RSS

Monthly Archives: April 2010

Χρωστάμε στο «Φόκους» και 120 εκ. σε πολλούς

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού με τη γ.γ. του υπουργείου Λίνα  Μενδώνη στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού με τη γ.γ. του υπουργείου Λίνα Μενδώνη στη χθεσινή συνέντευξη Τύπου

Μήπως την πατήσαμε από το «Φόκους» (και) γιατί του χρωστούσαμε ένα σεβαστό ποσόν; Ωστόσο, δεν είναι μόνο τα χρέη στο «Φόκους», αλλά συνολικά 120 εκατ. ευρώ που χρωστάμε σε ΜΜΕ του εξωτερικού. Και παραπάνω από 150 εκατ. ευρώ είναι τα χρέη στον πολιτισμό και στον αθλητισμό, όπως ανακοίνωσε χθες ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού Παύλος Γερουλάνος. Για να υπάρξει «αξιοκρατία και διαφάνεια στον τρόπο με τον οποίο δίνονται χρήματα για τον πολιτισμό και τον αθλητισμό», το ΥΠΠΟΤ παρουσίασε τη «νέα διαδικασία επιχορηγήσεων», τη δημιουργία του «Μητρώου Πολιτιστικών Φορέων».

  • Σημειώνουμε ότι μέσα σε έξι μήνες το ΥΠΠΟΤ δέχτηκε 400 αιτήσεις για χρηματοδότηση!

«Το Μητρώο είναι το πρώτο βήμα για να υπάρχει διαφάνεια στις επιχορηγήσεις και το πρώτο βήμα για να πηγαίνουν τα χρήματα του Ελληνα φορολογούμενου εκεί που πιάνουν τόπο», τόνισε ο υπουργός. «Τέρμα τα ρουσφέτια», λέει και υπερθεματίζει: ακόμη και ο Κάρολος Κουν, σήμερα, θα περνούσε από το Μητρώο. Πόσα χρήματα θα μοιραστούν οι επιχορηγούμενοι; «Δεν θέλουμε να συγκεκριμενοποιήσουμε το ποσόν, γιατί δεν είμαστε βέβαιοι λόγω της οικονομικώς κατάστασης», απάντησε.

Ο υπουργός ανακοίνωσε ότι καταργείται το ΕΚΕΘΕΧ, μια και «ο λόγος που ιδρύθηκε δεν εκπληρώθηκε». Το θεσμικό πλαίσιο των ΔΗΠΕΘΕ θα επανεξεταστεί από την αρχή στο πλαίσιο του «Καλλικράτη». Στόχος είναι να συνεχίσουν να λειτουργούν. Το υπουργείο θα προχωρήσει σε συγχωνεύσεις φορέων(π.χ. ΟΠΕΠ και ΤΑΠΑ), ενώ φορείς (π.χ. Κέντρο Κινηματογράφου και ΕΚΕΒΙ) θα συνεχίσουν απρόσκοπτα τη λειτουργία τους.

Γίνεται μεγάλη προσπάθεια να μην κλείσει η Λυρική, αλλά «είναι κάτι για το οποίο δεν μπορώ, αυτήν τη στιγμή, να εγγυηθώ. Το χρέος της ΕΛΣ είναι αφόρητο για το ΥΠΠΟΤ». Ο κ. Γερουλάνος κατέληξε ότι «η συμβολή των ιδιωτών στον πολιτισμό είναι απαραίτητη» και ότι «η παρουσία του ελληνικού πολιτισμού στο εξωτερικό δεν είναι θέμα κόστους, αλλά πηγή ανάπτυξης».

Αντιγόνη Καράλη, ΕΘΝΟΣ, 29/04/2010
 

Τα θεμέλια του Ευρωπαϊκού Διαφωτισμού στην Ολλανδία

Το άγαλμα του Γιαν ντε Βιτ στο Ντόρντρεχτ (καθιστός). Πλάι του στέκεται ο αδελφός του Κορνέλις. Μαζί στον αγώνα για τον διαφωτισμό και στον θάνατο. Το φως του ήλιου δίνει παράξενο, αιμάτινο χρώμα στον Γιαν ντε Βιτ. Της θυσίας αίματα…

Της Κωνσταντίνας Ρίτσου

  • Είκοσι χρόνια φωτισμένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας και κοινωνικής ασφάλειας τον 16ο αιώνα

Είναι μετά το 1600 μ.Χ. που η Ολλανδία άρχισε να βγαίνει από μια τραγωδία. Το τριακονταετή πόλεμο με την Ισπανία. Μετά από καταπίεση ξένου τυράννου και μαθημένοι ήδη να κυβερνώνται με συμμετοχή και αντιπροσώπευση αποζητούν ελευθερίες.

Όμως ο ολλανδικός λαός μόλις είχε νικήσει μιαν αυτοκρατορία, που κυριαρχούσε στους Ωκεανούς, και που ο Κολόμβος της χάρισε τον Ατλαντικό σαν να ’τανε δική της λίμνη. Μια αυτοκρατορία με υπέροχες, πανέμορφες πόλεις: Μαδρίτη, Τολέδο, Βαγιαδολίδ, Γρανάδα. Η Ισπανία, η μεγάλη Κυρία του Νέου Κόσμου.

Από την άλλη μεριά ο αντάρτης που της αντιστάθηκε. Η Ολλανδία, μια μικρή χώρα που φτιάχτηκε από τον Ωκεανό, κυβερνημένη από εμπόρους και τεχνίτες που όμως δεν θεωρούσαν καμιά θυσία αρκετή προκειμένου να ζήσουν ελεύθεροι.

Μόλις η τυραννία απομακρύνθηκε, η μικρή χώρα άρχιζε να πλουτίζει. Βιοτεχνία, κτηνοτροφία, αλιεία να απλώνεται ταχύτατα στις θάλασσες. Το εμπόριό της έφθασε γρήγορα έως την αμερικανική ήπειρο και τη Νότια Ασία. Το 1602 ιδρύεται στο Άμστερνταμ η πανίσχυρη Εταιρεία των Ινδιών. Οι Ολλανδοί αποκαλούνται «δρομείς των θαλασσών».

«Οι κάτοικοι της Ολλανδίας», έγραφε λόγιος της εποχής, «καμαρώνουν σαν εμπορικοί αφέντες όλων των χωρών. Η Νορβηγία είναι το δάσος τους. Τα ποτάμια Ρήνος, Γκαρόν και Ντορντόν τα αμπέλια του κρασιού τους. Η Γερμανία, η Ισπανία, η Ιρλανδία τα βοσκοτόπια τους. Η Πρωσία και η Πολωνία οι σιτοβολώνες τους. Η Ινδία και η Αραβία οι κήποι τους»…

Μόλις έφυγαν οι Ισπανοί, άρχισε η δημοκρατική κυριαρχία μιας ομοσπονδίας πολιτειών. Πρώτα το Άμστερνταμ, το «μεγάλο ρολόι της Ολλανδίας». Η Χάγη, το Ντόρντρεχτ, το Ρότερνταμ, το Λέιντεν, το Χάρλεμ. Πανέμορφα τοπία που τα ομορφαίνανε ακόμα πιο πολύ τα πολυάριθμα κανάλια.

Και μέσα στον πλούτο, την ομορφιά και την ελευθερία της δημοκρατίας άρχισαν και άλλα να ανθίζουνε. Οι τέχνες. Οι επιστήμες. Ξεκίνησε ο Χρυσός Αιώνας της Ολλανδίας, που 70 χρόνια μετά έφθασε σε πλήρη άνθηση, αλλά και πτώση..

Ζωγράφοι. Πόττερ, Ρίσνταελ, Νέτσερ και τόσοι άλλοι. Και πάνω απ’ όλους ένας θρόνος. Για τον Ρέμπραντ. Επιστήμες, φιλοσοφία, ποίηση. Χίγκενς, Κατς, Σπινόζα. Ο μεγάλος γιατρός Τουλπ. Για να θυμηθούμε και τον περίφημο πίνακα του Ρέμπραντ «Η ανατομία του καθηγητή Τουλπ”. Ο σοφός Γκρότιους που έθεσε τα θεμέλια μιας νομοθεσίας βασισμένης στα ανθρώπινα δικαιώματα και που ο ίδιος στερήθηκε τα δικά του λόγω των εκκαθαρίσεων του πρίγκιπα Μωρίς. Ο Σπινόζα, ο μελετητής των φυσικών νόμων. Και ο ντε Καρτ, που τη διάλεξε για χώρα του. Για να σκεφτεί και να δημιουργήσει. «Cognito ergo sum», «Σκέφτομαι άρα υπάρχω».

Οι ελληνιστικές και λατινικές σπουδές παντού. Στα πανεπιστήμια της Ουτρέχτης, του Λέιντεν, ελληνιστικά και λατινικά σχολεία στο Άμστερνταμ και στο Ντόρντρεχτ. Οι λογοτεχνικές και φιλοσοφικές συναθροίσεις είχαν γίνει δραστήριοι κύκλοι της καθημερινής ζωής. Για άνδρες και γυναίκες.

Η ισότητα και η ελευθερία, χαρακτηριστικά της Δημοκρατίας, είχαν ήδη κυριαρχήσει στις συνειδήσεις. Δημιουργήθηκε ομοσπονδία επτά επαρχιών με ισχυρότερη την Ολλανδία που έλεγχε το 70% της οικονομίας. Οι αστοί των πόλεων εξέλεγαν τους αντιπροσώπους, τους βουλευτές τους. Και αυτοί αντιπροσώπευαν την πόλη και στην κεντρική βουλή στη Χάγη, το Μπίνενχοφ.

Ο Οίκος της Οράγγης, ωστόσο, έκανε στις αρχές του 17ου αιώνα δυο πραξικοπήματα για να μετατρέψει το πολίτευμα σε μοναρχία. Το πρώτο, του πρίγκιπα Μωρίς πέτυχε και αποκεφάλισε τον τότε πρόεδρο της Ολλανδίας Ολντενμπάρνεβελντ. Μετά τον θάνατο του Μωρίς επανήλθε η Δημοκρατία ώσπου καταλύθηκε από πραξικόπημα του Γουλιέλμου Β’ που όμως απέτυχε μπροστά στην αντίσταση των αστών του Άμστερνταμ το 1652.

Από τότε αρχίζουν 20 χρόνια φωτισμένης κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Αρχιτέκτονας αυτής της χρυσής εποχής ήταν ο τέσσερις φορές εκλεγμένος πρόεδρος της Ολλανδίας Γιαν ντε Βιτ. Μεγάλος νομικός και από τους καλύτερους μαθηματικούς της εποχής του, ασχολήθηκε για πρώτη φορά με τη δημιουργία κρατικά οργανωμένης κοινωνικής ασφάλισης. Γι’ αυτό και σήμερα μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία της Ολλανδίας διαφημίζεται ως η «πρώτη ασφαλιστική».

Η αριστουργηματική αυτή μαθηματική – κοινωνική εργασία έχει τίτλο «Η αξία των ετήσιων επιδομάτων ζωής συγκρινόμενη με τους όρους εξαγοράς». Στην πραγματικότητα ως εργασία ολοκληρώθηκε πλήρως και εκδόθηκε το 1671. Θεωρείται ως η θεμελίωση της κοινωνικής ασφάλισης. Ακόμα τη συμβουλεύονται οι σύγχρονες ασφαλιστικές εταιρείες.

Έτσι, μέσα στην ολλανδική δημοκρατία και τις έξι επαρχίες τις ενωμένες μαζί της, δημιουργήθηκε ένα δομημένο κοινωνικό σύστημα, μοναδικό για την τότε Ευρώπη. Όταν στις άλλες χώρες οι φτωχοί, οι απόμαχοι της ζωής και τα ορφανά πέθαιναν στα ρείθρα των δρόμων, εκεί αναπτύχθηκε κοινωνική ασφάλιση και πρόνοια για ασθένεια και σύνταξη. Ένα πρωτοποριακό έργο για την ανθρωπότητα και τις γενιές που ακολούθησαν.

Οι οίκοι ευγηρίας για τους απόμαχους της ζωής, από ναυτικούς έως γριές ανύπαντρες υπηρέτριες, σώζονται ακόμα και σήμερα, περιποιημένα δωματιάκια που βλέπουν σε όμορφους κήπους, σήμερα μουσεία. Τα νοσοκομεία αποτελούσαν πρότυπο. Ο πρίγκιπας Κόζιμος των Μεδίκων, που επισκέφθηκε το ψυχιατρείο του Άμστερνταμ, διακήρυττε τον ενθουσιασμό του για την πολιτισμένη ατμόσφαιρα. Τα ψυχιατρεία αλλού ήταν θλιβερά άσυλα.

Ο πρεσβευτής μιας εχθρικής τότε στην Ολλανδία χώρας, της Αγγλίας, Ουίλιαμ Τεμπλ, ένθερμος θαυμαστής του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης του Γιαν ντε Βιτ, μας άφησε αναλυτικές πληροφορίες στο έργο του «Ο τέλειος Ολλανδός».

Σημειωτέον ότι η κοινωνική ασφάλιση έφυγε από τον έλεγχο της Εκκλησίας και δεν αποτελούσε πια ελεημοσύνη. Επιτροπές αστών έλεγχαν και τα ιδρύματα της Εκκλησίας. Ακόμη η ισχύ, της Εκκλησίας είχε περιοριστεί στη χώρα προς χάριν της ελευθερίας συνείδησης. Ωστόσο η Εκκλησία δεν τα συγχώρησε αυτά στον Γιαν ντε Βιτ και τους δημοκράτες οπαδούς του, το «Κόμμα της Αληθινής Ελευθερίας», όπως λέγονταν.

Τότε ακόμα άρχισαν οι εργαζόμενοι σε εταιρείες, όπως αυτή των Ανατολικών Ινδιών, να γίνονται μέτοχοι στις εργασίες τους. Εισήχθησαν δε και οι μετοχές και το Χρηματιστήριο.

Άρχισε να διαμορφώνεται η νοοτροπία ενός φωτισμένου αστού – πολίτη που δεν ήθελε να πεινά και να υποφέρει ο διπλανός του, αντιλαμβανόμενος πως το να υποφέρουν οι γύρω θα είχε επίπτωση σε αυτόν, και την αναγκαιότητα ενός κράτους πρόνοιας και δικαίου που θα προστατεύει και τον πιο αδύναμο.

Όμως το πρότυπο αυτό πολεμήθηκε άγρια. Τα είκοσι χρόνια διακυβέρνησης του προέδρου ντε Βιτ σπαράσσονταν από πολέμους κυρίως με την Αγγλία. Ο οίκος της Οράγγης παραμόνευε σε κάθε ευκαιρία. Το 1672 επιτίθενται μαζί η Αγγλία , η Γαλλία και η Γερμανία. Ο Γιαν ντε Βιτ, για να αποφύγει εμφύλιο, παραιτείται υπέρ του πρίγκιπα Γουλιέλμου του Γ’ της Οράγγης. Εξυφαίνεται μια απαίσια συνωμοσία εναντίον αυτού και του αδελφού του Κορνέλις ντε Βιτ και την 20η Αυγούστου 1672, με μια οργανωμένη εξέγερση, λυντσάρονται με φρικτό τρόπο από έναν όχλο που έφθασε έως τον κανιβαλισμό.

