RSS

Category Archives: Uncategorized

ΣΤΟ ΣΙΣΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ Βρήκαν άγνωστο μινωικό ανάκτορο

Τα ίχνη ενός μινωικού ανακτορικού συγκροτήματος του οποίου την ύπαρξη αγνοούσαμε μέχρι σήμερα, με εμβαδόν περί τα 900 τ.μ., ανακαλύπτει η αρχαιολογική σκαπάνη στη θέση Μπούφος, στο Σίσι Κρήτης. Πρόκειται για μικρό παραθαλάσσιο χωριό στην κοινότητα Βραχασίου του Δήμου Αγ. Νικολάου, όπου διεξάγονται ανασκαφές από τη Βελγική Σχολή Αθηνών.

Τα 900 τ.μ. φτάνει το εμβαδόν του μινωικού ανακτορικού συγκροτήματος. Το κτίριο που εντοπίζεται μπορεί να δώσει πληροφορίες για τυχόν σχέσεις με άλλα ανακτορικά κέντρα, όπως αυτό της Κνωσού.

Τα 900 τ.μ. φτάνει το εμβαδόν του μινωικού ανακτορικού συγκροτήματος. Το κτίριο που εντοπίζεται μπορεί να δώσει πληροφορίες για τυχόν σχέσεις με άλλα ανακτορικά κέντρα, όπως αυτό της Κνωσού.

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού η Σχολή διεξήγε ανασκαφική έρευνα με μία ομάδα από το Καθολικό Πανεπιστήμιο της Λουβέν Λα Νεβ, υπό τη διεύθυνση του καθηγητή J. Driessen. Πρόκειται για το πρώτο μέρος ενός νέου πενταετούς προγράμματος ανασκαφικών ερευνών. Εκτός από τις δοκιμαστικές τομές που πραγματοποιήθηκαν για να αποσαφηνιστεί η πρωιμότερη ιστορία του χώρου, ο οποίος ερευνάται ήδη από το 2007, οι ανασκαφές επικεντρώθηκαν στη διερεύνηση του συγκροτήματος της Υστερης Εποχής του Χαλκού (16ος αι. π.Χ.), του οποίου κάποια στοιχεία ήδη ορατά από την ερευνητική περίοδο του 2011 επέτρεπαν την υπόθεση ότι πρόκειται για κτίριο με κεντρική αυλή.

Οπως λέει η Σχολή, «στη θέση μίας ορθογώνιας αυλής περιβαλλόμενης από πτέρυγες, αποκαλύφθηκε μέρος μίας μεγάλης τραπεζοειδούς αυλής, έκτασης 250 τ.μ. κατασκευασμένης από καλής ποιότητας λευκό κονίαμα, με τρεις πτέρυγες που έχουν ελαφρώς αποκλίνοντα προσανατολισμό. Η μνημειακή πρόσοψη της αυλής, στα δυτικά, έχει κατασκευαστεί στο κατώτερο τμήμα από πελεκητούς λίθους από ασβεστόλιθο πάνω στον οποίο σώζεται εν μέρει ένα δεύτερο τμήμα ξεστής λιθοδομίας από ψαμμίτη».

Δωμάτιο και στοά

Πίθος που βρέθηκε στην ανασκαφή

Πίθος που βρέθηκε στην ανασκαφή

«Ηρθε στο φως επίσης ένα δωμάτιο με επιμελημένα επιστρωμένο κονίαμα στο δάπεδο και στους τοίχους, καθώς και με εγκαταστάσεις από κονίαμα, με προσανατολισμό τον άξονα Βορράς-Νότος της αυλής, δίπλα από μία σειρά αναβαθμών ξεστής λιθοδομίας από ψαμμίτη που καταλήγει σε ένα άνδηρο. Τόσο το δωμάτιο όσο και οι αναβαθμοί είχαν κτιστεί αντιστηριζόμενοι σε έναν τοίχο του ανδήρου που χρονολογείται στην Πρώιμη Εποχή του Χαλκού (περ. 2.500 π.Χ.) και διαμορφώνουν ένα είδος στοάς που οδηγεί στην αυλή», συνεχίζουν οι ανασκαφείς.

Δωμάτια με κονιάματα καθαρίστηκαν στη δυτική και τη βόρεια πτέρυγα. Το πρώτο δεν διατηρείται σε καλή κατάσταση λόγω των σύγχρονων αγροτικών καλλιεργειών. Ερευνήθηκε επίσης μικρή μνημειακή κατασκευή, στα νοτιοδυτικά του συγκροτήματος, η οποία πιθανόν σχετιζόταν με την άντληση ύδατος. Τα στοιχεία, σε συνδυασμό με εκείνα του 2011, «επιτρέπουν την ταύτιση ολόκληρου του συγκροτήματος ως κτιρίου με κεντρική αυλή έκτασης περίπου 900 τ.μ., το οποίο εγκαταλείφθηκε κατά την πρώιμη φάση της Υστερης Μινωικής ΙΑ περιόδου (16ος αι. π.Χ.).

Η ιδιότυπη κάτοψη του συγκροτήματος ερμηνεύεται ως αποτέλεσμα της σκόπιμης ενσωμάτωσης κατασκευών της Πρώιμης Εποχής του Χαλκού, αλλά και της ανωφέρειας του φυσικού βράχου, εντός του μεταγενεστέρου κτηρίου» καταλήγουν οι αρχαιολόγοι. Μπορεί να μην είναι τεράστιο το κτίριο που εντοπίζεται, είναι όμως πολύ σημαντικό, καθώς θα δώσει πληροφορίες για τυχόν σχέσεις με άλλα ανακτορικά κέντρα, όπως π.χ. της Κνωσού «όπου βρισκόταν ο μυθολογικός Μινώταυρος». Οπως τονίζει με κάθε ευκαιρία ο καθηγητής Driessen, μια καλύτερη κατανόηση των σχέσεων ανάμεσα σε γειτονικές θέσεις «βοηθά σταδιακά να αποσαφηνιστεί η λειτουργία του μινωικού ανακτόρου».

ΑΠΟ ΤΟ 2500 π.X.

Ο λόφος Κεφάλι, όπου διεξάγονται οι ανασκαφές, έχει πλάτωμα στην κορυφή και διάφορες αναβαθμίδες, που εντοπίζονται. Η προκαταρκτική έρευνα έδειξε ότι ο οικισμός βρισκόταν σε χρήση ήδη από το 2.500 π.Χ. και φαίνεται ότι καταστράφηκε στα 1.200 π.Χ. Δείγματα μεταγενέστερης χρήσης του χώρου είναι μάλλον σποραδικά, αποτελούμενα από ζωόμορφα ειδώλια Γεωμετρικής περιόδου και κάποια υπολείμματα πολεμικού υλικού του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΩΤΤΗ, ΕΘΝΟΣ, 23/9/2015

 
Leave a comment

Posted by on September 24, 2015 in Uncategorized

 

Οι δύσκολες προτεραιότητες στον Πολιτισμό

To Eθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης θα έπρεπε να έχει δρομολογήσει προσλήψεις για το προσωπικό που θα απασχολήσει, αν και ακόμη δεν γνωρίζουμε ούτε πότε με το καλό θα ανοίξει.

Με τα δύσκολα μπροστά μας μετά τις εκλογές, ο χώρος του πολιτισμού έχει κι αυτός πολλά μπροστά του. Με χρηματοδοτήσεις που όχι μόνο δεν επαρκούν αλλά δίνονται με το σταγονόμετρο και με καθυστέρηση, προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα οι εποπτευόμενοι φορείς, ενώ στην ελεύθερη αγορά, σχήματα, θέατρα και νεανικές ομάδες θα βιώσουν μια, ακόμη πιο δύσκολη, χρονιά. Οσοι αντέξουν, θα μείνουν.

Πρώτον και βασικότερο για το υπουργείο Πολιτισμού είναι να διεκδικήσει κονδύλια από το νέο ΕΣΠΑ, για το οποίο έχει καθυστερήσει. Ο κατάλογος που έχει σχηματιστεί είναι μεγάλος και αυτά που φαίνεται να προηγούνται είναι όσα έργα έχουν ώριμες μελέτες. Πρέπει όμως να «τρέξουν» και τα έργα που κλείνουν ώς το τέλος του χρόνου και των οποίων οι εκταμιεύσεις των χρηματοδοτήσεών τους καθυστέρησαν το τελευταίο επτάμηνο και εξαιτίας των capital controls.

Κάποια θα πάρουν τρίμηνη παράταση και θα σωθούν οριακά, άλλα όμως κινδυνεύουν να μεταφερθούν στην επόμενη Προγραμματική Περίοδο μειώνοντας τις υποψηφιότητες του νέου καταλόγου.

Ο υπουργός Πολιτισμού που θα αναλάβει πρέπει να πάρει θέση και στον πόλεμο που έχει ξεσπάσει στις κρατικές σκηνές. Σε κάθε περίπτωση, το σκηνικό είναι αποκαρδιωτικό τόσο για το Εθνικό θέατρο που χάνει χρόνο σε εσωτερικές διενέξεις με το διοικητικό συμβούλιο να μπλοκάρει πρωτοβουλίες του διευθυντή, αλλά και το ΚΘΒΕ, το οποίο ενώ δεν έχει βρει καν τον βηματισμό του, αποσπά την προσοχή του κοινού με τις βαριές κουβέντες που ανταλλάσσουν ο νυν και ο πρώην καλλιτεχνικός διευθυντής.

Εν αναμονή τελεί και η αναμόρφωση του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων με διαγωνισμούς σε εκκρεμότητα (design για πωλητέα είδη και ο διαγωνισμός για αναψυκτήρια) αλλά και την έκδοση του πορίσματος για την υπόθεση φοροδιαφυγής που εντόπισε κλιμάκιο της υπηρεσίας Ειδικών Ελέγχων του υπουργείου Οικονομικών στην Κνωσό, ύστερα από καταγγελίες τουριστών. Υπόθεση που έφερε στην επιφάνεια μια παθογένεια δεκαετιών, μηχανισμούς του υπουργείου σε παράλυση και ένα χάος στο ΤΑΠ. Μετέωρο μοιάζει να είναι και το Μέγαρο Μουσικής η τύχη του οποίου για άλλη μια φορά κρέμεται σε μια κλωστή αφού και πάλι οι νομοθετικές ρυθμίσεις δεν ψηφίστηκαν. Ενδεικτικό της δυσάρεστης κατάστασης στην οποία βρίσκεται είναι ότι για πρώτη φορά ο προγραμματισμός του είναι τρίμηνος! Επειδή όμως διανύουμε μια μακρά πια περίοδο κρίσης και ανεπάρκειας πόρων, προτεραιότητα θα έπρεπε να είναι η τροποποίηση του χορηγικού νόμου ώστε να εξευρεθούν κονδύλια δεδομένου ότι ο προϋπολογισμός του ΥΠΠΟ απ’ ό,τι φαίνεται θα βαίνει μειούμενος. Ο σύγχρονος πολιτισμός δεν έχει καμία υποστήριξη, παρά μόνο από το κοινό το οποίο βέβαια αξιολογεί διαφορετικά πια τις ανάγκες του. Χρειάζονται λοιπόν χορηγίες που θα αξιοποιηθούν με τον κατάλληλο τρόπο, εφόσον η ηγεσία του ΥΠΠΟ και ειδικότερα η κυβέρνηση, αντιληφθεί την αναπτυξιακή διάσταση του πολιτισμού. Αναπτυξιακή πολιτική που θα ξεκινήσει από φορολογικές ελαφρύνσεις για προσέλκυση ξένων παραγωγών στη χώρα μας μέχρι τον πολιτιστικό τουρισμό.

Η αυτονόμηση του υπουργείου Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νέας Γενιάς όπως είναι ο νέος του τίτλος, γεννά περισσότερες προσδοκίες αφού το ΥΠΠΟ ως ουρά άλλων υπουργείων ήταν δυσκίνητο με περισσότερη γραφειοκρατία.

 
Leave a comment

Posted by on September 24, 2015 in Uncategorized

 

«Να παραμείνουν οι αρχαιότητες στον σταθμό»

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 17.09.2015 ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΑΝΟΥΔΟΥ

Ο Δήμος Θεσσαλονίκης οραματίζεται ένα υπόγειο αρχαιολογικό πάρκο που θα συνδέει τα μνημεία της περιοχής.

Οι αρχαιότητες στον σταθμό «Βενιζέλου» του μετρό Θεσσαλονίκης θα πρέπει να παραμείνουν στη θέση τους «για λόγους δημοσίου συμφέροντος» και «προστασίας του μοναδικού αυτού συνόλου» αποφάσισε το βράδυ της Τρίτης, ύστερα από άλλη μία πολύωρη συνεδρίαση, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Ουσιαστικά, η γνωμοδότηση συνιστά στροφή 180 μοιρών για το ΚΑΣ, που τον Δεκέμβριο του 2014 είχε εγκρίνει τη μελέτη για την απόσπαση και επανατοποθέτηση των βυζαντινών καταλοίπων σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο του σταθμού.

Αφορμή γι’ αυτή την αλλαγή στάσης ήταν η νέα αρχιτεκτονική λύση του Δήμου Θεσσαλονίκης, η οποία προβλέπει την ανάδειξη των σημαντικών αρχαιοτήτων in situ μέσα σε ένα υπόγειο αρχαιολογικό πάρκο και την προσωρινή ή μόνιμη κατάργηση του σταθμού «Βενιζέλου». Ωστόσο, το ΚΑΣ επέλεξε να μην εγκρίνει ολόκληρη την πρόταση, εστιάζοντας αποκλειστικά στο σκέλος της in situ διατήρησης και τονίζοντας ότι δεν καλείται να αποφασίσει για την τύχη του σταθμού, αλλά να προστατέψει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τα μνημεία. Μέλη του Συμβουλίου εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους στον δήμο για την πρωτοβουλία του, αλλά και την απογοήτευσή τους γιατί η πρόταση δεν προήλθε από την Αρχαιολογική Υπηρεσία.

Σύμφωνα με τον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη, η διαμόρφωση ενός επισκέψιμου αρχαιολογικού χώρου στον χώρο του σταθμού «Βενιζέλου» δεν θα σταθεί εμπόδιο στη λειτουργία του μετρό, καθώς οι σήραγγες διέρχονται κάτω από τις αρχαιότητες, ενώ το επιβατικό κοινό μπορεί να εξυπηρετείται από τον κοντινό σταθμό «Αγία Σοφία». Σε κάθε περίπτωση, ο σταθμός μπορεί κάλλιστα να τεθεί σε λειτουργία στο άμεσο ή απώτερο μέλλον, εφόσον βρεθεί μια λύση που δεν θα απαιτεί τη μετακίνηση των αρχαιοτήτων. Στο παρελθόν, η Αττικό Μετρό έχει επισημάνει ότι, ακόμη κι αν μια τέτοια εκδοχή ήταν υλοποιήσιμη από κατασκευαστικής πλευράς, θα επιβάρυνε κατά 60,5 εκατ. ευρώ τον προϋπολογισμό του έργου και θα καθυστερούσε σημαντικά την ολοκλήρωσή του. Η εταιρεία ζήτησε την αναβολή της προχθεσινής συζήτησης με το επιχείρημα ότι η έλαβε την πρόταση του δήμου μόλις λίγες ημέρες νωρίτερα. Σε επιστολή της προς το Συμβούλιο αναφέρεται ότι μια απόπειρα κατάργησης του κεντρικού σταθμού «Βενιζέλου» θα έχει αρνητικές συνέπειες για το συνολικό έργο του μετρό, την τοπική κοινωνία και την ελληνική οικονομία.

Ο αρχικός σχεδιασμός των σταθμών «υποστηρίζεται με ανεπίτρεπτη και αδικαιολόγητη εμμονή» δήλωσε από την πλευρά του ο κ. Μπουτάρης, υποστηρίζοντας ότι το μετρό Θεσσαλονίκης περιλαμβάνει περισσότερους σταθμούς απ’ όσους πραγματικά χρειάζεται η πόλη. Πρόσθεσε, δε, ότι το έργο του μετρό επί του παρόντος έχει «παγώσει» για λόγους που δεν σχετίζονται με τις αρχαιότητες, και ότι η εφαρμογή της νέας πρότασης θα αποσυμφορήσει αυτό το κομμάτι της Θεσσαλονίκης χωρίς ιδιαίτερο κόστος ή μεγάλες καθυστερήσεις.

Στο μεταξύ, το μοναδικό στο είδος του μνημειακό σύνολο, που απαρτίζεται από τμήμα της λιθόστρωτης ή χαλικόστρωτης Μέσης Οδού, τα λείψανα ενός μνημειακού τετραπύλου, μια μαρμαρόκτιστη πλατεία και ένα κομμάτι του οικιστικού ιστού της βυζαντινής πόλης, φέρει ήδη τα ίχνη της φθοράς εξαιτίας της παρατεταμένης έκθεσής του στις περιβαλλοντικές συνθήκες. Οπως αναφέρθηκε στη διάρκεια της συνεδρίασης, το εργοταξιακό στέγαστρο δεν εξασφαλίζει την πλήρη προστασία του χώρου από τις βροχοπτώσεις, ενώ οι μπετονένιοι διαφραγματικοί τοίχοι μετατρέπουν το σκάμμα σε δεξαμενή.

 
Leave a comment

Posted by on September 24, 2015 in Uncategorized

 

SOS εκπέμπει το Μουσείο Ελευσίνας

Σημαδεμένο από τη φθορά του χρόνου, με εμφανή τα σημάδια της παρακμής και των προσωρινών «λύσεων», το Μουσείο της Ελευσίνας, ένα από τα πρώτα μουσεία του ελληνικού κράτους που θεμελιώθηκε το 1889, εκπέμπει σήμα κινδύνου από την κορυφή της αρχαίας ακρόπολης όπου στέκεται για πάνω από 125 χρόνια.

«Το μέλλον του μουσείου είναι η δημιουργία ενός νέου μουσείου στους χώρους που είναι όμοροι με τον αρχαιολογικό χώρο»

«Το μέλλον του μουσείου είναι η δημιουργία ενός νέου μουσείου στους χώρους που είναι όμοροι με τον αρχαιολογικό χώρο»

Με θέα έναν από τους σημαντικότερους λατρευτικούς τόπους της αρχαιότητας, όπου τελούνταν τα Ελευσίνια Μυστήρια, το πολύπαθο μουσείο γεμάτο «μερεμέτια» και «μπαλώματα» ατενίζει το μέλλον με την ελπίδα ενός καλύτερου αύριο. Μία μεγάλης έκτασης φθορά τραβά το βλέμμα του επισκέπτη με το που πατά το πόδι του στην είσοδο. Δίπλα από το άγαλμα, που στέκεται σαν φύλακας της εισόδου του μουσείο, ένα χάσμα αποκαλύπτει το λιθόκτιστο κτίριο του 19ου αιώνα μέσα από τους σοφάδες. Σκασμένοι τοίχοι και ταβάνια στο εξωτερικό αλλά και στις πέντε αίθουσες του κτιρίου, τρύπες στην οροφή και τζάμια με σκουριασμένα πλαίσια συνθέτουν τη θλιβερή εικόνα του μουσείου.

«Χτίστηκε στα 1890, δηλαδή στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν είχαν αρχίσει οι ανασκαφές από την αρχαιολογική εταιρεία και έπρεπε κάπου να στεγαστούν τα ευρήματα. Είναι από τα πρώτα μουσειακά κτίρια εν Ελλάδι. Αυτό σημαίνει ότι είναι ένα πολύ γερασμένο κτίριο, ανεπαρκές για τις σημερινές ανάγκες», εξηγεί η Καλλιόπη Παπαγελλή, αρχαιολόγος, υπεύθυνη του αρχαιολογικού χώρου της Ελευσίνας και προϊστάμενη του Τμήματος Κλασικών Αρχαιοτήτων της Εφορείας Δυτικής Αττικής.

«Στα χρόνια που πέρασαν έγιναν κάποιες ανακαινίσεις. Το 1983 έγινε μία ανακαίνιση του μουσείου κατά την οποία επισκευάστηκαν η στέγη και διάφορα κονιάματα», συνεχίζει «ενώ ακόμη μία ανακαίνιση έγινε το 1999, μετά τον μεγάλο σεισμό της Αθήνας, όπου έγινε και επανέκθεση σε σύγχρονες βιτρίνες καθώς και αλλαγή φωτισμού και εγκατάσταση κλιματισμού. Παρ’ όλα αυτά το κτίριο παραμένει ένα παλιό κτίριο με κεραμοσκεππή, με ανερχόμενη υγρασία που είναι δύσκολη στην αντιμετώπισή της. Γι’ αυτόν τον λόγο έχουν γίνει κάποιες κινήσεις για να δοθεί λύση στα προβλήματα. Εγινε μία μελέτη από έναν αρχιτέκτονα της Εφορείας μας και το έχουμε βάλει στο πρόγραμμα δράσης του επόμενου έτους με ένα ποσό της τάξης των 80.000 ευρώ».

Με φόντο τους σκασμένους από την υγρασία τοίχους, στέκονται τα μοναδικής σημασίας αγάλματα και εκθέματα, τόσο στην είσοδο όσο και στους εσωτερικούς χώρους του Μουσείου Ελευσίνας

Με φόντο τους σκασμένους από την υγρασία τοίχους, στέκονται τα μοναδικής σημασίας αγάλματα και εκθέματα, τόσο στην είσοδο όσο και στους εσωτερικούς χώρους του Μουσείου Ελευσίνας

Ωστόσο το μέλλον του μουσείου, που παρά τα προβλήματα αύξησε την επισκεψιμότητα το 2014, από τους 28.000 το 2013, στους 40.500 επισκέπτες, δεν βρίσκεται στην επισκευή του παρόντος κτιρίου αλλά στη δημιουργία ενός νέου αρχαιολογικού μουσείου Ελευσίνας που αποτελεί το όραμα των «ανθρώπων του»: «Ο κόσμος δεν γνωρίζει την κατάσταση του μουσείου, τη διαπιστώνει αφού έχει έρθει. Στις μέρες που η είσοδος ήταν δωρεάν, είχαμε πάνω από 900 επισκέπτες τη μέρα, έχει να κάνει με τη νοοτροπία του Ελληνα. Το μέλλον του μουσείου είναι η δημιουργία ενός νέου μουσείου στους χώρους που είναι όμοροι με τον αρχαιολογικό χώρο, δηλαδή στους χώρους που ανήκουν στην Εθνική Τράπεζα, στην περιοχή του παλιού ελαιουργείου και του εργοστασίου Βότρυς. Αυτό επιθυμούμε να λύσουμε σε συνεργασία με τον δήμο ώστε να γίνει η Ελευσίνα ένα πολυδύναμο πολιτιστικό κέντρο».

SOS εκπέμπει το Μουσείο Ελευσίνας

Αριστουργήματα

SOS εκπέμπει το Μουσείο Ελευσίνας

Το μουσείο φιλοξενεί αριστουργηματικά εκθέματα βγαλμένα από τα σπλάχνα του ιερού χώρου και τις ανασκαφές της περιοχής. Με φόντο τους σκασμένους από την υγρασία τοίχους, στέκονται τα μοναδικής σημασίας αγάλματα, ανάμεσά τους ένα πρωτότυπο άγαλμα του 5ου αιώνα της Θεάς Δήμητρας που αποδίδεται στον Αγοράκριτο, μαθητή και συνεργάτη του Φειδία, καθώς και ένας άγαλμα του Ασκληπιού, πρωτότυπο έργο του 4ου αι. π.Χ. «Μία από τις βεντέντες της συλλογής είναι η “Φεύγουσα κόρη”, που προέρχεται από τον διάκοσμο της ιεράς Οικείας και εικονίζει κατά την επικρατέστερη άποψη την Περσεφόνη ή μία από τις φίλες της τις Ωκεανίδες, τη στιγμή που φεύγει έντρομη από τη σκηνή της αρπαγής», λέει η Καλλιόπη Παπαγγελή, γέννημα-θρέμμα της πόλης και συγγραφέας του βιβλίου «Ελευσίνα, ο αρχαιολογικός χώρος και το μουσείο». Ακόμη στα εκθέματα ξεχωρίζουν ένας πρωτοαττικός αμφορέας (650 π.Χ.) με παράσταση της τύφλωσης του Πολύφημου στον λαιμό και του μύθου του Περσέα και της Μέδουσας στο σώμα του, δύο μαρμάρινοι ανδριάντες Ρωμαίων αυτοκρατόρων και άγαλμα του Αντίνοου, ευνοούμενου του Αδριανού, καθώς και μία μαρμάρινη σαρκοφάγος Ρωμαϊκών Χρόνων (2ος αι. μ.Χ.) με παράσταση της θήρας του Καλυδώνιου Κάπρου στην κύρια όψη της, που στεγάζεται αναγκαστικά στο προαύλιο του κτιρίου κάτω από στέγαστρο.

ΝΑΤΑΣΑ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ, ΕΘΝΟΣ, 7/4/2015

 
Leave a comment

Posted by on April 7, 2015 in Uncategorized

 

Tags:

Τέσσερις αιώνες σε ένα τετράγωνο στην Πλάκα

  • Μέσα στο 2015 αναμένεται να ολοκληρωθούν οι εργασίες αποκατάστασης του συγκροτήματος που θα στεγάσει το νέο Μουσείο Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης
Τέσσερις αιώνες σε ένα τετράγωνο στην Πλάκα

Aποψη του εργοταξίου. Κάτω δεξιά, διακρίνονται τα ερείπια της Βασιλικής του Αγίου Θεωνά, δίπλα του ο χώρος υπαίθριων εκδηλώσεων του Μουσείου και στο βάθος ξεχωρίζει η κατοικία Δραγούμη.

Τα θυρανοίξια του νέου Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, στα τέλη του πρώτου εξαμήνου του 2017, συμπίπτουν σχεδόν με τα 100χρονα της λειτουργίας του που συμπληρώνονται το αμέσως επόμενο έτος. Πρόκειται αναμφίβολα για συγκυρία ευτυχή: η μεταστέγασή του στην «καρδιά» του ιστορικού κέντρου, στο αστικό μνημείο του οικοδομικού τετραγώνου Αρεως – Βρυσακίου – Κλάδου – Αδριανού, θα του επιτρέψει όχι μόνο να «υποδεχθεί» το ορόσημο αυτό όπως αρμόζει στον θεματοφύλακα τεσσάρων αιώνων νεοελληνικού πολιτισμού αλλά και θα απελευθερώσει μεγάλες δυνατότητες και προοπτικές για το μέλλον.
Το έργο της αποκατάστασης του συγκροτήματος εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ το 2011, οι εργασίες ξεκίνησαν τον Αύγουστο του 2013 και αναμένεται να ολοκληρωθούν τον Οκτώβριο του 2015 με ευθύνη της Διεύθυνσης Προστασίας και Αναστήλωσης Νεότερων και Σύγχρονων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού, ενώ το συνολικό κόστος ανέρχεται στα 12.992.187,01 ευρώ. Στο πλαίσιο αυτό ο στόχος είναι μέσα στο 2016 να στηθούν οι εκθέσεις – με τρόπο σύγχρονο και ελκυστικό στον επισκέπτη, όπως εξηγεί η διευθύντρια του Μουσείου κυρία Ελενα Μελίδη – ώστε την επόμενη χρονιά να αποδοθεί στο κοινό.
  • Σύνθετο έργο
Μέσα από αυτό το πρίσμα μια βόλτα στο εργοτάξιο του πάλαι ποτέ «Κάτω Παζαριού», μιας από τις παλαιότερες κατοικημένες περιοχές των Αθηνών, μεταξύ των αρχαιολογικών χώρων της Βιβλιοθήκης του Αδριανού, της οδού Αρεως, της Αρχαίας Αγοράς – Στοάς Αττάλου και της οδού Βρυσακίου, έχει μεγάλο ενδιαφέρον καθώς είναι ταυτόχρονα μια γοητευτική περιήγηση στην ιστορία αιώνων. Μια ιδιαίτερη περίπτωση όπου τα κτίρια περπατούν χέρι-χέρι με τον πολύτιμο θησαυρό που ετοιμάζονται να στεγάσουν.
Η αρχιτέκτων-μηχανικός της Διεύθυνσης Προστασίας και Αναστήλωσης Νεότερων και Σύγχρονων Μνημείων κυρία Αναστασία Μαγκουρίλου, επιβλέπουσα των εργασιών, κάνει λόγο για ένα από τα πιο σύνθετα έργα που υλοποιούνται από το υπουργείο στο πλαίσιο του ΕΣΠΑ. Και αυτό, εξηγεί, έχει να κάνει με τις ιδιομορφίες του ως προς τον τρόπο και τις φάσεις κατασκευής του σε συσχετισμό με τις ιδιαιτερότητες, την εξειδίκευση και τη σπουδαιότητά του αλλά και με την εμπλοκή άλλων υπηρεσιών του υπουργείου Πολιτισμού (λόγω αρχαιολογικού έργου, εργασιών συντήρησης κ.τ.λ.).

«Πρόκειται για οικοδομικό τετράγωνο το οποίο παρέμεινε αναλλοίωτο από τα οθωμανικά χρόνια, κάτι το οποίο συναντάται σπάνια πλέον στην Πλάκα»
λέει στη συνέχεια η κυρία Μαγκουρίλου.  Κατά τη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου στην ευρύτερη περιοχή είχαν συγκεντρωθεί οι εμπορικές και μεταπρατικές δραστηριότητες της πόλης. Παράλληλα το τετράγωνο αποτέλεσε τόπο κατοικίας σημαντικών αρχοντικών οικογενειών των Αθηνών, των χρόνων της Τουρκοκρατίας αλλά και των πρώτων χρόνων της Απελευθέρωσης (Χωματιανού-Λογοθέτη, Κλάδου, Παλαιολόγου-Μπενιζέλου, Λιανοσταφίδα, Δραγούμη κ.ά.).
Η προϊσταμένη της Διεύθυνσης Προστασίας και Αναστήλωσης Νεότερων και Σύγχρονων Μνημείων κυρία Αμαλία Ανδρουλιδάκη αναφέρεται στις διάφορες περιόδους οικοδόμησης που εντοπίζονται στο τετράγωνο: τα λείψανα του υστερορωμαϊκού τείχους, εντοιχισμένα κατά τόπους σε νεότερα οικοδομήματα, η ανασκαφή του ναού του Αγίου Θωμά (5ος-9ος αιώνας), ο μονόκλιτος ναΐσκος του Αγίου Ελισαίου (17ος αιώνας) που αναστηλώθηκε πρόσφατα – εκεί έψελνε ο Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης – αλλά και τα κατάλοιπα του Αρχοντικού Χωματιανού-Λογοθέτη, από την ύστερη περίοδο της Οθωμανικής κυριαρχίας στην Αθήνα. Το πηγάδι, η βρύση, η πύλη μαζί με το εξωτερικό κλιμακοστάσιο που οδηγούσε στο ανώγειο του σπιτιού και η αυλή είναι ό,τι απέμειναν σήμερα από αυτό το αρχοντικό της Τουρκοκρατίας όπου φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς σημαντικές προσωπικότητες, μεταξύ των οποίων πρόξενοι και ξένοι περιηγητές. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει ο πρέσβης της Αγγλίας στην Κωνσταντινούπολη λόρδος Ελγιν, που έμεινε στην οικία αυτή την περίοδο της απόσπασης των Γλυπτών του Παρθενώνα. Στην αυλή του αρχοντικού αυτού συγκεντρώθηκαν προκειμένου να συσκευασθούν και να μεταφερθούν στον Πειραιά.
«Αυλή των θαυμάτων»
«Η περιοχή συγκέντρωσε επιφανείς ανθρώπους και κατά την Απελευθέρωση. Ο Μάρκος Δραγούμης, π.χ., επέλεξε να είναι εκεί το σπίτι του όταν ήρθε από τη Μακεδονία. Σιγά-σιγά, όμως, με τη μεταφορά των Ανακτόρων στο Σύνταγμα, οι καλές συνοικίες μετακινήθηκαν προς τα πάνω και εκεί εγκαταστάθηκαν μικρά καταστήματα και βιοτεχνίες» λέει και πάλι η κυρία Μαγκουρίλου. Ως πριν από την έναρξη των εργασιών αποκατάστασης είχε διαμορφωθεί ένα σύμπλεγμα εγκαταλελειμμένων κατοικιών και καταστημάτων, η δόμηση των οποίων ξεκινά στις αρχές του 19ου αιώνα και φθάνει στα πρώτα χρόνια του 20ού, περιλαμβάνοντας δύο δρόμους του παλαιού ρυμοτομικού σχεδίου της Αθήνας της Τουρκοκρατίας και μια πλατεία («Αυλή των Θαυμάτων») αναδεικνύοντας με τρόπο μοναδικό τα τεκμήρια του παραδοσιακού τρόπου ζωής και οργάνωσης στην περιοχή.
Το έργο που υλοποιείται σήμερα προβλέπει τη στερέωση και αποκατάσταση όλων των κτιρίων του συγκροτήματος για την εγκατάσταση του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης. Σχεδόν στο σύνολό τους τα κτίρια αποτελούν απλές λιθόκτιστες κατασκευές με μικρή επιφάνεια και όγκο και καλύπτονται με κεραμοσκεπή στέγη ή δώμα. Τα περισσότερα είναι διώροφα και κάποια διαθέτουν ημιυπόγεια.
Σύμφωνα με το κτιριολογικό πρόγραμμα, στο έργο περιλαμβάνονται οι εκθεσιακοί χώροι του Μουσείου αλλά και λειτουργίες απαραίτητες για την ορθή οργάνωσή του: αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, χώροι  περιοδικών εκθέσεων, εκπαιδευτικών προγραμμάτων,  διοίκησης, τεκμηρίωσης, φωτογραφικού αρχείου, ηχοθήκης, ταινιοθήκη, βιβλιοθήκη, μικρό αναψυκτήριο και αποθηκευτικοί χώροι. Η αδόμητη έκταση επί της οδού Βρυσακίου διαμορφώνεται έτσι  ώστε να φιλοξενεί υπαίθριες εκδηλώσεις και εκπαιδευτικά προγράμματα. Εκτός από τα κτίρια που βρίσκονται εντός του οικοδομικού τετραγώνου, στο Μουσείο περιλαμβάνονται και τρία κτίρια που γειτνιάζουν άμεσα με αυτό στις οδούς Κλάδου και Αρεως και τα οποία στεγάζουν αντίστοιχα τα γραφεία διοίκησης, τις περιοδικές εκθέσεις και τα εργαστήρια.
Το νέο πρόσωπο
«Η ανάγκη της μεταστέγασης του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης, του κεντρικού κρατικού μουσείου το οποίο συγκεντρώνει έργα της νεότερης πολιτιστικής κληρονομιάς, εκφράστηκε για πρώτη φορά τη δεκαετία του ’80 και έκτοτε άρχισε η διαδικασία απαλλοτριώσεων καθώς τα κτίρια αυτά κατοικούνταν» εξηγεί η κυρία Μελίδη, η οποία προσθέτει ότι η διαδικασία αυτή κράτησε περίπου μια εικοσαετία. Τι δυνατότητες θα «απελευθερώσει» άραγε η μεταστέγαση και πώς θα διαμορφωθεί το νέο πρόσωπο του Μουσείου; Η κυρία Μελίδη αναφέρει την έρευνα κοινού που διενεργήθηκε το 2012 με σκοπό να προσφέρει κατευθύνσεις για την πορεία στο μέλλον. «Η έρευνα αυτή ανέδειξε τρία πράγματα» λέει η διευθύντρια του Μουσείου. «Πρώτον, την ανάγκη να συνδεθούν με κάποιον τρόπο τα εκθεσιακά αντικείμενα με το σήμερα· δεύτερον, να παρουσιαστεί ο νεοελληνικός πολιτισμός σε όλες τις εκφάνσεις του καθώς μπορεί να αφορά το κοντινό μας παρελθόν αλλά παραμένει άγνωστος σε μεγάλη μερίδα του κόσμου· και, τρίτον, ο στόχος να είναι ανθρωποκεντρικός. Ως τώρα η έκθεση του ΜΕΛΤ ήταν αντικειμενοκεντρική, αποδιδόταν δηλαδή η καλλιτεχνική αξία των αντικειμένων. Πλέον αυτό έχει ξεπεραστεί μουσειολογικά. Αυτό που θέλουμε να παρουσιάσουμε λοιπόν είναι τα αντικείμενα με τις ιστορίες των ανθρώπων που κρύβονται πίσω από αυτά». Μιλάει για την τάση που διαπιστώνεται να προσφέρονται αντικείμενα στο Μουσείο προκειμένου να διασωθούν καθώς έχουν μεγάλη συναισθηματική αξία για τους δωρητές. Αναφέρει χαρακτηριστικά ένα παράδειγμα: «Κάποια στιγμή μας έγινε μια δωρεά από μια πολύ σημαντική γυναίκα η οποία δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή. Μας χάρισε προσωπικά της αντικείμενα, μεταξύ αυτών και το νυφικό της. Η γυναίκα αυτή παντρεύτηκε στις 27 Οκτωβρίου 1940, την παραμονή της κήρυξης του πολέμου. Την πρώτη νύχτα του γάμου έφυγε ο σύζυγός της για το Μέτωπο. Μας έφερε λοιπόν  τις επιστολές της που έχουν να κάνουν με το πώς δεν μπόρεσε να βιώσει τον έρωτά της ως νιόπαντρη. Φορούσε συνεχώς στο πέτο της μια καρφίτσα που μαρτυρούσε ότι ήταν σύζυγος πολεμιστή στο Μέτωπο. Το σύνολο της συλλογής αυτής θα εκτεθεί στο Μουσείο, με την ιστορία, εννοείται, που κρύβεται πίσω από τα αντικείμενα».
Η κυρία Μελίδη αναφέρει ότι στο νέο μουσειολογικό πρόγραμμα του ΜΕΛΤ εντάσσεται και το τζαμί Τζισδαράκη το οποίο τώρα λειτουργεί ως παράρτημα του Μουσείου και στεγάζει τη συλλογή νεότερης ελληνικής κεραμικής του Βασίλη Κυριαζόπουλου. «Εν προκειμένω θα ενταχθεί στο συνολικό μουσειολογικό πρόγραμμα και θα αποτελέσει – και λόγω της θέσης του αλλά και γιατί εκεί ξεκίνησε η λειτουργία του Μουσείου το 1918 – προπομπό για το νέο Μουσείο το οποίο θα λειτουργεί ακριβώς απέναντι απ’ αυτό. Θα ξεκινά κανείς από το τζαμί και απέναντι θα μπορεί να δει ολόκληρο το ανάπτυγμα του νεοελληνικού πολιτισμού» λέει η κυρία Μελίδη.

20.000 αντικείμενα ελληνικού πολιτισμού
Οι πολύτιμες συλλογές του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης περιλαμβάνουν περίπου 20.000 αντικείμενα προερχόμενα από τον ελληνικό χώρο – ηπειρωτικό και νησιωτικό – αλλά και από περιοχές όπου έδρασε ο Ελληνισμός και εκτείνονται χρονικά από τα μέσα του 17ου αιώνα ως τον 20ό. Οι μόνιμες εκθέσεις του – με εξαιρετικά δείγματα κεντητικής, υφαντικής, τοπικών ενδυμασιών, μεταμφιέσεων, θεάτρου σκιών, αργυροχοΐας, μεταλλοτεχνίας, κεραμικής, ξυλογλυπτικής, λαϊκής ζωγραφικής και λιθογλυπτικής – αναδεικνύουν τα στοιχεία που διαμόρφωσαν την πολιτιστική ταυτότητα του νεότερου Ελληνισμού.
Η κυρία Μελίδη υπογραμμίζει το ενδιαφέρον να αναδειχθεί ο τεράστιος πλούτος του Μουσείου: αποκτήματα που προέρχονται είτε από δωρεές είτε από αγορές. Στο πλαίσιο αυτό επισημαίνει τη συμβολή της τεχνολογίας αλλά και τη δυνατότητα διάδρασης προκειμένου να επιτευχθεί η ψυχαγωγική εκπαίδευση. «Ο σκοπός είναι να δείξουμε τη διαχρονία της ελληνικής κληρονομιάς η οποία συνεχίζεται αδιάλειπτα ως σήμερα» λέει και συνεχίζει: «Ο νεότερος ελληνικός πολιτισμός έχει συμβάλει αποφασιστικά στη διαμόρφωση της ταυτότητας του σύγχρονου Ελληνα και αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να ανακαλύψει ο επισκέπτης στις ενότητες της έκθεσης».    

Read the rest of this entry »

 
Leave a comment

Posted by on April 6, 2015 in Uncategorized

 

Tags:

Προχωρούν οι παρεμβάσεις στον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων

Προχωρούν οι παρεμβάσεις στον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων
Κλιμάκιο του υπουργείου Πολιτισμού, με επικεφαλής τη γενική διευθύντρια αρχαιοτήτων Ελένη Κόρκα, και του ICOMOS βρέθηκε στην Καβάλα, προκειμένου να επιθεωρήσει την εξέλιξη των εργασιών που γίνονται στον αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, στο πλαίσιο της αξιολόγησης του φακέλου της επίσημης ελληνικής υποψηφιότητας για την ένταξη του χώρου στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.Το κλιμάκιο, μαζί με την προϊσταμένη της Εφορείας Αρχαιοτήτων Καβάλας-Θάσου Σταυρούλα Δαδάκη, επισκέφθηκε τον αρχαιολογικό χώρο και είχε συνάντηση εργασίας με τη δήμαρχο Δήμητρα Τσανάκα και τον αντιδήμαρχο Πολιτισμό Μιχάλη Λυχούνα.Η κ. Κόρκα δήλωσε ικανοποιημένη από την εξέλιξη της πορείας των εργασιών και την πρόοδο που έχουν παρουσιάσει, ωστόσο τονίστηκε προς όλους τους εμπλεκόμενους φορείς ότι πρέπει να γίνουν αρκετές ακόμη παρεμβάσεις, σύμφωνα με το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα που κατατέθηκε στην UNESCO από την ελληνική μεριά.
Αυτό που επισημάνθηκε από την κ. Τσανάκα είναι ότι ο Δήμος Καβάλας με τα τεχνικά συνεργεία του θα βρίσκεται στη διάθεση της Εφορείας Αρχαιοτήτων και του υπουργείου Πολιτισμού και θα συνδράμει, εφόσον χρειαστεί, με επιπλέον προσωπικό και μηχανήματα για τον εξωραϊσμό του αρχαιολογικού χώρου.Μεταξύ των παρεμβάσεων περιλαμβάνονται η κατασκευή χώρων υγιεινής εντός του αρχαιολογικού χώρου και η χάραξη διαδρομής με σταθμούς ξεκούρασης, που θα διευκολύνει την ξενάγηση των επισκεπτών.Όπως τόνισε η κ. Κόρκα, στόχος τόσο του υπουργείου Πολιτισμού όσο και των τοπικών αρχών του Δήμου Καβάλας και της Εφορείας Αρχαιοτήτων Καβάλας-Θάσου είναι ο φάκελος της επίσημης υποψηφιότητας να περάσει προς έγκριση από την πρώτη αξιολόγηση μέσα στο 2016.Αμέσως μετά θα κινηθούν όλες οι απαραίτητες διαδικασίες που θα οδηγήσουν στο θεμιτό αποτέλεσμα, που δεν είναι άλλο από την ένταξη του φημισμένου αρχαιολογικού χώρου των Φιλίππων στον Κατάλογο Μνημείων Παγκόσμιας Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO.
ΑΠΕ-ΜΠΕ
 
Leave a comment

Posted by on April 2, 2015 in Uncategorized

 

Tags:

«Oι ανασκαφές στην Αμφίπολη έχουν καταντήσει ριάλιτι», λένε οι αρχαιολόγοι

19304340_14396351.limghandler

Σκληρή ανακοίνωση με την οποία κατηγορεί την κυβέρνηση ότι επιχειρεί να εκμεταλλευτεί επικοινωνιακά τις ανασκαφές στην Αμφίπολη, λέγοντας ότι «τις έχει μετατρέψει σε ριάλιτι», εξέδωσε ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων.

«Μετατρέπουν τον χώρο της ανασκαφής σε κέντρο Τύπου, και μια επιστημονική εργασία σε ριάλιτι» αναφέρουν οι έκτακτοι αρχαιολόγοι.

Ο Σύλλογος υποστηρίζει ότι τα χρήματα που έχουν δοθεί για την ανασκαφή δεν επαρκούν ούτε για τους μισθούς επτά εργατών και καταγγέλλει ότι ο τύμβος κινδυνεύει από «μια δεύτερη, σύγχρονη σύληση», αφού οι κυβερνώντες βλέπουν το εύρημα «πρωτίστως από την εμπορευματική του πλευρά, βασικά σαν μια υποσχόμενη νέα τουριστική ατραξιόν της γενικώς εκποιούμενης χώρας».

Ολόκληρη η ανακοίνωση του Συλλόγου Εκτάκτων Αρχαιολόγων

«Από μια δεύτερη σύληση, σύγχρονη αυτή τη φορά, κινδυνεύει το εύρημα της Αμφίπολης. Θέλοντας να κλέψουν λίγη από την αίγλη του, η πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ και ο ίδιος ο πρωθυπουργός επιχείρησαν -επιστρατεύοντας όλες τις διαθέσιμες κάμερες και τους τηλεοπτικούς φακούς- να συνδέσουν τα πρόσωπά τους με μία, επιτέλους, ευχάριστη είδηση για τον ελληνικό λαό: την αποκάλυψη ενός σημαντικού μνημείου, τουλάχιστον από ιστορική και αρχαιολογική άποψη.

Αυτό που ξέχασαν βέβαια να πουν οι Αντ. Σαμαράς (πρωθυπουργός και πρώην υπουργός Πολιτισμού), Κ. Τασούλας (νυν υπουργός Πολιτισμού), Λ. Μενδώνη (γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού) στα ΜΜΕ τα οποία οι ίδιοι προσκάλεσαν για να τους απαθανατίσουν στην είσοδο του μνημείου, είναι ότι βλέπουν το εύρημα πρωτίστως από την εμπορευματική του πλευρά, βασικά σαν μια υποσχόμενη νέα τουριστική ατραξιόν της γενικώς εκποιούμενης χώρας.

Αυτό που επίσης παρέλειψαν να θυμίσουν, είναι ότι επί των ημερών τους και ειδικά στα τελευταία μνημονιακά χρόνια, ο τομέας του Πολιτισμού έχει γονατίσει, ενώ τα αρχαία μνημεία και οι σύγχρονοι εργαζόμενοι (και) στον Πολιτισμό στη μεγάλη πλειονότητά τους υποφέρουν από τις κυβερνητικές, βαθιά αντι-κοινωνικές πολιτικές, οι οποίες σε καμία περίπτωση δεν υπηρετούν τα ιδεώδη ή κάποια από τις γνωστές αρχές του Πολιτισμού.

Μολονότι διατελούν βασικά μεταφραστές εντολών από Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον, κυβέρνηση και πολιτική ηγεσία του ΥΠΠΟΑ τώρα επιχειρούν να δείξουν ότι ασκούν πολιτική στη χώρα τους, και λογοκοπούν με εκφράσεις εθνικής έπαρσης, την ώρα μάλιστα που ξεπουλούν τον τόπο και, μαζί, τα μνημεία του.

Εμφανίζονται τιμητές της αρχαιολογίας και δεν κουράζονται να επαναλαμβάνουν το ποσό των «100 χιλιάδες ευρώ» το οποίο χορηγήθηκε φέτος αφειδώς στην ανασκαφή του λόφου Καστά. Στην πραγματικότητα, οι 100 χιλιάδες ευρώ δεν επαρκούν ούτε για τους μισθούς επτά εργατών για το τρέχον έτος, και χωρίς να επιμένουμε στο γεγονός ότι αναφερόμαστε σε ένα εμβληματικής σημασίας μνημείο, με περίβολο περί τα 500 μέτρα, σχετικές διαστάσεις, και προφανείς ανάγκες σε ειδικευμένο προσωπικό.

Στην καλύτερη περίπτωση “ανεπαρκείς” στους αρχικούς πολιτικούς ρόλους τους, κυβέρνηση και ηγεσία του ΥΠΠΟΑ τώρα επιπλέον επιλέγουν να υποδυθούν τους αρχαιολόγους ή τους ιστορικούς, και να μιλήσουν στο όνομά τους.

Προφητεύουν ότι σε λίγες εβδομάδες θα έχουν αποκαλύψει το εσωτερικό του τάφου, πρόβλεψη επιστημονικά επισφαλής λόγω των πολλαπλών αγνώστων παραγόντων που συνοδεύουν κάθε ανασκαφική διαδικασία, πόσο μάλλον μια ανασκαφή τέτοιου μεγέθους.

Αν και στέκονται μπροστά σε μνημείο εμφανώς συλημένο, επιλέγουν να καλλιεργούν προσδοκίες οι οποίες θα κρατούν, όσο αυτό είναι δυνατό, αμείωτο το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης.

Μετατρέπουν τον χώρο της ανασκαφής σε κέντρο Τύπου, και μια επιστημονική εργασία σε ριάλιτι? δυστυχώς, με την πληροφόρηση που χορηγούν, δεν επιθυμούν να ενημερώσουν για τα αρχαία, αλλά να αποπροσανατολίσουν από τα νέα.

Ο Σύλλογος Εκτάκτων Αρχαιολόγων αποδοκιμάζει τις απόπειρες πολιτικής εκμετάλλευσης του ασφαλώς σημαντικού όσο και μοναδικού ευρήματος της Αμφίπολης, οι οποίες στρώνουν το δρόμο για μια δεύτερη σύληση του μνημείου».

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΑΚΟΜΗ
Ενισχύεται η αστυνομική φρούρηση στον τύμβο Καστά στην Αμφίπολη
Επιχείρηση «θωράκισης» του τάφου της Αμφίπολης απέναντι στις καιρικές συνθήκες

Ενισχύεται η θεωρία πως ο τάφος της Αμφίπολης δεν έχει συληθεί, λέει ο υπ. Πολιτισμού

 
Leave a comment

Posted by on September 12, 2014 in Uncategorized

 

Έκθεση φωτογραφίας «Πολυτεχνείο 1973»

Η Βουλή των Ελλήνων διοργανώνει έκθεση φωτογραφίας με τίτλο «Πολυτεχνείο 1973» θέλοντας να τιμήσει τη συμπλήρωση 40 ετών από την εξέγερση των φοιτητών, τον Νοέμβριο του 1973.

Η έκθεση, που παρουσιάζεται στον συνεδριακό χώρο της Βουλής, επί της λεωφόρου Αμαλίας 22-24, θα εγκαινιαστεί την Παρασκευή, 15 Νοεμβρίου 2013, και ώρα 10:00΄ από τον Πρόεδρο της Βουλής των Ελλήνων, κ. Ευάγγελο-Βασίλειο Ι. Μεϊμαράκη.

Μέσα από ψηφιακές αναπαραγωγές φωτογραφιών από το αρχείο του αυτόπτη μάρτυρα των δραματικών γεγονότων του Πολυτεχνείου, γνωστού φωτορεπόρτερ, Βασίλη Καραγεώργου, η έκθεση παρουσιάζει τη φοιτητική εξέγερση εναντίον της στρατιωτικής δικτατορίας, τον Νοέμβριο του 1973, και τη βίαιη και αιματηρή καταστολή της. Όπως σημειώνει ο Θανάσης Αλατάς, ο οποίος έκανε την επιλογή των φωτογραφιών που εκτίθενται, «αυτές αφηγούνται καρέ-καρέ τις δύσκολες εκείνες ώρες που οι νέοι θέλησαν με τόλμη να διεκδικήσουν το μέλλον τους. Άμεσες, αποκαλυπτικές, διεισδυτικές, αποτελούν μοναδικά ντοκουμέντα, όπου ο ιστορικός μπορεί να σκύψει για να αντλήσει λεπτομέρειες και να δει την αλήθεια αποτυπωμένη με όλη τη δύναμή της».

Πολλές από τις φωτογραφίες που παρουσιάζονται στην Έκθεση δημοσιεύτηκαν στον ελληνικό και κυρίως στον ξένο τύπο, ενώ αρκετές ήταν μέχρι πρόσφατα ανέκδοτες.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως το τέλος του Νοεμβρίου 2013 και θα παραμένει ανοικτή για το κοινό από τις 10:00΄ μέχρι τις 18:00΄ καθημερινά, Σάββατο και Κυριακή.

 
Leave a comment

Posted by on November 14, 2013 in Uncategorized

 

Tags:

Τα «πρόσωπα» της Ελλάδας σε συνέδριο στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής

Τα «πρόσωπα» της Ελλάδας από την αρχαιότητα έως τη σύγχρονη εποχή είναι το θέμα του «Διεθνούς Ελληνικού Συνεδρίου Νόστος 2013», που θα πραγματοποιηθεί από τις 26 έως τις 28 Νοεμβρίου, στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής.

Όπως επισήμανε, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ, η «ψυχή» του συνεδρίου, πρόεδρος της Οργάνωσης Ελληνικού Πολιτισμού «Νόστος», δρ. Χριστίνα Τσαρδίκος, σημαντικό είναι ότι θα συμμετάσχουν στις εργασίες καθηγητές από την Αργεντινή και γειτονικές χώρες, που ασχολούνται με θέματα ελληνικού ενδιαφέροντος, αλλά δεν είναι Έλληνες. Τόνισε, δε, ότι πέρα από τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό, σημαντική είναι και η προσφορά της σύγχρονης Ελλάδας, στη λογοτεχνία, την τέχνη, την ιατρική και σε άλλες επιστήμες. Μεταξύ των ειδικότερων θεμάτων που θα συζητηθούν στο συνέδριο είναι η οικονομική κρίση, οι γυναίκες της Ελλάδας, η τέχνη του ηθοποιού στο αρχαίο ελληνικό θέατρο, η βυζαντινή εικονογραφία, η γλώσσα και η γραφή στον «Φαίδρο» του Πλάτωνα, ο Καβάφης, ο Ελύτης και ο Καζαντζάκης, η Μαρία Κάλλας, αλλά και η ελληνική μετανάστευση στην Αργεντινή. Read the rest of this entry »

 
Leave a comment

Posted by on November 14, 2013 in Uncategorized

 

Tags:

Στα πρόθυρα κλεισίματος το Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος»

Σήμα κινδύνου για τη λειτουργία του, μετά τη διακοπή της επιχορήγησης, εκπέμπουν οι επικεφαλής του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος» (ΕΙΕΒ).

«Τρεμοσβήνουν τα φώτα του Ιδρύματος «Ελευθέριος Βενιζέλος», ελπίζουμε να αντέξουμε, δεν πιστεύαμε ότι θα είχαμε τέτοια μεταχείριση από το κράτος» κατήγγειλε σήμερα ο διευθυντής του Ιδρύματος, Νίκος Παπαδάκης, παρουσιάζοντας το πρόβλημα του φορέα, περιστοιχισμένος από προσωπικότητες, που στηρίζουν το έργο του Ιδρύματος.Σημειώνεται ότι πολλοί άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης έχουν υπογράψει σε λίστα υπέρ της διάσωσης και αξιολόγησης του έργου που προωθεί το ΕΙΕΒ, για το έργο και την εποχή του Ελευθέριου Βενιζέλου.

Η επιχορήγηση που ελάμβανε το Ίδρυμα προερχόταν από το υπουργείο Παιδείας, ήταν της τάξεως των 250.000 ευρώ και κάλυπτε τα λειτουργικά του έξοδα. Διακόπηκε το 2010 και «παρά τις αντίθετες δεσμεύσεις, ήταν οριζόντια για όλα τα ιδρύματα κοινοβουλευτικών πρωθυπουργών της χώρας, χωρίς αξιολόγηση. Το Ίδρυμα «Ελευθέριος Βενιζέλος» κρατήθηκε ζωντανό χάρη στη νοικοκυρεμένη διαχείριση των προηγούμενων ετών και στην υποστήριξη της Βουλής, από όπου έλαβε φέτος 60.000» είπε ο κ. Παπαδάκης, ο οποίος επίσης αναφέρθηκε στην επιστημονική έρευνα, που παράγει το Ίδρυμα, στα εκπαιδευτικά του προγράμματα, την ψηφιοποίηση των αρχειακών τεκμηρίων, τη βιβλιοθήκη, αλλά και στα συνέδρια που διοργανώνει, τις εκδόσεις και όλες του τις δράσεις για τη διάσωση και διάδοση της ιστορικής μνήμης και πολιτικής παρακαταθήκης, που άφησε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, σφραγίζοντας με την προσωπικότητά του τον 20ο αιώνα. Read the rest of this entry »

 
Leave a comment

Posted by on November 14, 2013 in Uncategorized

 

Tags: