RSS

Category Archives: Ηρώδειο

Ηρώδειο 2010, και η πολιτική του «ράβε – ξήλωνε» επιβιώνει

  • Το ΚΑΣ απέκλεισε διάσημους από το Ηρώδειο

    Αυτή τη φορά η ασυνέπεια δικαιολογήθηκε με την τουριστική κρίση. Ξεχνώντας τι έλεγε πέρυσι, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ) δέχτηκε να παραχωρήσει το Ηρώδειο για εκδηλώσεις εκτός του επίσημου Φεστιβάλ, παρότι το μνημείο χρειάζεται χρόνο για συντήρηση. Από τα 33 αιτήματα το ΚΑΣ δέχτηκε τα 16, στηριζόμενο στις προτάσεις της αρμόδιας επιτροπής αλλά άφησε πολλούς διάσημους μετεξεταστέους, όπως η Μονσερά Καμπαγιέ.

    Αποφάσεις της τελευταίας στιγμής χωρίς επιχειρήματα για την έγκριση ή την απόρριψη καλλιτεχνών

  • Της Γιωτας Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 08/7/2010

Σε διψήφιο νούμερο υπολογίζεται από όλους η πτώση του τουρισμού. Κάποιοι μιλούν για 10% και οι πιο απαισιόδοξοι για 30%. Ισως εκεί βασίστηκε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο και, αναιρώντας ακόμη μια φορά τον εαυτό του, δέχτηκε να παραχωρήσει το Ηρώδειο σε εκτός του Ελληνικού Φεστιβάλ εκδηλώσεις. Η ανάγκη της τόνωσης της τουριστικής κίνησης της χώρας κρίθηκε επιτακτική, ενώ η αναμονή της ένταξης των αναστηλωτικών εργασιών του Ηρωδείου στο ΕΣΠΑ αναγκαία, αφού αλλιώς δεν μπορούν να αρχίσουν τα έργα. Το μνημείο ταλαιπωρείται από τη συνεχή χρήση, μας το λένε χρόνια, αλλά η κρίση είναι μεγαλύτερο πρόβλημα αυτή την περίοδο.

Ομως, πώς την αντιμετωπίζει το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού; Με σπασμωδικές κινήσεις βάζοντας την τελευταία στιγμή εκδηλώσεις στο μνημείο ή με προγραμματισμό και δελεαστικές προτάσεις οι οποίες θα προσελκύσουν το κοινό;

Σε αυτήν την περίπτωση τα διεθνή ονόματα που συνήθως «τραβούν» τους ξένους επισκέπτες της χώρας μας στο Ηρώδειο -όσοι δεν τρέχουν στα νησιά- απαιτούν έγκαιρη ενημέρωση από τα τουριστικά γραφεία. Τα προγράμματα της τελευταίας στιγμής δηλώνουν επαρχιωτισμό και δεν έλκουν ούτε τους Ελληνες. Αυτοί δεν πηγαίνουν ούτε στις συναυλίες των δήμων, όπως μαρτυρούν τα εισιτήρια και οι περισσότεροι διοργανωτές.

  • Οι μετεξεταστέοι

Από τα 33 αιτήματα για την παραχώρηση του μνημείου η αρμόδια επιτροπή την οποία συγκροτούν οι: Ν. Διβάρη – Βαλάκου (αναπλ. προϊσταμένη της Διεύθυνσης Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων), Ελ. Κουντούρη (προϊσταμένη της Γραμματείας του ΚΑΣ), Αντ. Σκλεπάρης (προϊστάμενος του Τμήματος Εκπαίδευσης Θεάτρου και Χορού). Λ. Καρυτινός (αρχιμουσικός), Χρ. Αναστασίου (συνθέτης), Κ. Αρβανιτάκης (σκηνοθέτης), Π. Βερέμη (διευθύντρια της ΚΣΟΤ), Γ. Ζάννος (νομικός) αξιολόγησε τι ταιριάζει στον χώρο και στις δικές της προτάσεις βασίστηκε το ΚΑΣ στην τελευταία του συνεδρίαση (χθες τα ξημερώματα). Εκτός του μνημείου μένουν η Τζέσι Νόρμα, ο κινηματογραφικός συνθέτης Σιγκέρου Ουμεμπαγιάσι με τις υπέροχες μουσικές που έγραψε για τα «Ιπτάμενα στιλέτα» και το «2046», η Μονσερά Καμπαγιέ που η αλήθεια είναι πως την έχουμε ξαναδει στο Ηρώδειο, όπως και οι Ιάπωνες τυμπανιστές ΤΑΟ που κρίθηκαν πολύ θορυβώδεις. Σε αυτούς το ΚΑΣ έδειξε τον δρόμο του Λυκαβηττού.

Επίσης η Σεζάν Ακσού, η Ντούλτσε Πόντες, η Ισπανίδα ερμηνεύτρια Λουθ Κασάλ, η Ορχήστρα Μίκης Θεοδωράκης που ετοίμαζε νέα γενέθλια για τον δημοφιλή Ελληνα συνθέτη, ο Χρήστος Νικολόπουλος για τα 45 του χρόνια στο τραγούδι, πρόταση των εργαζομένων της Ολυμπιακής Αεροπορίας για την ίδρυση Μουσείου Πολιτικής Αεροπορίας κ. ά.

Το ΚΑΣ ήταν θετικό μεταξύ άλλων στην οργανωτική επιτροπή των Special Olympics, στη Λυρική Σκηνή, στη συνεργασία του Μισέλ Λεγκράν με τον Μίμη Πλέσσα και την Βίκυ Λέανδρος, στο θέατρο του Νέου Κόσμου με τις «Τρωάδες», στον ΘΟΚ, στον Αντρέα Μποτσέλι, στο ΚΘΒΕ, στο Αμφιθέατρο, στο Μουσικό Σύνολο Μάνος Χατζιδάκις.

  • Εργα σε αναμονή

Στο μεταξύ, το μνημείο περιμένει τις απαραίτητες εγκρίσεις γα τη συνέχιση των έργων ώς το 2013. Αλλά και χρόνο ώστε να είναι ελεύθερο προκειμένου να προχωρήσει στην απαραίτητη «θεραπεία».

Οι σχετικές μελέτες έχουν εγκριθεί και περιλαμβάνουν λάξευση τοποθετημένων στηθαίων και ύστερα αναστήλωση της ανατολικής παρόδου με την τοποθέτηση έξι σειρών εδωλίων από νέο πεντελικό μάρμαρο, αναστήλωση του μαρμάρινου θυρώματος της ανατολικής παρόδου η οποία θα δώσει ολοκληρωμένη μορφή στην περιοχή αυτή.

Επίσης, στερέωση και αποκατάσταση επισφαλών τμημάτων των εξωτερικών όψεων του ανατολικού και δυτικού μετωπικού τοίχου του κοίλου που παρουσιάζουν ετοιμορροπίες, επίσης των τριών τόξων του περιμετρικού τοίχου του κοίλου που έχουν καταπέσει, στεγάνωση και μερική αντικατάσταση των μαρμάρινων δαπέδων των πλατύσκαλων του άνω διαζώματος και συνέχιση της συντήρησης των αρχαίων ειδωλίων του κοίλου.
[+] ΓPAΦHMA

Δεν ξεκαθαρίζονται εξαρχής τα κριτήρια επιλογής

H Καλλιτεχνική Επιτροπή αξιολόγησε τα αιτήματα για τις εκτός του Ελληνικού Φεστιβάλ παραστάσεις. Αν είναι υψηλής αισθητικής η ποιότητά τους για να παρουσιαστούν στο συγκεκριμένο μνημείο και αν πρόκειται να γίνουν για φιλανθρωπικούς σκοπούς. Είναι ένα βήμα. Σε αυτές τις εισηγήσεις βασίστηκε το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο πριν γνωμοδοτήσει. Ομως στις συνεδριάσεις αυτές αποδεικνύεται ακόμη μία φορά πως άλλα θέλει κι άλλα αποφασίζει το ΚΑΣ. Για την τύχη των μνημείων αυτό αποφασίζει!

  • Προηγούμενες αποφάσεις

Ηταν φανερό πως η πολιτική ηγεσία ήθελε να γίνουν επιπλέον εκδηλώσεις στον χώρο. Ομως αρκεί αυτό για να ξεχαστούν οι προηγούμενες αποφάσεις και οι επιφυλάξεις των αρχαιολόγων, αλλά και της αρμόδιας εφορείας αρχαιοτήτων τα χρόνια που πέρασαν, για την καταπόνηση του μνημείου το οποίο δεν έχει χρόνο να δεχτεί την ετήσια φροντίδα; Αλλά και η περσινή παρατήρηση του Γ. Λούκου, διευθυντή του Ε.Φ., ότι το Ηρώδειο δεν είναι ταβέρνα να το νοικιάζουμε; Ο Γ. Λούκος ήθελε να υπάρχει πάντα μια απόσταση των δικών του εκδηλώσεων από τις παραχωρήσεις. Για ένα διάστημα τα κατάφερε. Τι έγινε λοιπόν και ό,τι αποφασίζει το ΚΑΣ τον προηγούμενο χρόνο τον επόμενο το ανατρέπει;

Το θέμα δεν είναι ότι οι προηγούμενοι, η Ν.Δ. στην προκειμένη περίπτωση, φρόντιζαν το μνημείο και οι νυν (ΠΑΣΟΚ) αδιαφορούν για αυτό. Οπως δείχνει δεκαετίες τώρα η ιστορία, το Ηρώδειο πάντα υπέφερε από τους φιλοξενούμενούς του όποια κυβέρνηση κι αν ήταν στην εξουσία.

