RSS

Monthly Archives: May 2009

Άφραγκη η Ακρόπολη. ΔΙΧΩΣ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ ΕΩΣ ΣΗΜΕΡΑ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΕΡΓΑ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗΣ ΠΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΒΑΤΟΥΝ

  • Της Παρασκευής Κατημερτζή

  • ΤΑ ΝΕΑ: Παρασκευή 29 Μαΐου 2009

// <![CDATA[//

Από τον ναό της Νίκης που  διαλύθηκε το 2000 σε 319  κομμάτια λείπει ακόμη το  ανώτερο τμήμα
  • Στα εγκαίνια του Νέου Μουσείου Ακρόπολης στις 20 Ιουνίου, όταν οι προβολείς της παγκόσμιας δημοσιότητας θα είναι στραμμένοι στον Ιερό Βράχο, ο Παρθενώνας, το Ερεχθείο και τα Προπύλαια θα είναι γεμάτα σκαλωσιές και ο ναός της Απτέρου Νίκης «κολοβός». Οι τεχνικές καθυστερήσεις που προκάλεσε η ροή της χρηματοδότησης πέρσι και φέτος στα αναστηλωτικά έργα της Ακρόπολης (όπως η αποκατάσταση της βόρειας κιονοστοιχίας του Παρθενώνα) μειώνουν την αίγλη του πιο διάσημου ελληνικού μνημείου.

Επιχειρώντας δε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις μόλις χτες το υπουργείο Πολιτισμού υποσχέθηκε 1,3 εκατ. ευρώ με τον όρο να δαπανηθούν μέχρι τέλος Ιουνίου! Στο μεταξύ, μόνον οι μισές σκαλωσιές έχουν απομακρυνθεί από τη δυτική κεντρική διάβαση των Προπυλαίων και αποκαλύπτουν τη δουλειά που έγινε στην όντως θαυμάσια αποκατάσταση των φατνωματικών οροφών- μένουν όμως οι άλλες μισές που εμποδίζουν τη θέα προς τον Παρθενώνα. Ενώ οι σκαλωσιές στη βόρεια κιονοστοιχία του Παρθενώνα, που σύμφωνα με τον προγραμματισμό θα είχαν καταβιβασθεί πέρυσι, δεν προβλέπεται να φύγουν μέχρι το 2010 και ο ναός της Αθηνάς Νίκης παραμένει ακόμη ημιτελής.

Τριάντα χρόνια μελετών, ανακαλύψεων και πρωτοφανών επεμβάσεων (διάλυσης, εξυγίανσης, συμπλήρωσης και ανάταξης) στα μνημεία της Ακρόπολης, 32,6 εκατ. ευρώ που δαπανήθηκαν μόνον το 2001-09 από το Β΄ και Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης δεν ήταν αρκετά για να κλείσουν εγκαίρως τα πολλά ανοιχτά μέτωπα των αναστηλωτικών προγραμμάτων. Το 2009 το προσωπικό των έργων, περί τα 250 άτομα, εργαζόταν χωρίς να πληρώνεται, περιμένοντας επιπλέον χρηματοδότηση και να ενταχθούν τα έργα στο Δ΄ ΚΠΣ με 15,8 εκατ. ευρώ για το 2007-13.

Οι καθυστερήσεις στην αποπεράτωση συμπαρασύρουν και την έναρξη των τριών επόμενων μεγάλων αναστηλωτικών προγραμμάτων: την αποσυναρμολόγηση των δύο γωνιών της δυτικής όψης και του κεντρικού επιστηλίου του Παρθενώνα, «που βρίσκεται σε πολύ άσχημη κατάσταση», τη μεταφορά έξι μετοπών στο Νέο Μουσείο, την αποκατάσταση του υπέρθυρου του οπισθόναου και το ξαναχτίσιμο των δύο διαλυμένων μακρών τοίχων με 700 λιθόπλινθους που βρίσκονται τώρα στο έδαφος.

Επιχειρώντας τον απολογισμό της τελευταίας οκταετίας, η διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης Μαίρη Ιωαννίδου υπογράμμισε ότι «ο αρχικός σωστικός χαρακτήρας των επεμβάσεων διευρύνθηκε για να καταλήξει στην αποκατάσταση των μνημείων».

Έτσι, δημιουργήθηκε τράπεζα- ηλεκτρονική βάση δεδομένων, εγκαταστάθηκαν στην Ακρόπολη συστήματα παρακολούθησης σεισμικής συμπεριφοράς, καταγράφηκαν, ταξινομήθηκαν 7.000 διάσπαρτα μέλη, εφαρμόσθηκαν πρωτοποριακές μέθοδοι καθαρισμού των γλυπτών της δυτικής ζωφόρου με κοκτέιλ ακτίνων λέιζερ, που εφαρμόζονται τώρα στην προστασία των Καρυατίδων.

Σημεία αιχμής

  • Σε αριθμούς

1.000 αρχιτεκτονικά μέλη με συνολικό βάρος 2.350 τόνους συντηρήθηκαν και αναστηλώνονται 600μάρμαρα συγκολλήθηκαν από θραύσματα 810συμπληρώματα κατασκευάστηκαν από νέο μάρμαρο 120μέλη κατασκευάστηκαν από νέο μάρμαρο 500κ.μ. από νέο μάρμαρο Πεντέλης- Διονύσου χρησιμοποιήθηκαν για την αναστήλωση.

 
Leave a comment

Posted by on May 31, 2009 in Ακρόπολη

 

«EUROPA NOSTRA»: «ΤΟ ΠΑΙΔΙ» ΤΗΣ ΕΕ: Οι … «συντηρητές» της Στρατηγικής της Λισαβόνας!

  • Ποιος θα μπορούσε να «συνδέσει» ακόμη και τη συντήρηση και την ανάδειξη της πολιτιστικής κληρονομιάς με τις ανάγκες των μονοπωλίων της ΕΕ, αν όχι οι …«Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις»;
Η αρχαία Νικόπολη βραβεύεται φέτος

Πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Ενωση ανακοίνωσε τις υποψηφιότητες για τα φετινά βραβεία της «Europa Nostra» («Γιουρόπα Νόστρα»), της οργάνωσης – «ομπρέλας» πολλών «Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων» από όλη την Ευρώπη, που αντικείμενό τους έχουν την πολιτιστική κληρονομιά. Ως είθισται σε αυτές τις περιπτώσεις, δηλαδή όποτε η ΕΕ και οι λεγόμενες «ΜΚΟ»… «συμπράττουν» για τη «διαφύλαξη» του πολιτισμού, τότε τα πράγματα είναι πολύ λιγότερο «αθώα» από όσο φαίνονται.Η οργάνωση αυτή είναι «παιδί» της ΕΕ. Αυτο-παρουσιάζεται ως «μια παν-ευρωπαϊκή ομοσπονδία, περισσότερων από 220 μη κυβερνητικών οργανώσεων αφιερωμένων στην πολιτιστική και φυσική κληρονομιά της Ευρώπης (…) έχει αφιερώσει τη δράση της στο να θέσει την κληρονομιά και τα οφέλη που απορρέουν από αυτήν σε κυρίαρχη θέση στη συνείδηση των πολιτών, καθώς επίσης να θέσει αυτή σε προτεραιότητα στις κοινωνικές πρακτικές τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο». Οι δηλωμένοι στόχοι της αφορούν, σε ευρωπαϊκό επίπεδο, «στην προαγωγή υψηλών προδιαγραφών σε θέματα συντήρησης, αρχιτεκτονικής, αστικού και περιφερειακού σχεδιασμού και την υποστήριξη μιας ισορροπημένης και βιώσιμης ανάπτυξης του αστικού και περιφερειακού χώρου, του δομημένου και φυσικού (αδόμητου) περιβάλλοντος (…) υποστηρίζει εθνικές και διεθνείς εκστρατείες για την προστασία και τη διάσωση της ευρωπαϊκής κληρονομιάς που βρίσκεται σε κίνδυνο. Ενθαρρύνει υποδειγματικές πρωτοβουλίες για τη διατήρηση και τη βελτίωση της πολιτιστικής κληρονομιάς, αναγνωρίζοντας εξαίρετα πολιτιστικά επιτεύγματα, ιδιαίτερα μέσα από το θεσμό των ετήσιων βραβείων που δίνει (…) Μέσα από τις ποικίλες δραστηριότητές της (…) επιδιώκει να αναδείξει τη σημασία της πολιτιστικής κληρονομιάς ως ακρογωνιαίο λίθο της ευρωπαϊκής ταυτότητας και τη συμβολή της στην ενίσχυση της αίσθησης της ευρωπαϊκής ταυτότητας».

  • Στόχος, η γιγάντωση των «πολιτιστικών» μονοπωλίων
«Ενοποίηση» αρχαιολογικών χώρων, Αθήνα
Eurokinissi

Η «κατασκευή» μιας «ευρωπαϊκής πολιτιστικής ταυτότητας» είναι μόνιμος «καημός» των μονοπωλίων της ΕΕ. Παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις, η απόπειρα αυτή εντάσσεται σε ένα σχέδιο ιδεολογικής χειραγώγησης και ομογενοποίησης του πολιτισμού, ο οποίος διαφυλάσσεται και αναδεικνύεται – με αγοραίους όρους – μόνο στο βαθμό που υπηρετεί ή με το «στανιό» «καλείται» να υπηρετήσει τις «αξίες» της ΕΕ. Το «Βραβείο πολιτιστικής κληρονομιάς της Ευρωπαϊκής Ενωσης/ Europa Nostra» θεσμοθετήθηκε το 2002 από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και την «Europa Nostra», με σκοπό «την προβολή σημαντικών πρωτοβουλιών στον τομέα της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς που καλύπτουν ευρύ φάσμα δραστηριοτήτων: Αναπαλαίωση κτιρίων και προσαρμογή τους σε νέες χρήσεις, αναβάθμιση αστικού και αγροτικού τοπίου, ερμηνεία των αρχαιολογικών χώρων και μέριμνα για συλλογές έργων τέχνης (…) για έργα στον τομέα της έρευνας, της εκπαίδευσης και για έργα ευαισθητοποίησης, που σχετίζονται με την πολιτιστική κληρονομιά, και για ειδικές υπηρεσίες για τη διαφύλαξη της κληρονομιάς από φυσικά πρόσωπα ή οργανώσεις».«Πού το κακό;» θα αναρωτηθεί κάποιος. Πολύ περισσότερο που η Europa Nostra έχει «καταχωρηθεί» στη συνείδηση κρατικών και ιδιωτικών πολιτιστικών φορέων ως ένας οργανισμός με μεγάλο κύρος και τα βραβεία της ως από τα πλέον σημαντικά στο συγκεκριμένο τομέα. Ας δούμε, λοιπόν, πάνω σε ποια ιδεολογική – και τελικά οικονομική βάση – «πατάνε» τα παραπάνω. Τα βραβεία χρηματοδοτούνται από το ευρω-ενωσιακό πρόγραμμα «Πολιτισμός». Σύμφωνα με την ΕΕ, το πρόγραμμα (σ.σ. οι υπογραμμίσεις δικές μας) «αποσκοπεί στην προώθηση της διασυνοριακής κινητικότητας των εργαζομένων στον τομέα του πολιτισμού, στην ενθάρρυνση της διακρατικής κυκλοφορίας των πολιτιστικών και καλλιτεχνικών έργων και προϊόντων, καθώς και στην ανάπτυξη του διαπολιτισμικού διαλόγου». Χρηματοδοτεί, επίσης, το «Βραβείο σύγχρονης αρχιτεκτονικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης», το «Βραβείο λογοτεχνίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης» και το «Ευρωπαϊκό βραβείο σύγχρονης μουσικής Border Breakers».

Από παλαιότερες βραβεύσεις: Καθεδρικός ναός του Καλίνινγκραντ

Από τη στιγμή που ο πολιτισμός εκλαμβάνεται από την ΕΕ ως ένας ακόμη οικονομικός κλάδος που μπορεί να αυξήσει την κερδοφορία του κεφαλαίου, «μοιραία» επιβάλλονται σε αυτόν και οι περίφημες «ελευθερίες» του κεφαλαίου – κίνησης εμπορευμάτων, υπηρεσιών και εργατικού δυναμικού – που στην πράξη σημαίνουν νέα δεσμά για την εργατική τάξη και τους λαούς των κρατών – μελών και απέχουν μακράν από κάθε ερμηνεία περί «συνεργασίας» και «αλληλογνωριμίας» των διαφορετικών πολιτισμών των λαών. Βασικός στόχος είναι η δημιουργία και η γιγάντωση μονοπωλίων σε όλες τις μορφές της σύγχρονης τέχνης και στην πολιτιστική κληρονομιά. Η εμβάθυνση της εμπορευματοποίησης του πολιτισμού, η ακόμη μεγαλύτερη εισβολή του κεφαλαίου σε αυτόν, η μετατροπή των δημιουργών και των εργατών του πολιτισμού γενικά σε υπαλλήλους του «μάνατζμεντ». Γι’ αυτό και κάθε άλλο παρά «τυχαία» είναι η χρηματοδότηση της «Europa Nostra» από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και από μια σειρά «χορηγών», μεταξύ των οποίων «φιγουράρουν» επιχειρηματικοί κολοσσοί από τον τομέα των τραπεζών, των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας κλπ.Ο ρόλος των «ΜΚΟ» ως σημαντικών γραναζιών της καπιταλιστικής μηχανής είναι γνωστός. Ειδικά στον τομέα του Πολιτισμού, οι «ΜΚΟ» είναι ένα εν πολλοίς «πιασάρικο» μέσο για την επίτευξη των στόχων του κεφαλαίου. Πατώντας πάνω στην πολιτική απαξίωσης του πολιτισμού από το αστικό κράτος, εμφανίζονται ως «πρόθυμες» να «καλύψουν» τα χρηματοδοτικά κενά ως «μεσάζοντες»… «χορηγών». Για παράδειγμα, μέλος της «Europa Nostra» από την Ελλάδα είναι η «Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού» (με «χορηγούς» όπως η «Κόκα Κόλα», η «Ζήμενς», εφοπλιστές με τα «ιδρύματά» τους, κ.λπ.). Πέρσι τον Αύγουστο, αυτή η «ΜΚΟ» παρουσίασε έναν κατάλογο μνημείων που η Αρχαιολογική Υπηρεσία αδυνατεί να συντηρήσει (κυρίως βυζαντινά και μεταβυζαντινά μνημεία), με στόχο …«την αναζήτηση χορηγών που θα επιθυμούσαν να αναλάβουν την αναστήλωση ενός μνημείου»(!) αφού «υπάρχουν άπειρα κτίρια μεγάλης αξίας, που δεν υπάρχουν οι πόροι» από το κράτος, δεδομένου ότι …«είναι φυσιολογικό το υπουργείο Πολιτισμού να αναλαμβάνει μνημεία με “ειδικό” βάρος»!

Η πόλη Τσέσκι Κρούμλοφ στην Τσεχία

Μάλιστα, σε ερώτηση του «Ρ» για το πώς σχολιάζει η εταιρεία τα περί «υιοθεσίας» μνημείων από ιδιώτες (όπως έγινε στην Ιταλία κατά την πρώτη διακυβέρνηση Μπερλουσκόνι με, κατά κοινή ομολογία, καταστροφικά αποτελέσματα) ο εκπρόσωπός της απάντησε: «Την υιοθεσία μνημείων είναι κάτι που θα το έβλεπε κανείς με καλό μάτι μόνο στην περίπτωση κάποιων πολύ υπευθύνων ιδρυμάτων»…

  • «Καημός» για το «ευρω-σύνταγμα»

Τον Ιούνη του 2005, από το Μπέργκεν της Νορβηγίας, η «Europa Nostra» εξέδωσε ένα κείμενο θέσεων για το ρόλο του πολιτισμού στην Ευρώπη, εννοώντας σαφώς την ΕΕ. Το κείμενο απηχεί το αντιδραστικό ιδεολογικό υπόβαθρο της ΕΕ για τον πολιτισμό, ενώ περιλαμβάνει και προτάσεις ενίσχυσής του. Από τον πρόλογο ακόμη αναφέρεται ότι προετοιμαζόμενη η Ευρώπη «για το νέο ρόλο της στο 21ο αιώνα», «πρέπει να αξιοποιήσει πλήρως όλους τους πόρους της», δηλαδή και τον πολιτιστικό. «Ανανεώνοντας τη συνταγματική δομή της, διευρύνοντας την ΕΕ (…) βεβαιώνοντας τη θέση της στο μοντέρνο κόσμο, χτίζοντας μια εποικοδομητική σχέση με άλλες ευρωπαϊκές χώρες και γειτονικές περιοχές, βελτιώνοντας την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας της (…)».

Αφού ξεκαθαρίζει πώς συμφωνεί με όλες τις βασικές στρατηγικές επιλογές των μονοπωλίων, η οργάνωση εντάσσει τη διατήρηση της πολιτιστικής κληρονομιάς σε αυτές: «Η Ευρώπη και ειδικά η δυναμικότερη πολιτική δύναμή της, η Ευρωπαϊκή Ενωση, θα πετύχουν στην αποστολή τους μόνο εάν αυτές οι σύνθετες διαδικασίες συνοδεύονται από μια αυξανόμενη πεποίθηση όλων των πολιτών να ανήκουν σε έναν κοινό πολιτισμό. Η αναγνώριση της κοινής κληρονομιάς μας (…) και η διατήρησή της για το παρόν και τις μελλοντικές γενιές οφείλει να γίνει μια από τις σημαντικές πολιτικές προκλήσεις για την ΕΕ».

«Σπεύδει», μάλιστα, να ξεκαθαρίσει, ουσιαστικά, ότι καμία από τις προτάσεις της δεν πρόκειται να βγουν από το ιδεολογικό «μαντρί» της ΕΕ: «Αυτό το έγγραφο παρουσιάζει την πιο πρόσφατη συμβολή της Europa Nostra στην επανεμφανιζόμενη συζήτηση σχετικά με μια πολιτιστική διάσταση της πολιτικής της ΕΕ. Απαιτεί μια ευρεία και συνεπή πολιτιστική στρατηγική της ΕΕ, ειδικά στον τομέα της πολιτισμικής κληρονομιάς, με την αξιοποίηση “συμπληρωματικών εξειδικεύσεων” στο πλαίσιο της παρούσας Συνθήκης της ΕΕ». Ακόμη πιο συγκεκριμένα, η οργάνωση «πρέπει να καλύψει τη δράση της ΕΕ στα πολιτιστικά προγράμματά της, καθώς επίσης και σε όλες τις άλλες περιοχές που ασκούν άμεση ή έμμεση επίδραση στην πολιτισμική κληρονομιά. Εχουμε ενθαρρυνθεί από τις σαφείς επίσημες εκθέσεις πολιτικής του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο και από τις μεγάλες δημόσιες συζητήσεις που ενθαρρύνονται από τις διαδοχικές προεδρίες της ΕΕ των Κάτω Χωρών και του Λουξεμβούργου, καθώς επίσης και από τις γερμανικές και γαλλικές κυβερνήσεις».

Γι’ αυτό και «μια τέτοια στρατηγική της ΕΕ για την κληρονομιά πρέπει να αναπτυχθεί σε στενή συνεργασία με την οργανωμένη κοινωνία των πολιτών (σ.σ. «Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) δεσμευμένη στην προστασία της πολιτισμικής κληρονομιάς μας. Αυτές οι τοπικές, περιφερειακές και εθνικές οργανώσεις αντιπροσωπεύουν – σε επίπεδο βάσης – τη συνήθως εθελοντική εργασία των εκατομμυρίων Ευρωπαίων που φροντίζουν για την κοινή πολιτισμική κληρονομιά μας».

Να σημειωθεί εδώ ότι ο «εθελοντισμός» στον καπιταλισμό – πέρα από τις προθέσεις όσων ειλικρινά θέλουν να προσφέρουν – λειτουργεί ενισχυτικά στο σύστημα, αφού, σε επίπεδο συνείδησης, επιχειρεί να εξωραΐσει στα μάτια των εργαζομένων το σύστημα, να τους μετατρέψει σε «συνενόχους» του, ενώ στην πράξη δεν αποτελεί παρά απλήρωτη εργασία, πάντα αναγκαία για την «ανταγωνιστικότητα». Αυτό προωθεί η οργάνωση, λέγοντας ότι «μια αξιόπιστη στρατηγική της ΕΕ σε αυτόν τον τομέα θα μπορούσε να τους πείσει (σ.σ. τους λαούς) ότι η ΕΕ φροντίζει πραγματικά για την καθημερινή ζωή των πολιτών της. Θα τους βοηθούσε να αναγνωρίσουν και να απολαύσουν την κοινή πολιτιστική περιοχή της Ευρώπης και να αναπτύξει την αίσθηση πολιτικής ευθύνης τους ως ευρωπαϊκούς πολίτες»! Δηλώνει, εξάλλου, ότι είναι «έτοιμη να συμβάλει σε μια τέτοια στρατηγική της ΕΕ», να «χρησιμεύσει» ως «ενδιάμεση οργάνωση» και ως «φωνή της ευρωπαϊκής κοινωνίας των πολιτών στη συντήρηση, την εκπαίδευση και την αύξηση της κληρονομιάς».

Το γεγονός ότι η Europa Nostra αποτελεί κατεξοχήν πολιτικό εργαλείο της ΕΕ στο εποικοδόμημα προκύπτει και από τον «πόνο» της για το «ευρω-σύνταγμα»: «Η ευρωπαϊκή κοινωνία των πολιτών μπορεί (…) να ενισχύσει την πολιτιστική διάσταση της διαδικασίας ευρωπαϊκής ένταξης που άρχισε ως τμήμα της Ευρωπαϊκής Συνθήκης και εκφράστηκε στη συνέχεια στο κείμενο της Συνθήκης για την ίδρυση ενός συντάγματος για την Ευρώπη. Γνωρίζουμε, φυσικά, το αβέβαιο μέλλον αυτής της Συνθήκης, μετά από την απόρριψή της στα γαλλικά και ολλανδικά δημοψηφίσματα. Εντούτοις, θα συνεχίσουμε να αναφερόμαστε στο κείμενο και το πνεύμα των ανωτέρω συνταγματικών διατάξεων σε όλο το παρόν έγγραφο, δεδομένου ότι σκεφτόμαστε ότι θα παραμείνουν μια πηγή έμπνευσης για τη μελλοντική πορεία της δράσης και της πολιτικής της ΕΕ. Στο μεταξύ, η Europa Nostra θεωρεί ότι η υπάρχουσα Συνθήκη παρέχει ήδη την ικανοποιητική νομική βάση για την ένωση που αναπτύσσεται» (σ.σ. οι υπογραμμίσεις δικές μας)!

«Κωδικοποιώντας» το ρόλο του πολιτισμού ως εργαλείου χειραγώγησης των λαών από τα μονοπώλια της ΕΕ, η οργάνωση θεωρεί ότι η πολιτιστική κληρονομιά «είναι ένα απαραίτητο στοιχείο της τοπικής, περιφερειακής, εθνικής και ευρωπαϊκής ταυτότητάς μας. Η γνώση και η κατανόηση της “ενότητας στην ποικιλομορφία”, της κοινής πολιτισμικής κληρονομιάς της Ευρώπης συμβάλλουν πλήρως στην ανάπτυξη μιας αίσθησης της ευρωπαϊκής υπηκοότητας και ενός αισθήματος ένταξης, ως αναπόφευκτοι συνεκτικοί παράγοντες στην τρέχουσα διαδικασία της ευρωπαϊκής ένταξης». Και, βέβαια, «η πολιτισμική κληρονομιά της Ευρώπης παρέχει επίσης τα ιδιαίτερα οφέλη για την κοινωνία, το περιβάλλον και την οικονομία»… της αγοράς, θα προσθέταμε εμείς. Κάτι το οποίο εννοεί σαφώς και η οργάνωση, η οποία ευθέως συνδέει ακόμη και τη συντήρηση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς με τους στόχους της Λισαβόνας: «Οι δραστηριότητες, οι σχετικές με τη συντήρηση, την αύξηση και την εκπαίδευση στην κληρονομιά πρέπει πράγματι να αναγνωριστούν και να χρησιμοποιηθούν πλήρως ως συμβολή στο επίτευγμα των τρεχουσών πολιτικών προτεραιοτήτων της ΕΕ, και ιδιαίτερα της πλήρους εφαρμογής των στόχων της Λισσαβόνας (…)»! Γι’ αυτό και προτείνει τη σύνδεση της πολιτικής για την πολιτιστική κληρονομιά με την εκπαίδευση και την «κατάρτιση», το περιβάλλον, την «οικονομική, κοινωνική και εδαφική συνοχή», την «Κοινή Αγροτική Πολιτική»(!) και τον τουρισμό…

Το πόσο… «Μη Κυβερνητική Οργάνωση» είναι η «Europa Nostra» το είδαμε. Επιπλέον να σημειωθεί ότι πρόεδρός της είναι… η «Αυτής Βασιλική Υψηλότητα Dona Pilar de Borbon», αδελφή του βασιλιά της Ισπανίας, η οποία και θα απονείμει φέτος τα επτά πρώτα βραβεία και τα 21 μετάλλια μαζί με τον Επίτροπο της ΕΕ, Γιαν Φίγκελ, αρμόδιο για θέματα εκπαίδευσης, κατάρτισης, πολιτισμού και νεολαίας.

Για την ιστορία, να προσθέσουμε ότι φέτος υποβλήθηκαν συνολικά 138 υποψηφιότητες και προτάσεις, από 24 χώρες, για διάφορες κατηγορίες. Από την Ελλάδα, προτάθηκε ο αρχαιολογικός χώρος της Νικόπολης και το πρόγραμμα «Αειφόρο Αιγαίο».

  • Γρηγόρης ΤΡΑΓΓΑΝΙΔΑΣ, ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Κυριακή 31 Μάη 2009
 

«ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΣΤΑΥΡΟΣ ΝΙΑΡΧΟΣ»: Εκχώρηση … εν κρυπτώ

Στο στενάχωρο «Ολύμπια» …αναστενάζει επί δεκαετίες η Λυρική Σκηνή, εξαιτίας της «γαλαζοπράσινης» κυβερνητικής αναλγησίας. Η δημιουργία σύγχρονης στέγης πρέπει να είναι κρατική υπόθεση, δίχως κηδεμονία επιχειρηματιών
ΧΑΡ.ΜΠΙΛΙΟΣ

«Η μεγάλη συμπαιγνία» θα μπορούσε να είναι ο τίτλος της «παράστασης», που παίζεται από την κυβέρνηση σε βάρος του ελληνικού λαού, με την εκχώρηση γης και πολιτισμού στο Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» – πάντα με το «ένδυμα» της δήθεν «ευεργεσίας». Ενα ξεπούλημα, που μάλιστα γίνεται στα κρυφά, καθώς η κυβέρνηση αρνείται να πληροφορήσει τον ελληνικό λαό για το περιεχόμενο της σύμβασης με το εφοπλιστικό ίδρυμα για την υλοποίηση του «Κέντρου Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος», όπου θα ανεγερθούν τα νέα κτίρια της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης. Πριν δύο μήνες (23/3/2009), τέσσερις υπουργοί της κυβέρνησης έβαλαν την υπογραφή τους στη σχετική σύμβαση με το Ιδρυμα, ανάβοντας το πράσινο φως για την υλοποίηση. Το περιεχόμενο όμως αυτής της σύμβασης επιμένουν να το κρατούν στο σκοτάδι.

Επανειλημμένες ενέργειες από το ΚΚΕ

Το ΚΚΕ, θεωρώντας ότι είναι δικαίωμα του λαού να μάθει και να κρίνει τα όσα συμφωνήθηκαν, κατέθεσε τρεις φορές Επίκαιρη Ερώτηση στη Βουλή, αρχικά προς τους υπουργούς Πολιτισμού και ΠΕΧΩΔΕ και στη συνέχεια και προς τον υπουργό Οικονομικών για το θέμα, ζητώντας απαντήσεις σε «καυτά» ερωτήματα, όπως: «Ποιο είναι το περιεχόμενο αυτής της συμφωνίας μεταξύ πολιτείας και Ιδρύματος “Σταύρος Νιάρχος” (ποια τα ακριβή στοιχεία της σύμβασης, τι ακριβώς προβλέπει σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς της υπό ανέγερση Λυρικής Σκηνής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης); Ποιος ρόλος επιφυλάσσεται στο ίδρυμα σχετικά με τη διοίκηση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής και Εθνικής Βιβλιοθήκης και ποιος ο χαρακτήρας τους μετά την ολοκλήρωσή τους;». Επίσης, ρωτούσε «εάν και κατά πόσο το Φαληρικό Δέλτα και ο παλιός Ιππόδρομος θα μείνει ελεύθερος χώρος, και αν θα είναι στον αποκλειστικό έλεγχο του ελληνικού δημοσίου και με ελεύθερη – δωρεάν πρόσβαση για το λαό του Λεκανοπεδίου». Υπενθυμίζουμε ότι στην Επίκαιρη Ερώτηση, που κατατέθηκε από τη βουλευτή του Κομμουνιστικού Κόμματος Εύα Μελά, σημειωνόταν η «εν κρυπτώ» υπογραφή της σύμβασης από τέσσερις υπουργούς της κυβέρνησης και το Ιδρυμα «Σταύρος Νιάρχος», με την υπογράμμιση ότι «το Φαληρικό Δέλτα, καθώς και η Λυρική Σκηνή και η Εθνική Βιβλιοθήκη παραδίδονται στο μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο. Μάλιστα, για να αποφευχθεί η λαϊκή αντίδραση, σε μια επιχείρηση απόκρυψης της αλήθειας, δηλώθηκε ότι “πρόκειται για μεγάλο έργο που αποτελεί προσφορά του Ιδρύματος προς το δημόσιο”. Η σύμβαση αυτή αποκρύπτει ένα ακόμα διπλό έγκλημα σε βάρος του περιβάλλοντος και του πολιτισμού». Επίσης, τονιζόταν ότι «ο παλιός Ιππόδρομος, έκτασης 200 και πλέον στρεμμάτων, και το Φαληρικό Δέλτα είναι περιουσία του ελληνικού λαού και πρέπει να αποδοθεί στο λαό, σαν ελεύθερος χώρος πρασίνου, που τόσο έχουν ανάγκη οι εργαζόμενοι και γενικά ο λαός του Λεκανοπεδίου. Η εμπλοκή του ιδιωτικού Ιδρύματος “Σταύρος Νιάρχος” στον τομέα του πολιτισμού, παραδίδοντάς του τη Λυρική Σκηνή και την Εθνική Βιβλιοθήκη, οδηγεί στην παραπέρα χειραγώγηση της καλλιτεχνικής δημιουργίας, στην παραπέρα εμπορευματοποίηση της τέχνης και της επιστημονικής γνώσης».

Τις μακέτες του έργου φρόντισαν να τις δημοσιοποιήσουν. Το περιεχόμενο της σύμβασης εκχώρησης το κρατούν στο σκοτάδι…

Παρά τις επανειλημμένες καταθέσεις της Επίκαιρης Ερώτησης, η κυβέρνηση ακολούθησε το δρόμο της …σιωπής. Την πρώτη φορά ο υπουργός Πολιτισμού, Αντ. Σαμαράς, δεν προσήλθε καν για να απαντήσει, ζητώντας χρόνο για να ενημερωθεί. Τη δεύτερη φορά πληροφόρησε ότι δε θα προσέλθει, γιατί σκοπεύει μελλοντικά να παρουσιάσει τη σύμβαση στη Βουλή με μορφή νόμου. Το ΚΚΕ θεωρώντας ότι ο ελληνικός λαός πρέπει να ενημερωθεί για το περιεχόμενο της σύμβασης προτού γίνει νόμος, κατέθεσε για τρίτη φορά την Επίκαιρη Ερώτηση τόσο προς τους υπουργούς Πολιτισμού και ΠΕΧΩΔΕ, όσο και προς τον υπουργό Οικονομικών. Ούτε αυτή τη φορά προσήλθε ο υπουργός Πολιτισμού, ενώ ο υφυπουργός Οικονομικών, λόγω κωλύματος, ζήτησε αναβολή για κάποιες μέρες. Η εξ αναβολής συζήτηση για τις 14/5 τελικά δεν έγινε ποτέ, λόγω αναστολής των εργασιών της Βουλής. Το ΚΚΕ, πάντως, προκειμένου να πληροφορηθεί ο ελληνικός λαός για την «εν κρυπτώ» σύμβαση, που υπέγραψαν ερήμην του οι τέσσερις υπουργοί της κυβέρνησης με το Ιδρυμα, έχει κάνει αίτηση κατάθεσης εγγράφων.

Κουκούλωμα και παραπλάνηση

Πολλά είναι τα ερωτήματα που γεννώνται από αυτή την κυβερνητική μυστικοπάθεια και μάλιστα για μια κατά τ’ άλλα πολυδιαφημιζόμενη «ευεργεσία»! Γιατί τέτοιο κουκούλωμα; Γιατί τέτοια απαξίωση απέναντι στο λαό, ο οποίος αν μη τι άλλο δικαιούται να γνωρίζει; Τι έχουν άραγε να φοβηθούν; Κι ενώ το περιεχόμενο της σύμβασης κρατείται μυστικό, ολωσδιόλου φανερό είναι το «θέατρο» που παίζεται για μια ακόμη φορά με «πρωταγωνιστή» την πολιτική του ξεπουλήματος. Είναι η χωρίς «μάσκα» ενίσχυση της παρέμβασης του εφοπλιστικού «ιδρύματος» και στο πολιτιστικό τοπίο της χώρας. Η ουσιαστική παράδοση στο Ιδρυμα Νιάρχου δύο κορυφαίων οργανισμών του πολιτισμού μας, οι οποίοι επί χρόνια έχουν βιώσει την απαξιωτική κυβερνητική πολιτική και τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ για την επίλυση των τεράστιων κτιριακών προβλημάτων τους. Αυτή την εκχώρηση ο πρωθυπουργός την χαρακτήρισε «μεγάλο έργο πνοής», εντάσσοντάς το «στη μακρά σειρά προσφοράς του Ιδρύματος “Σταύρος Σ. Νιάρχος” στον τόπο μας», αλλά και στη «μακρά παράδοση προσφοράς των επιφανών Ελλήνων ευεργετών». Βέβαια, άλλα μας έχει διδάξει η ιστορία για τις «προσφορές» των κάθε λογής «ευεργετών», για το συλλογικό …καλό. Να θυμηθούμε τους «παραδοσιακούς ευεργέτες», που αφού έκλεβαν ό,τι είχαν να κλέψουν, λίγο πριν αποδημήσουν δώριζαν στο κράτος ένα μικρό μέρος των κερδών από τις ανομίες τους, συνήθως, για να …αγιάσουν; Σήμερα, οι σύγχρονοι «εθνικοί ευεργέτες» ακολουθούν άλλη τακτική: Ιδρύουν ένα «μη κερδοσκοπικό ίδρυμα» διαθέτοντας οι ίδιοι μικρά χρηματικά ποσά (βεβαίως με φοροαπαλλαγή), απομυζώντας στο διηνεκές κρατικό χρήμα… Κατά τ’ άλλα επιτελούν κοινωνικό έργο! Είναι τυχαίο, άραγε, ότι κάθε μονοπωλιακός όμιλος πλέον διαθέτει εκτός των άλλων και ένα ίδρυμα για τις τέχνες και ορισμένες εταιρείες που δραστηριοποιούνται στο χώρο του πολιτισμού; Μάλιστα, σε μια εποχή νέων εξελίξεων βαθύτερης εμπορευματοποίησης, είναι ξεκάθαρη πλέον η σημασία που έχει για το κεφάλαιο ο χώρος των τεχνών και της καλλιτεχνικής δημιουργίας και ως μοχλός διαμόρφωσης των συνειδήσεων και χειραγώγησης του λαού.

Οι ισχυρισμοί της κυβέρνησης ότι πρόκειται για ανιδιοτελή προσφορά του ιδρύματος είναι ολωσδιόλου παραπλανητικοί. Η δημιουργία σύγχρονης στέγης τόσο για τη Λυρική Σκηνή, όσο και για την Εθνική Βιβλιοθήκη, ο εκσυγχρονισμός τους, η διαμόρφωση νέων υποδομών έπρεπε να υπάρχουν εδώ και δεκαετίες, να είναι υπόθεση του κράτους. Σ’ αυτή την υπόθεση δεν πρέπει να έχουν καμία ανάμειξη κανενός είδους επιχειρηματικοί όμιλοι! Η πολιτιστική πορεία του τόπου μας δεν μπορεί να τελεί υπό την κηδεμονία κανενός «ευεργέτη» βιομήχανου ή εφοπλιστή ούτε να υπηρετεί τους στόχους και το προφίλ του. Και οι εν κρυπτώ συμφωνίες κυβέρνησης – Ιδρύματος ενισχύουν την άποψη ότι οι επιπτώσεις αυτής της συναλλαγής και συμπαιγνίας προοιωνίζονται δυσμενείς για το λαό.

  • Ρουμπίνη ΣΟΥΛΗ, Κυριακή 31 Μάη 2009
 
Leave a comment

Posted by on May 31, 2009 in Uncategorized

 

Αραιώνουν οι σκαλωσιές. Τι δείχνουν τα στοιχεία της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης

Αραιώνουν οι σκαλωσιές
Λιγοστεύουν οι σκαλωσιές στον Παρθενώνα και τα υπόλοιπα μνημεία της Ακρόπολης, αλλά δεν εγκαταλείπουν τον Ιερό Βράχο. Τα μεγαλύτερα αναστηλωτικά έργα της περιόδου 2001-2008, που χρηματοδοτήθηκαν συνολικά με περίπου 32,6 εκατομμύρια ευρώ από το Γ’ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης, ολοκληρώνονται (ανάμεσά τους και η αποκατάσταση της βόρειας πλευράς του Παρθενώνα) και δρομολογούνται καινούργια που αναμένουν την ένταξή τους στο ΕΣΠΑ.

Οι αναστηλώσεις στη βόρεια πλευρά του Παρθενώνα, τις οροφές των Προπυλαίων και το Ναό της Αθηνάς Νίκης που αποσυναρμολογήθηκε, έπρεπε να είχαν ήδη ολοκληρωθεί. Ωστόσο οι καθυστερήσεις που παρατηρήθηκαν στην καταβολή της τελευταίας δόσης του Γ’ ΚΠΣ είχαν ως αποτέλεσμα να μείνουν κάποιοι εργαζόμενοι απλήρωτοι και λειτούργησαν ανασταλτικά για την πορεία των εργασιών, στερώντας την ευκαιρία της ολοκλήρωσης των έργων ταυτόχρονα με τα εγκαίνια του Νέου Μουσείου της Ακρόπολης, στις 20 Ιουνίου. «Οι εργαζόμενοι της αναστήλωσης είναι απλήρωτοι από τον Ιανουάριο», είπε στον ΕΤ η διευθύντριά της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ) κυρία Μαίρη Ιωαννίδου. Πρόσθεσε, ωστόσο, ότι «το θέμα λύθηκε χθες από το υπουργείο Οικονομικών».

«Τα αναστηλωτικά έργα της Ακρόπολης συμπλήρωσαν ήδη τριάντα χρόνια», σημειώνει η κυρία Ιωαννίδου, η οποία επρόκειτο να παρουσιάσει χθες τον απολογισμό των εργασιών της ΥΣΜΑ στην Ενωση Φίλων Ακρόπολης. Οπως επισημαίνει, οι αναστηλωτικές εργασίες στον Ιερό Βράχο «έχουν κερδίσει τη διεθνή αναγνώριση». Τα νούμερα των αναστηλωτικών επεμβάσεων της περιόδου 2001-2008 είναι εντυπωσιακά. Ενδεικτικά, συντηρήθηκαν και αναστηλώθηκαν 1.000 αρχιτεκτονικά μέλη με συνολικό βάρος 2.350 τόνους!

Οκτώ κίονες της βόρειας πλευράς του Παρθενώνα αποσυναρμολογήθηκαν με τη βοήθεια γερανού, συμπληρωθήκαν με καινούργιο μάρμαρο και επανατοποθετήθηκαν στη θέση τους. «Κατέβηκαν» και επτά μετόπες της βόρειας πλευράς. Στη θέση τους θα μπουν αντίγραφα.

Στην πρώτη φάση της αναστήλωσης, μέχρι το 2000, ολοκληρώθηκαν έργα αποκατάστασης του Ερεχθείου (το πρώτο μνημείο που δέχτηκε τη φροντίδα των αναστηλωτών το 1979) αλλά και η στερέωση των βράχων του λόφου της Ακρόπολης, η αποκατάσταση της ανατολικής πλευράς του Παρθενώνα και τμήματος των Προπυλαίων. Το χρονικό διάστημα 2000-2004, το επιστημονικό προσωπικό εργάστηκε μεταξύ άλλων για την αποκατάσταση του Προνάου και του Οπισθονάου του Παρθενώνα, αλλά και για τη συντήρηση και τον καθαρισμό της δυτικής ζωφόρου του ναού (με ακτίνες λέιζερ) την οποία θα δούμε στο Νέο Μουσείο. Μεταξύ άλλων, η ΥΣΜΑ παρακολουθεί τη σεισμική συμπεριφορά του Ιερού Βράχου, αλλά και τα περιμετρικά τείχη της Ακρόπολης.

  • Επόμενα προγράμματα

Τρία μεγάλα προγράμματα έχουν σειρά και περιμένουν χρηματοδότηση (με προϋπολογισμό περίπου 15,8 εκατομμύρια ευρώ) από το ΕΣΠΑ. Πρόκειται για την αποκατάσταση της δυτικής όψης του Παρθενώνα (η μελέτη έχει εγκριθεί από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο), του δυτικού θυραίου και των πλευρικών τοίχων στο σηκό του Ναού. Η ΥΣΜΑ αναζητά χώρο για να στεγάσει το αρχείο της, το οποίο φυλάσσεται σε κακές συνθήκες, και προτείνει γι’ αυτό το σκοπό την αποκατάσταση του κτιρίου Κωλέττη στην Πλάκα που ανήκει στο υπουργείο Πολιτισμού.

Η αναστήλωση σε αριθμούς

  • 30 χρόνια συμπληρώνουν τα αναστηλωτικά έργα στην Ακρόπολη.
  • 1.000 αρχιτεκτονικά μέλη συντηρήθηκαν και αναστηλώνονται στα μνημεία του Ιερού Βράχου.
  • 32.6 εκατομμύρια ευρώ είναι η συνολική χρηματοδότηση του Γ’ ΚΠΣ.
  • 2.350 τόνους ζυγίζουν τα αρχιτεκτονικά μέλη που έχουν συντηρηθεί και αναστηλώνονται.
  • 7.000 αρχαία θραύσματα και διάσπαρτα μέλη καταγράφηκαν.
  • 600 μάρμαρα συγκολλήθηκαν από θραύσματα.
  • 810 συμπληρώματα κατασκευάσθηκαν από νέο μάρμαρο.
  • 600 κυβικά μέτρα νέο μάρμαρο, από τα λατομεία Πεντέλης-Διονύσου, χρειάστηκαν για την αναστήλωση.
  • 120 καινούργια αρχιτεκτονικά μέλη κατασκευάσθηκαν από νέο μάρμαρο.

  • ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΟΣ ΠΑΝΟΣ, Ελεύθερος Τύπος, Παρασκευή, 29.05.09

 

ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΟΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ: Μονόδρομος η οργανωμένη ταξική πάλη!

«Ο πολιτισμός σας είναι απολύσεις» έλεγε το πανό των συμβασιούχων, σε πρόσφατη διαμαρτυρία τους έξω από το ΥΠΠΟ

Την άμεση ανάγκη οργάνωσης της εργατικής τάξης και όλων των εργαζομένων στο ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, σε συνδυασμό με την πολιτική καταδίκη της αντιδραστικής πολιτικής του δικομματισμού και της ΕΕ σε όλα τα επίπεδα και μέσα από την κάλπη, αναδεικνύει «ανάγλυφα» το διαχρονικό ζήτημα των συμβασιούχων του υπουργείου Πολιτισμού.Η κυβέρνηση γιγαντώνει και ανοίγει τη «βεντάλια» της εργασιακής ομηρίας στον πολιτισμό που εδραίωσαν οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ, ομηρία που εκπορεύεται από – και συμπληρώνει – την πολιτική ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης του πολιτισμού που εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις στην Ελλάδα, με «μπούσουλα» τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και τη Στρατηγική της Λισαβόνας.

Η πρόσφατη τροπολογία του υπουργείου Πολιτισμού, που απλώς μεταθέτει για ελάχιστο χρονικό διάστημα τον εφιάλτη της απόλυσης για μερίδα συμβασιούχων (οι άλλοι αποκλείονται ακόμη και από αυτό), υπογραμμίζει το γεγονός ότι η κυβέρνηση είναι αποφασισμένη να εφαρμόσει την παραπάνω πολιτική. Αυτή η αποφασιστικότητα ενισχύεται και από τη στάση των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών στο ΥΠΠΟ, καθώς και από τη στάση των οπορτουνιστικών δυνάμεων (προεξεχόντως του ΣΥΝ) οι οποίες επί χρόνια προσπαθούσαν να «σύρουν» τους συμβασιούχους στους …«αγώνες» των δικαστηρίων στη βάση της υποτιθέμενης «καλής» ΕΕ και των οδηγιών της έναντι των «κακών» κυβερνήσεων.

Οι τελευταίες εξελίξεις και ειδικά οι «διευκρινίσεις» του ΥΠΠΟ επί της τροπολογίας, σύμφωνα με τις οποίες κλείνει οριστικά η «πόρτα» των ασφαλιστικών μέτρων και των προσωρινών διαταγών των δικαστηρίων για επιστροφή στη δουλειά των εργαζομένων, αποδεικνύουν περίτρανα το αδιέξοδο της παραπάνω τακτικής.

Το ΠΑΜΕ, τόσο με τη στήριξη και συμμετοχή του στους αγώνες των συμβασιούχων του ΥΠΠΟ όσο και με την προχτεσινή του ανακοίνωση μετά την παράσταση διαμαρτυρίας που πραγματοποίησε στο ΥΠΠΟ, καλεί τους εργαζόμενους να βγάλουν τα συμπεράσματά τους και να καταδικάσουν την πολιτική της ΕΕ και τα κόμματα της πλουτοκρατίας, του ευρωμονόδρομου, που συνειδητά καλλιεργούν αυταπάτες. Τους καλεί να γυρίσουν την πλάτη στις συμβιβασμένες συνδικαλιστικές ηγεσίες και να οργανώσουν την πάλη τους μέσα από το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα. [Ριζοσπάστης, Σάββατο, 30 Μάη 2009]

 

Ακρόπολη έτοιμη να σπάσει τα δεσμά της – Ολοκληρώνονται τα έργα αναστήλωσης

  • Σε λίγους μήνες αναμένεται να έχουν ολοκληρωθεί τα έργα αναστήλωσης και συντήρησης των μνημείων του Ιερού Βράχου

Στην τελική ευθεία βρίσκονται τα έργα αναστήλωσης και συντήρησης των μνημείων της Ακρόπολης, τα οποία θα έχουν ολοκληρωθεί σε λίγους μήνες, έτσι ώστε ο Ιερός Βράχος και το Νέο Μουσείο Ακροπόλεως στα πόδια του να αναδειχθούν σε μια δυναμική και αδιάσπαστη ενότητα της κληρονομιάς που παρέδωσε η ελληνική κλασική αρχαιότητα στον κόσμο. Πολλά προγράμματα εργασιών στα μνημεία έχουν ήδη τελειώσει (Πρόναος και Οπισθόναος Παρθενώνα, δυτική αίθουσα Προπυλαίων κτλ.), ενώ τα υπόλοιπα βρίσκονται στην τελική φάση τους.

Το μεγαλύτερο αναστηλωτικό έργο που έγινε ποτέ στην Ακρόπολη, αναγνωρισμένο διεθνώς ως πρότυπο για την υψηλή ποιότητα, τη μεθοδολογία, τη στενή σχέση του με την έρευνα και τις τεχνολογικώς προηγμένες εφαρμογές του, έχοντας συμπληρώσει αισίως 30 χρόνια, πρόκειται να αποδοθεί σύντομα στο κοινό. Δικαιολογημένα ευχαριστημένη, λοιπόν, εμφανίστηκε χθες το βράδυ η προϊσταμένη της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως κυρία Μαίρη Ιωαννίδου κατά την παρουσίαση του έργου και της εξέλιξής του. Βεβαίως, τα μνημεία απαιτούν διαρκή συντήρηση και επεμβάσεις, κάτι που έχει ήδη αποφασισθεί από την Επιτροπή Συντηρήσεως Μνημείων Ακροπόλεως. Αλλά αυτά θα έρθουν στη συνέχεια.

Εξι διαφορετικές επεμβάσεις εκτελούνται από το 2000 ταυτόχρονα στον Ιερό Βράχο: Στον Παρθενώνα ολοκληρώνεται η αποκατάσταση της βόρειας κιονοστοιχίας του. Στα Προπύλαια γίνεται αποκατάσταση των οροφών του κεντρικού κτιρίου (ολοκληρώθηκε ήδη η δυτική αίθουσα και εντός ολίγου τελειώνει και η ανατολική στοά). Ο Ναός Αθηνάς Νίκης, αφού πρώτα καθαιρέθηκε, εν συνεχεία αποκαταστάθηκε ενώ για την ολοκλήρωσή του αναμένεται η τοποθέτηση αντιγράφων της ιωνικής ζωφόρου από τεχνητό λίθο και η αναστήλωση μέρους του ανατολικού αετώματος, των γείσων και της σίμης του ναού με εκτεταμένες συμπληρώσεις από νέο μάρμαρο. Σε εξέλιξη βρίσκονται επίσης το έργο περισυλλογής, αναγνώρισης και ταξινόμησης των διάσπαρτων μελών τα οποία παλαιότερα βρίσκονταν σε όλο τον βράχο και, τέλος, η συστηματική τεκμηρίωση της κατάστασης στην οποία βρίσκονται τα περιμετρικά τείχη της Ακρόπολης.

Ας σημειωθεί πάντως ότι ως το 2000 είχε γίνει και η αποκατάσταση του Ερεχθείου (1979-1985), είχαν εγκατασταθεί τα εργοτάξια στα μνημεία, είχε γίνει η στερέωση των βράχων του λόφου της, η αποκατάσταση της ανατολικής όψης του Παρθενώνα, η αποκατάσταση τμήματος του θριγκού, καθώς και του νοτίου τοίχου της ανατολικής στοάς των Προπυλαίων. Ανάμεσα στα έργα που ολοκληρώθηκαν στην Ακρόπολη περιλαμβάνεται η κατάχωση των θεμελίων του Οίκου των Αρρηφόρων, ενώ σημαντικό έργο αναπτύχθηκε τα τελευταία χρόνια γύρω από τα περιμετρικά τείχη της Ακρόπολης, τα οποία αποτελούν καθαυτά μνημείο εξαιρετικής σημασίας. Ενα άλλο ενδιαφέρον πρόγραμμα είναι η παρακολούθηση της σεισμικής συμπεριφοράς του βράχου, με στόχο τον προσδιορισμό των σεισμικών δράσεων που επιβαρύνουν τα μνημεία του χώρου.

Από τις σπουδαιότερες εργασίες στον Παρθενώνα υπήρξε η συντήρηση και ο καθαρισμός των λίθων της δυτικής ζωφόρου, που έγινε με λέιζερ. Η αποκατάσταση του θριγκού και της βόρειας κιονοστοιχίας του ναού υπήρξε το πιο εκτεταμένο πρόγραμμα του Παρθενώνα, ενώ η απομάκρυνση των επτά κατά χώραν ευρισκομένων δυτικότερων μετοπών της βόρειας πλευράς του ναού, προκειμένου να προστατευθούν στο μουσείο, ήταν μια ιστορική στιγμή.

Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του έργου της βόρειας πλευράς στον Παρθενώνα έχει ολοκληρωθεί και οι εργασίες συνεχίζονται με ταχείς ρυθμούς- με τους δύο γερανούς σε λειτουργία- για την ανατοποθέτηση των διαζωμάτων, των τριγλύφων και των γείσων. «Η ολοκλήρωση της επέμβασης αναμένεται να προσδώσει στο μνημείο, εκτός από στατική αντοχή, και αισθητική πληρότητα, αφού η βόρεια πλευρά του Παρθενώνα, σε συνδυασμό με τη δυτική, παρέχει μια από τις πιο ολοκληρωμένες θεάσεις του ναού, τόσο στον επισκέπτη του Ιερού Βράχου όσο και στον θεατή, από τα περισσότερα σημεία της πόλης» κατέληξε η κυρία Ιωαννίδου.

Oσο για το μέλλον, η δυτική όψη του Παρθενώνα, η οποία παρουσιάζει δομικά προβλήματα, θα αποτελέσει μια από τις σοβαρότερες μελλοντικές επεμβάσεις καθώς η γενική κατάσταση διατήρησής της θεωρείται πολύ κρίσιμη. Η αποσυναρμολόγηση των γωνιών πάντως θα επιτρέψει τη μεταφορά των έξι μετοπών στο μουσείο και την αντικατάστασή τους με αντίγραφα. Ηδη άλλωστε η σχετική μελέτη έχει εγκριθεί από το ΕΣΜΑ και το ΚΑΣ, ενώ η υλοποίησή της θα ξεκινήσει με την έγκριση της σχετικής χρηματοδότησης.

Στα μελλοντικά προγράμματα αποκατάστασης στον Παρθενώνα περιλαμβάνεται η αναστήλωση των μακρών τοίχων του σηκού, έργο δύσκολο, για το οποίο πάντως δεν υπάρχει ακόμη μελέτη.

  • Τα έργα σε αριθμούς

Κατά τη χρονική περίοδο 2000-2008 έγιναν τα εξής έργα:

  • 1.000 αρχιτεκτονικά μέλη συνολικού βάρους 2.350 τόνων συντηρήθηκαν και αναστηλώνονται στα μνημεία, ενώ 600 μάρμαρα των μνημείων συγκολλήθηκαν από θραύσματα. ? 810 συμπληρώματα κατασκευάστηκαν από νέο μάρμαρο.
  • 120 μέλη κατασκευάστηκαν από νέο μάρμαρο.
  • 500 κυβικά μέτρα από νέο μάρμαρο (από τα λατομεία Πεντέλης- Διονύσου) απαιτήθηκαν για την αναστήλωση.
  • Εικονική πραγματικότητα

Εγκαίνια… και με εικονική πραγματικότητα στο Νέο Μουσείο Ακροπόλεως. Η κινηματογραφική αίθουσα 40 θέσεων (Virtual Τheatre), την οποία είχε αναλάβει να οργανώσει η Υπηρεσία Συντήρησης Μνημείων Ακροπόλεως, είναι έτοιμη, όπως έτοιμες προς προβολή είναι και οι τρεις πρώτες ταινίες: «Η Ακρόπολη στην Αρχαιότητα», «Χτίζοντας έναν αρχαίο ναό» και «Η αναστήλωση του Ερεχθείου». Οι ταινίες θα προβάλλονται στερεοσκοπικά και οι θεατές θα μπορούν να βλέπουν μέσα από τρισδιάστατα γραφικά τα μνημεία της Ακρόπολης και τις αναστηλώσεις.

  • ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΜΑΡΙΑ ΘΕΡΜΟΥ |TO BHMA, Παρασκευή 29 Μαΐου 2009
 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ: Ενίσχυση των οπτικοακουστικών μονοπωλίων

Με 15 εκατ. ευρώ ενισχύει η ΕΕ τα οπτικοακουστικά μονοπώλια, μέσω του προγράμματος «MediaMondus», στο πλαίσιο των στόχων της Λισαβόνας για ενδυνάμωση της «ανταγωνιστικότητας». Για την επίτευξη αυτού του στόχου αναζητούνται αγορές – εκτός ΕΕ και Ευρώπης – για την ευρωπαϊκή οπτικοακουστική παραγωγή, στο πλαίσιο του εμπορικού ανταγωνισμού με άλλους ιμπεριαλιστικούς πόλους, κυρίως με τις ΗΠΑ. Φυσικά, ο κινηματογράφος ως Τέχνη δεν έχει θέση σε αυτόν τον ενδοϊμπεριαλιστικό οικονομικό πόλεμο, ενώ οι δημιουργοί μετατρέπονται σε «υπαλλήλους» των μονοπωλίων.

Το ποσό αυτό των 15 εκατ. ευρώ ενέκρινε η Ευρωβουλή, μπροστά στην ομολογημένη αδυναμία της ΕΕ να αντιμετωπίσει την οπτικοακουστική κυριαρχία των ΗΠΑ. Τα απολύτως αγοραία κριτήρια της αντιπαράθεσης αντικρούουν με τα περί «μεγαλύτερης πρόσβασης» του κοινού στα έργα των Ευρωπαίων δημιουργών. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρόταση προς το Ευρωκοινοβούλιο αναφέρει σαφώς: «Ο οπτικοακουστικός τομέας συμβάλλει στην επίτευξη των στόχων του θεματολογίου της Λισαβόνας». Επιπλέον, ως «κύριο πρόβλημα που αντιμετωπίζει ο ευρωπαϊκός οπτικοακουστικός κλάδος στις διεθνείς αγορές» εμφανίζεται «η μικρή κυκλοφορία των οπτικοακουστικών έργων». Ως αιτίες αναφέρονται ο «κατακερματισμός» των «διαφόρων ευρωπαϊκών αγορών», και «από άποψη γλώσσας» και «δομής». Συγκεκριμένα: «Η αρχική εγχώρια αγορά καθορίζει την ισχύ του κλάδου στη διεθνή σκηνή», αφού «μεμονωμένα, όλα τα κράτη έχουν συχνά μικρές αγορές σε σύγκριση με των ΗΠΑ. Η δομή της διανομής στην Ευρώπη περιλαμβάνει μικρές μεμονωμένες επιχειρήσεις, σε αντίθεση με τα μεγάλα πολυεθνικά, καθετοποιημένα στούντιο των ΗΠΑ – εξ ου και η έλλειψη ανταγωνιστικότητας του ευρωπαϊκού οπτικοακουστικού κλάδου (…)».

Περισσότερο σαφής δεν θα μπορούσε να γίνει η ΕΕ. Ουσιαστικά, λέει ότι το «πρόβλημα» για τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο δεν είναι η καπιταλιστική αναρχία, η μετατροπή της τέχνης σε προϊόν και η εκμετάλλευση των δημιουργών και των εργαζομένων στον πολιτισμό… αλλά οι εθνικές κινηματογραφίες και οι διαφορετικές γλώσσες! Και προτείνει τη μετατροπή του ευρωπαϊκού οπτικοακουστικού τομέα σε… Χόλιγουντ. Αυτό «ονειρεύεται» η ΕΕ για τον κινηματογράφο. Γι’ αυτό οι κινηματογραφιστές και οι λαοί οφείλουν να απαντήσουν αγωνιστικά. [Ριζοσπάστης, Παρασκευή 29 Μάη 2009]