Όμως ο σπόρος του διαφωτισμού είχε πέσει. Το ποτάμι της Αναγέννησης δεν γυρνούσε πίσω. Ο διαφωτισμός συνέχισε στη γειτονική Γαλλία. Στην Ολλανδία όπου αναπτύχθηκε το «κίνημα των πατριωτών», με όλες τις αρχές της Γαλλικής Επανάστασης. Υποστήριξε θερμά και την Αμερικάνικη Επανάσταση με διακηρύξεις σαν του Τζέφφερσον για «αναφαίρετα δικαιώματα στην ζωή, την ελευθερία και την επιδίωξη της ευτυχίας». Καταπνίγηκε από τον πρωσικό στρατό που εισέβαλε στο Άμστερνταμ. Ο Αμερικανός πρόεδρος Άνταμς δέχθηκε τότε τους Ολλανδούς πρόσφυγες γιατί η Γαλλία ήταν ακόμη μοναρχία. Ωστόσο σύντομα φάνηκε το αποτέλεσμα του Γαλλικού Διαφωτισμού και η ανθρωπότητα συγκλονίστηκε. Όπως μας λέει ο μεγάλος Ουγκώ «μάτωσε ναι, αλλά βάδισε».

Σήμερα στο Ρότερνταμ, έξω από μεγάλη ασφαλιστική εταιρεία, υπάρχει ένα άγαλμα του Γιαν ντε Βιτ. Λίγοι Ολλανδοί θυμούνται γιατί.

Όμως στη συνείδηση των λαών υπάρχει και ένα άλλο είδος μνήμης. Ο ολλανδικός λαός, για να πει πως κάποιος είναι παλικάρι λέει «ένας νέος των ντε Βιτ». Το καλύτερο ίσως μνημόσυνο για τους ξεχασμένους πρωτοπόρους του ολλανδικού Διαφωτισμού. Σε μιαν εποχή μάλιστα πισωγυρίσματος όπου και τα κεκτημένα παλιών αιώνων είναι παγκόσμια υπό κατεδάφιση…

Η ΑΥΓΗ: 11/04/2010
 
Leave a comment

Posted by on April 18, 2010 in Ολλανδία

 

Στον αγώνα και οι καλλιτέχνες

  • Με αποφάσεις τους συμμετέχουν στη 48η απεργία (21 και 22 Απρίλη) που καλεί το ΠΑΜΕ, ηθοποιοί, μουσικοί, χορωδοί της Λυρικής
Από τη συμμετοχή των ηθοποιών στην απεργία τις 24ης Φλεβάρη 2010

Οι αρχαιρεσίες για την εκλογή νέων οργάνων διοίκησης στο Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών (ΣΕΗ) τον περασμένο μήνα, έγιναν σε μια ιδιαίτερα φορτισμένη περίοδο λόγω της επιβολής από την κυβέρνηση των τελευταίων μαζικών αντεργατικών ρυθμίσεων, οι οποίες καταργούν πολλά κεκτημένα δικαιώματα των ηθοποιών, ωθώντας το μεγαλύτερο μέρος του κλάδου στην παρατεταμένη ανεργία και την εξαθλίωση.

Αυτές τις μέρες, ανακοινώθηκε η περικοπή κατά 30% των εργαζόμενων στις Κρατικές Σκηνές, γεγονός που σηματοδοτεί τη μελλοντική μείωση της δραστηριότητάς τους. Από την 1η Γενάρη περικόπτονται κατά 7% οι μισθοί και κατά 30% τα δώρα και τα επιδόματα των ηθοποιών που εργάζονται στα Κρατικά Θέατρα και στα ΔΗΠΕΘΕ, δηλαδή στην 8μηνη σύμβαση θα έχουν απώλειες 1.300 ευρώ και στην 3μηνη 520 ευρώ, ενώ παραμένει ανοιχτή η απειλή εφαρμογής των παραπάνω περικοπών και στο ελεύθερο θέατρο.

Ανακοινώθηκαν τα νέα φορολογικά μέτρα που χαρακτηρίζουν την εργασία τους ως προϊόν και τους εντάσσουν στο καθεστώς του ΦΠΑ, με υποχρέωση καταβολής 10% στα Δελτία Παροχής. Πέρσι, επιβλήθηκε αύξηση των απαιτούμενων ενσήμων για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη από 50 σε 100 ένσημα, με αποτέλεσμα να στερηθεί μεγάλο μέρος των ηθοποιών την περίθαλψη και την ασφάλεια. Επίσης, έγινε μείωση της σύνταξης από το 80% των αποδοχών της τελευταίας πενταετίας στο 70%. Ενώ, με το νέο ασφαλιστικό νομοσχέδιο προβλέπεται σημαντική αύξηση των ορίων ηλικίας συνταξιοδότησης.

Ετσι, με απόφαση του ΔΣ, το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών αποφάσισε να συμμετέχει στη 48ωρη απεργία στις 21 και 22 Απριλίου, που καλεί το ΠΑΜΕ.

Κάλεσμα στα μέλη του, να συμμετέχουν στη 48ωρη απεργία (21 – 22/4) και στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα (12μ.), απευθύνει και ο Πανελλήνιος Μουσικός Σύλλογος, τονίζοντας πως «στο χώρο του πολιτισμού η επίθεση συνεχίζεται με καταστρεπτικές συνέπειες, με χαρακτηριστικό την εξαθλίωση χιλιάδων συναδέλφων». Ο ΠΜΣ ζητά να αποσυρθούν τα αντιλαϊκά μέτρα (λ.χ. το φορολογικό νομοσχέδιο), να μην κατατεθεί το αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο, να υπογραφούν ΣΣΕ σε όλους τους χώρους με ουσιαστικές αυξήσεις. Να μην απολυθεί κανένας συμβασιούχος από τα Μουσικά Σύνολα και να μονιμοποιηθούν όλοι. Δημόσια και δωρεάν μουσική παιδεία κ.ά.

Να συμμετέχουν μαζικά στη 48ωρη απεργία και στη συγκέντρωση του ΠΑΜΕ, καλεί τα μέλη του και ο Σύλλογος Καθηγητών Ωδείων Αναγνωρισμένων (ΣΚΩΑ), τονίζοντας την ανάγκη αντίστασης στις προκλήσεις της κυβέρνησης – μεγαλοεπιχειρηματιών, τη συσπείρωση του κλάδου και την ενδυνάμωση του σωματείου.

  • Η Λυρική, περιουσία του λαού

Την απόφασή του να συμμετέχει στη 48ωρη απεργία (21- 22/4) ανακοίνωσε και το Σωματείο Χορωδών Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ζητώντας απόσυρση των αντιλαϊκών κυβερνητικών μέτρων, κάλυψη του ελλείμματος και αύξηση της χρηματοδότησης της ΕΛΣ, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, ακύρωση της σύμβασης του Δημοσίου με το «Ιδρυμα Στ. Νιάρχος» κ.ά.

«Η Εθνική Λυρική Σκηνή για άλλη μια φορά βρίσκεται στο χείλος του γκρεμού. Το έλλειμμα που δημιουργήθηκε αποκλειστικά με ευθύνη των κυβερνήσεων και των εκάστοτε διορισμένων από αυτές “γκουρού” του οικονομικού εξορθολογισμού, οδηγεί την ΕΛΣ σε έναν προαναγγελθέντα θάνατο», αναφέρει η ανακοίνωση του σωματείου, που μοιράζεται στις παραστάσεις. «Το υπουργείο Πολιτισμού μονίμως επιχορηγεί το θέατρο με ποσά που υπολείπονται των ανελαστικών δαπανών, διογκώνοντας εσκεμμένα τα χρέη. Εξαιτίας αυτής της κατάστασης, ακυρώθηκαν πολλές παραγωγές της τρέχουσας καλλιτεχνικής περιόδου…Ολοένα και περισσότερο γίνεται ξεκάθαρος ο τελικός στόχος, που είναι η πλήρης αποδυνάμωση, η ιδιωτικοποίηση και εκχώρησή του στο “Ιδρυμα Στ. Νιάρχος”, με συνέπειες τη συρρίκνωση παραγωγής, παρέμβαση στο καλλιτεχνικό περιεχόμενο, καθεστώς εργασιακής ανασφάλειας και ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων… Απαιτούν από τους εργαζόμενους να πληρώσουν τα “σπασμένα” και να δεχθούν μειώσεις μισθών και απολύσεις με την απειλή για κλείσιμο της ΕΛΣ. Ειδικά το τελευταίο, θα οδηγήσει στην ανεργία εκατοντάδες εργαζόμενους…Εχθροί της Λυρικής αλλά και του πολιτισμού, γενικότερα, είναι η κυβέρνηση, η ΝΔ και η ΕΕ που με την πολιτική τους εκχωρούν τον πολιτισμό στην πολιτιστική βιομηχανία. Η Εθνική Λυρική Σκηνή δεν είναι τσιφλίκι κανενός. Είναι περιουσία του ελληνικού λαού…».
  • ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Σάββατο 17 Απρίλη 2010
 

«Σφίγγουν τα ζωνάρια» στο υπουργείο Πολιτισμού

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού ελπίζει ότι στον τριετή  κυβερνητικό προγραμματισμό ο προϋπολογισμός θα είναι «σταθερός ή  ανερχόμενος»

Ο υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού ελπίζει ότι στον τριετή κυβερνητικό προγραμματισμό ο προϋπολογισμός θα είναι «σταθερός ή ανερχόμενος»
  • Για το θέμα της διεκδίκησης των Γλυπτών, ο Παύλος Γερουλάνος δήλωσε: «Θα έρθει η ώρα να ανεβάσουμε τη θερμοκρασία»

«Σφίγγει το ζωνάρι» το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού, αλλά ο Παύλος Γερουλάνος, στον οποίο και ανήκει η δήλωση, δεν παύει να ελπίζει. Τι; Οτι στον τριετή κυβερνητικό προγραμματισμό ο προϋπολογισμός θα είναι «σταθερός ή ανερχόμενος».

Για να το πετύχει, κάνει επαφές με τον υπουργό Οικονομικών, αλλά και εξορθολογισμούς.

Ζητεί από τους εποπτευόμενους φορείς συγκεκριμένα πράγματα. Από τον διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου κ. Χουβαρδά, επί παραδείγματι, ζήτησε συγκεκριμένο προϋπολογισμό.

Πάντως, διέψευσε ότι δέχθηκε παραίτησή του και ανακοίνωσε ότι «η ανανέωση θητείας είναι τυπική».

Εξορθολογισμό έχει ζητήσει και από τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού όπως και από το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων και Απαλλοτριώσεων, μέχρι να δει αν θα συνενώσει τους δύο φορείς ή αν θα δημιουργήσει νέο.

Το Εθνικό Κέντρο Θεάτρου και Χορού ίσως οδεύει προς κατάργηση, αλλά οι επιχορηγήσεις θα εξακολουθήσουν να δίνονται. Θα υπάρξει αναστοχασμός για πολλά ζητήματα.

Το 2012 που θα εορταστούν τα εκατό χρόνια από την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, «είναι μια μεγάλη ευκαιρία για συντονισμό των εποπτευόμενων φορέων της πόλης, που μάλιστα έχουν δυνατή φωνή».

Για το μεγάλο θέμα διεκδίκησης των Γλυπτών του Παρθενώνα, ο Παύλος Γερουλάνος είναι κατηγορηματικός: Πρέπει να συνεχίσουμε με σύνεση και σοβαρότητα. Στη συνάντηση που θα γίνει την ερχόμενη εβδομάδα στην UNESCO, θα ακολουθήσουμε τη μέχρι σήμερα τακτική μας. Αλλά χρειάζεται ηρεμία.

«Τώρα έρχονται οι Ολυμπιακοί του Λονδίνου», λέει. «Πολλά μπορούμε να κάνουμε. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να μη δώσουμε την Ολυμπιακή Φλόγα. Αλλωστε, τη δίνουμε στη Διεθνή Ολυμπιακή Επιτροπή. Αλλά δεν είναι ώρα τώρα, που όλα τα βρετανικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονται στην Ελλάδα με απαξιωτικό τρόπο, να ξεκινήσουμε μια βλακώδη συζήτηση. Θα έρθει η ώρα να ανεβάσουμε τη θερμοκρασία στο δωμάτιο».

Αγγελική Κώττη

 

ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ Η εργατική τάξη χρειάζεται τον πολιτισμό

Το ΠΑΜΕ βλέπει την Τέχνη και τον Πολιτισμό ως λαϊκό δικαίωμα και την πάλη για τη διεκδίκησή τους ως μέρος της ταξικής πάλης, του αγώνα των εργατών και του εργαζόμενου λαού κόντρα στα σκουπίδια της πολιτιστικής βιομηχανίας του κεφαλαίου.

Υλοποιώντας αυτή του την αντίληψη προχωράει στη δημιουργία της πρώτης θεατρικής ομάδας. Στην ανακοίνωσή του με τίτλο «Η εργατική τάξη χρειάζεται τον πολιτισμό» ενημερώνει για αυτή την πρωτοβουλία:

«Οσο κι αν οι καιροί είναι δύσκολοι, όσο και αν το κεφάλαιο και οι υποστηρικτές του μας αφαιρούν δικαιώματα και κατακτήσεις, όσο κι αν προσπαθούν να γονατίσουν, συντρίψουν το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, να αλλοιώσουν τη συνείδηση της εργατικής τάξης, να την ταΐσουν με πολιτιστικά σκουπίδια, δε θα το καταφέρουν.

Γνωρίζουμε ότι η τέχνη, ο πολιτισμός είναι εφόδια, είναι τρόπος σκέψης, είναι στάση ζωής. Γνωρίζουμε και αντιστεκόμαστε στη σαβούρα που καθημερινά μας κατακλύζει, αφού ο πολιτισμός και η τέχνη στα χέρια των καπιταλιστών έχουν μια και μοναδική ερμηνεία: Εμπόρευμα – Κέρδος.

Το ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα τολμάει να κάνει βήματα στο δύσκολο αλλά αναγκαίο και σημαντικό χώρο του πολιτισμού. Εδώ και μερικούς μήνες έχει στηθεί η 1η θεατρική ομάδα του ΠΑΜΕ, η οποία σύντομα θα είναι έτοιμη να παρουσιάσει στους εργαζόμενους της Αθήνας, και όχι μόνο, την πρώτη της θεατρική δουλειά. Δουλειά με μεράκι, από εργάτες για εργάτες. Δουλειά που σβήνει την κούραση της ολοήμερης βάρδιας και που ανοίγει δρόμους για το δυνάμωμα της ταξικής πάλης. Δουλειά που φορτώνει και άλλα καθήκοντα στο ΠΑΜΕ, στα ταξικά συνδικάτα:

  • Να εντείνουμε την πάλη μας για την εξασφάλιση των μορφωτικών και υλικών προϋποθέσεων για την ελεύθερη και απρόσκοπτη πρόσβαση του λαού στην τέχνη και στον πολιτισμό.
  • Την πάλη για τη διαμόρφωση υποδομών και προγραμμάτων που αναπτύσσουν την αισθητική καλλιέργεια της νέας γενιάς, συνδέουν τον πολιτισμό και την τέχνη με την ολόπλευρη ανάπτυξη και διαπαιδαγώγησή της, δίνουν στο νου ελευθερία, διάθεση για δράση, διάθεση για ανατροπή του συστήματος που θέλει να αποχαυνώσει τα παιδιά μας». ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Παρασκευή 16 Απρίλη 2010
 
 

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ – ΤΟΥΡΙΣΜΟΥ: «Εαρινή» αντιδραστική επίθεση εφ’ όλης της ύλης

Από πρόσφατη κινητοποίηση των έκτακτων αρχαιολόγων έξω από το Μουσείο Ακρόπολης. Σύμφωνα με τη «λογική» του υπουργού «φταίνε» τα πανεπιστήμια που παράγουν συνέχεια αρχαιολόγους…
Phasma

Tις κατευθύνσεις της πλήρους υπαγωγής του πολιτισμού στις ευρύτερες απαιτήσεις του κεφαλαίου, για αύξηση της κερδοφορίας του, και πρωτίστως την αξιοποίησή του ως εργαλείου ιδεολογικής χειραγώγησης με παραγωγή πολιτιστικών «προϊόντων» που θα αναπαράγουν το κυρίαρχο, αντιδραστικό «αξιακό» εποικοδόμημα της αστικής τάξης, ξεδιπλώνει καθημερινά η κυβέρνηση. Μερικές από τις βασικές πτυχές που προχωράνε είναι η προώθηση του δεσίματος του κινηματογράφου στο «άρμα» της καπιταλιστικής κερδοφορίας, η διολίσθηση της διαχρονικής απαξίωσης της Λυρικής Σκηνής ακόμη και στο σημείο του να βάλει «λουκέτο», συγχωνεύσεις οργανισμών για να εξυπηρετηθεί καλύτερα η ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των «φιλέτων» – για το κεφάλαιο – της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας με το γνωστό μανδύα της «ευελιξίας», συνέχιση της εργασιακής ομηρίας και «ιδεολογικοποίησή» της(!), περικοπές δαπανών στο όνομα του «νοικοκυρέματος».

Αυτές τις κατευθύνσεις ο υπουργός, Π. Γερουλάνος, δίνει προς το παρόν αποσπασματικά με δηλώσεις και συνεντεύξεις του στα ΜΜΕ και οι οποίες αναμένεται να κωδικοποιηθούν προσεχώς με θεματικές, ανά τομέα, συνεντεύξεις Τύπου. «Αναλυτικότερος» ήταν προχτές στο ραδιόφωνο του ΑΝΤ1. Για τον κινηματογράφο είπε ότι «ετοιμάζουμε ένα νομοσχέδιο, το οποίο ακριβώς αλλάζει τη διάσταση που είχε παλιά ο κινηματογράφος, από προστασία σε ανάπτυξη. Βλέπουμε πια τον κινηματογράφο ως μοχλό ανάπτυξης αυτού που έχει να προσφέρει η Ελλάδα τόσο στη νέα δημιουργία όσο και στον τουρισμό προφανώς (…)». Δηλαδή, προχωράει στην απαίτηση της ιδιωτικής παραγωγής για μετατροπή της χώρας σε ένα μεγάλο «σκηνικό» για την προσέλκυση ξένων «συμπαραγωγών». Μοντέλο (σ.σ. στο «πνεύμα» του νομοσχεδίου Τατούλη) που, όπως έχει αποδείξει η διεθνής εμπειρία, αποτελεί οικονομικό και πολιτισμικό κόλαφο για τις εθνικές κινηματογραφίες.

Αναφερόμενος στο 24μηνο του ΠΔ Παυλόπουλου (σ.σ. δεν επιτρέπει επαναπρόσληψη του ίδιου εργαζομένου μετά την παρέλευση 24 μηνών) είπε μεν ότι οι εργαζόμενοι «δεν μπορεί να είναι κάθε φορά ανακυκλούμενοι» αλλά «αυτό ήταν μια παρακαταθήκη της προηγούμενης κυβέρνησης» και «ξεκινάει από το γεγονός ότι τα πανεπιστήμια παράγουν συνέχεια αρχαιολόγους και θέλουν να δώσουμε σε όλους τους αρχαιολόγους μια ευκαιρία να βρούνε δουλειά»! «Διαπίστωσε» μάλιστα ότι υπάρχει «έλλειψη διαλόγου μεταξύ της κοινωνίας (σ.σ. εννοείται η καπιταλιστική αγορά) και του πανεπιστημίου, η οποία κατ’ εμέ οφείλεται απόλυτα στο ότι τα πανεπιστήμια εξαρτώνται απόλυτα από το κεντρικό κράτος (…)»! Ενώ, μιλώντας για την ΕΡΤ, είπε ότι «καταρχήν η έννοια του συμβασιούχου από μόνη της δεν είναι κάτι επιλήψιμο (…)»! Επιβεβαιώνοντας έτσι την πρόθεση της κυβέρνησης να συνεχίσει το απάνθρωπο καθεστώς της εργασιακής ομηρίας ως προϋπόθεσης για την «οικοδόμηση» μιας Αρχαιολογικής Υπηρεσίας – «επιχείρησης», αλλά και ενός πανεπιστημίου «κομμένου και ραμμένου» στις απαιτήσεις της «αγοράς».

Μιλώντας σε δημοσιογράφους προχτές, είπε ότι «σκέφτεται» συγχώνευση του Ταμείου Αρχαιολογικών Πόρων (ΤΑΠ) με τον Οργανισμό Προβολής Ελληνικού Πολιτισμού (ΟΠΕΠ) (σ.σ. «παιδί» των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ) για μια «σύνδεση» του «καλού έργου» του ΤΑΠ… με την ιδιωτικοοικονομική «ευελιξία» του ΟΠΕΠ! Το αντικείμενο των δύο οργανισμών είναι τα πωλητήρια σε αρχαιολογικούς χώρους και μνημεία και οι «μήτρες» αντιγράφων αρχαίων αντικειμένων.

«Ταμπού»… η ύπαρξη της Λυρικής!

Για τη Λυρική Σκηνή, το μοναδικό κρατικό λυρικό θέατρο, στην ερώτηση (στη συνέντευξη στον ANT1) για το αν είναι πιθανό να κλείσει, ευθαρσώς απάντησε: «Ναι. Δεν ξεκινάω με κάποιο ταμπού μιλώντας για αυτά τα θέματα. Η Λυρική Σκηνή σας λέω είναι ένα κλασικό παράδειγμα ότι τα πράγματα πήγαν άσχημα»! Πρόσθεσε ότι η Λυρική «κακοφόρμισε», διότι «δεν ήρθε ποτέ να εξυπηρετήσει τον εθνικό της ρόλο, ο οποίος είναι να κρατήσει ζωντανή τη λυρική τέχνη, την ελληνική καταρχήν».

Γι’ αυτά φταίει η… «κακή διαχείριση», αλλά και… η ίδια η Λυρική Σκηνή, που «ανοίχτηκε, προσπάθησε να γίνει όπερα του Παρισιού. Μεγαλοπιάστηκε (…) στα χέρια νομίζω κακής διαχείρισης, πήρε μια τροπή η οποία σήμερα είναι πάρα πολύ δύσκολο να αντιστραφεί»..!

Του «διέφυγε», βέβαια, ότι η Λυρική δεν είναι τσιφλίκι κανενός υπουργού. Είναι περιουσία του ελληνικού λαού. Τόσο η τρομοκρατία και οι εκβιασμοί, που ασκούνται αυτή την περίοδο προς τους εργαζόμενους που την υπηρετούν, όσο και οι υπουργικές δηλώσεις στόχο έχουν την πλήρη αποδυνάμωση του θεάτρου, την ιδιωτικοποίηση και εκχώρησή του στο ίδρυμα Νιάρχου. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, Παρασκευή 16 Απρίλη 2010

 

Και το ΥΠΠΟ «σφίγγει το ζωνάρι»

Περικοπές δαπανών σε όλους τους φορείς του υπουργείου Πολιτισμού, ενίοτε συγχωνεύσεις ή και οριστική κατάργησή τους, ανακατανομή των επιχορηγήσεων των εποπτευόμενων οργανισμών αναλόγως του παραγομένου έργου, εξορθολογισμός παντού και γενικώς οικονομία σε όλα τα επίπεδα. Αυτό ήταν το νόημα της χθεσινής ενημέρωσης την οποία παραχώρησε εκτάκτως και απροειδοποίητα χθες το μεσημέρι ο υπουργός Πολιτισμού Παύλος Γερουλάνος στους δημοσιογράφους που έτυχε να παρευρίσκονται εκείνη την ώρα στο κτίριο της οδού Μπουμπουλίνας για να παρακολουθήσουν τη συνεδρίαση του ΚΑΣ. Με μειωμένο τον προϋπολογισμό του υπουργείου κατά 10% «πρέπει να σφίξουμε τα ζωνάρια μας», όπως είπε ο υπουργός, ο οποίος ανέπτυξε τα προβλήματα του υπουργείου, ανακοίνωσε τις προθέσεις του αλλά όχι και πράξεις. Ολα λοιπόν είναι σε επανεξέταση- και ορθώς-, μόνο που έξι μήνες μετά τις εκλογές θα έπρεπε να υπάρχουν έργα.