RSS

Η διοίκηση του πολιτισμού θέλει ταλέντο και όραμα

13 May
Του Δημητρη Παπαδημητριου* Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 12/5/2012

Το θεμελιώδες αξίωμα είναι ότι το σημαντικότερο υπουργείο σήμερα είναι το ΥΠΠΟ. Γιατί η οικονομική και -πλέον και- πολιτική κρίση είναι απότοκος της πολιτιστικής, ηθικής και πνευματικής πενίας μιας τριακονταετίας. Και δεν θα φύγει καμιά κρίση αν δεν στηριχθούμε ορθά ιδεολογικά, ηθικά, αισθητικά. Και το μόνο υπουργείο που μπορεί να στηρίξει τις νέες ιδέες και να δημιουργήσει ανθρώπους επιδεκτικούς σε αυτές είναι το ΥΠΠΟ, ιδιαίτερα μάλιστα αν συνεργασθεί με το υπουργείο Παιδείας. Ολες οι επιμέρους ιδέες όχι μόνο του υπουργού αλλά και όλης της κυβέρνησης πρέπει να στηρίζονται σε αυτό το αξίωμα.

Ως εκ τούτου εύκολα συνάγεται πως ο υπουργός πρέπει να γίνει ο νέος ιδεολογικός μας εμπνευστής. Δημιουργός ιδεολογίας ο ίδιος και όχι μόνο διαχειριστής. Οραματικός, με εκτόπισμα λόγου και κύρους. Ετσι ώστε να μπορεί:

– Να διακρίνει τη μέγιστη σχέση αλλά και διαφορά ανάμεσα στον αρχαιολογικό τομέα και αυτόν της στήριξης του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού. Πρέπει να απαλλάξει αμφοτέρους από την αλληλεξάρτηση. Μόνη απ’ όλα τα κράτη η σύγχρονη Ελλάδα διατηρεί τη δυνατότητα αυθεντικής ερμηνείας του αρχαίου κόσμου και ως εκ τούτου και τη δυνατότητα ορθής εξέλιξής του στο σήμερα. Ο μόνος προστάτης της αρχαιότητας είναι η σύγχρονη Ελλάδα. Πρέπει να στηρίξουμε τον προστάτη για να προστατευθεί και η αρχαιότητα.

– Οχι ελληνικά φεστιβάλ χωρίς Ελληνες, όχι μόνο star system ηθοποιών και τραγουδιστών, αλλά να αναζητηθούν οι ποιητές, οι συγγραφείς, οι συνθέτες, οι ζωγράφοι. Να αναζητηθούν και να στηριχθούν οι Ελληνες γεννήτορες των νέων ιδεών. Αυτοί θα μας μάθουν να ζούμε με την κρίση, αυτοί και θα μας βγάλουν από αυτήν. Ο νέος υπουργός να απαλλάξει τη χώρα από τις ίδιες παρέες «επωνύμων ταγών» που για δεκαετίες νέμονται τους καλλιτεχνικούς χώρους σαν φέουδα, όποια κι αν είναι η κυβέρνηση. Είναι εύκολο να τις αναγνωρίσει τις παρέες αυτές. Να βάλει επίσης τον πολιτισμό στα σχολεία, σαν τρόπο ζωής. Αυτό που διδάσκει η τέχνη και μάλιστα με τον ιδανικό τρόπο που το πράττει, δεν μπορεί να το διδάξει κανείς και τίποτε. Να στηριχθεί η λαϊκή τέχνη. Η φωνή του ίδιου του λαού μας.

Να αντιληφθεί ότι δεν είναι δυνατόν να στηρίζεται η τέχνη χωρίς τον ίδιο τον καλλιτέχνη. Οι φιλότεχνοι το έχουν αυτό το κουσούρι. Οσο πιο πολύ αγαπούν την τέχνη τόσο μισούν τον καλλιτέχνη. Ισως γιατί αισθάνονται ανταγωνιστικά, ίσως γιατί το σαρκίο του ανθρώπου που μεταφέρει την «άσπιλη» τέχνη είναι γεμάτο τρωτές ανθρώπινες ιδιότητες. Ομως ο μεγάλος υποστηρικτής των τεχνών είναι ο υποστηρικτής των μεγάλων καλλιτεχνών. Το έργο αυτοί το παράγουν, όχι αυτός. Πρέπει να του αρέσουμε με τα ελαττώματά μας.

Είναι πάγιο σφάλμα των σύγχρονων κυβερνήσεων να προτιμάται η διοικητική διαχείριση από τη διοικητική δημιουργία. Στο ΥΠΠΟ αυτό θα είναι θάνατος. Ο νέος υπουργός θα πρέπει να μη λογιστικοποιεί και κομπιουτεροποιεί τα πάντα. Η διοίκηση του πολιτισμού χρειάζεται ταλέντο. Να μετεκπαιδευθούν πολιτιστικά οι δημοδιδάσκαλοι και οι καθηγητές. Οι μέσες και νεότερες γενιές αυτών είναι θύματα των πέτρινων χρόνων της ασυδοσίας και είναι φυσικά ανίκανοι να εμπνεύσουν αυτό που δεν κατέχουν. Οχι άλλοι δάσκαλοι στα σκυλάδικα, στα φτηνά θεάματα.

* Ο κ. Δημήτρης Παπαδημητρίου είναι συνθέτης.

 
Leave a comment

Posted by on May 13, 2012 in Πολιτισμός

 

Tags:

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: