RSS

Tag Archives: Προ-βολές

Διαλλακτικός ο υπουργός

Tης Γιωτας Μυρτσιωτη, Η Καθημερινή, 27-10-10

Γενναιόδωρος εμφανίστηκε στη Θεσσαλονίκη ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού κ. Παύλος Γερουλάνος. Ηρθε για να εγκαινιάσει την έκθεση Τουλούζ Λοτρέκ και δοθείσης ευκαιρίας… βρέθηκε στο πλευρό των εργαζομένων του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος. Προκάλεσε ωστόσο εντύπωση η απρογραμμάτιστη (;) συνάντησή του με τους εργαζόμενους της κρατικής σκηνής. Οχι τόσο για τη «γενναιοδωρία» του όσο για τη διά ζώσης παρουσία του σ’ έναν διαμαρτυρόμενο κλάδο, που δεν είχε φθάσει σε ακρότητες όμοιες με αυτές των συμβασιούχων αρχαιολόγων στην Ακρόπολη. Ούτε καν σε απεργίες. Η παρέμβασή του φαίνεται πως έκλεισε ένα από τα ανοιχτά μέτωπα. Αλλά αυτό ήταν διαχειρίσιμο. Επειτα από έναν ευρύ διάλογο, οι εργαζόμενοι δήλωναν απόλυτα ικανοποιημένοι, καθώς ο υπουργός τούς καθησύχασε ότι το ΚΘΒΕ δεν εμπίπτει στη λίστα των οργανισμών που θα υποστούν επιπλέον περικοπή 30% της επιχορήγησης και δεσμεύτηκε εντός δύο ημερών να ξεπεραστούν οι καθυστερήσεις στη μισθοδοσία των 270 εργαζομένων.

«Δικαιούστε άλλη αντιμετώπιση. Ενας φορέας με εξωστρέφεια, με το βλέμμα στραμμένο στα Βαλκάνια, με δείγματα καλής δουλειάς και ανάκαμψης (όπως το Φεστιβάλ Αθηνών και το Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας), ένας οργανισμός που κατάφερε να μειώσει το χρέος των 3,5 εκατ. ευρώ κατά 1.800.000 (500.000 + οφειλή στο ΙΚΑ 1.300.000 ευρώ) δεν θα κριθεί το ίδιο με άλλους φορείς» ανέφερε. Κι άρχισε το γαϊτανάκι για την ενίσχυση με συνέργειες και χορηγίες (ΕΟΤ, ΟΠΑΠ) που θα στηρίξουν το ΚΘΒΕ ζητώντας ένα πακέτο προτάσεων για τη βιωσιμότητα του οργανισμού, που θα τις συζητήσουν στο επόμενο ραντεβού.

Στο πλαίσιο αυτό ο υπουργός έβαλε στο παιχνίδι της στήριξης και την Τ.Α. Εδώ όμως βρίσκεται το θέατρο του παραλόγου. Πρωταγωνιστής ο νομάρχης, που από τη μια στέλνει επιστολές προς το υπουργείο Πολιτισμού, ζητώντας συμπαράσταση των εργαζομένων στο θέατρο, ενώ ταυτόχρονα απειλεί με έξωση το ΚΘΒΕ από τις δύο αίθουσες της Μονής Λαζαριστών, για να πετύχει την εξόφληση του ετήσιου χρέους από την ενοικίαση, που κοστίζουν στο ΚΘΒΕ 400.000 ευρώ μαζί με τα λειτουργικά έξοδα. Σχεδόν όσο η μισθοδοσία του προσωπικού. Αυτή τη φορά όμως έχει απέναντί του έναν καλλιτεχνικό διευθυντή, ο οποίος μπροστά στο δίλημμα σκηνές ή εργαζόμενοι (;) προτιμά να θυσιάσει τα «ντουβάρια», όπως λέει. Ητοι, λουκέτο στις δύο από τις τέσσερις σκηνές. Θυσία υπέρ των εργαζομένων στον βωμό της οικονομικής κρίσης.

 

Tags:

Λίγοι λίγοι απ’ το ταμείο

  • Tης Γιωτας Συκκα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tρίτη, 5 Oκτωβρίου 2010
  • Το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού είναι ευχαριστημένο από τον εαυτό του. Από τους χειρισμούς και τα αντανακλαστικά του, από τον τρόπο που αντιμετώπισε μια σειρά θεμάτων. Απόδειξη ο απολογισμός που έκαναν οι υπηρεσίες του ή σύμβουλοι του υπουργού.

Μόνο που έλειπαν κάποια βασικά πράγματα. Το γεγονός ότι έκλεισε το ΕΚΕΘΕΧ, το λουκέτο του οποίου είχε ήδη δρομολογηθεί, έδειξε μια σπιρτάδα την οποία δεν επέδειξε σε άλλες εκκρεμότητες του ίδιου χώρου. Για παράδειγμα τις επιχορηγήσεις του ελευθέρου θεάτρου, οι οποίες συνεχίζουν να σέρνονται με την τακτική της ζητιανιάς, περιφρονώντας τα σχήματα που η ίδια η πολιτεία διάλεξε να βοηθήσει, αλλά και τον θεσμό.

Το Μητρώο Πολιτιστικών Φορέων είναι ένα καλό βήμα για τη συνέχεια. Η εγγραφή φαίνεται μέσω ιστοσελίδας του υπουργείου, δεν προϋποθέτει ισόβιες επιχορηγήσεις ούτε -όπως είχαν πει-πελατειακές σχέσεις. Ολα θα αξιολογούνται από επιτροπές, τις οποίες η ηγεσία του ΥΠΠΟΤ σχεδιάζει να εξελίξει σε Συμβούλιο Τεχνών. Αυτός ήταν ο στόχος. Οπως οι προηγούμενοι είχαν το όραμα της Ακαδημίας Τεχνών.

Για να φτάσουμε ώς εκεί, πρέπει πρώτα να κλείσουμε τους παλιούς λογαριασμούς. Να τελειώσει το υπουργείο με το μικρό υπόλοιπο του 2008-09, αλλά και το μεγαλύτερο του 2009-2010. Μπορεί να έδωσε το 70% της βοήθειας της τελευταίας περιόδου στα θέατρα, αλλά κι αυτό λίγο λίγο, ύστερα από μεγάλη σιωπή και πολλά απεγνωσμένα τηλεφωνήματα.

Αυτές τις ημέρες δίνει πράγματι τα χρήματα όμως κανείς δεν μπορεί να εξηγήσει γιατί κάποιοι, καλούν τους ενδιαφερόμενους λίγους λίγους. Με ποια κριτήρια;

Το πρόβλημα επαναλαμβάνεται μαζί με όλες τις αδυναμίες όσων προηγήθηκαν τόσα χρόνια, με επιχορηγήσεις, οι οποίες συνεχίζουν να δίνονται απολογιστικά.

Η νέα σεζόν άρχισε, τα θέατρα δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει με τη χρονιά που ξεκίνησε και κανείς δεν τους έχει πει πόσα θα πάρουν, αν θα πάρουν, για την καινούργια. Για να λάβουν τα μέτρα τους νωρίς, να ξέρουν μέχρι πού μπορούν να φτάσουν, να περιορίσουν τις παραγωγές, να αναζητήσουν άλλες λύσεις αν χρειαστεί.

 

Tags:

Ειλικρίνεια και αφωνία

  • Προ-βολές

Μέχρι τώρα αφιερώναμε πολύ χώρο -έντυπο ή τηλεοπτικό- για να αναγγείλουμε ένα ακόμα νέο μουσείο που εγκαινιάζεται στην επικράτεια αυτής της χώρας. Το τελευταίο που εγκαινιάστηκε, με λαμπρότητα και ενθουσιώδεις ομιλίες, ήταν το Αρχαιολογικό Μουσείο της Πάτρας το περασμένο καλοκαίρι. Χθες μάθαμε, διά στόματος υπουργού Πολιτισμού, ότι όλα αυτά τα μουσεία αδυνατούν να λειτουργήσουν: άλλα δανείζονται φύλακες από διπλανά τους στην ίδια πόλη -σαν να λέμε θα δανειστώ λεμόνια από τη γειτόνισσα!- άλλα επιστρατεύουν μέχρι και τους εργατοτεχνίτες για να παραμείνουν ανοιχτά, και άλλα, πολύ απλά, κλείνουν (η Γιώτα Συκκά έχει αναλυτικό ρεπορτάζ στη σελ. 24).

Μόνο οδύνη και απόγνωση μπορεί να προκαλέσει η χθεσινή ανακοίνωση-κατάλογος του υπουργείου Πολιτισμού με την παράθεση των κλειστών μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων σ’ όλη την Ελλάδα, αρχής γενομένης από αίθουσες του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου.

Η συσσωρευμένη κακοδιαχείριση και η λογική των απρογραμμάτιστων συμβάσεων καθώς και η ανυπαρξία χρημάτων δεν προοιωνίζονται αντιστροφή της κατάστασης, ούτε εύκολα ούτε γρήγορα. Η ειλικρινής παραδοχή της κακής πραγματικότητας από την ηγεσία του ΥΠΠΟ δεν αντισταθμίζει τα δεμένα χέρια και την απουσία προτάσεων και λύσεων. Γιατί ασφαλώς η ανακοίνωση με τη λίστα των κλειστών μουσείων δεν είναι λύση. Υπάρχουν όμως λύσεις, που να είναι ικανές να κρατήσουν ανοιχτά τα μουσεία έως ότου βρεθούν οι οριστικές και σχεδιασμένες προτάσεις; Υπάρχουν κάποιες αλλά μάλλον προϋποθέτουν μια αντίληψη εθελοντισμού και κοινωνικής συμμετοχής της τοπικής και της ευρύτερης κοινωνίας. Της τοπικής αυτοδιοίκησης -όπου υπάρχουν αρχαιολογικοί χώροι- ή των φοιτητών αρχαιολογικών σχολών, δηλαδή ανθρώπων που έχουν επαφή και αγάπη με το αντικείμενο, το έχουν διαλέξει για την καριέρα μιας ζωής, και ίσως θα μπορούσαν να διαθέσουν λίγο από τον χρόνο τους. Ισως μοιάζουν πολύ «αγαπησιάρικα» όλα αυτά, αλλά είναι θέμα επιλογών -ατομικών και κοινωνικών- και προτεραιοτήτων.

  • Tης Ολγας Σελλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tετάρτη, 13 Iανoυαρίου 2010
 

Tags:

Κορώνες υπερβολής

Προκαλεί άραγε σε κανέναν εντύπωση ότι για ακόμη μία φορά επιχειρείται να λογοκριθεί καλλιτεχνικό έργο, το οποίο αυτή τη φορά έχει την υπογραφή του διεθνούς, καταξιωμένου, βραβευμένου Κώστα Γαβρά; Τα βραβεία και η καλλιτεχνική καταξίωση έρχονται, όπως φαίνεται, σε δεύτερη μοίρα σε σχέση με τις ισορροπίες που ορισμένα θεσμικά πρόσωπα πιστεύουν ότι πρέπει να τηρούν.

Την εντύπωση δεν την προκαλεί το ίδιο το γεγονός. Δεν είναι η πρώτη φορά που στην Ελλάδα -παρά τους όρκους αφοσίωσης στην ελευθερία της έκφρασης και του λόγου- κορώνες υπερβολής που προέρχονται από συντηρητικούς θεσμούς, όπως η Εκκλησία, προσπαθούν να φιλτράρουν ιστορικές πληροφορίες, τις οποίες ουσιαστικά δεν αμφισβητεί κανείς.

Αυτό που προκαλεί εντύπωση είναι ότι με την πρώτη αντίδραση της Εκκλησίας, τα πολιτικά και διοικητικά πρόσωπα δεν διστάζουν να υπακούσουν στις «ευαισθησίες» της και μέσα σε ελάχιστο χρόνο να επέμβουν για να «διορθωθούν» τα πράγματα.

Δεν χρειάστηκε να εκφραστεί δύο φορές η δυσαρέσκεια της Εκκλησίας για να αφαιρεθούν τα λίγα δευτερόλεπτα του βίντεο το οποίο επιμελήθηκε ο Κώστας Γαβράς, που παρουσιάζει μαυροφορεμένους άντρες να σπάνε γλυπτά του Παρθενώνα, όπως συνέβη στο παρελθόν και αποτελεί μέρος της ιστορίας του μνημείου. Ο υπουργός Πολιτισμού Αντώνης Σαμαράς και ο πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου της Ακρόπολης Δημήτρης Παντερμαλής δεν προσπάθησαν καν να υποστηρίξουν τις δικές τους επιλογές, για τις οποίες πριν από έναν μόλις μήνα, στα εγκαίνια του μουσείου, ήταν ξέφρενα υπερήφανοι. Απλώς υπάκουσαν.

Δεν είναι αυτή η αντίδραση που θα ανέμενε κανείς από έναν υπουργό που φιλοδοξεί να συνδέσει το όνομά του με σημαντικά έργα, ούτε από τον πρόεδρο ενός μουσείου που για λίγες εβδομάδες έγινε είδηση μόνο γι’ αυτό το μεγάλο και σημαντικό που έχει να παρουσιάσει στο κοινό, ούτε από την τωρινή ηγεσία της Εκκλησίας, που μέχρι τώρα έδειχνε να προσπαθεί να αποφύγει τις κορώνες και να περιορίζεται στα του οίκου της. Τις τελευταίες ημέρες, το Μουσείο της Ακρόπολης καταφέρνει να γίνεται είδηση ξανά, αλλά ως τόπος που παραδίδεται στη λογοκρισία και στα παιχνίδια άσκησης εξουσίας.

  • Tου Παναγιωτη Παναγοπουλου, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 28/07/2009
 

Tags:

Προσκλητήριο απόλαυσης

Ανέβαινα φορτωμένη και ξεθεωμένη την οδό Μακρυγιάννη προχθές το βράδυ για να προλάβω την τελευταία νύχτα των προβολών που αγκάλιαζαν το Νέο Μουσείο της Ακρόπολης και τα γύρω κτίρια εδώ και μια εβδομάδα περίπου.

Είναι η νότα που έδωσε η Αθηνά-Ραχήλ Τσαγκάρη, αξιοποιώντας με τον καλύτερο τρόπο την τεχνολογία και την τέχνη των βιντεοπροβολών και του animation.

Ηταν ήδη περασμένες δέκα, το Μουσείο είχε κλείσει από τις 8, αλλά ο κόσμος που υπήρχε στην οδό Μακρυγιάννη ήταν πολύς. Και ήταν χαρούμενος, ενθουσιασμένος, εκστασιασμένος, συγκινημένος. Επιασα τον εαυτό μου να χαμογελάει μ’ εκείνο το χαμόγελο της απόλυτης αθωότητας και πληρότητας, κοιτάζοντας τα διάφορα ζώα-animation που ξεπετάγονταν από τα αρχαία αγγεία κι «έτρεχαν» γύρω γύρω από το Μουσείο.

Ελάφια, ταύροι, λαγοί, υπέροχα πουλιά, ένα ένα και όλα μαζί, έφτιαχναν έναν κόσμο ανάλαφρο και μαζί ελκτικό. Και σε λίγο τη θέση τους πήραν οι Καρυάτιδες, που έκλειναν το μάτι σ’ όλους τους περαστικούς, Ελληνες και ξένους επισκέπτες, κι έλυναν τα μαλλιά τους.

Κοιτούσα πότε τα animation στους τοίχους του Μουσείου και πότε τα πρόσωπα των ανθρώπων που στέκονταν ώρα πολλή στα πεζοδρόμια, στον περίβολο ή κάθονταν στα καφέ.

Εψαχνα να θυμηθώ από πότε έχω να δω τόσες πολλές ευχαριστημένες εκφράσεις. Πάνε πια πέντε χρόνια πίσω, τις παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων, όταν στην κάθε γωνιά της πόλης μάς περίμεναν εκπλήξεις, νέοι χώροι, νέα γεγονότα.

Είναι τελικά τόσο εύκολο να νιώσουν ευχάριστα οι κάτοικοι αυτής της πόλης… Να νιώσουν ότι τους σέβονται, ότι ζουν σε μια πόλη που δεν έχει μόνο προβλήματα (μποτιλιάρισμα, αγχωμένους και οργισμένους ανθρώπους, σκουπίδια, κατεστραμμένα πεζοδρόμια, σχεδόν ανύπαρκτους χώρους περιπάτου και πρασίνου), αλλά και σημαντικά πράγματα για τα οποία καμαρώνουν.

Από την περασμένη Πέμπτη μέχρι προχθές το βράδυ, όσοι δεν έχουν καταφέρει να μπουν στο Μουσείο της Ακρόπολης, όσοι κρυφοκοιτάζουν απ’ έξω να «ξεκλέψουν» ματιές για όσα εκτίθενται στις αίθουσές του, είχαν το καλύτερο προσκλητήριο. Προσκλητήριο οικειότητας, αμεσότητας, απόλαυσης.

  • Tης Ολγας Σελλα, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 25/6/2009
 
 

Tags:

Απορίες για τη Μητρόπολη

Μέσα σε λίγες ημέρες η Μητρόπολη Αθηνών απασχολεί και τα δύο συμβούλια του υπουργείου Πολιτισμού. Από το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων εξασφαλίστηκε η έγκριση για τη μελέτη αποκατάστασης του καθεδρικού ναού της Αθήνας, που χρόνια τώρα σύρεται σε καθυστερήσεις και κωλυσιεργίες.

Εξασφαλίστηκε και η εντολή του υπουργού Πολιτισμού για λήψη άμεσων μέτρων. Κυρίως άμεση έναρξη των εργασιών.

Σήμερα, το θέμα συζητείται με αίτημα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Αιτούμενο, η έγκριση μελετών: α) αποκατάστασης φέροντος οργανισμού και β) εκσυγχρονισμού των υπογείων χώρων του Ιερού Καθεδρικού Ναού Αθηνών.

Άλλωστε η Μητρόπολη εκτός από εκκλησιαστικό μνημείο είναι και νεότερο. Αλλά αναρωτιέται κανείς, αφού όλα είναι τόσο επείγοντα για τη στατικότητα του ναού -όχι τώρα, αλλά από το 1999-, ο ναός γιατί λειτουργεί;

Δέκα χρόνια πριν, για τους κινδύνους που παρουσίαζε το μνημείο είχε πάρει θέση και ο Θ. Πάγκαλος. Οσο για την αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΠΟ, τη Διεύθυνση Αναστήλωσης Βυζαντινών και Μεταβυζαντινών Μνημείων είχε ζητήσει οι εργασίες να ξεκινήσουν: «Ει δυνατόν, αύριο το πρωί». Ηταν το 2002, όταν το απαίτησε στο Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο η Μάνια Φουντούκου, προϊσταμένη τότε.

Εκτοτε, πέρασαν χρόνια, εκείνη συνταξιοδοτήθηκε, αλλά το μνημείο εξακολουθεί να λειτουργεί. Κι όπως φαίνεται, θα μείνει ανοιχτό για έναν ακόμη μήνα.

Οσο θα χρειαστεί να ολοκληρωθούν τα τεύχη δημοπράτησης. Αμπαλαρισμένο, βέβαια, στις σκαλωσιές, ωστόσο ποιος διαβεβαιώνει ότι δεν θα συμβεί κάτι απρόοπτο;

Οι επισκέπτες άλλωστε του καθεδρικού ναού της Αθήνας είναι πολλοί. Οχι μόνο πολιτικοί και επίσημοι, αλλά και απλοί πιστοί που αφήνουν τον οβολό τους.

Ας τα λάβει υπόψη του κι αυτά το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο, που σήμερα θα αποφασίσει για τις μελέτες.

Κυρίως να αναρωτηθεί γιατί τόσα χρόνια τίποτε δεν προχωρούσε. Ηταν ότι δεν είχαν εξασφαλιστεί τότε τα χρήματα ή κάτι περισσότερο; Ευκαιρία να σκεφτούν όλοι, υπεύθυνοι και μη, ότι κάποια στιγμή θυμώνει και ο Θεός…

  • Tης Γιωτας Συκκα, Η Καθημερινή, Tρίτη, 27 Iανoυαρίου 2009
 

Tags: