RSS

Βρισκόμαστε σε γόνιμη στιγμή, κρυμμένη προς το παρόν

13 May
Του Σταθη Λιβαθινου* Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12/5/2012

Οι πρωτόγνωρες αλλαγές που συμβαίνουν ή πασχίζουν να συμβούν στην ταλαίπωρη χώρα μας δεν θα ’πρεπε να μας θολώσουν το βλέμμα. Η φύση των πολιτιστικών μας πραγμάτων «κρύπτεσθαι φιλεί». Οχι, δεν είναι αόρατη ή μυστήρια, αλλά την πραγματική της διάσταση και αξία θα την καταλάβει κανείς μόνο σε βάθος χρόνου. ΄Η σε πλάτος ορίζοντα.

«Ολα μάταια» έλεγε κάποιος, «πρέπει να φύγουμε από δω»… Ανήκω σ’ αυτούς που θα μείνουν, γιατί η πολιτιστική μας πραγματικότητα δεν είναι ανάλογη της οικονομικής. Η μπίλια του πολιτισμού μας τρέχει χοροπηδώντας, μπορεί άτακτα, άναρχα και σπασμωδικά, αλλά τρέχει και μάλιστα σε απολύτως αντίστροφη φορά από τα νούμερα, τις εξισώσεις και τους υπολογισμούς στη ρουλέτα της ευρωπαϊκής πολιτισμικής συγκυρίας.

Η μητέρα κρίση άρχισε (από καιρό τώρα) να μας εφοδιάζει γενναιόδωρα με όλη εκείνη την ψυχική ενέργεια και αντάρα, που κάνουν κάθε έργο τέχνης να είναι αυθεντικό.

Σαν λαός βρισκόμαστε σε μια γόνιμη και ενδιαφέρουσα στιγμή, που κρύβεται κάτω από τον απατηλό μανδύα της παρακμής. Ας δει κανείς τα κινηματογραφικά επιτεύγματα νέων δημιουργών τα τελευταία δύο χρόνια.

Παρακολουθώ τη θεατρική μας παιδεία, που από καιρό πλέον δεν αντανακλά τις ανάγκες του θεάτρου του 21ου αιώνα. Οι εξαιρετικά ταλαντούχοι νέοι άνθρωποι δεν μορφώνονται σωστά, αγκιστρωμένοι κατά ένα μεγάλο ποσοστό από την πολυέξοδη ιδιωτική παιδεία στην οποία καταφεύγουν. Η δημιουργία της Ανώτατης Κρατικής Σχολής Θεάτρου, όπου θα εκπαιδεύονται όχι μόνο ηθοποιοί επιλεγμένοι από όλη την ελληνική επικράτεια, αλλά και -επιτέλους- σκηνοθέτες, σκηνογράφοι και νέοι Ελληνες θεατρικοί συγγραφείς, είναι πλέον παραπάνω από αναγκαία.

Η ανωτατοποίηση με αυτόν τον τρόπο της θεατρικής μας παιδείας θα μειώσει την ανεργία, γιατί θα καθορίσει αυστηρά κριτήρια και έτσι το επάγγελμα θα (ξανα)αποκτήσει την πραγματική του αξία.

Αγαπημένο μας εθνικό σπορ, οι εισαγωγές. Εισάγουμε έτοιμες παραστάσεις, σκηνοθέτες… Και αν η θεατρική παιδεία είναι η απόλυτη επένδυση στο μελλον, η θεατρική «πρεσβεία» είναι η απόλυτη επένδυση στο παρόν. Ο Ροντήρης, με ιδιώτη παραγωγό, ταξίδευε το αρχαίο δράμα σε όλο τον κόσμο. Το Εθνικό επί Κούρκουλου, επίσης.

Ευλογημένη και χρήσιμη η επαφή μας με σύγχρονα θεατρικά ρεύματα, μέσω π.χ. Φεστιβάλ Αθηνών ή Στέγης Γραμμάτων. Λείπει, όμως, το έτερον ήμισυ. Η δική μας παρουσία εκεί. Εκεί που μας συζητούν. Εκεί που είμαστε πια το θέμα στο στόμα όλων.

Είναι απαραίτητο ένα σύγχρονο και αντικειμενικό «παρατηρητήριο» καλλιτεχνικής θεατρικής παραγωγής, που θα επιλέγει και θα αναδεικνύει στο εξωτερικό όσα σημαντικά γίνονται στον τόπο μας. Είναι απαραίτητη η «κυκλοφορία» εντός της χώρας μας όλων των αξιόλογων παραστάσεων του κέντρου, είτε με δίκτυο πόλεων είτε με τη συνδρομή των ΔΗΠΕΘΕ, πριν αυτά ΔΗΠΕΘάνουν εντελώς και ανεπιστρεπτί.

Και τέλος, είναι απαραίτητη η δημιουργία ενός κέντρου μετεκπαίδευσης πάνω στο αρχαίο δράμα για ηθοποιούς από όλο τον κόσμο, ώστε να ξαναγίνουμε το επίκεντρο στο θέμα του αρχαίου δράματος. Τώρα που είμαστε «το θέμα» της Ευρώπης, τώρα που γυρίζει, ώστε η μπίλια να κάτσει στο κόκκινο, αλλιώς θα κάτσει στο μηδέν…

* Ο κ. Στάθης Λιβαθινός είναι σκηνοθέτης.

 
Leave a comment

Posted by on May 13, 2012 in Πολιτισμός

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: