσωπικού σε πολλές υπηρεσίες, καθώς «και την αδυναμία στελέχωσής τους κατά το τρέχον έτος με νέο μόνιμο προσωπικό, λόγω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας (σ.σ. ενώ πριν την κρίση το υπουργείο δεν «προλάβαινε» να προσλαμβάνει μονίμους…) καθίσταται απόλυτα αναγκαίο να υπάρξει κάποια ανακατανομή μεταξύ των υπηρεσιών, του υπάρχοντος τακτικού προσωπικού»!

Πιο απλά, τα τεράστια κενά θα καλυφθούν εκ των ενόντων, από τους ελάχιστους εναπομείναντες εργαζόμενους, σε πρώτη φάση τους αορίστου! Μάλιστα, όπως προκύπτει από τη συνέχεια, «ενδιαφέρει» (sic) η «κινητικότητα» (sic) υπαλλήλων από την Αττική προς την επαρχία. Οι προϊστάμενοι καλούνται να ενημερώσουν τους «ενδιαφερόμενους» να καταθέσουν σχετικές αιτήσεις, καθώς και να ενημερώσουν αν διαθέτουν… «πλεονάζον» προσωπικό..! Στο τέλος δε αφήνεται εμμέσως να εννοηθεί ότι η μετακίνηση μπορεί να είναι και αναγκαστική.

Παράλληλα, το ΥΠΠΟ-Τ αλλάζει και κριτήρια πρόσληψης έκτακτου προσωπικού προς το χειρότερο. Οπως κατήγγειλαν σε ανακοίνωσή τους οι έκτακτοι αρχαιολόγοι, «αναγορεύεται σε κυρίαρχο κριτήριο η εντοπιότητα. Δηλαδή, ο “καλύτερος” αρχαιολόγος επιλέγεται βάσει του τόπου που μένει και πού ψηφίζει! Τιμωρείται έτσι, η πλειονότητα των αρχαιολόγων επειδή επέδειξαν κινητικότητα για λόγους επιστημονικού ενδιαφέροντος ή και για λόγους εργασιακής επιβίωσης (…) Αφού επιλεγούν οι πιο “ιθαγενείς” αρχαιολόγοι, ο “καλύτερος” ανάμεσά τους επιλέγεται με κοινωνικά κριτήρια: μήνες ανεργίας, αριθμός τέκνων, πολύτεκνοι κ.ά. Αν πάλι ισοβαθμούν (στους μήνες ανεργίας, τον αριθμό των τέκνων κ.λπ.), τότε και μόνο τότε θα εξετάσουν το βαθμό του πτυχίου και την προϋπηρεσία (μέχρι 5 έτη και όχι συνολικά)».

Επίσης: Μεταπτυχιακό και διδακτορικό δε μετράνε, όπως και πλήθος άλλων επιστημονικών και επαγγελματικών κριτηρίων, προφανώς γιατί κατά την κρίση του Υπουργείου δεν αποτελούν προσόντα επιστημόνων!». Ενώ, «ξαφνικά εμφανίστηκαν ως απαραίτητα πρόσθετα προσόντα η άριστη γνώση μιας ξένης γλώσσας και το πιστοποιητικό χειρισμού Η/Υ, χωρίς τα οποία δεν μπορείς πλέον να εργαστείς ως αρχαιολόγος!»

Ομως «η άριστη γνώση μιας ξένης γλώσσας αδικεί» αρχαιολόγους «που γνωρίζουν 2 ή και παραπάνω, αλλά όχι κάποια από αυτές άριστα, τη στιγμή που είναι ικανότεροι να χειριστούν την παγκόσμια επιστημονική βιβλιογραφία. Επίσης, μέχρι πρότινος τα διπλώματα ξένων γλωσσών μας ήταν άχρηστα, καθώς δεν τα ζητούσαν στις ορισμένου χρόνου συμβάσεις και δεν γίνονταν αποδεκτά στις ελάχιστες προκηρύξεις μόνιμου προσωπικού, καθώς η ξένη γλώσσα εξεταζόταν γραπτώς. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα, οι περισσότεροι συνάδελφοι να μη διαθέτουν δίπλωμα άριστης ξένης γλώσσας και ξαφνικά να αποκλείονται από τη εργασία».

Οσο για την «πιστοποίηση γνώσης χειρισμού Η/Υ», «καθώς δεν προσφέρεται από κρατικό φορέα, έχει δημιουργήσει ένα κερδοσκοπικό δίκτυο παραπαιδείας στις πλάτες επιστημόνων. Υποχρεωνόμαστε οι τελευταίοι, προκειμένου να έχουμε δικαίωμα συμμετοχής σε προκηρύξεις, στην καλύτερη περίπτωση 8μηνων συμβάσεων, να δίνουμε 250-300 ευρώ κάθε 3 χρόνια, χωρίς καν να κάνουμε ένα μάθημα (…)»…

Γρηγόρης ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 21/03/2010

 

Τεχνολογία και Ακρόπολη

Με την ευκαιρία της ολοκλήρωσης του μεγαλύτερου μέρους των αναστηλωτικών έργων στην Ακρόπολη, οργανώνεται αύριο, 3 μμ, στο Αμφιθέατρο του Μουσείου της Ακρόπολης ημερίδα με θέμα «Σύγχρονες τεχνολογίες στην αναστήλωση των μνημείων της Ακρόπολης». Η ημερίδα είναι αφιερωμένη στην αξιοποίηση της προηγμένης τεχνολογίας για την προστασία, ανάδειξη και προβολή των μνημείων της Ακρόπολης.

Η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης χρησιμοποίησε αυτή την τεχνολογία με στόχους: Την τεκμηρίωση και τη σχεδιαστική αποτύπωση των μνημείων, των τειχών και του βράχου (χαρτογράφηση του αναγλύφου της Ακρόπολης, τρισδιάστατη σάρωση του Ερεχθείου και των τειχών, ανάπτυξη γεωγραφικού συστήματος πληροφοριών κ.ά.), την παρακολούθηση και καταγραφή των σεισμικών δράσεων στα μνημεία και την ενημέρωση του κοινού.

Στην ημερίδα θα μιλήσουν οι μελετητές των έργων και οι εκπρόσωποι των επιστημονικών ιδρυμάτων και φορέων που συνεργάστηκαν για την ολοκλήρωση των προγραμμάτων.

 
 

Στην Μπουμπουλίνας τον ψάχνουμε, στην Αμερική τον βρίσκουμε

  • Αναμενόμενο για τους ανθρώπους του πολιτισμού είναι η οικονομική κρίση να χτυπήσει και την πόρτα τους.

Ούτως ή άλλως, το πολιτιστικό προϊόν, ως παντεσπάνι, θα είναι το πρώτο που θα κοπεί από τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού δεν θα έπρεπε να ψάχνει να βρει εναγωνίως τρόπους στήριξης, τουλάχιστον, των θεσμών του; Η εικόνα, αντιθέτως, που έχουμε είναι απογοητευτική.

Ερχεται το Πάσχα και δεν ξέρουμε αν θα βρουν οι τουρίστες ανοικτούς τους μεγάλους αρχαιολογικούς χώρους και τα μουσεία μετά τις διόμισι το μεσημέρι. Ασε τους δεκάδες άλλους σε όλη τη χώρα που παραμένουν κλειστοί, ελλείψει προσωπικού, εδώ και δύο μήνες. Κι ακούς στο ραδιόφωνο τον υπουργό Πολιτισμού να αναλύει την οικονομική κατάσταση της χώρας, να παίρνει θέση στο θέμα του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και στο τέλος να θυμάται τον πολιτισμό και τον τουρισμό. Ημαρτον Κύριε, τα μουσεία είναι κλειστά, οι εισπράξεις του ΥΠΠΟΤ μηδενικές. Για ποια τουριστική ανάπτυξη μιλάτε, παπαγαλίζοντας συνεχώς τα περί της οργάνωσης του Μαραθωνίου δρόμου για τα 2.500 χρόνια της ιστορίας του;

Τα προβλήματα τρέχουν. Για παράδειγμα, η Λυρική Σκηνή δεν ξέρει αν θα ανοίξει φέτος τις παραστάσεις του Ηρωδείου, γιατί δεν έχει διορίσει ο υπουργός νέο Διοικητικό Συμβούλιο. Εχει μετρήσει το υπουργείο τις ανοικτές πληγές του; Ξέρει πόσα χρωστάει και με τι προϋπολογισμό θα κινηθεί τη χρονιά; Η απάντηση είναι αρνητική. Γιατί δεν διαθέτει ένα σύστημα ηλεκτρονικής διαχείρισης των οικονομικών του, σαν αυτό που έχει σήμερα και το τελευταίο μαγαζάκι της γειτονιάς;

Δεν οφείλει το υπουργείο να καλέσει τα στελέχη των υπηρεσιών του και τους εκπροσώπους των κρατικών και εποπτευομένων οργανισμών να τους ανακοινώσει το ποσοστό μείωσης του προϋπολογισμού τους, έτσι ώστε να προσαρμοστούν και οι δράσεις τους; Είναι αλήθεια πως θα κυμανθεί από 10-20%, όπως φημολογείται;

Από έναν θιασώτη της ανοικτής διαβούλευσης, όπως είναι ο κ. Γερουλάνος, θα περίμενε κανείς μια πιο εξωστρεφή πολιτική. Να καλέσει τους ειδικούς ανά χώρο να συζητήσουν, να καταθέσουν ιδέες και να βρουν λύσεις. Αντ’ αυτού, έξι μήνες μετά τις εκλογές, υπάρχουν ακόμη επικεφαλής μεγάλων θεσμών που δεν τον έχουν γνωρίσει. Και τι να πουν οι διαπιστευμένοι δημοσιογράφοι, που τον ψάχνουν στην οδό Μπουμπουλίνας και τον πετυχαίνουν σε τηλεοπτικό πλάνο για την εθνική επέτειο στην Αμερική;

  • Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ
  • Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 17 Μαρτίου 2010
 
 

Επαναφέρει το θέμα του κάστρου της Σκύρου το ΚΚΕ

  • Με τη μορφή Επίκαιρης Ερώτησης επαναφέρει το ΚΚΕ το θέμα του κάστρου της Σκύρου που παραμένει ετοιμόρροπο από το 2001, μετά την κατάθεση σχετικής Ερώτησης στις αρχές του Μάρτη.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Μαυρίκος θέτει και πάλι προς τον υπουργό Πολιτισμού – Τουρισμού το ερώτημα: «Αν θα ενταχθεί συνολικά το έργο αναστήλωσης του κάστρου και όλων των μνημείων του στο Δ’ ΚΠΣ (ΕΣΠΑ), έτσι ώστε, το ταχύτερο δυνατό, ο ιστορικός αρχαιολογικός χώρος της Σκύρου να ανοίξει και να γίνει επισκέψιμος και ταυτόχρονα να εκλείψουν οι κίνδυνοι για τη ζωή των κατοίκων από τις καταρρεύσεις βράχων».

Στην Επίκαιρη Ερώτηση σημειώνεται επίσης ότι το ΚΚΕ έχει θέσει το θέμα πολλές φορές στη Βουλή από το 2001, χωρίς όμως αποτέλεσμα από τις κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ. «Από το σεισμό του 2001 το κάστρο είναι κλειστό, απαγορεύτηκε η λειτουργία του και έχει διακοπεί κάθε επισκεψιμότητα. Οι τεχνικές παρεμβάσεις που από τότε έγιναν δεν έχουν μέχρι σήμερα επιτρέψει τη λειτουργία του. Δέκα χρόνια μετά το σεισμό στη Σκύρο η εγκατάλειψη συνεχίζεται. Οι τελευταίες έντονες βροχοπτώσεις που επέφεραν σημαντικές ζημιές στο οδικό δίκτυο του νησιού είχαν και σοβαρή επίδραση στη συνολική κατάσταση του κάστρου. Οι κίνδυνοι τώρα είναι μεγαλύτεροι για τη ζωή των ίδιων των κατοίκων και των περιουσιών τους, επειδή πέφτουν βράχοι και χώματα, που σε κάποιες περιπτώσεις φτάνουν στις αυλές σπιτιών» σημειώνεται στην Επίκαιρη Ερώτηση. [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 17/03/2010]

 
Leave a comment

Posted by on March 17, 2010 in Σκύρος