Δικαιολογίες του τύπου οι Ιάπωνες τυμπανιστές είναι θορυβώδεις και το θέαμα που παρουσιάζουν ξεπερνά τα επιτρεπόμενα (100) ντεσιμπέλ (το κάθε τύμπανο ζυγίζει 400 κιλά) ευσταθούν όταν δεν τους έχεις ξαναδώσει τον χώρο. Στους ΤΑΟ έδειξαν το θέατρο Λυκαβηττού, στον Χρήστο Νικολόπουλο επίσης ή κάποιο στάδιο, γιατί φοβήθηκαν τον κόσμο. Στην Αγνή Μπάλτσα και τον Ξαρχάκο, επειδή αναβλήθηκε η μία εκ των δύο περσινών τους παραστάσεων, είπαν «ναι». «Εχουν κύρος», δικαιολογήθηκαν, ενώ για τη Λυρική Σκηνή η δικαιολογία ήταν ότι αντιμετωπίζει «οικονομικά προβλήματα». Την Τζέσι Νόρμαν δεν έγινε σαφές γιατί την «έκοψαν». Ούτε τη Λουζ Καζάλ.

Κάπως έτσι δημιουργούνται οι παρεξηγήσεις. Επειδή δεν ξεκαθαρίζεται εξαρχής ποια θεάματα μπορούν και ποια δεν μπορούν να σταθούν στο Ηρώδειο. Αν θέλουν να το γεμίζουν ή όχι. Αν η συχνή τους εμφάνιση σ’ αυτό είναι αποτρεπτική ή δεν έχει σημασία. Αν τα εκάστοτε γενέθλια είναι δικαιολογία για κάποιους «πελάτες». Και βέβαια αν ο χαρακτηρισμός μιας εκδήλωσης σε «φιλανθρωπικού χαρακτήρα» κρύβει διάφορες παγίδες εκτός από το αίτημα να απαλλαγούν οι διοργανωτές από την καταβολή του απαραίτητου τέλους χρήσης του χώρου. Το ΚΑΣ πρέπει να τα βρει με τον εαυτό του. Για να μην υποχωρεί στις άνωθεν πιέσεις και κυρίως να μην γκρινιάζει για την καταπόνηση του Ηρωδείου.

Αποψη

Ο χρυσός ως «άνθραξ»

Του Νικου Bατοπουλου

Περιθώρια για ανοχή των αποτυχημένων πρακτικών του παρελθόντος δεν υπάρχουν. Η Αθήνα έχει την τύχη να διαθέτει ένα από τα ωραιότερα αμφιθέατρα του κόσμου, το Ηρώδειο, και όσοι καλλιτέχνες έχουν εμφανιστεί στη σκηνή του αντικρίζοντας τον φωταγωγημένο Παρθενώνα μιλούν για μοναδική εμπειρία. Εχουμε στα χέρια «χρυσάφι», αλλά δεν έχουμε πείσει ότι γνωρίζουμε τον τρόπο να συνδέσουμε αυτόν τον πλούτο με τη σύγχρονη ζωή και το διεθνές περιβάλλον.

Το Ηρώδειο δεν μπορεί ούτε ξέφραγο αμπέλι να είναι ούτε να προσδιορίζει την ταυτότητά του από τις επιλογές και το γούστο των μελών του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου. Η Ελλάδα έχει υποχρέωση να κρατήσει το Ηρώδειο ως ένα θέατρο υψηλών προδιαγραφών και να το διαφημίζει ως ένα τόπο όπου το διεθνές κοινό μπορεί να δει και να ακούσει τους «τοπ» καλλιτέχνες του κόσμου, με λάμψη και μαγεία, σε ένα μοναδικό περιβάλλον. Για να το επιτύχει κανείς αυτό (και να βοηθήσει και την Αθήνα να αποκτήσει λίγο γκλάμορ και λίγα χρήμα παραπάνω) πρέπει να έχει ένα ευέλικτο σχήμα διοίκησης και η χρήση του θεάτρου να προσαρμοστεί στα περιθώρια αντοχής του που θα ορίσουν οι αρχαιολόγοι.

Αλλά, για να γίνει το Ηρώδειο ταυτόσημο της υψηλής τέχνης, πρέπει πρώτα η ίδια η Ελλάδα να το θέλει και να δείξει ότι μπορεί να το επιτύχει με σοβαρότητα και χωρίς συμπλέγματα. Θέατρα για «όλους» χωρίς χαρακτήρα, έχουμε πολλά. Ηρώδειο, έχουμε ένα. Και μάλιστα στα πόδια της Ακρόπολης στην καρδιά της πρωτεύουσάς μας. Για μια πόλη, τόσο προβληματική και τόσο εχθρική στους επισκέπτες της, όπως η Αθήνα, η ύπαρξη ενός τέτοιου «δώρου» θα έπρεπε να θεωρείται ευλογία.

Το Ηρώδειο έχει τις προδιαγραφές να φέρει στην Αθήνα αυτούς που θέλουμε, αλλά δεν το λέμε καθαρά. Θέλουμε τους καλύτερους καλλιτέχνες της όπερας, του easy listening, του θεάτρου, και κοινό που θα ξοδέψει για να συνδυάσει άρτον και θεάματα στην Αθήνα και τα νησιά. Αλλά για να γίνει αυτό δεν μπορεί να εμπλέκεται ο γηραλέος μηχανισμός ούτε να στήνονται προγράμματα στο πόδι. Τα πράγματα είναι απλά. Αλλά η απλότητα προϋποθέτει ευφυΐα.

Αποψη

Η διαχείριση του παρελθόντος μας

Tου Θαναση Π. Δαβακη*

Η κλασική κληρονομιά αποτέλεσε για αιώνες το υπόβαθρο ενός ολόκληρου πολιτισμού, ο οποίος μπορεί, συνεκδοχικά, να αποκληθεί «Δυτικός» και απλώνεται σήμερα πολύ πέραν των συνόρων της Ευρώπης, από την Αλάσκα ώς το Βλαδιβοστόκ. Οι Ελληνες διεκδικούμε αυτό το παρελθόν ως ουσιαστικό τμήμα της ταυτότητάς μας. Ωστόσο, η ευρωπαϊκή αρχαιολατρία μεταφυτεύθηκε μέσω του Νεοελληνικού Διαφωτισμού στην Ελλάδα. Σε αρκετές περιπτώσεις τα αρχαία μνημεία αντιμετωπίσθηκαν ως ιεροί, απαραβίαστοι χώροι, των οποίων η χρήση δεν επιτρεπόταν ούτε καν για καλλιτεχνικά δρώμενα (αναφέρουμε ενδεικτικώς τον σάλο με τις φωτογραφήσεις της Nelly’s στην Ακρόπολη στη διάρκεια του Μεσοπολέμου).

Οι διατάξεις των νομικών κειμένων που αναφέρονται στη διατήρηση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς, ήδη από το 1834, είναι εξαιρετικά αυστηρές, προβλέποντας τη μη εξαγωγή αρχαίων, τη διαφύλαξη του μνημειακού χαρακτήρα τους και ουσιαστικά τον «καθαγιασμό – ιεροποίησή» τους. Η αρχαιότητα εξακολουθεί να χρησιμοποιείται ως συμβολικό ή και νομιμοποιητικό κεφάλαιο, συχνά καταδυναστεύοντας την καθημερινότητά μας. Σε πολλές περιπτώσεις χρησιμοποιείται η κλασική αρχαιότητα προκειμένου να ασκηθεί κάποιας μορφής εξωτερική ή οικονομική πολιτική, προκαλώντας άλλοτε ευμενή και άλλοτε δυσμενή σχόλια των ξένων. Ενδεικτικό της σχέσης μας με τα κατάλοιπα της αρχαίας κληρονομιάς είναι οι έντονες αντιδράσεις που προκλήθηκαν όταν υπήρξαν σκέψεις για την έκθεσή τους στο εξωτερικό. Το 1978 στο Ηράκλειο διαδήλωσαν περίπου 30.000 Κρητικοί, πολλοί από τους οποίους ίσως δεν είχαν επισκεφθεί ποτέ στη ζωή τους το Μουσείο Ηρακλείου, επειδή θα εξάγονταν κάποια αρχαία από αυτό. Η λαϊκή κινητοποίηση είχε υποκινηθεί από την τότε αντιπολίτευση αλλά και εξαιτίας του ότι οι απλοί Κρητικοί είχαν πιστέψει ότι η ελληνική πολιτεία δεν προστάτευε τις αρχαιότητες. Η παραχώρηση της Στοάς του Αττάλου και του Ηρωδείου έχει επίσης προκαλέσει ποικίλες αντιδράσεις, μολονότι και τα δύο μνημεία είναι ανακατασκευασμένα και ουσιαστικά αποτελούν αρχιτεκτονήματα του σήμερα.

Από την άλλη πλευρά, ιδιώτες, οργανισμοί τοπικής αυτοδιοίκησης, ποικιλώνυμοι πολιτιστικοί σύλλογοι ζητούν να «εκμεταλλευθούν» μνημεία και απαιτούν την άνευ όρων παραχώρησή τους. Μέχρι τώρα τα κεντρικά συμβούλια για την πολιτιστική κληρονομιά αντιμετωπίζουν τα αιτήματα αυτά περιπτωσιολογικά χωρίς συγκροτημένη πολιτική.

Η πολιτεία οφείλει να παρέμβει και να δώσει σαφείς απαντήσεις. Να καθορισθούν ποια μνημεία και για ποιες εκδηλώσεις παραχωρούνται ανά την Ελλάδα. Αυτό απαιτεί καταγραφή των αρχαιολογικών χώρων, μουσείων, αρχοντικών κ.ά., όπου υπάρχουν οι υποδομές για την τέλεση εκδηλώσεων. Να περιγραφούν τι είδους εκδηλώσεις πραγματοποιούνται και πού. Οι θεατρικές παραστάσεις συνάδουν με τα αρχαία θέατρα, αλλά μπορούν να πραγματοποιούνται και στο εσωτερικό ενός κάστρου ή στο προαύλιο μιας εκκλησίας; Οι αρχές αυτές θα τηρούνται και για το κράτος; Μπορεί να υπάρξουν δύο μέτρα και σταθμά; Προσωπικά θεωρώ ότι δεν πρέπει να υπάρχουν εξαιρέσεις, διαφορετικά ο νόμος γίνεται διάτρητος. Η πραγματοποίηση εκδηλώσεων ευνοεί τη διασύνδεση των μνημείων με την κοινωνία; Μήπως πρέπει να προαχθούν, προς αυτήν την κατεύθυνση εκπαιδευτικά προγράμματα, ώστε οι μαθητές να αποκτήσουν πολιτιστική και ιστορική συνείδηση;

Χρειάζεται να εξετασθεί και το άνοιγμα των μουσείων (σε συγκεκριμένες ημέρες) πέραν του συνήθους ωραρίου και με πραγματοποίηση μουσικών εκδηλώσεων για προσέλκυση της νεολαίας (Νύκτα Μουσείων κ.λπ). Ολα τα παραπάνω οφείλουμε να τα θέσουμε σε ένα λεπτομερή διάλογο γιατί οι προκλήσεις της νέας εποχής, όπως αυτή που ζήσαμε πρόσφατα με την υπόθεση του «Αβέρωφ», θα θέτουν όλο και πιο πιεστικά τα ζητήματα αυτά. Τα μνημεία μας τεκμηριώνουν και κάνουν χειροπιαστή την ιστορική μας μνήμη. Η έλλειψη σεβασμού ή αντιστρόφως η αποστασιοποιημένη ιεροποίησή τους μας αποκόπτει από την πηγή της σοφίας της παράδοσής μας, από τη μνήμη μας.

* Βουλευτής Λακωνίας, υπεύθυνος Τομέα Πολιτισμού της Ν.Δ.

 

Το Ηρώδειο δεν είναι από… μάρμαρο

  • Της Ν. ΚΟΝΤΡΑΡΟΥ-ΡΑΣΣΙΑ, Ελευθεροτυπία, Τρίτη 8 Ιουνίου 2010
  • Οι θεατές του Ηρωδείου μπορεί να μην έχουν μάτια παρά μόνο για τις παραστάσεις, αλλά δεν είναι αμελητέα η δουλειά που γίνεται στο ίδιο το μνημείο όλη τη χρονιά μέχρι να ξανανάψουν τα φώτα του Φεστιβάλ Αθηνών.

Τα  νέα εδώλια μετά την ολοκλήρωση της αποκατάστασης στη δυτική πάροδο

Τα νέα εδώλια μετά την ολοκλήρωση της αποκατάστασης στη δυτική πάροδο

Η Επιστημονική Επιτροπή Ηρωδείου, που απ’ ό,τι φαίνεται θα συγχωνευθεί με την Επιτροπή των Μνημείων της Νοτίου Κλιτύος Ακρόπολης, όπως ήταν παλαιότερα, μερίμνησε για άλλη μια χρονιά για τη στερέωση, συντήρηση και αποκατάσταση του αρχαίου μνημείου.

Οι σωζόμενοι υψηλοί τοίχοι της σκηνής και του κοίλου, όμως, παρουσιάζουν προβλήματα, όπως μας λέει ο υπεύθυνος της ομάδας για τη σωτηρία του μνημείου, πολιτικός μηχανικός Διονύσης Μονοκρούσος. Τα προβλήματα αυτά οφείλονται κατά κύριο λόγο «στη γήρανση, διάβρωση, στα διάφορα μηχανικά αίτια, βίαια γεγονότα αλλά και στη χρήση του μνημείου διαχρονικά».

Οσο και να μη φαίνεται στους θεατές, υπάρχουν τμήματα που είναι ετοιμόρροπα, που παρουσιάζουν διαμπερείς ρωγμές, απολεπίσεις και μεγάλες απώλειες από την αρχική επιφάνεια των μαρμάρων.

«Τα σωζόμενα αρχαία εδώλια στο κάτω κοίλο είχαν συντηρηθεί πλημμελώς τη δεκαετία του 1960 και σήμερα παρουσιάζουν έντονη φθορά, καταπονούμενα, εκτός από τις καιρικές συνθήκες, και από τους πολυάριθμους θεατές των παραστάσεων», σύμφωνα με τον κ. Μονοκρούσο. «Σε παλαιότερη εποχή είχαν επίσης καταρρεύσει οι κεκλιμένες θολωτοί πάροδοι (Ανατολική και Δυτική) μαζί με τα υπερκείμενα εδώλια».

Από το 2003-2009, τα έργα, που έγιναν με ευρωπαϊκά κονδύλια μέσω του Ταμείου Διαχείρισης Πιστώσεων Αρχαιολογικών Εργων (ΤΔΠΕΑΕ), ήταν σωτήρια για τη μακροβιότητα του Ηρωδείου ως εν χρήση μνημείου. Αν έμενε ασυντήρητο θα ερχόταν μια μέρα που θα κρινόταν επικίνδυνο για τους θεατές. Οι εργασίες που ολοκληρώθηκαν είναι:

– Συμπληρώθηκαν με πειραϊκό ακτίτη τα κομμάτια που έλειπαν από τις εσωτερικές όψεις του νότιου τοίχου της σκηνής (ορατού έξω από το Ηρώδειο). Επίσης, συμπληρώθηκαν και στερεώθηκαν οι πλευρικοί τοίχοι της σκηνής, όπως επίσης ο ανατολικός και δυτικός τοίχος του κοίλου.

– Αποκαταστάθηκαν οι θόλοι των δύο παρόδων, που είχαν πέσει, και από επάνω αναστηλώθηκαν τα εδώλια που υπήρχαν στη δυτική πλευρά, προσφέροντας στο κοινό από πέρυσι άλλες 36 θέσεις. Τα εδώλια της ανατολικής παρόδου έχουν ήδη κατασκευαστεί και θα πάρουν τη θέση τους τον προσεχή Οκτώβριο μετά το Φεστιβάλ.

– Αποκαταστάθηκαν με νέο Πεντελικό μάρμαρο τα σκαλοπάτια στις δύο ακραίες κλίμακες του κοίλου, όπου τοποθετήθηκε φέτος και κιγκλίδωμα από ανοξείδωτο χάλυβα, διευκολύνοντας τους θεατές κυρίως κατά την αποχώρησή τους. Επίσης συμπληρώθηκαν τα πώρινα στηθαία.

Τελευταία, έγινε στερέωση ενός τόξου του μετασκηνίου, που παρουσίαζε ετοιμορροπία και είχε στερεωθεί προσωρινά με συρματόσχοινα. Επίσης, καθαρίστηκε και άνοιξε ο αρχαίος αγωγός του θεάτρου για να μην το ξαναδούμε να πλέει στο νερό. Η εργασία αυτή έγινε με τη βοήθεια ρομποτικής κάμερας και ειδικών μηχανημάτων, που παραχώρησε δωρεάν η ΕΥΔΑΠ.

Στερεώθηκαν και τα επισφαλή τμήματα των τόξων ψηλά στον τοίχο του κοίλου, όπου έχει τοποθετηθεί ειδικό ικρίωμα ύψους 24 μέτρων.

Και όσοι νομίζουν πως το Ηρώδειο είναι από «μάρμαρο» και δεν χρειάζεται καμία προστασία, η αλήθεια είναι ότι τα αρχαία εδώλια του κάτω διαζώματος απαιτούν συντήρηση κάθε χρόνο μετά το τέλος των παραστάσεων του Φεστιβάλ.

Από το προσεχές φθινόπωρο, με βάση τις εγκεκριμένες μελέτες από το ΚΑΣ, προγραμματίζονται στερεώσεις των επισφαλών τμημάτων ψηλά στους εξωτερικούς τοίχους της σκηνής, όπως και του κοίλου. Θα αναστηλωθεί και το αρχαίο θύρωμα της ανατολικής παρόδου. Επιπλέον, θα γίνει στερέωση και αποκατάσταση των τόξων και τμημάτων των τοίχων, που έχουν καταπέσει στον περιμετρικό τοίχο του κοίλου.

  • Γιατί πληρώνει το Φεστιβάλ για τη χρήση του θεάτρου;

Τελευταίως σχολιάστηκε στον Τύπο το παράλογο που συμβαίνει να υποχρεούται το Ελληνικό Φεστιβάλ, που ανήκει τα τελευταία χρόνια στη δικαιοδοσία του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού και επιχορηγείται από αυτό, να καταβάλλει «τέλος χρήσης» για το Ηρώδειο στο Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων, που επίσης υπάγεται στο ΥΠΠΟΤ.

Οσο και να φαίνεται εκτός λογικής όλη αυτή η υπόθεση -με το ΚΑΣ κάθε χρόνο να εξανίσταται για τα συσσωρευμένα φέσια του Φεστιβάλ-, μάλλον δεν είναι, όπως μας εξήγησε η γεν. γραμματέας του ΥΠΠΟΤ Λίνα Μενδώνη. «Το Φεστιβάλ πρέπει να πληρώνει το ΤΑΠΑ, γιατί έτσι επιστρέφουν κάποια χρήματα για τη συντήρηση του Ηρωδείου και γιατί κάθε φορέας από αυτούς δεν είναι τελείως δημόσιος, έχει τον δικό του προϋπολογισμό, το δικό του ταμείο. Με το ίδιο σκεπτικό θα μπορούσαμε να πούμε γιατί να πληρώνει το Εθνικό Θέατρο και η Λυρική Σκηνή για τα έξοδα λειτουργίας του θεάτρου κατά τις φεστιβαλικές εκδηλώσεις, αφού κι αυτά είναι κρατικά και επιχορηγούμενα από το ΥΠΠΟΤ;».

 
Leave a comment

Posted by on June 8, 2010 in Ηρώδειο

 

ΗΡΩΔΕΙΟ: Ολα τα ‘χει ο μπαξές…

  • Η «πονεμένη» ιστορία της παραχώρησης του μνημείου από τις αρμόδιες αρχές

Eurokinissi

Από τον Χοσέ Καρέρας και τον Ερικ Κλάπτον, στον Σταμάτη Σπανουδάκη και την Αννα Βίσση (η συναυλία της τελευταίας τελικά αναβλήθηκε, όπως ανακοινώθηκε τις τελευταίες μέρες)… Ολα τα ‘χει ο …μπαξές του Ηρωδείου και αυτό το καλοκαίρι, αφού το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο (ΚΑΣ), το αρμόδιο όργανο υπό την εποπτεία του υπουργείου Πολιτισμού, έδωσε την έγκρισή του. Οι συναυλίες αυτές γίνονται μετά τη λήξη του επίσημου προγράμματος του Φεστιβάλ Αθηνών και υπολογίζονται να είναι γύρω στις 20. Αλλο ένα δείγμα του πώς ένα μεγάλης σημασίας μνημείο καταπονείται από χρήσεις που εξυπηρετούν διάφορες σκοπιμότητες.

  • «Κλειδί» η …φιλανθρωπία

Η παραχώρηση αυτή του ρωμαϊκού ωδείου για διάφορες εκδηλώσεις, μετά τη λήξη του Φεστιβάλ Αθηνών, δεν είναι κάτι καινούριο. Επί χρόνια, ισχυροί οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες ασκούν πιέσεις προς το ΥΠΠΟ και τα αρμόδια όργανα, προκειμένου η μία ή η άλλη εκδήλωση που υποστηρίζουν να στεγαστεί στο Ηρώδειο και ν’ αποκτήσει κάτι από την αίγλη του. Για να δοθεί, μάλιστα, η απαιτούμενη έγκριση, συχνά – πυκνά οι διοργανωτές αναζητούν το «κλειδί» της φιλανθρωπίας, προκειμένου ν’ ανοίξουν ευκολότερα οι πύλες του. Ασφαλώς, μετράει και το γεγονός ότι το κόστος ενοικίασης του χώρου είναι μικρό: 3.000 ευρώ για κάθε παράσταση και 1.500 ευρώ για κάθε πρόβα, ενώ για τις χαρακτηρισμένες ως φιλανθρωπικές εκδηλώσεις, η παραχώρηση είναι δωρεάν. Αυτό μάλλον εξηγεί το γεγονός ότι η πλειοψηφία των φετινών εξωφεστιβαλικών εκδηλώσεων γίνεται …για φιλανθρωπικούς σκοπούς, δηλαδή δωρεάν, χωρίς την καταβολή των παραπάνω τελών.

Μετά τη Γιουροβίζιον στο Καλλιμάρμαρο
Eurokinissi

Με αυτή την «ομπρέλα», τη «φιλανθρωπική» είχε ντυθεί και η συναυλία της Αννας Βίσση, που ήταν προγραμματισμένη για τις 9/9, από την Ελληνική Εταιρεία Προστασίας και Αποκατάστασης Αναπήρων Παίδων, η οποία τελικά ανακοίνωσε ότι αναβάλλει την εκδήλωση στο Ηρώδειο, λέγοντας ότι δε βρέθηκαν αρκετοί χορηγοί. Πάντως το γεγονός δεν αλλάζει καθόλου την ουσία για τη χρήση του μνημείου που εγκρίθηκε από το ΚΑΣ.

Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η αοιδός, που είχε δεχτεί την πρόταση της «φιλανθρωπικής» συναυλίας, είχε προγραμματίσει να κάνει κάποιες τροποποιήσεις στο πρόγραμμα προκειμένου να …αρμόζει στο χώρο. Ετσι, για παράδειγμα, δε θα συμπεριελάμβανε το δημοφιλές άσμα «Στην πυρά με τις ξενέρωτες…», ούτε το γιουροβιζιονικό «Everything»… Αντ’ αυτών, σύμφωνα με το πρόγραμμα που είχε κατατεθεί στην αρμόδια επιτροπή του ΥΠΠΟ, και το οποίο εγκρίθηκε, θα τραγουδούσε …κάποια τραγούδια του «θεού» Νίκου Καρβέλα, μαζί με δημιουργίες των Θεοδωράκη, Χατζιδάκι, Μικρούτσικου κ.ά. Ηταν όμως χαρακτηριστικό το επιχείρημα του παραγωγού της προς το ΚΑΣ: «Θέλουμε να βγάλουμε χρήματα». Η ίδια πάντως, παρά το …φιλανθρωπικό του πράγματος, είχε γίνει φανερό ότι θα πληρωνόταν, με ποσό όμως …χαμηλότερο από το συνηθισμένο. Εξάλλου, όπως ακούστηκε για μια ακόμη φορά, …έτσι κάνουν οι περισσότεροι. Ισως λιγότερο απ’ ό,τι συνήθως, αλλά αμείβονται, παρά τους όποιους φιλανθρωπικούς σκοπούς και τη δεδομένη, δωρεάν παραχώρηση του Ηρωδείου. Αλλά μήπως είναι λίγες οι φορές που βρεθήκαμε μπροστά σε εκδηλώσεις διαφόρων φιλανθρωπικών σωματείων, τα οποία ενώ έχουν εξασφαλίσει τη δωρεάν παραχώρηση του Ηρωδείου, προχωρούν σε συμφωνίες με ιδιωτικά καλλιτεχνικά πρακτορεία για εμφανίσεις διάσημων καλλιτεχνών, οι οποίοι αμείβονται με τεράστια ποσά; Μήπως δεν είναι κοινό μυστικό ότι πολλές φιλανθρωπικές εκδηλώσεις γίνονται μόνο και μόνο για το «θεαθήναι» και το …κοσμικόν του πράγματος, ενώ τα χρήματα που τελικά συγκεντρώνονται για τον όποιο σκοπό είναι ελάχιστα;

  • Στο ίδιο «τσουβάλι»

Η «πονεμένη» ιστορία, που αφορά στην παραχώρηση του συγκεκριμένου μνημείου – όπως και άλλων – θα επαναλαμβάνεται. Η εύλογη απορία μελών του ΚΑΣ στις συνεδριάσεις που αφορούσαν στις παραχωρήσεις «αν οι λόγοι είναι εμπορικοί, για ποια κριτήρια ποιότητας μιλάμε;» ή διαπιστώσεις όπως ότι «το Ηρώδειο είναι ένα μνημείο που βρίσκεται στις νότιες πλαγιές της Ακρόπολης, ανεξάρτητα αν έχει μεταβληθεί σε εμπορικό θέατρο και έτσι αντιμετωπίζεται από μερικούς» είναι χαρακτηριστικές για την εμπορευματοποίηση, η οποία με τον έναν ή άλλον τρόπο έχει αλώσει το αναμφίβολα καταπονημένο μνημείο. Οι εκπτώσεις από πλευράς Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου στο θέμα της παραχώρησής του είναι συνεχείς, ενώ ανύπαρκτα ουσιαστικά είναι τα κριτήρια γι’ αυτές τις παραχωρήσεις – κάτι που φάνηκε και στις τελευταίες σχετικές συνεδριάσεις του ΚΑΣ. Με ποιο κριτήριο δεν υπήρξε πρόβλημα και αμέσως δόθηκε το πράσινο φως για παράδειγμα σε συναυλίες των Στ. Σπανουδάκη, Γ. Νταλάρα, Χ. Αλεξίου κ.ά., ενώ την ίδια ώρα κόβονταν ο Δ. Μητροπάνος ή ο Κ. Χατζής, οι οποίοι εγκρίθηκαν τελικώς στη συνεδρίαση της 30/6; Με ποια μέτρα και ποια σταθμά μπαίνουν στο ίδιο τσουβάλι καλλιτέχνες που έχουν διαφορετική διαδρομή και προσφορά;

Το θέατρο του παραλόγου, που παίχτηκε το φετινό καλοκαίρι με το θέμα των παραχωρήσεων, ίσως να οδήγησε στην απόφαση ότι το Ηρώδειο του χρόνου θα δοθεί μόνο για τις εκδηλώσεις που περιλαμβάνονται στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών, καθώς και για ορισμένες που θα γίνουν από φορείς του ΥΠΠΟ. Πέραν τούτων σε κανέναν άλλο, μιας και αποφασίστηκε πως θα παραμείνει κλειστό για την περίοδο Αύγουστος – Οκτώβρης. Ομως, ακόμη κι αν για ένα καλοκαίρι του δοθεί η δυνατότητα ν’ ανασάνει, αυτό δε φτάνει για την προστασία του.

  • «Πίστα» από μάρμαρο

Χαρακτηριστική, πάντως, της υπόθεσης των παραχωρήσεων αποτελεί η έγκριση που δόθηκε από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων του ΥΠΠΟ για τη συναυλία του Σάκη Ρουβά, στο Καλλιμάρμαρο Παναθηναϊκό Στάδιο (1/7). Αξίζει να σημειωθεί ότι οι αφίσες διαφήμιζαν τη σχετική συναυλία στους κεντρικούς δρόμους της Αθήνας, πολύ πριν αυτή εγκριθεί από το Συμβούλιο (κατά πλειοψηφία, με ψήφους επτά υπέρ έναντι πέντε κατά). Οι ενστάσεις αφορούσαν κυρίως στο χαρακτήρα του μνημείου και στο ότι επρόκειτο για μεγάλη διοργάνωση στην οποία αναμένονταν 40.000 άτομα. Θες όμως το γεγονός ότι επρόκειτο για πρωτοβουλία του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας (ΕΣΥΝ), η οποία μάλιστα είχε τη στήριξη της πρέσβειρας καλής θέλησης της ΟΥΝΕΣΚΟ, Μαριάννας Βαρδινογιάννη, θες ότι ο Σάκης Ρουβάς θα τραγουδούσε για το …περιβάλλον – «Ολοι μαζί, Πρώτος Εσύ – Σε περιμένουμε για να στείλουμε μαζί με το Σάκη ένα μήνυμα για το περιβάλλον» ήταν το κεντρικό σύνθημα της καμπάνιας του Εθνικού Συμβουλίου Νεολαίας – δόθηκε η έγκριση και πραγματοποιήθηκε η συναυλία. Εξάλλου, ανάμεσα στις χιλιάδες …Ρουβίτσες, παρόντες στη συναυλία ήταν «επιφανείς εκπρόσωποι της πολιτικής, επιχειρηματικής και κοινωνικής ζωής που δήλωσαν ενεργοί σύμμαχοι στο διαρκή αγώνα για την προστασία του περιβάλλοντος» !! (σ.σ. ζούμε καθημερινά τ’ αποτελέσματα αυτού του διαρκούς «αγώνα» τους).


Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 19 Ιούλη 2009