RSS

Monthly Archives: November 2011

«Ζωντανεύουν» τα κλειστά καταστήματα της Αθήνας με έργα φοιτητών της ΑΣΚΤ

  • Απάντηση στο «γκρίζο» των ημερών
  (Φωτογραφία:  ΑΠΕ )
Η οικονομική κρίση δεν γεννά μόνο προβλήματα και θλίψη, αλλά και ιδέες. Πρωτότυπες ιδέες, για να καλυφθεί το γκρίζο και να ρετουσάρει το ζοφερό περιβάλλον που κυριαρχεί στις μέρες μας.

Έτσι, από τις 17 Δεκεμβρίου και μέχρι τις 7 Ιανουαρίου, περίπου 25 άδεια καταστήματα του κέντρου της Αθήνας – κυρίως στις οδούς Σταδίου και Σόλωνος-, θα «ζωντανέψουν» με έργα νέων καλλιτεχνών της εικαστικής τέχνης και με τίτλο «Τέχνη στις Βιτρίνες».

Στις βιτρίνες των κλειστών καταστημάτων αντί να κυριαρχεί το άδειο, οι ξεχασμένες κούκλες, οι σπασμένες προθήκες, θα παρουσιαστούν εικαστικά έργα των φοιτητών της Ανώτατης Σχολής Καλών Τεχνών.

Μία ενδιαφέρουσα ιδέα που προβάλει νέους ανθρώπους της τέχνης και της δημιουργίας και όχι τα αντιαισθητικά πρότυπα ενός άκρατου νεοπλουτισμού και η ανάδειξη μιας υπερφίαλης κοινωνίας, όπως εκείνα τα φωταγωγημένα μεταλλικά πανύψηλα και άχαρα χριστουγεννιάτικα δέντρα.

Σημειώνεται ότι η συγκεκριμένη πρωτοβουλία θα πραγματοποιηθεί σε συνεργασία με το εμπορικό επιμελητήριο και την πανελλήνια ομοσπονδία ιδιοκτητών ακινήτων και σε συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες των καταστημάτων.

 

Νέο πρόσωπο αποκτούν πολλοί αρχαιολογικοί χώροι και μνημεία, σε εξέλιξη το πρόγραμμα του ΥΠΠΟΤ

«Στόχος μας πάντα είναι τα μνημεία μας να μας εμπνέουν» δήλωσε ο Π.Γερουλάνος
«Στόχος μας πάντα είναι τα μνημεία μας να μας εμπνέουν» δήλωσε ο Π.Γερουλάνος
Αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία και μουσεία που αναβαθμίζονται, προσβασιμότητα σε όλους, υιοθέτηση σύγχρονων τεχνολογιών, νέες εκδόσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα συνιστούν το τριετές πρόγραμμα αναβάθμισης της ποιότητας των υπηρεσιών στα μνημεία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού, που βρίσκεται σε εξέλιξη εδώ και ένα χρόνο και έχει αποδώσει ήδη σημαντικούς καρπούς.

Έως το 2013 που θα ολοκληρωθεί, αναμένεται να έχει αλλάξει σε μεγάλο βαθμό την εικόνα των αρχαιολογικών χώρων και των μνημείων, κάνοντάς την «πιο φιλική» και «προσιτή» στους Έλληνες και ξένους επισκέπτες.

«Η Ελλάδα έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά επαναεπισκεψιμότητας των μνημείων. Στόχος μας πάντα είναι τα μνημεία μας να μας εμπνέουν. Και εμάς που είμαστε πολίτες αυτής της χώρας και τους ξένους επισκέπτες. Αλλά για να γίνει αυτό πρέπει να γίνουν περισσότερο προσβάσιμα» τόνισε ο ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος σε συνέντευξη Τύπου στο Νέο Μουσείο της Ακρόπολης, κατά την οποία παρουσιάσθηκαν τα πρώτα αποτελέσματα του προγράμματος αναβάθμισης αρχαιολογικών χώρων και μουσείων, το οποίο πραγματοποιείται σε συνεργασία υπηρεσιών του ΥΠΠΟΤ με το Ταμείο Αρχαιολογικών Χώρων (ΤΑΠ) και κατά περίπτωση σε συνεργασία με τον ΕΟΤ, την Τοπική Αυτοδιοίκηση και εθελοντικές οργανώσεις. Read the rest of this entry »

 

Ακόμα αρχαιότερος «ναός του Ήλιου» κρυβόταν στο υπέδαφος του Στόουνχεντζ

  • Γιορτή για το νεολιθικό ηλιοστάσιο
Ακόμα και σήμερα, εκατοντάδες άνθρωποι γιορτάζουν στο Στόουνχενζ το θερινό ηλιοστάσιο
Ακόμα και σήμερα, εκατοντάδες άνθρωποι γιορτάζουν στο Στόουνχενζ το θερινό ηλιοστάσιο   (Φωτογραφία:  Reuters )

Χρησιμοποιώντας εξελιγμένες τεχνικές απεικόνισης του υπεδάφους, διεθνής ομάδα αρχαιολόγων εντόπισε κοντά στο κεντρικό μνημείο του Στόουνχεντζ ενδείξεις για ένα ακόμα παλαιότερο χώρο λατρείας, στον οποίο φαίνεται ότι εορταζόταν το θερινό ηλιοστάσιο.

Οι ερευνητές ανακάλυψαν τα θαμμένα ίχνη δύο λάκκων, οι οποίοι ευθυγραμμίζονταν με τον Ήλιο την ώρα της ανατολής και της δύσης, όταν κανείς τις κοιτάζει από τη θέση ενός ογκόλιθου κοντά στην σημερινή κεντρική είσοδο του αρχαιολογικού χώρου. Αυτό συνέβαινε μόνο κατά το θερινό ηλιοστάσιο, τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου.

Τα νέα ευρήματα δεν έχουν χρονολογηθεί με ακρίβεια, είναι όμως προφανές ότι είναι παλαιότερα από το διάσημο νεολιθικό μνημείο του Στόουνχεντζ, ηλικίας περίπου 5.000 ετών. Η περιοχή δεν έχει ανασκαφεί, ωστόσο οι λάκκοι είναι ορατοί σε εικόνες από μαγνητόμετρα (παράδειγμα στην ένθετη αριστερά) και άλλα όργανα απεικόνισης του υπεδάφους.

Όπως ανακοίνωσαν οι αρχαιολόγοι του Πανεπιστημίου του Μπέρμιγχαμ, οι οποίοι συνεργάζονται με συναδέλφους τους στη Βιέννη, οι δύο λάκκοι πιστεύεται ότι ήταν τα σημεία στα οποία ξεκινούσε και τερμάτιζε μια πομπή που ακολουθούσε την κίνηση του Ήλιου στη διάρκεια της ημέρας.

«Τα συναρπαστικά αυτά ευρήματα υποδεικνύουν ότι, παρόλο που το Στόουνχεντζ έγινε τελικά το σημαντικότερο μνημείο του τοπίου, δεν αποκλείεται να μην ήταν πάντα το μόνο, ή το σημαντικότερο, τελετουργικό σημείο της περιοχής και ενδέχεται να έγινε σημαντικό ως ιερός τόπος παρά πολύ αργότερα» αναφέρει ο καθηγητής Βινς Γκάφνι, επικεφαλής της μελέτης από το Κέντρο Οπτικής και Χωρικής Τεχνολογίας IBM στο Πανεπιστήμιο του Μπέρμιγχαμ.

Οι λάκκοι, μέσα στους οποίους εκτιμάται ότι μπορεί να υπήρχαν ξύλινοι στύλοι, ογκόλιθοι ή φωτιές που σημάδευαν τα σημεία, βρέθηκε εντός του «Νεολιθικού Cursus», μιας γνωστής διαδρομής που ορίζεται από δύο παράλληλα χαντάκια.

«Είναι πιθανό οι πομπές εντός του Cursus να κινούνταν από τον ανατολικό λάκκο το ξημέρωμα, συνεχίζοντας ανατολικά κατά μήκος του Cursus και, ακολουθώντας την πορεία του Ήλιου, κινούνταν πίσω προς τη δύση, φτάνοντας στον δυτικό λάκκο το ηλιοβασίλεμα, γιορτάζονταν τη μεγαλύτερη μέρα του χρόνου» εικάζει ο Δρ Γκάφνι.

Η ομάδα του καθηγητή ερευνά το υπέδαφος της περιοχής από το 2010, στο πλαίσιο του ερευνητικού Προγράμματος Κρυμμένων Τοπίων του Στόουνχεντζ.

 
Leave a comment

Posted by on November 28, 2011 in Στόουνχεντζ

 

Απώλεια για την Αρχαιολογία

Πέθανε την Πέμπτη ο επίτιμος Γενικός Επιθεωρητής Αρχαιοτήτων, Νίκος Γιαλούρης. Γεννήθηκε στη Σμύρνη το 1918. Σπούδασε Αρχαιολογία στην Αθήνα και έκανε μεταπτυχιακές στα Πανεπιστήμια της Βασιλείας, της Ζυρίχης και της Γενεύης. Ανακηρύχτηκε διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Βασιλείας το 1949.

Από το 1951 υπηρέτησε την Αρχαιολογική Υπηρεσία από διάφορες θέσεις. Οργάνωσε μουσεία σε Ηλεία, Αχαΐα και Μεσσηνία, προετοίμασε και επέβλεψε την κατασκευή και τη μουσειολογική – μουσειογραφική έκθεση του Νέου Αρχαιολογικού Μουσείου της Ολυμπίας. Διεξήγαγε δεκάδες ανασκαφών σε ολόκληρη τη Δυτική Πελοπόννησο. Εργο ζωής του υπήρξε η συστηματική ανασκαφή της αρχαίας Ηλιδας, της οργανώτριας πόλης των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ανέλαβε κρίσιμες θέσεις στην Αρχαιολογική Υπηρεσία με επιστέγασμα την ανάληψη των καθηκόντων του Γενικού Επιθεωρητή Αρχαιοτήτων. Οργάνωσε μεγάλες εκθέσεις ελληνικών αρχαιοτήτων στο εξωτερικό, ενώ εισήγαγε και θεμελίωσε την ενάλια αρχαιολογική έρευνα στην Ελλάδα.

 
Leave a comment

Posted by on November 26, 2011 in Απώλειες

 

Tags:

Νέο «τάισμα» των μονοπωλίων

ΕΕ – ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Γιγαντιαίο οικονομικό πρόγραμμα προσανατολισμένο στην εμπορευματοποίηση του πολιτισμού υπό τον τίτλο «Δημιουργική Ευρώπη» ανακοίνωσε προχθές η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, εν μέσω εξελισσόμενης και εντεινόμενης καπιταλιστικής κρίσης. Η ΕΕ παρεμβαίνει με αυτόν τον τρόπο στην «πολιτιστική» αγορά σε μια προσπάθεια να δώσει «ανάσα» στην «πολιτιστική» βιομηχανία της, δηλαδή στα μονοπώλια του χώρου και όχι βέβαια στους δημιουργούς.

Η Επιτροπή υπογραμμίζει αυτή την ανάγκη, με άλλα λόγια φυσικά, λέγοντας ότι «ο πολιτιστικός και ο δημιουργικός τομέας της Ευρώπης αντιπροσωπεύουν περίπου το 4,5% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν) και απασχολούν περίπου το 3,8% του εργατικού δυναμικού της ΕΕ (8,5 εκατ. άτομα)». Ετσι, «η στήριξη της ΕΕ θα βοηθά τους τομείς αυτούς να αξιοποιήσουν στον μέγιστο βαθμό τις ευκαιρίες που δημιουργεί η παγκοσμιοποίηση και η ψηφιοποίηση. Επιπλέον, θα τους επιτρέπει να αντιμετωπίσουν επιτυχώς προκλήσεις όπως ο κατακερματισμός της αγοράς και οι δυσκολίες πρόσβασης στη χρηματοδότηση, ενώ θα συμβάλλει στην αποτελεσματικότερη χάραξη πολιτικής, καθιστώντας ευκολότερη την ανταλλαγή τεχνογνωσίας και εμπειριών».

Το πρόγραμμα έχει προϋπολογισμό 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ για την περίοδο 2014 – 2020. Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Επιτροπής, το πρόγραμμα θα διαθέσει περισσότερα από 900 εκατ. ευρώ «για τη στήριξη του κινηματογραφικού και του οπτικοακουστικού τομέα (πεδίο που καλύπτεται από το τρέχον πρόγραμμα “MEDIA”)» και σχεδόν 500 εκατομμύρια ευρώ για τον πολιτισμό.

Η Επιτροπή δεν ξεχνά να «ταΐσει» και τις τράπεζες: «Προτείνει» τη διάθεση περισσότερων από 210 εκατομμύρια ευρώ «για τη δημιουργία ενός νέου χρηματοδοτικού μηχανισμού, ο οποίος θα δώσει τη δυνατότητα σε μικρούς φορείς να αποκτήσουν πρόσβαση σε ποσό έως 1 δισ. ευρώ με τη μορφή τραπεζικών δανείων, καθώς και σε περίπου 60 εκατ. ευρώ ως υποστήριξη για τη συνεργασία σε επίπεδο πολιτικής και για καινοτόμες προσεγγίσεις όσον αφορά τη δημιουργία ακροατηρίου και την κατάρτιση νέων επιχειρηματικών μοντέλων»!

Η αρμόδια Επίτροπος εμφάνισε το πρόγραμμα ως «επένδυση» που «θα βοηθήσει δεκάδες χιλιάδες επαγγελματίες του πολιτιστικού και του δημιουργικού τομέα να αξιοποιήσουν στον μέγιστο βαθμό την ενιαία αγορά και να απευθυνθούν σε νέα ακροατήρια εντός και εκτός Ευρώπης». Πρόσθεσε δε, ότι το πρόγραμμα «συμβάλλει στους στόχους που θέτει η στρατηγική “Ευρώπη 2020” για απασχόληση και βιώσιμη ανάπτυξη».

Θυμίζουμε ότι η στρατηγική «Ευρώπη 2020», δίνει συνέχεια και εμβαθύνει την αντιλαϊκή «Στρατηγική της Λισαβόνας», καθορίζοντας τους στρατηγικούς στόχους και σχεδιασμούς του μονοπωλιακού κεφαλαίου, θέτοντας στην κλίνη του Προκρούστη θεμελιώδη μισθολογικά και κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων.

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 26/11/2011

 
Leave a comment

Posted by on November 26, 2011 in Uncategorized

 

«Μπλοκάκηδες» οι αρχαιολόγοι στα έργα…

Καταγγελία της Επιτροπής του ΠΑΜΕ των έκτακτων αρχαιολόγων

Σαν… «ελεύθερους επαγγελματίες» αντιμετωπίζει, πλέον, η κυβέρνηση τους έκτακτους αρχαιολόγους που εργάζονται στα δημόσια έργα, αποδεικνύοντας, για πολλοστή φορά, πώς αντιλαμβάνεται τα εργασιακά δικαιώματα αλλά και την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς.

Οπως καταγγέλλει στους εργαζόμενους η Επιτροπή ΠΑΜΕ των έκτακτων αρχαιολόγων, η Αρχαιολογική Υπηρεσία επιδεικνύει «ανοχή» και «χαλαρότητα» «απέναντι στις εργασιακές αυθαιρεσίες και τις παράτυπες απαιτήσεις εργολάβων και ανάδοχων εταιρειών σε έργα». Συγκεκριμένα αναφέρει ότι η ΔΕΗ «που στα πλαίσια των έργων της στους οικισμούς Ανάργυροι ΙΧ και Χ στο δυτικό μέτωπο (Τομέας Ε1) του Ορυχείου Πεδίου Αμυνταίου, στο νομό Φλώρινας, προσλαμβάνει αρχαιολόγους μέσω αγγελίας, με τη συναίνεση της τοπικής ΚΘ’ Εφορείας Αρχαιοτήτων (υπηρεσία του ΥΠΠΟΤ), να εργαστούν σε σωστικές ανασκαφές, αφ’ενός με αποδοχές κατώτερες της Συλλογικής Σύμβασης του κλάδου των αρχαιολόγων, αφ’ ετέρου με έκδοση δελτίου παροχής υπηρεσιών».

Το ΠΑΜΕ επισημαίνει ότι «οι έκτακτοι αρχαιολόγοι δεν είναι ελεύθεροι επαγγελματίες. Το προϊόν εργασίας τους συνιστά δημόσια περιουσία, που το ίδιο το κράτος οφείλει να προστατεύει και να διαφυλάττει, σύμφωνα με τον αρχαιολογικό νόμο». Προσθέτει ότι το ΥΠΠΟΤ «εξαγγέλλει μνημόνια συνεργασίας με άλλα υπουργεία και ιδιώτες κατασκευαστές, για την “επιτάχυνση” και “διευκόλυνση” της αρχαιολογικής έρευνας στα έργα, υπό την υψηλή επίβλεψη της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, και την ίδια στιγμή καταπατά τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων του και απαξιώνει το ίδιο το πολιτιστικό προϊόν, μπροστά στις αλόγιστες απαιτήσεις εργολάβων και εταιρειών».

Θυμίζει ότι ο συγκεκριμένος τρόπος πρόσληψης έκτακτων αρχαιολόγων αντιβαίνει σε γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του κράτους, στην οποία «ρητά εξαιρούνται οι αρχαιολόγοι από τη δυνατότητα σύναψης σύμβασης έργου» και ότι «το αίτημα για εργασία με έκδοση Δελτίου Παροχής Υπηρεσιών αποτελεί παράβαση του Αστικού Κώδικα, όπου στο άρθρο 648 δίδεται η έννοια της Σύμβασης Εργασίας και στο άρθρο 681 η έννοια της Σύμβασης Εργου».

Το ΠΑΜΕ έκτακτων αρχαιολόγων σημειώνει: «Αντιστεκόμαστε σε φαινόμενα όπως το παραπάνω, που στόχο έχουν την υποβάθμιση της δημόσιας διαχείρισης του πολιτισμού, εις βάρος των εργαζομένων του και της πολιτιστικής μας κληρονομιάς» και διεκδικεί: «Μόνιμη και σταθερή εργασία με πλήρη ασφαλιστικά δικαιώματα. Οχι στην κατάργηση των ΣΣΕ και στην επέκταση των επιχειρησιακών συμβάσεων. Οχι στην νομιμοποίηση των ελαστικών μορφών εργασίας και στην παραβίαση των εργασιακών μας δικαιωμάτων. Αγωνιζόμαστε για έναν πολιτισμό που θα υπηρετεί και θα εξυπηρετεί τις λαϊκές ανάγκες, γιατί η πολιτιστική μας κληρονομιά αποτελούσε και αποτελεί κτήμα του ελληνικού λαού και όλων των λαών».

Καταγγελία για το ίδιο θέμα εξέδωσε και ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγωνσημειώνοντας μεταξύ άλλων ότι «η αρχαιολογική εργασία έχει επιστημονικό χαρακτήρα και δεν μπορεί να παραδίδεται ως έργο και κατ’ αποκοπή». Ζητά από τη ΔΕΗ «να σταματήσει άμεσα την πρόσληψη αρχαιολόγων με σύμβαση έργου», από το ΥΠΠΟΤ και την ΚΘ΄ ΕΠΚΑ «να μεριμνήσουν ώστε να ακολουθηθεί νόμιμη και δεοντολογική διαδικασία».

Επιβάλλεται να θυμίσουμε ότι, προσφάτως, στη Βουλή, ο υπουργός Πολιτισμού-Τουρισμού, Π. Γερουλάνος, έλεγε:… «εδραιώσαμε νέους τρόπους πρόσληψης του προσωπικού, θεσπίζοντας κριτήρια ΑΣΕΠ ακόμα και εκεί που δεν το απαιτούσε ο νόμος»…

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 25/11/2011

 
Leave a comment

Posted by on November 26, 2011 in Uncategorized

 

Τα στρατόπεδα της τέχνης αναδιατάσσονται

  • Το δόγμα «συνεννόηση και συνεργασία» της κυβέρνησης Παπαδήμου επηρεάζει τους παραδοσιακά αντίπαλους πολιτιστικούς οργανισμούς;
  • Γράφουν: ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΑΛΑΜΑΡΑΣ ΙΩΑΝΝΑ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗ ΧΡΥΣΟΥΛΑ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ
  • Ελευθεροτυπία, Σάββατο 19 Νοεμβρίου 2011

Ο «δικομματισμός» δεν ήταν ποτέ μόνον πολιτικόν ίδιον. Γενικώς αυτός ο λαός, είτε λόγω πάθους είτε λόγω Ιστορίας, είχε την τάση να λειτουργεί… ακροβολισμένος, φτιάχνοντας «στρατόπεδα» ακόμα κι εκεί που δεν υπήρχαν. Το ίδιο ίσχυε και για τις τέχνες. Ο «δυϊσμός» έχει θρέψει πολλούς φιλότεχνους. Κάτι ανάλογο ισχύει και για τους κρατικούς φορείς. Ακόμα κι όταν εξέλιπε ο ανταγωνισμός (αν και όχι πάντα), όφειλε να τον εφεύρει το κοινό.

Απ’ αυτή τη σκέψη ξεκινήσαμε να θέσουμε σε νυν ή και πρώην επικεφαλής πολιτιστικών φορέων ένα ερώτημα: «Αν συμφωνήσουμε ότι η κυβέρνηση Παπαδήμου εισάγει ένα νέο πολιτικό έθος, πέραν του παραδοσιακού δικομματισμού και υπέρ της συναίνεσης και της συνεργασίας, και αν δεχτούμε ότι και οι ελληνικές τέχνες λειτουργούσαν “παραδοσιακά” με ένα ανάλογο είδος “στρατοπέδων”, πιστεύετε ότι τώρα μπορεί να υπάρξει και σ’ αυτό το πεδίο μια νέα σελίδα “υπερκομματικών” καλλιτεχνικών συνεργασιών;»

Να λοιπόν τι μας απάντησαν:

ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΑΛΤΙΝΟΣ (ακαδημαϊκός, συγγραφέας):

«Οι πνευματικοί οργανισμοί είχαν πάντα μία τάση συνεργασιών, όταν ήταν απαραίτητο. Ως παράδειγμα, η Εταιρεία Συγγραφέων πάντα συνεργαζόταν με το ΕΚΕΒΙ, το ΥΠΠΟΤ και με διάφορους άλλους πανεπιστημιακούς φορείς. Βεβαίως, η δυνατότητα αυτή υπάρχει πάντα, αλλά θα πρέπει να μην ξεχνάμε ότι ακριβώς ο πνευματικός χαρακτήρας αυτών των οργανισμών δεν ορίζεται και δεν υπόκειται σε οικονομικούς παράγοντες.

Η οικονομική κρίση σαφώς δημιουργεί προβλήματα, αλλά δεν βλέπω με ποιον τρόπο, για να την αντιμετωπίσουν, μπορούν να αντιδράσουν αυτοί οι φορείς. Να κάνουν έκπτωση σε τι; Να περιορίσουν τι; Στο κάτω κάτω, για να γίνουμε και λίγο κυνικοί, το “πνεύμα” πάντα ήταν ο παρίας της συντροφιάς».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΝΤΕΡΜΑΛΗΣ (πρόεδρος του νέου Μουσείου Ακρόπολης):

«Το Μουσείο της Ακρόπολης σχεδιάζει έτσι κι αλλιώς φιλικές προσεγγίσεις και συνεργασίες και με άλλα μουσεία, που θα ανακοινωθούν προσεχώς. Θεωρούμε ότι η συνεργασία μόνο καλό μπορεί να προσφέρει, ανεξάρτητα από την περίοδο κρίσης που διανύουμε. Η κρίση όμως είναι και μια αφορμή για σύσφιγξη σχέσεων και για συνεργασίες. Προσωπικά πιστεύω ότι, επειδή τα μουσεία περιλαμβάνουν τεκμήρια ιστορίας, πολιτισμού και τέχνης, μπορούν με έξυπνους τρόπους να προσεγγίσουν το κοινό και να εκπέμψουν τα δικά τους μηνύματα».

ΝΤΕΝΗΣ ΖΑΧΑΡΟΠΟΥΛΟΣ (ιστορικός, κριτικός τέχνης):

«Η συναίνεση σε επίπεδο τέχνης και πολιτισμού είναι κάτι σχετικό. Διότι το θέμα του δικομματισμού εντός του χώρου των τεχνών λειτουργεί σε δύο επίπεδα. Ο δικομματισμός και ο διχασμός πρέπει να υπάρχει σε επίπεδο υψηλής διανόησης, μεταξύ πνευματικών ανθρώπων. Σε μια δημοκρατία, μια ελεύθερη και ευνομούμενη πολιτεία, οι διαφορές είναι προϋπόθεση. Αν αυτές οι απόψεις δεν εκφράζονται μονολιθικά, όπως παλιά που επιβαλλόταν η καθαρεύουσα έναντι της δημοτικής και η ακαδημαϊκή τέχνη εναντίον της μοντέρνας. Οι πνευματικοί άνθρωποι είναι υποχρεωμένοι να παίρνουν ακραίες απόψεις και να τις υπερασπίζονται. Κάτι που θεσμικά είναι απαράδεκτο. Οι θεσμοί οφείλουν να τους αγκαλιάζουν όλους. Ενώ λοιπόν οι πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να μιλάνε με απόλυτα μεγέθη, οι θεσμοί πρέπει να βρουν τους μεταξύ τους συσχετισμούς. Πρέπει να πάψει ο διχασμός ανάμεσα στους αρχαιοπρεπείς βαρύγδουπους θεσμούς που μονοπωλούσαν μια αντικειμενικότητα και στους σύγχρονους θεσμούς που υποτίθεται εκφράζουν μια υποκειμενικότητα συγκυριακή. Δεν είναι δυνατόν η Εθνική Πινακοθήκη, μια αρχαϊκή μορφή θεσμού, όπως το Λούβρο, να μη συνεργάζεται με σύγχρονους θεσμούς όπως το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης -και τανάπαλιν. Είναι απαράδεκτο να μην εκσυγχρονιστούν οι παλιότεροι θεσμοί και οι νεότεροι να μη συμμετέχουν στην ιστορική συγκυρία ντε φάκτο. Στο σήμερα βρισκόμαστε όλοι. Δεν είναι η κυρία Λαμπράκη – Πλάκα στο 19ο αιώνα και η κυρία Καφέτση στον 20ό. Είναι και οι δύο στον 21ο αιώνα. Η σημερινή κρίση με τη νέα κυβέρνηση Παπαδήμου ίσως είναι μια ευκαιρία για να δούμε τα πράγματα έτσι».

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΥΡΑΤ (καλλιτεχνικός διευθυντής Κρατικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης και αρχιμουσικός):

«Στην Ελλάδα είμαστε μες στο δυϊσμό σε όλα. Κι έτσι μόνον χάνουμε. Η συνεργασία είναι βεβαίως και θέμα παιδείας. Αν όμως σιγά σιγά αρχίσει να κατακτά έδαφος μια καινούργια συνείδηση, θα μας δοθεί η ευκαιρία να αλλάξουμε. Εγώ είμαι σαφώς υπέρ των συνεργασιών. Ελεγα πάντα ότι δεν μπορείς να φτιάξεις ομελέτα, αν δεν διαλέξεις αβγά από το ίδιο καλάθι. Από τον περασμένο Μάιο άλλωστε οι τρεις καλλιτεχνικοί διευθυντές, ο Μύρων Μιχαηλίδης της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ο Βασίλης Χριστόπουλος της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών και εγώ, έχουμε συναντηθεί ατύπως πολλές φορές, συντονίζοντας τις από κοινού ενέργειές μας προς τον υπουργό Οικονομικών. Εκτοτε επικοινωνούμε τακτικά ή αλληλογραφούμε. Νομίζω πώς αυτή είναι η πρώτη φορά που τρεις διευθυντές συμφωνούν. Οσα μας ενώνουν είναι άλλωστε πολύ περισσότερα από όσα μας διαφοροποιούν. Συνεπώς, για μένα η απάντηση είναι αυτονόητη. Αφορά όμως και τη θέση στην οποία τοποθετεί κάποιος το “εγώ” του. Οποιος αισθάνεται πλήρης και ικανοποιημένος θεωρεί την προσφορά επιβεβλημένη».

ΒΑΣΙΛΗΣ ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΣ (καλλιτεχνικός διευθυντής Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών, αρχιμουσικός):

«Διαφωνώ με τη διατύπωση της ερώτησης. Η σύγκριση πολιτιστικών οργανισμών με κόμματα είναι ατυχής. Εμείς, ως ΚΟΑ, ουδέποτε κινηθήκαμε ανταγωνιστικά προς οποιονδήποτε άλλο φορέα και ήμασταν πάντα υπέρ των συνεργασιών.

Βέβαια, η συνεργασία με τη Λυρική είναι εκ των πραγμάτων δύσκολη, καθώς η ορχήστρα της υπηρετεί κυρίως την όπερα κι εμείς κυρίως άλλο τομέα – αυτόν της συμφωνικής μουσικής. Δύσκολη είναι η συνεργασία και με την ΚΟΘ καθώς βρισκόμαστε σε άλλες πόλεις.

Θα ήταν ίσως εφικτή, αν γινόταν πιο ευέλικτος ο εσωτερικός κανονισμός που αφορά τις εκτός έδρας αμοιβές – υπαγόμαστε στο ίδιο καθεστώς με τους δημοσίους υπαλλήλους. Εκείνο, όμως, που θα επιδιώκαμε και θα ευχόμασταν είναι στενότερη συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών».

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΕΪΠΙΔΗΣ (διευθυντής Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης & Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης):

«Βιώνουμε μια εξαιρετικά κρίσιμη περίοδο, στην οποία η έννοια της συνεργασίας, ελλείψει πόρων, λαμβάνει πολλές φορές μια μονομερή διάσταση. Μπορεί οι φορείς να έχουν όλη την καλή διάθεση για συνέργειες, δυστυχώς όμως εγκλωβίζονται από την απουσία οικονομικών μέσων. Το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης είναι ένας θεσμός που πιστεύει στις συνεργασίες. Ηδη συνεργαζόμαστε τόσο με κρατικούς φορείς όσο και με ιδιωτικούς, πάνω σε άξονες είτε αμιγώς καλλιτεχνικούς είτε κοινωνικού χαρακτήρα, ο οποίος ούτως ή άλλως διέπει το θεσμό. Συνεργαζόμαστε με πανεπιστήμια, όπως για παράδειγμα το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, με πρεσβείες, στενά με το Δήμο Θεσσαλονίκης, τον τελευταίο καιρό ειδικότερα για το θέμα της Ταινιοθήκης της πόλης και φυσικά με δήμους σε όλη την Ελλάδα, στο πλαίσιο των περιφερειακών εκδηλώσεων. Επιπλέον, φέτος διευρύναμε τη συνεργασία μας με ιδιωτικούς φορείς, όπως το ΙΕΚ Ακμή, προσφέροντας συνολικά 6 υποτροφίες για σπουδές στον οπτικοακουστικό χώρο σε παιδιά που έχουν ανάγκη στήριξης. Εξίσου ουσιώδης είναι για μας και η επέκταση της συνεργασίας μας με το υπουργείο Δικαιοσύνης, καθώς στους άμεσους στόχους μας είναι, ταυτόχρονα με τις προβολές ταινιών που πραγματοποιούμε σε καταστήματα κράτησης, να οργανώσουμε μια σειρά σεμιναρίων και διαλέξεων με πυρήνα τον κινηματογράφο, που θα απευθύνονται στους κρατούμενους. Θεωρούμε υποχρέωσή μας να καταβάλουμε ακόμη μεγαλύτερες προσπάθειες, όταν το μήνυμα της τέχνης πρέπει να φτάσει σε ανθρώπους και ομάδες που έχουν ανάγκη ουσιαστικής αρωγής, αλλά και ελπίδας».

ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΚΑΡΑΝΤΙΝΑΚΗΣ (γενικός διευθυντής Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου):

«Πιστεύω πως στους καιρούς που ζούμε, αν αφεθούμε στην κυριαρχία των αριθμών και επιτρέψουμε αυτό να διευθύνει τη ζωή μας, στο μέλλον θα την έχουμε υποθηκεύσει, με κίνδυνο μάλιστα να τη χάσουμε. Διότι θα έχουμε χάσει τη μαγεία του ονείρου. Για να υπάρξει ελπίδα, ας φροντίσουμε το όνειρο και οι σκέψεις του σήμερα να γίνουν η πραγματικότητα του αύριο. Πρέπει λοιπόν να “δούμε” τις συνεργασίες, όχι κάτω από το πρίσμα ενός νέου έθους πέραν των παραδοσιακών, αλλά με γνώμονα ένα νέο ήθος πέραν του “παραδοσιακού”! Στον κινηματογράφο οι συνεργασίες και οι συμπαραγωγές είναι συστατικό ύπαρξης και επιδιωκόμενο παλαιόθεν!

Το ΕΚΚ προσπαθεί και θέλει να ενώσει τις “δυνάμεις” του με άλλους φορείς, που πρέπει κι αυτοί να επαναδιατυπώσουν την ύπαρξή τους στο τώρα, όπως με τον ΕΟΤ (στο film commission – με σκοπό την προσέλκυση ξένων παραγωγών για την επένδυση χρημάτων, τη διαφήμιση της χώρας και τη δημιουργία θέσεων εργασίας), με τις πρεσβείες της Ελλάδας στο εξωτερικό (για την αρτιότερη προβολή και συμμετοχή της Ελλάδας στα διεθνή φεστιβάλ), με τις κινηματογραφικές λέσχες (δημιουργία εναλλακτικού δικτύου διανομής για την προσέλκυση μεγαλύτερου κοινού στην επαρχία), με τις περιφέρειες και την τοπική αυτοδιοίκηση (προώθηση ενός αποκεντρωτικού μοντέλου ανάπτυξης παραγωγής ταινιών). Είναι ίσως η στιγμή να αγγίξουμε όλοι μας την πραγματικότητα και εν ανάγκη να ξαναστήσουμε τα πράγματα από την αρχή».

ΣΩΤΗΡΗΣ ΧΑΤΖΑΚΗΣ (καλλιτεχνικός διευθυντής Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος, σκηνοθέτης):

«Δεν υπάρχει θέμα συγχώνευσης, αλλά συμπόρευσης. Το σημαντικό είναι Εθνικό και Κρατικό να δημιουργήσουμε μία κοινότητα που θα συγκλίνει σε κάποιους κοινούς στόχους. Παράδειγμα: θα ήταν ενδιαφέρον να θεσμοθετηθεί ο Μάιος ως μήνας ανταλλαγής παραστάσεων μεταξύ Εθνικού-Κρατικού, όπου το κοινό της Θεσσαλονίκης θα έχει τη δυνατότητα να συναντηθεί με την αισθητική φιλοσοφία του ρεπερτοριακού προγράμματος του Εθνικού και το κοινό της Αθήνας με τις απόψεις του Κρατικού. Αυτή η κίνηση ελαφραίνει οικονομικά και τα δύο θέατρα, που είναι αναγκασμένα να ψάχνουν χώρο. Αλλά, το προχωρώ και ακόμα παραπέρα. Θα μπορούσαν να οργανωθούν κοινές δράσεις Κρατικού-Εθνικού, όπου χορογράφοι, σκηνογράφοι, σκηνοθέτες να ανταλλάσσονται ή και αν κάποιο ξένο σχήμα μετακαλείται από κάποιο εκ των δύο θεάτρων στην Ελλάδα, να φιλοξενείται και στο άλλο. Επίσης θα μπορούσαν να γίνουν 10ήμερες ανταλλαγές στις δραματικές σχολές μας, με στόχο την ανταλλαγή των μεθόδων αλλά και κοινές δράσεις στην Ενωση Θεάτρων της Ευρώπης. Θα μπορούσε ακόμη να εκδίδεται κι από τα δύο θέατρα διμηνιαία εφημερίδα. Εγώ θα το έφτανα και σε συμπαραγωγές με θιάσους περιοδειών και το χειμώνα και το καλοκαίρι. Σημασία έχει, ανεξάρτητα από το ποιος είναι καλλιτεχνικός διευθυντής, να θεσμοθετηθούν τα παραπάνω, έτσι ώστε να πετύχουμε την αλληλοσυμπλήρωση των αδελφών θεάτρων, μακριά από τυχάρπαστους και πρόσκαιρους ανταγωνισμούς ή επικαιρικές συνεργασίες».

ΑΛΕΞΗΣ ΖΗΡΑΣ (πρόεδρος της Εταιρείας Συγγραφέων, κριτικός λογοτεχνίας):

«Η Εταιρεία Συγγραφέων, που παρεμπιπτόντως γίνεται φέτος τριάντα ετών (ιδρύθηκε το 1981), είναι υπερκομματική. Αυτό ήταν αίτημα όλων των ιδρυτικών της μελών. Διότι την εποχή εκείνη ο πολιτικός χρωματισμός ήταν έντονος στα άλλα λογοτεχνικά σωματεία. Συνεπώς, δεν θα μπορούσε να έχει καμία αντίρρηση για ευρύτερες συνεργασίες. Οπως υποθέτω και τα μέλη της, όσα ενδεχομένως κληθούν να συμπαραταχθούν σε μια πολιτισμική στρατηγική πλατύτερου φάσματος. Και προφανώς, εφόσον μια τέτοια στρατηγική δεν είναι θνησιγενής λόγω μικροκομματικών ή προσωποκεντρικών επιθυμιών. Το πρόβλημα δεν βρίσκεται τόσο στο ποιοι απαρτίζουν αυτή την περιορισμένου βίου κυβέρνηση (έστω και αν παίζει κι αυτό σημαντικό ρόλο), αλλά στο τι κάνουν και τι θέλουν να κάνουν.

Η προσωπική πολιτική εκτίμησή μου είναι ότι οι “πνευματικοί θεσμοί” δεν βρίσκονται στις προτεραιότητες των κυβερνώντων. Ενώ, αντίθετα, θα έπρεπε να είναι, γιατί η χώρα δεν έχει να αντιτάξει και πολλές παραγωγικές συνιστώσες απέναντι στην απαξίωση της οικονομίστικης λογικής της Ε.Ε. Οι “πνευματικοί θεσμοί” δεν ήταν ζωντανοί τα τελευταία τρία τουλάχιστον χρόνια και όλοι γνωρίζουν ότι δεν λειτούργησαν όντες υπό το κράτος του φόβου και της τρομοκρατίας του ΔΝΤ και των άλλων παρεμφερών αφανών ή εμφανών εξουσιών.

Αυτό βεβαίως δεν σημαίνει ότι η Εταιρεία Συγγραφέων και οι εκπρόσωποί της δεν κατέβαλαν ιδιαίτερες προσπάθειες, πολλές φορές αναλαμβάνοντας να συμπληρώσουν αυτοκλήτως τα κενά ενός απόντος οργάνου σχεδιασμού της πολιτισμικής μας πολιτικής. Και αυτό συνεχίζουν να κάνουν, ασκώντας έλεγχο προς την εκάστοτε εξουσία αλλά και συμμετέχοντας σε συνεργασίες με ομόλογους πολιτιστικούς φορείς, εδώ και σε άλλες χώρες». *

ΝΙΚΟΣ ΚΑΛΤΣΑΣ (διευθυντής του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου):

«Ανοικτό σε προτάσεις και συνεργασίες είναι το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο όχι μόνο με το Μουσείο της Ακρόπολης που με ρωτάτε, αλλά και με κάθε μουσείο. Θα μπορούσαν να οργανωθούν εκθέσεις από κοινού με άλλα μουσεία, όπως και άλλες δράσεις. Αυτή τη στιγμή δεν έχουμε κανένα πρότζεκτ συνεργασίας, αλλά δεν αποκλείεται να υπάρξει. Υπάρχει πάντα διάθεση συνεργασίας μεταξύ των μουσείων. Ισως να μην έχει όσο θα θέλαμε αναπτυχθεί, αλλά υπάρχει».

Τομέας Τύπου Μεγάρου Μουσικής Αθηνών:

«Η εικοσάχρονη πορεία του Μεγάρου αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο ότι δεν προσχώρησε ποτέ σε καμία λογική “στρατοπέδων” στην πολιτιστική ζωή της χώρας. Το μαρτυρούν οι συνεργασίες του Μεγάρου με σχεδόν όλους τους πολιτιστικούς φορείς του τόπου. Επιτυχώς και επί μακρόν το Μέγαρο μετρά συμπαραγωγές και συνεργασίες: με την Εθνική Λυρική Σκηνή την Ορχήστρα και το Μπαλέτο της, το Εθνικό Θέατρο, το Φεστιβάλ Αθηνών, το Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, την Κρατική Ορχήστρα Αθηνών, την Κρατική Ορχήστρα Θεσσαλονίκης, τα μουσικά σύνολα της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, του Δήμου Αθηναίων, την Ορχήστρα των Χρωμάτων, την Ενωση Ελλήνων Μουσουργών κ.ά. Ιδιαίτερα σήμερα, σε συνθήκες οξύτατης οικονομικής κρίσης, κοινός στόχος όλων των πολιτιστικών φορέων δεν μπορεί παρά να είναι η συνεργασία για την ανάπτυξη του πολιτισμού στη χώρα μας».